میرحسین موسوی، آخرین نخست وزیر جمهوری اسلامی، روز سهشنبه با انتشار بیانیهای رسما نامزدی خود برای شرکت در دهمین انتخابات ریاست جمهوری ایران در خردادماه ۱۳۸۸ را اعلام کرد.
آقای موسوی که در ۲۰ سال گذشته به دور از فعالیتهای سیاسی به ریاست فرهنگستان هنر ایران بسنده کرده بود در بیانیه خود اعلام میکند که با بررسی دقیق «وضعیت کشور، حوادث ممکن و ظرفیتهای موجود» به این نتیجه رسیده است که «این زمان زمانی دیگر است که حضور را ایجاب میکند».
کارشناسان و تحلیلگران ایرانی شکسته شدن سکوت میرحسین موسوی، آخرین نخستوزیر ایران، که از زمان مرگ آیتالله خمینی تا چند هفته قبل تداوم داشت را از وقایع انتخاباتی دهمین دوره ریاست جمهوری میدانند.
میرحسین موسوی در بیانیه خود با اشاره غیرمستقیم به «قانونشکنیهای گسترده» هشدار میدهد که «تداوم چنین رویهای به آشفتگیهای لاعلاج در نظام مدیریتی منجر میشود».
آقای موسوی همچنین ستاد انتخاباتی خود را از چاپ و تکثیر عکسهای خود در طول دوره مبارزات انتخاباتی منع کرده و دلیل آن را پیشگیری از کارهایی خوانده است «که شایعه شیوعشان را در فصول انتخابات شنیدهام و امیدوارم واقع نشده باشد».
آقای موسوی در حالی نامزدی خود برای دهمین ریاست جمهوری را اعلام میکند که پیش از او محمد خاتمی، رئیس جمهور سابق ایران، و مهدی کروبی، رئیس سابق مجلس در دو دوره سوم و ششم، نامزدی خود برای این انتخابات را اعلام کردهاند.
این در حالی است که محمد خاتمی تا قبل از اعلام رسمی نامزدی خود اعلام کرده بود که یا خودش یا آقای موسوی یکی از دو نامزد اصلی اصلاحطلبان در انتخابات آینده خواهند بود.
محمد عطریانفر، از حامیان محمد خاتمی در انتخابات سال ۱۳۸۸، در گفتوگو با روزنامه اعتماد ملی چنین اظهارنظر میکند که حضور میرحسین موسوی «فضای انتخاباتی را وارد مرحله جدیدی میکند».
او معتقد است تکثر نامزدهایی که جامعه شناخت بیشتری از آنها دارد باعث میشود «مشارکت حداکثری و گستردهتری را شاهد باشیم».
میرحسین موسوی پس از درگذشت آیتالله خمینی با تغییر قانون اساسی و حذف منصب نخست وزیری از نظام جمهوری اسلامی از فعالیتهای اجرایی کناره گرفت، اما در عین حال یکی از اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجمع تشخیص مصلحت نظام به شمار میرود.