محمد البرادعى، مدير كل آژانس بين المللى انرژى اتمى، بار ديگر اعلام كرد كه بازرسان آژانس در بازرسى اخير خود از مركز جديد غنى سازى اورانيوم در قم، هيچ علائم نگران كننده اى بدست نياورده اند.
آقاى برادعى اين خبر را در گفت و گو با روزنامه آمريكايى «نيويورك تايمز» بيان كرد. وى روز چهارشنبه نيز در نشست خلع سلاح در نيويورك، سخنان مشابهى را عنوان كرده بود.
وى در گفت و گو با نيويورك تايمز، همچنين گفته است، او براى حل بن بستى كه در توافق مبادلۀ اورانيوم غنى شده پيش آمده، احتمال نوعى مصالحه را مورد بررسى قرار داده است.
نيويورك تايمز از قول مدير كل آژانس بين المللى انرژى اتمى نوشته است كه بازرسان آژانس، در بازديدهاى اولیه خود از اين تاسيسات پنهان شده در دل كوه هاى نزديك شهر مذهبى قم، علائمى نيافته اند كه موجب نگرانى باشد.
آقاى برادعى توضيح داده كه ايجاد اين تاسيسات به صورت پناهگاهى در اعماق كوه، براى حفاظت آن بوده است.
نيويورك تايمز مى افزايد: «اين گفتۀ برادعى، اشاره به توضيحات تهران است كه در صورت حملۀ هوايى به تاسيسات نطنز از سوى دشمنانى مانند اسرائيل، تاسيسات جديد در امان باشد.»
محمد البرادعى در توصيف تاسيسات قم گفت: «آنجا در واقع حفره اى در درون كوه است.»
به نوشتۀ اين روزنامه آمريكايى، مدير كل آژانس بين المللى انرژى اتمى، از توضيح در اين زمينه كه آيا بازرسان با نكته اى شگفت آور در تاسيسات جديد برخورد كرده اند و آيا به تمام مدارك لازم دسترسى داشته اند، خوددارى ورزيد.
جزئيات اين بازرسى قرار است در گزارش آينده محمد البرادعى به شوراى حكام آژانس در اواسط ماه جارى ميلادى منتشر شود.
ماموريت و هدف بازرسان، مقايسۀ نقشه هاى فنى ارائه شده از سوى جمهورى اسلامى ایران با تاسيسات ساخته شده، مصاحبه با دانشمندان و كاركنان تاسيسات و نمونه بردارى از خاك جهت مشخص ساختن آن با فعاليت هاى غنى سازى براى توليد بمب اتمى بود.
بدگمانى هاى غربتاسيسات غنى سازى قم كه وجود آن، سه سال پس از نخستين كشف آن توسط ماموران اطلاعاتى غرب، اول مهر ماه گذشته از سوى دولت ايران مورد تاييد قرار گرفت، بر نگرانى غرب از تلاش هاى پنهانى جمهورى اسلامى براى توليد سلاح هسته اى افزود.
ديپلمات هاى غربى و كارشناسان مى گويند كه ظرفيت تاسيسات قم براى توليد سوخت نيروگاه اتمى خرد و كوچك است، ولى جهت توليد مواد لازم براى يك يا دو بمب هسته اى كافى به نظر مى رسد.
نيويورك تايمز در ادامه مى نويسد: پس از گفت و گوهاى نمايندگان ايران و سه قدرت جهانى در وين، محمد البرادعى پيشنهادى ارائه كرد كه بر اساس آن، بخش بزرگى از اورانيوم [سه و نيم درصدى] جمهورى اسلامى براى غنى سازى تا ۲۰ درصد و تبديل به سوخت راكتور پژوهشى تهران، به روسيه و فرانسه فرستاده شود.
آمريكا نيز متعهد شد كه اين راكتور را از حيث ايمنى و ابزارها مدرنيزه كند، ولى دولت ايران پس از توافق اوليه، اعلام كرد كه ترجيح مى دهد سوخت مورد نياز راكتور تهران را خريدارى كند و خواستار گفت و گوهاى بيشتر شد.
اين در حالى است كه كشورهاى غربى به گفت و گوهاى بيشتر در اين زمينه تمايلى ندارند.
آقاى برادعى به نيويورك تايمز گفته است دشوارى تا مرحلۀ عدم اطمينان ايران پيش رفته است، ولى به باور وى، مسئله به زمان مربوط مى شود و اين كه آيا اورانيوم [ايران] نخست به خارج فرستاده شود و آن گاه آن چنان كه به طور آزمايشى در ژنو توافق شد پس از مدتى، سوخت به ايران تحويل شود و يا همزمان با ارسال اورانيوم، سوخت نيز تحويل ايران شود؟
مدير كل آژانس افزود: ايده هاى فراوانى [براى حل اين موضوع] وجود دارد. يك ايده اين است كه [اورانيوم ايران] به يك كشور سوم كه با دولت تهران رابطۀ دوستانه دارد، فرستاده شود و مثلا براى مدت يك سال در آنجا نگهدارى شود و سپس سوخت به ايران تحويل گردد.