لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۵:۰۹ - ۳ دسامبر ۲۰۱۶
هفته‌نامه جینز دیفنس (جینز دیفنس ویکلی)، در گزارش سالانۀ خود پیرامون اوضاع خاورمیانه در سال دو هزار و نه میلادی، با بررسی شرایط و سیاست‌های جاری در منطقه، تصویر هشدار دهنده‌ای از خطرهای ناشی از برخورد جمهوری اسلامی با جامعۀ جهانی ترسیم کرده و سال آینده را، سالی «خطرناک برای ایران و خاورمیانه» نامیده است.

بررسی نشریۀ جینز دیفنس از اوضاع شرق میانه و شمال آفریقا، با این مقدمه آغاز می‌شود که شروع سال دوهزار و نه میلادی، نویدبخش حرکت نوینی در خاورمیانه بود. سیاست دولت جدید آمریکا در رویکرد به مسائل منطقه و آتش‌بسی که به جنگ اسرائیل و حماس در باریکۀ غزه پایان داد، نشانه‌هایی بدوند بر شکل گرفتن دوباره امید. با این حال، سال دوهزار و نه میلادی، در شرایطی پایان می‌گیرد که ثبات منطقه، بیش از هر زمانی، توسط جمهوری اسلامی ایران، مورد تهدید قرار گرفته است.

جینز دیفنس ویکلی:

  • هفته‌نامه آمریکایی متمرکز بر مسائل نظامی و دفاعی در جهان. سردبیر آن پیتر فلستید است.
    این هفته‌نامه یکی از نشریاتی است که گروه برآورد و تحلیل اطلاعات جینز آن را منتشر می‌کند.

به نوشته این هفته نامه، زنجیره ای از رویدادها در ایران بیانگر این واقعیت تلخ است که طی آن، قدرت، هر چه بیشتر در دست‌های تندروهایی متمرکز شده که چالشی برای چگونگی حل مسئلۀ اتمی‌جمهوری اسلامی، بدون توسل به یک واکنش نظامی‌اند.

«مبارزه طلبی روزافزون و انزوای خود ساخته»

وضعیت ایران و بحرانی که این کشور در آن گرفتار شده، در صدر گزارش "جینز" قرار دارد. در آن گفته می‌شود که دولت ایران، با مبارزه طلبی روزافزون و انزوای خودساخته، از هر فرصت ممکن برای درگیری جهانی در سال دو هزار و نه استفاده کرد و سلسه‌ای از آزمایش‌های موشکی آن، با تلاش‌های بین المللی برای پیشبرد رویکرد دیپلماسی همزمان شد.

جینز دیفنس می‌نویسد که سرکوب و شکنجه و تجاوز به بازداشت‌شدگان در ایران در حالی صورت گرفت که محمود احمدی نژاد، با پشتیبانی آیت‌الله خامنه‌ای، قدرت نظامی‌و حکومتی خود را مستحکم کرد و به رغم نمایشی از اتحاد جهانیان در موضوع رای گیری ماه گذشتۀ [شورای حکام] آژانس بین المللی انرژی اتمی‌ با مشارکت چین و روسیه، به نظر می‌رسد که تهران از تهدید تحریم‌های جدید نهراسیده است.
این نشریه اضافه می‌کند که با توجه به نگرانی‌های سیاسی و نظامی‌ ناشی از بلندپروازی‌های جمهوری اسلامی، منطقۀ خاورمیانه در حالی به سال دو هزار و ده گام می‌نهد که در آن، برای مقابله با بی‌اعتنایی و بی احترامی‌ تهران به پیمان‌ها و خواست‌های بین‌المللی، انتظارهای فراوانی وجود دارد.

در این بررسی، پس از اشاره به شکست تلاش‌های دیپلماتیک گروه ۵+۱ متشکل از آمریکا، بریتانیا، فرانسه، روسیه و چین [اعضای دائمی‌ شورای امنیت سازمان ملل] به اضافۀ آلمان، و نیز ذکر این نکته که دولت ایران، ذخیره ای افزون بر یک هزار و هفتصد و شصت کیلوگرم اورانیوم غنی شده با درجۀ پایین [سه ونیم درصدی] در اختیار دارد که بیش از میزان لازم برای تامین سوخت یک بمب اتمی‌است، به رویدادهای ماه‌های اخیر در ایران و سرکوب مخالفان توسط حکومت اشاره شده است. جینز دیفنس می‌نویسد که سرکوب و شکنجه و تجاوز به بازداشت‌شدگان در ایران در حالی صورت گرفت که محمود احمدی نژاد، با پشتیبانی آیت‌الله خامنه‌ای، قدرت نظامی‌و حکومتی خود را مستحکم کرد و به رغم نمایشی از اتحاد جهانیان در موضوع رای گیری ماه گذشتۀ [شورای حکام] آژانس بین المللی انرژی اتمی‌ با مشارکت چین و روسیه، به نظر می‌رسد که تهران از تهدید تحریم‌های جدید نهراسیده است.

به باور کارشناسان هفته‌ نامه جینز دیفنس، اوایل سال نوی میلادی، روندی از گفت‌وگوهای دیپلماتیک [قدرت‌های بزرگ] برای تعیین نوع اقدام‌های تنبیهی، علیه جکهوری اسلامی و ارائۀ آن به شورای امنیت سازمان ملل شکل خواهد گرفت.

این نشریه، در ادامۀ گزارش سالانۀ خود، پس از پرداختن به برنامه‌ها و آزمایش‌های موشکی جمهوری اسلامی ایران اضافه می‌کند که تهران در حال برنامه ریزی برای فرستادن نخستین ماهوارۀ اکتشافی در سال دو هزار و چهارده میلادی به مدار زمین است، ولی همچنان که "اوزی روبین" سرپرست پیشین آژانس موشکی اسرائیل می‌گوید، جهان نباید از این ماهواره نگران باشد؛ آن چه موجب نگرانی خواهد بود، موشکی است که ماهواره را با خود حمل می‌کند و «این موشک می‌تواند پایه ای برای موشک‌های دورپرواز باشد».

نشریۀ جینز دیفنس، پس از بررسی موقعیت و موضع جمهوری اسلامی، به اسرائیل پرداخته و در عرصۀ توان نیروی هوائی و موشکی این کشور، به آزمایش موفقیت آمیز سیستم سپر دفاع موشکی و به‌ویژه موشک "پیکان سه" اشاره کرده که برای مقابله با خطرهای احتمالی از سوی جمهوری اسلامی تولید و آماده شده است.

در این بررسی سالانۀ نشریۀ جینز دیفنس ویکلی، بخش‌هائی نیز به سوریه، امیرنشین‌های حاشیۀ خلیج فارس، عراق و کشورهای شمال آفریقا اختصاص یافته و این نکته مورد تاکید قرار گرفته که ترکیۀ مشتاق پیوستن به اتحادیۀ اروپا، طی دگرگونی‌های گسترده در شیوۀ حکومت، با بریدن از اسرائیل، به دولت‌های تندرو منطقه و به‌ویژه به ایران و سوریه نزدیک‌تر شده است.
XS
SM
MD
LG