لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۸:۴۳ - ۵ دسامبر ۲۰۱۶

توافق سران «اپک» برای کاهش گازهای گلخانه ای


جان هووارد، نخست وزير استراليا، گفت:«اين توافق نشانگر زنده و پويا بودن اپک است.»

جان هووارد، نخست وزير استراليا، گفت:«اين توافق نشانگر زنده و پويا بودن اپک است.»

رهبران ۲۱ کشور آسيا و اقيانوسيه، اپک، از جمله چين و ايالات متحده آمريکا، روز شنبه، هشتم سپتامبر، در مورد هدف طولانی مدت کاهش گازهای گلخانه ای به توافق رسيدند.


به گزارش خبرگزاری رويترز، اعلاميه صادر شده در اجلاس سران شورای همکاری های آسيا و اقيانوسيه، به مثابه يک مصالحه ميان اقتصادهای ثروتمند و فقير عضو اين سازمان بود و بر کنوانسيون هوای سازمان ملل متحد برای مقابله با گرمايش زمين تاکيد می کند.


اين توافق، که از حمايت آمريکا برخوردار شده است، يک پيروزی برای استراليا به حساب می آيد.


در همين ارتباط، جان هووارد، نخست وزير استراليا، گفت:«فکر می کنم اين مرحله مهمی برای دستيابی جهانی به توافقنامه تغييرات جوی باشد، که بر لزوم پيشرفت در اين زمينه تاکيد دارد.»


آقای هووارد افزود:«اين توافق نشانگر زنده و پويا بودن اپک است.»


به گفته وی، متن اين اعلاميه روز يکشنبه، نهم سپتامبر، در پايان اجلاس سيدنی منتشر خواهد شد.


بر اساس گزارش ها، گفته شده است که رهبران کشورهای عضو اپک توافق خواهند کرد تا سال ۲۰۳۰ ميلادی، ميزان توليد گاز گلخانه ای دراين منطقه را به ميزان ۲۵ درصد در مقايسه با سال ۲۰۰۵ ميلادی کاهش دهند.


گروه های طرفدار حفظ محيط زيست می گويند که در صورت تعيين نشدن اهدافی جدی برای کاهش گازهای گلخانه ای، اعلاميه سيدنی با شکست مواجه خواهد شد.

آنها همچنين فصد دارند اعلام کنند که وسعت مناطق جنگلی درکشورهای خود را تا سال ۲۰۲۰ ميلادی، به ميزان ۲۰ ميليون هکتارگسترش دهند.


در اين ميان، گروه های طرفدار حفظ محيط زيست می گويند که در صورت تعيين نشدن اهدافی جدی برای کاهش گازهای گلخانه ای، اعلاميه سيدنی با شکست مواجه خواهد شد.


يکی از مسئولان گروه صلح سبز به رويترز گفت که «اعلاميه سيدنی، در واقع، فقط يک شوخی است.»


وی گفت:«شکست اپک در دستيابی به يک پيشرفت پرمعنی بر سر تغييرات آب و هوا تاييد می کند که تنها جايی که می توان به پيشرفت واقعی دست يافت، نشست کيوتو درماه دسامبر سال جاری است.»


برای جلوگيری از افزايش بيش از اندازه ميزان گاز کربنيک، کشورهای صنعتی جهان در سال ۱۹۹۷، به توافق برای تصويب پيمانی رسيدند که برای به اجرا در آمدنش کشورهايی که بيش از ۵۵ درصد گازهای گلخانه جهان را توليد می کنند، بايد آن را به تصويب می رساندند.


اين پيمان، پس از خودداری آمريکا از امضای آن، تصويب نشد و می توانست به طور کامل از هم پاشده شود، اما با پيوستن روسيه به آن، در ۱۶ فوريه سال ۲۰۰۵ بدون عضويت آمريکا، به يک تعهد بين المللی و قانونی تبديل شد.


بر پايه پيمان کيوتو، کشورهای صنعتی بايد تا سال ۲۰۱۰، ميزان توليد گازکربنيک خود را به ۵.۲ درصد کمتر از ميزان توليد اين گاز در سال ۱۹۹۰ کاهش دهند.


پيمان کيوتو در سال ۲۰۱۲ ميلادی منقضی خواهد شد و سازمان ملل متحد درصدد است تا آن زمان پيمان جديدی را جايگزين کند.


در اين حال، جديد ترين گزارش هيات هم انديشی نمايندگان دولت ها در مورد تغييرات آب و هوايی از همه دولت ها خواسته است تا هر چه سريع تر جو کره زمين را تميز کنند.


اين گزارش همچنين نشان می دهد که کاهش نشر گازهای گلخانه ای، هزينه چندانی بر دوش دولت ها نمی گذارد.


XS
SM
MD
LG