۱۳۸۶/۰۲/۰۸
محسن چاووشی، به کلوب «مجازها» پیوست
توسط بابک بختیاری
يک شرکت توليد آثار موسيقايی در ايران، به زودی چند آلبوم موسيقی جالب توجه را به بازار عرضه می کند که اولين آلبوم رسمی «محسن چاووشی» هم در بين آن ها ديده می شود.
چاووشی آهنگساز جوانی است که از حدود دو سال پيش با پخش غيرمجاز چند کار نيمه حرفه ای اش، به عنوان يک خواننده زيرزمينی سبک پاپ، در ميان جوانان ايران محبوبيت پيدا کرد.
چاووشی در ابتدای کار خود، از سوی بسياری متهم شد که در سبک خوانندگی، تلاش می کند با تقليد صدای «سياوش قميشی» (آهنگساز و خواننده مقيم لس آنجلس)، نظر شنوندگان موسيقی را جلب کند، ولی به تدريج و با جدی تر شدن فعاليت هايش صدای محسن چاووشی هم تغيير کرد؛ هر چند که اين تغيير در بسياری موارد با نرم افزارهای ارزان قيمت کامپيوتری، ميسر شده بود.
با اين وجود، اين خواننده اهل مسجد سليمان، همچنان در کنار خوانندگانی چون «مجتبی کبيری»، «محمد زارع» (با نام جعلی کيارش قميشی!)، «راما» و... به عنوان يکی از پيروان متعدد قميشی کهنه کار شناخته می شد.
اما برخلاف جريان آب، بهمن ماه سال گذشته، هنگامی که فيلم «سنتوری» ساخته «داريوش مهرجويی» در جشنواره فيلم فجر اکران شد، بسياری از منتقدان سينمايی، صدا و موزيک محسن چاووشی را پديده جشنواره بيست و پنجم فجر دانستند!
در اين فيلم «بهرام رادان» ستاره خوش چهره سينمای ايران، در نقش يک خواننده و نوازنده، چند قطعه از کارهای چاووشی را لب خوانی می کند.
در اين فاصله حدود سه آلبوم و چندين تک ترانه از ساخته های چاووشی بين علاقه مندانش دست به دست می شد. حتی اجراهای اختصاصی او برای فيلم مهرجويی هم از اين ماجرا مستثنا نشدند و پيش از اکران عمومی سنتوری، ناخواسته به خارج از استوديو ضبط راه پيدا کردند.
از شروع همکاری محسن با عوامل ساخت اين فيلم تا اکران آن در جشنواره، اين پروژه هنری با حاشيه های پر سر و صدايی همراه بود؛ ابتدا خبر توقيف فيلم به دليل استفاده از صدای چاووشی به گوش رسيد. سپس در جشنواره، اسم اين خواننده از تيتراژ فيلم حذف شد. اين روزها هم خبر می رسد اختلاف نظر او با سازندگان سنتوری، منجر به حذف موزيک های او و جايگزينی خواننده ای ديگر شده است.
حتی در بازار داغ شايعات، برخی گفته اند که شايد خود بهرام رادان، ترانه های مورد نياز اين فيلم را اجرا کند.
به هر حال چاووشی با هاله ای سنگين از شايعه و شنيده ها در اطراف نامش، اين روزها سخت به دنبال سامان دادن به يک آلبوم جديد است؛ آلبومی که قرار است با کسب مجوز و به صورت مجاز در دسترس هوادارنش قرار بگيرد.
اسم اين آلبوم «يک شاخه نيلوفر» است و قرار بود در زمان برگزاری نمايشگاه کتاب تهران (اواسط ارديبهشت ماه) منتشر شود، اما به دليل مشکلات حاشيه ای، چاووشی هنوز موفق نشده که آلبوم خود را برای انتشار آماده کند.
گرفتن مجوز صدای اين خواننده و پخش مجاز اين آلبوم، البته کار سختی بود که خود محسن هرگز موفق به اين کارنشد، ولی سرانجام شرکت «آوای باربد» با ارتباطات خوب خود و نفوذی که در مرکز موسيقی اداره ارشاد اسلامی دارد، موفق به اين کار شده است.
شرکت «آوای باربد» پيش از اين هم آلبوم های جالب توجه بسياری را منتشر کرده است؛ آثاری که قبلا در بازار ايران بی سابقه يا کم سابقه بودهاند: آلبوم هايی از «عبدالحليم حافظ» و «عمر خيرت» (خوانندگان مشهور مصری)، اريک کلپتون، ريچی بلکمور، اينگوی مالمستين، آندره آ بوچلی، اِرا، سکرت گاردن، عليحان (دودوک نواز آذربايجانی) و... يا موزيک متن فيلم هايی مثل: گلادياتور، مصائب مسيح، ماتريکس و... از جمله آثاری هستند که در برابر ديدگان حيرت زده ناشران ديگر، با نام «آوای باربد» به بازار موسيقی فرستاده شدند.
البته مجموعه آثار دوست داشتنی اين شرکت، گاهی هم انتقاد برانگيز بوده اند. از جمله انتشار بی اجازه منتخبی از آثار گروه «Axiom of Choice» تحت عنوان آلبوم «واقعه»، يا کتاب «زمزمه های يک شب سی ساله» منتخب سروده های «ايرج جنتی عطايی» که به گفته شاعر، آن هم بدون اجازه به بازار آمده است.
ضمن اينکه بخشی از آلبوم های منتشر شده توسط اين شرکت، آثار غير ايرانی هستند که با کمترين هزينه ممکن و در غياب قانون کپی رايت، سود سرشاری نصيب شرکت می کنند! سودی که شرکت های ديگر انتشار آثار موسيقی نيز از آن غافل نيستند.
دايره تلاش های اين شرکت برای کسب مجوز پرفروش ها به جايی رسيد که کمی پس از مرگ «ويگن»، باربدی ها اعلام کردند می خواهند منتخبی از کارهای اين خواننده قديمی ايرانی را منتشر کنند.