لینک‌های قابلیت دسترسی

پنجشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۴:۰۹ - ۸ دسامبر ۲۰۱۶

محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری اسلامی ايران، روز يکشنبه يکی از وزيران کليدی دولت خود را برکنار کرد.

وزير برکنار شده، غلامحسين محسنی اژه ای، وزير اطلاعات، بود.

در اين ميان، خبر برکناری محمد حسين صفارهرندی از سمت وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی نيز منتشر شد که پس از چند ساعت به خبر استعفای او تغيير يافت.

اما در حالی که حتی سرپرست اين وزارتخانه از سوی محمود احمدی نژاد منصوب شده بود، به دليل الزام رييس جمهور به کسب رای اعتماد مجلس شورای اسلامی،محمد حسين صفارهرندی رضايت داد که تا در مدت باقيمانده به مراسم تحليف محمود احمدی نژاد، از او به عنوان وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی نام برده شود تا دولت مجبور به دريافت رای اعتماد نشود.

حسين باستانی، روزنامه نگار و تحليلگر سياسی در فرانسه، درباره برکناری غلامحسين اژه ای به « رادیو فردا» می گويد:

زمانی که بحث های مربوط به آقای مشايی داغ شده بود، خبری در منابع متعدد خبری محافظه کاران منتشر شد، مبنی بر اينکه در يکی از جلسات دولت که پيش از انتشار نامه رهبری به رييس جمهور در مورد آقای مشايی برگزار شده بود، يک درگيری لفظی شديد بين آقای احمدی نژاد و بعضی از وزرا پيش آمده است و کسانی که بيش از همه درگير شده بودند، در درجه اول، آقای صفارهرندی، ويز فرهنگ و ارشاد اسلامی و سپس وزيران کار و اطلاعات بوده اند.

وزيرانی که گفته می شود دراين درگيری لفظی شرکت داشتند، اکنون همان وزيرانی هستند که به سرعت خبر برکناری آنها منتشر شده است و يا می شود. روحيه آقای احمدی نژاد اين است که هيچ گونه مقاومت و مخالفتی را تحمل نمی کند، حتی اگر اين مخالفت با استدلال دفاع از مواضع رهبری انجام شده باشد.

رادیو فردا: مخالفت وزيران ذکر شده فقط در ارتباط با بحث اسفنديار رحيم مشايی است يا اينکه ممکن است آقای احمدی نژاد بخواهد افرادی که از نظر عملکرد مورد انتقاد هستند، برکنار کند و افرادی را جايگزين آنها کند که هم مورد اعتماد خودش باشند و هم از نظر افکار عمومی وجهه بهتری داشته باشند، تا افراد معترض به نتايج انتخابات را آرام کند؟


حتی يک درصد هم چنين احتمالی وجود ندارد. اين مسئله در درجه اول، بحث شکلی دارد و در درجه دوم، بحث محتوايی.

بحث شکلی اين است که اگر رئيس جمهور به هر علت می خواست افرادی را بياورد که با سياست های او همسوتر باشند، می توانست مدت کوتاهی صبر کند تا زمان معرفی دولت جديد برسد، چون در هفته های آخر مسئوليت يک وزير، که او را عوض نمی کنند.

اگر خبر برکناری ها تاييد شود، به اين معنی است که آقای احمدی نژاد می خواسته است به همگان پيغام دهد. اين کار او درست مشابه عملی بود که در مورد وزير کشور انجام داد، يعنی بين مرحله اول و مرحله دوم انتخابات مجلس هشتم، وزير کشور را عوض کرد و در قبال رايزنی های که صورت گرفت که يک هفته دست نگهدارد تا انتخابات برگزار شود و تعويض وزير را زير سؤال نبرد، آقای احمدی نژاد را چنان خشم گرفت که حاضر نشد اين کار را انجام دهد و وزير را همان لحظه عوض کرد. دليل او اين بود که وزير کشورش مکاتباتی که در مورد انتخابات صورت گرفته بود و ناظر بر تخلفاتی درانتخابات بود را به رهبر انقلاب منتقل کرده بود و آقای احمدی نژاد عصبانی شده بود که مگر شما مافوق نداريد، مافوق شما من هستم.

به نظر من، اکنون هم بين رئيس جمهور و بعضی از وزيران دولت اختلاف وجود دارد، اما عوض کردن وزيران در اين زمان به معنی زهرچشم گرفتن است.

از نظر محتوايی نيز اگر فکر کنيم آقای احمدی نژاد می خواهد وزيرانی را کنار بگذارد و کسانی را جايگزين کند که وجهه بهتری داشته باشند، کافی است ببينيم چه کسانی را به عنوان جايگزين برکنار شده ها پيشنهاد خواهد کرد.

شاخص بسيار مهم آن وزارت اطلاعات است و من می توانم با ضريب بالا پيش بينی کنم کسی که جايگزين آقای محسنی اژه ای خواهد شد، قطعا کسی است که اگر از محسنی اژه ای تندتر نباشد، ملايم تر نخواهد بود.

اساساً برای آقای احمدی نژاد مهم نيست وجهه يک وزارتخانه در افکار عمومی چگونه باشد، انتظار او، وزيران مطيع است و به محض اين که کسی حرکتی انجام دهد که بوی عدم اطاعت دهد، او را فوری برکنار می کند.

رادیو فردا: با توجه به اختلاف نظری که بر سر اسفنديار رحيم مشايی بين رييس جمهور و رهبر جمهوری اسلامی پيش آمد و با توجه به اين که بعضی از وزيران کليدی دولت بايد توسط رهبر تاييد شوند، آيا اين احتمال وجود دارد وزيران انتخابی آقای احمدی نژاد با مخالفت آيت الله خامنه ای روبرو شوند؟

به نظر من، وزيرانی که آقای احمدی نژاد پيشنهاد خواهد داد، کسانی نيستند که در معرض حساسيت زياد آقای خامنه ای قرار داشته باشند. آقای خامنه ای هم فقط در مورد بحث رحيم مشايی که مراجع تقليد را به موضع گيری وادار کرده بود، دخالت کرد، وگرنه طرز فکر او با آقای احمدی نژاد تفاوتی ندارد و خودش هم اين نکته را تاکيد کرده است.

اگر در مورد آقای مشايی اين اتفاق افتاد، به خاطر واکنش های متعدد و دامنه دار روحانيت و مراجع تقليد بود که در حالت طبيعی در هر دولت ديگری هم با اولين واکنش ها اين اتفاق رخ می داد، ولی چون دولت آقای احمدی نژاد دولت محبوب آقای خامنه ای است، آقای خامنه ای مجبور شد به رئيس جمهور نامه بنويسد و چون به اين نامه عمل نشد و حتی افرادی در دولت نفس نوشته شدن اين نامه را زير سؤال بردند و آقای جوانفکر گفت اصلا چنين نامه ای نوشته نشده است، آن وقت آقای خامنه ای اجازه داد اين نامه علنی شود.

من فکر نمی کنم درباره بقيه اعضای دولت آقای احمدی نژاد تکرار اين مسئله را شاهد باشيم.

XS
SM
MD
LG