قعطنامه تحريم: فرصت ها و تهديدها

برنامه اين هفته ديدگاه ها به بررسی موقعيت بين المللی و سياست خارجی جمهوری اسلامی ايران پس ازصدور قطعنامه ۱۷۳۷ شورای امنيت سازمان ملل متحد پرداخته است.

اين قطعنامه برخی تحريم های تجاری بين المللی برفعاليت های مرتبط با برنامه هسته ای و موشکی ايران وضع کرده است.

قطعنامه همچنين ايران را مخير کرده که طی شصت روزبا تعليق غنی سازی شرايط را برای از سرگيری مذاکرات فراهم کند و يا در انتظار احتمال صدور قطعنامه ای سختگيرانه تر باشد.

در واکنش به اين قطعنامه، مجلس شورای اسلامی ايران با تصويب دو فوريت يک طرح و با تاييد شورای نگهبان دولت را ملزم کرد که در سطح روابط تهران و آژانس بازنگری کند و شورای عالی امنيت ملی ايران نيز بلافاصله هياتی ويژه را مامور بررسی شيوه به اجرا گذاشتن اين مصوبه مجلس کرد.

مراد ثقفی مدير مسئول فصلنامه گفتگو در تهران می گويد شايد عده ای در ايران با استناد به مواضع چين و روسيه آماده نبودند بپذيرند که شورای امنيت ممکن است ايران را تحريم کند.

او می افزايد قطعنامه بيش ازهرچيز يک فراخوان به آگاهی است که می تواند مقدمه يک سياست يک دست را دربرابر ايران فراهم کند و از اين رو می توان صدور قطعنامه را سرفصلی تازه و فراهم کننده فرصتی نو برای ايران دانست.

به گفته آقای ثقفی آنچه مهم است ادامه بحث و بررسی در بدنه سياسی ايران درباره پرونده هسته ای است و قابليت اين بدنه برای ارائه راه حل های موثر.

مسعود بهنود روزنامه نگار و تحليلگر سياسی در لندن می گويد برخلاف گذشته که در حوادثی مشابه دست اندرکاران امور قرائت رسمی حکومت و دولت از رويدادهايی اين چنين را می پذيرفتند، عده ای از آگاهان با ارايه ديدگاه هايی کارشناسانه قطعنامه را به آن اندازه سختگيرانه می دانند که با استفاده از آن می توان دامنه تحريم ها و انزاوای ايران را گسترش داد و چين و روسيه نتوانستند آن را تعديل کنند.

آقای بهنود يادآوری می کند که مصوبه مجلس خلاف پيشنهاد مدير کيهان برای خروج از ان پی تی ، در جهت تقويت اعتدالگرايان در شورای عالی امنيت ملی ايران بود.

اما رسول نفيسی استاد جامعه شناسی در واشينگتن می گويد قطعنامه ۱۷۳۷ آنچنان مهم نبود و حتی جلوگيری از مسافرتِ دست اندرکاران برنامه هسته ای ايران به خارج که قبلاً از آن صحبت می شد در اين قطعنامه تصويب نشد.

او می افزايد اين را که در هر دو ماه يکبار با صدور قطعنامه هايی ديگر بر سختگيری ها افزوده شوداز هم اکنون نمی توان پيش بينی کرد، اما جمهوری اسلامی ايران نبايد خطر حمله نظامی را دست کم بگيرد و اين امر منتفی نيست که حتی اگر آمريکا چنين حمله ای به ايران نکند، اسرائيل می تواند در شرايطی به تنهايی به ايران حمله کند.