«سه ميليون معتاد ايرانی در معرض ابتلا به ايدزهستند»

توسط فیروزه خطیبی (لس آنجلس)

مدیر اجرایی انسیتو پارس می گوید بيش از ۳ ميليون معتاد به مواد مخدر وجود دارد که يا مبتلا به بیماری ايدزهستند و اگر نباشند همواره در معرض خطر ابتلا به اين بيماری قرار دارند.

يکی از دو موسس سازمان«بهداشت جهانی در خاورميانه و آسيای ميانه» دکتر کاميار علایی که در دانشگاه هاروارد در آمريکا به انجام پروژه ای در رابطه با مقابله با بيماری ايدز در ايران اشتغال دارد در يک سخنرانی در دانشگاه لس آنجلس درباره تاريخچه اعتياد و ابتلا به بيماری ايدز در ايران سخنرانی کرد.

اين برنامه با همت دانشجويان بخش بهداشت عمومی دانشگاه لس آنجلس و با شرکت جمعيتی از دانشجويان ايرانی تبار اين دانشگاه برگزار شد.

دکتر کاميار علایی رييس اجرايی انسیتوی پارس در ايران، اکنون به عنوان يک کارشناس سازمان بهداشت جهانی در خاورميانه و آسيای ميانه توانسته است با دريافت يک بودجه ۱۶ ميليون دلاری، طرح مقابله با بيماری ايدز و ويروس اچ آی وی را در منطقه به مرحله اجرا بگذارد.

دکترعلایی در گفت وگو با راديو فردا مساله بيماری ايدز ومقابله با آن را در ايران و کشورهای ديگر خاورميانه از جمله افغانستان و تاجيکستان امری مهم و فراسياسی خواند و در اين مبارزه به اهميت نقش کمک های انسانی از سوی شهروندان اشاره کرد.

او گفت: «در واقع کار پزشک در اين شرايط تنها به درمان جسم بيمار محدود نمی شود. وقتی می ديديم ديگران بهر دليلی به اين افراد کمک نمی کنند خودمان روانشناس و مددکار اجتماعی شديم و از نقش پزشک بيرون آمديم. با اين عمل ما ديگران تشويق شدند تا بهر شکلی که می توانند به اين بيماران کمک کنند».

معتادان در معرض ابتلا به اچ ای وی و ایدز

در ايران بنا برگفته دکتر کاميار علایی بيش از ۳ ميليون معتاد به مواد مخدر وجود دارد که يا مبتلا به مرض ايدز هستند و اگر نباشند همواره در معرض خطر ابتلا به اين بيماری قرار دارند.

درحال حاضر بخش عظيمی از جمعيت مبتلا به ايدز و ويروس اچ آی وی در ايران را زنانی تشکيل می دهند که بخاطر ملاحظات فرهنگی و اجتماعی نمی توانند از کمک های موجود در راه تشخيص و درمان اين بيماری استفاده کنند.

در کشورهای خاورميانه و آسيای ميانه اغلب ابتلا به بيماری ايدز به انجام اعمال غيرقانونی ارتباط داده می شود. به همين جهت دکتر علایی معتقد است که بزرگترين چالش در راه کمک رسانی به اين مبتلايان به بيماری ايدز و ويروس اچ آی وی مشکلات فرهنگی است که بر سر راه اين مسئله وجود دارد.

دکتر علایی افزود: «در فرهنگ ما با عدم اطلاع از حقايق درباره بيماری ايدز به افراد انگ و اتهام زده می شود. همين باعث می شود که فرد مبتلا از دريافت کمک های لازم خودداری کرده و در نتيجه بيماری به ديگران نيز سرايت کند».

دکتر کاميار علایی به نقش رهبران مذهبی و باورهای غلط اجتماعی اشاره می کند و می گويد: «در نهايت تمامی مذاهب برای نجات جان انسان ها اهميت و احترام ويژه ای قایل هستند. رهبران مذهبی نيز چون ديگر شهروندان از جزئيات بيماری ايدز و ويروس اچ آی وی بی اطلاعند اما با اطلاع و همکاری آنها می توان به بسياری از مبتلايان اين بیماری کمک و ياری رساند».

جلسه سخنرانی با نمايش فيلمی درباره «محمد» معتاد بهبود يافته ای که در دوران اعتياد به علت مصرف سوزن آلوده به بيماری ايدز مبتلا شده است و کوشش او برای بازگشت به يک زندگی عادی و بخش پرسش و پاسخ به پايان رسيد.

سپس سه تن از دانشجويان ايرانی ساکن آمريکا تجربيات همکاری خود را با سازمان بهداشت جهانی در خاورميانه و آسيای ميانه با حاضران درميان گذاشتند و از ديگر دانشجويان حاضر در جلسه خواستند تا در ياری به اين سازمان و اهداف آن پيشقدم شوند.