شنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۰ تهران ۰۶:۱۷ - ۱۱ فوریه ۲۰۱۲

ايران / سياسی

آلمان و برزیل بر سر تحریم ایران به توافق نرسیدند

گیدو وستر وله، وزیر امور خارجه آلمان
اندازه متن - +
آلمان و برزیل به عنوان دو عضو بزرگ شورای امنیت سازمان ملل روز چهارشنبه نتوانستند در مورد اعمال تحریم‌های تازه علیه جمهوری اسلامی بر سر برنامه هسته‌ای مناقشه برانگیز ایران به توافق برسند.

وزرای خارجه دو کشور پس از مذاکره در این باره در برازیلیا، پایتخت برزیل، اعلام کردند که ممانعت از به وجود آمدن یک قدرت هسته‌ای جدید در دنیا امری خطیر و مهم است، اما درباره وضع تحریم‌ در مورد ایران بین این دو کشور توافقی حاصل نشده است.

به گفته سلسو آموریم، وزیر خارجه برزیل، به تهران باید فرصت بیشتری داده شود تا بتواند تمایل خود را برای همکاری با سازمان ملل اثبات کند.

آقای آموریم در گفت‌وگو با خبرنگاران درباره تحریم‌های تازه علیه ایران ضمن اشاره به این که کشورش به دنبال راه حلی صلح‌آمیز برای این مسئله است گفت: «آن چه ما پیش از هر چیز می‌بینیم تمایل ایران برای مذاکره است.»

این نخستین بار نیست که کشور برزیل با وضع تحریم‌های تازه علیه ایران مخالفت می‌کند. هفته گذشته هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا، نیز نتوانست نظر مثبت مقامات برزیلی نسبت به این مسئله را جلب کند.

لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس جمهور برزیل، نیز درست پیش از دیدار با هیلاری کلینتون تصریح کرده بود که «عاقلانه نیست که ایران را در یک گوشه گیر انداخت؛ عاقلانه این است که مذاکره کرد».

این در حالی است که پس از به نتیجه نرسیدن پیشنهاد باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا، برای مشارکت دادن ایران و مذاکره بدون پیش‌شرط اکنون آمریکا به این نتیجه رسیده است که تنها راه نشاندن تهران بر سر میز مذاکره در مورد برنامه‌ هسته‌ای این کشور اعمال تحریم‌های تازه است.

شورای امنیت سازمان ملل تاکنون بر اثر فشارهای آمریکا و متحدان غربی‌اش سه قطعنامه تحریمی علیه ایران را به تصویب رسانده است و اکنون آمریکا و بیش از این کشور اسرائیل به دنبال تصویب چهارمین قطعنامه این‌چنینی هستند.

در مقابل گیدو وستر وله، وزیر خارجه آلمان، با اشاره به این که کشورش در کنار دیگر اعضای گروه ۵+۱ هم‌چنان آماده مذاکره با جمهوری اسلامی است گفت:‌«از آنجا که احساس ما این است که کسی دست دراز شده ما را نمی‌فشارد، مجبوریم به اقدامات دیگر نیز فکر کنیم.»

آلمان جزء گروه ۵+۱ متشکل از پنج عضو دائمی شورای امنیت یعنی آمریکا، چین، روسیه، فرانسه و بریتانیا به علاوه آلمان است. این کشورها بر این اعتقاد هستند که جمهوری اسلامی به دنبال تولید تسلیحات اتمی است، اتهامی که ایران بارها رد کرده و آن را مخالف اعتقادات مذهبی و اخلاقی خود توصیف کرده است.

تصویب قطعنامه از جمله یک قطعنامه تحریمی دیگر علیه جمهوری اسلامی در شورای امنیت سازمان ملل نیازمند دست‌کم ۹ رای از اعضای این شورا و وتو نشدن از سوی اعضای دائمی است.
زمان این نظرخواهی به پایان رسیده است
ترتیب:
نظرات
     
توسط: علی
۲۰ ۱۲ ۱۳۸۸ ۱۷:۱۳
خوبی بحث درباره تحریم اینه که حامیان نامرئی حکومت اسلامی رو مرئی میکنه. اینها کشورهایی هستند که اگر بحث فشار وارد کردن به دولت ایران الکی باشه باهاش موافقند ولی اگر جدی باشه مخالفند. فعلا لیست اینه:
- روسیه
- چین
- ونزوئلا
- ترکیه
- برزیل
- سوریه

اینها درواقع کشورهایی هستند که در روز موعود (روزی که نسیم آزادی در ایران به جریان بیفته) با تغییر نظام اسلامی ایران موافق نیستند.

توسط: الهه از: تهران
۲۰ ۱۲ ۱۳۸۸ ۱۵:۴۵
شما را به مقدساتتان سوگند می دهم که به من بگوئید چگونه ممکن است پول نفت ایران را – که باید برای نیک بختی خود ملت ایران هزینه شود – این چنین به هدر داده اند:
صدها میلیون دلار برای حزب الله لبنان فرستاده اند،
صدها میلیون دلار برای حماس در غزه ارسال داشته اند،
یک میلیارد دلار به ونزوئلا وعده کرده اند،
صدها میلیون دلار به بولیوی وعده کرده اند،
به اوروگوئه و دیگر کشورهای آمریکای لاتین داده اند،
روی طبق گذاشته و به سوریه پیشکش کرده اند، صرف تولید انواع و اقسام موشک ها ساخته اند که خدا می داند تا چه حد به کار می آید و قابل استفاده است،
در راه تولید بمب اتم هزینه کرده اند،
هر روز ادعا می کنند که یک جنگ افزار سنگین دیگر ساخته اند، هواپیمای رادارگریز درست کرده اند، موشک قاره پیما ساخته اند و غیره و غیره،
به حساب های شخصی خودشان به بانک های خارجی فرستاده اند، زیرا خوب احساس می کنند که هوا پس است و آنان باید برای روز بارانی چتر حمایتی داشته باشند!
با پول های مردم ایران کاخ ساخته اند و پادشاهی می کنند،
ولی مردم مظلوم ایران،مخصوصا اهالی خطه خوزستان که هر وجب خاک استان آن ها به اندازه طلا ارزش دارد، در این فقر و تنگدستی و محنت زندگی می کنند.

توسط: سپیده از: تبریز
۲۰ ۱۲ ۱۳۸۸ ۱۵:۴۱
تنها راه حمله نظای و سقوط رژیم است این راه وتقریبا بهترین راه برای جلوگیری ازاتمی شدن اخوندها است،درست است که شاید تبعات سنگینی برای منطقه داشته باشد ولی راه دیگری نیست،مردم تحت ستم از حمله به حکومت جبار خود شادمان می شوند

به ما بپیوندید