Radio Free Europe / Radio Liberty

محمود تهرانی: علی خامنه‌ای بازیچه است

Fri, 11 Sep 2009 16:13:54 +3500

با این که انتظار می‌رفت با برکناری سعید مرتضوی و استقرار تیم جدید در دادستانی تهران برخوردها با احزاب و گروه‌های سیاسی مخالف دولت محمود احمدی‌نژاد قانونمند‌تر شود، در دو روز گذشته، دفتر مهدی کروبی و کمیته پیگیری امور بازداشت‌شدگان حوادث اخیر، با دستور دادستان جدید پلمب شده و همچنین ماموران دادستانی مرتضی الویری، نماینده مهدی کروبی، در کمیته پیگیری بازداشت‌شدگان را نیز در منزلش بازداشت کرده‌اند. با این که انتظار می‌رفت با برکناری سعید مرتضوی و استقرار تیم جدید در دادستانی تهران برخوردها با احزاب و گروه‌های سیاسی مخالف دولت محمود احمدی‌نژاد قانونمند‌تر شود، در دو روز گذشته، دفتر مهدی کروبی و کمیته پیگیری امور بازداشت‌شدگان حوادث اخیر، با دستور دادستان جدید پلمب شده و همچنین ماموران دادستانی مرتضی الویری، نماینده مهدی کروبی، در کمیته پیگیری بازداشت‌شدگان را نیز در منزلش بازداشت کرده‌اند. اما ادامه رفتار قهرآمیز دادستانی با معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری از چه چیزی حکایت دارد؟ دکتر محمود تهرانی، خواهرزاده آیت‌الله خامنه‌ای، در پاریس در گفت‌وگو با رادیوفردا به این پرسش پاسخ می‌دهد: محمود تهرانی: متاسفانه تعداد زیادی از ایرانیان تا چندی پیش فکر می‌کردند که این رژیم قابل اصلاح است، و می‌شود با یک سری صحبت‌ها و کارهای سیاسی اصلاح انجام داد. ولی با این جریان التهابات اخیر،‌ مخصوصا با به قدرت رسیدن آقای احمدی‌نژاد، مشخص شد این آدم‌ها با حرف‌های مدنی و قانونی و زبان سیاسی قابل اصلاح نیستند. با پیش آمدن این اتفاقات به اعتقاد من مواضع کمی رادیکال‌تر و مخالفت‌ها شدیدتر شد. این آقایان تا چند سال پیش با جناح محافظه‌کار مقابله لفظی و سیاسی نمی‌کردند. ولی بعد از قضیه انتخابات وقتی مشخص شد که اینها حاضر نیستند مقام ریاست جمهوری را به کس دیگری بدهند و می‌خواهند که مقام ریاست جمهوری را به زور هم که شده در دست خودشان نگه دارند، در آن زمان بود که مواضع کمی رادیکال‌تر شد. من خبرهایی از داخل خانواده دارم که خیلی‌ها بودند که با علی خامنه‌ای موافق نبودند. با صحبت‌های ایشان و با سیاست‌های جمهوری اسلامی مخالف بودند، ولی تا قبل از انتخابات ملاحظه می‌کردند و چیزی گفته نمی‌شد. قبل از برگزاری انتخابات افرادی مثل کروبی سعی کردند حقوق شهروندانی را که مدعی شده بودند به آنها ظلم شده است‌ زنده کنند. به نظر شما چرا در مقابل چنین رفتارهای مسالمت‌آمیزی، با افردی مثل آقایان بهشتی یا الویری به این شکل قهرآمیز برخورد می‌شود؟ شیوه صحبت جمهوری اسلامی و شکل مقابله‌اش با مردم و با مخالفان سیاسی همیشه همراه با خشونت بوده است. اینها از روز اول به قدرت رسیدن‌شان شروع به کشتن کردند. اگر کسی حرف اینها را نزند یا با آنها موافق نباشد، ‌چه لباس آخوندی داشته باشد و چه کراواتی باشد محارب با خدا فرض می‌شود. اینها خودشان را واقعا خدا فرض می‌کنند. خشونت در جمهوری اسلامی، عادت که چه عرض کنم،‌ یک وظیفه دینی محسوب می‌شود. ٱن‌وقت فکر می‌کنید که هزینه این برخوردها را چه کسی پرداخت می‌کند؟ گروه‌های سیاسی، مردم و در نهایت خود دولت. از نظر ظاهری هر تغییر و تحولی نیازمند مقداری هزینه است. ممکن است ضررها به همه برسد اما درنهایت به استفاده می‌رسد. این ضررهای ظاهری هزینه‌هایی است که باید پرداخت شود. شما می‌دانید که عموما در موارد اختلافاتی که سابق بر این بین گروه‌های سیاسی پیش می‌آمد، صحبت‌های آقای خامنه‌ای فصل‌الخطاب بود. الان به نظر شما باید کدام مواضع را مد نظر قرار می‌دادند تا بتواند این اختلافات را به حداقل برساند؟ من فکر می‌کنم علی خامنه‌ای که دایی بنده است یک بازیچه است. احمدی‌نژاد، مصباح یزدی و سپاه پاسداران او را هدایت می‌کنند. اگر شریک جرم‌شان نباشد واقعا بازیچه دست آنها است. او اگر یک قدم از مواضعش عقب‌نشینی کند رهبری را از دست خواهد داد و تمام این جناح از هم فرو خواهد پاشید. من فکر نمی‌کنم که علی خامنه‌ای قدرت چندانی داشته باشد. این بعید نیست که تمام این جریانات توسط سپاه پاسداران اداره و هدایت شود. ولی خامنه‌ای مجبور است برای حفظ رهبری‌اش با این جناح کنار بیاید. کاری نمی‌تواند بکند. چیزی هم نخواهد گفت. از روز ۲۲ خرداد تا امروز چیزی از علی خامنه‌ای نشنیدیم که جز تکرار حرف‌های آقای احمدی‌نژاد باشد.

