۱۳۸۶/۰۲/۰۵
بدحجابی؛ زیر سوال بردن امنیت اجتماعی؟
توسط محمد ضرغامی
اجرای طرح تازه نيروی انتظامی موسوم به امنيت اجتماعی با رويکرد اخلاقی که در آن به مبارزه با آنچه که «مظاهر بد حجابی» خوانده مي شود پرداخته شده با واکنش های بسياری ازسوی موافقان و مخالفان اين طرح روبرو شده است.
بسياری از کارشناسان معتقدند که در طرح تازه نيروی انتظامی تعريف روشنی از پوشش اسلامی وجود ندارد.
حجاب شرعی
در قوانين قضايی ايران تنها در ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی تعريف کوتاهی از حجاب شرعی ارايه شده است.
بنا براين تعريف کوتاه، منظور از حجاب شرعی آن است که « بدن زنان غير از کفين و صورت پوشيده باشد و وسيله پوشش موضوعيت ندارد. »
با اين حال در هيچ کجای ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی سخنی از پديده ای با عنوان بدحجابی در ميان نيست. شهناز سجادی، حقوقدانی که از موافقان حجاب کامل اسلامی است حجاب شرعی را دارای تعريفی می داند که بد حجابی دراين تعريف جايگاهی ندارد.
خانم سجادی در گفت و گو با راديو فردا می گويد: انسان يا حجاب دارد يا بی حجاب است. در واقع ما با بی حجابی مخالف هستيم.
او با انتقاد از نوع پوشش زنان می گويد: خانم های ما پوشش نامناسبی دارند و روسری کوچکی سرشان می کنند و ما اين را حجاب تلقی می کنيم .در بسياری از مکان ها هم ورود افراد بی حجاب ممنوع اعلام شده ولی همين افراد به راحتی در این اماکن تردد می کنند که نشان می دهد اين افراد به عنوان اشخاص با حجاب پذيرفته شده اند.
جدال با حجاب عرفی
آنچه در سال های اخير تعريف مدون از حجاب اسلامی را با چالش روبرو کرده، تاکيد مسئولان جمهوری اسلامی بر رعايت حجاب شرعی در تقابل با نوع پوشش پذيرفته شده از سوی اکثريت زنان است.
آنگونه که بهاره هدايت، دبير کميسيون زنان دفتر تحکيم وحدت به راديوفردا می گويد: اجرای چنين طرح های ضربتی مغاير با قانون حقوق شهروندی است.
خانم هدايت با اشاره به اين موضوع که دخالت کردن حاکميت در چنين امور خصوصی، نقض حقوق شهروندی است می افزايد: چنين اعمالی تنها برای اقناع کردن طيف سنتی و تندروی دولت صورت می گيرد. چون اين ها می بينند اختيار حجاب به عنوان يک سمبل از دستشان رها شده و ديگر نمی توانند کنترلی بر اين مساله داشته باشند و اعمال نظری بکنند واين مساله با ايده ها و عقايدشان تنافر دارد.حالا ممکن است از هر حربه ای هم استفاده کنند، اما این مسئله، زود گذر است.