«خامنه‌ای گروگان احمدی‌نژاد و سپاه پاسداران است»

Thu, 10 Sep 2009 18:44:18 +3500

همزمان با افزايش فشارها بر منتقدان دولت محمود احمدی‌نژاد، رئيس جمهور ايران، ماموران امنيتی جمهوری اسلامی دو نفر از نزديک‌ترين ياران ميرحسين موسوی و مهدی کروبی را بازداشت کردند.همزمان با افزايش فشارها بر منتقدان دولت محمود احمدی‌نژاد، رئيس جمهور ايران، ماموران امنيتی جمهوری اسلامی دو نفر از نزديک‌ترين ياران ميرحسين موسوی و مهدی کروبی را بازداشت کردند. اين بازداشت‌ها درحالی صورت می‌گيرد که برخی تحليل‌گران براين باورند که در چنين شرايطی کنترل اوضاع سياسی از دست رهبر ايران نيز خارج شده است. اما چرا با روحانيت و نيروهای ارزشی که درطول سه دهه گذشته همواره از احترام خاصی در جمهوری اسلامی برخوردار بودند چنين رفتارهايی می‌شود؟ مهران براتی، تحليل‌گر مسائل سياسی در آلمان، در گفت‌وگو با راديوفردا به اين سوال پاسخ می‌دهد: مهران براتی: آن چه که با آمدن آقای احمدی‌نژاد اتفاق افتاده است اين است که ديگر احتياجی به وجود روحانيت در حکومت جمهوری اسلامی ايران ديده نمی‌شود. چون روحانيت شيعه به دليل ويژگی‌های دينی امکانات گوناگونی در تعبير و تفسير و تبيين مسائل دارند. اين امر در صحنه سياست هم برای کسی که می‌خواهد حکومت کند دست‌وپاگير خواهد شد. متاسفانه امروز نقشی را که آقای خامنه‌ای در قانون اساسی جمهوری اسلامی داشت به کلی از دست داده است. ايشان هم شخصا به شکلی گروگان آقای احمدی‌نژاد و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است. من دليل ديگری نمی‌بينم جز اين که اين حکومت يک حکومت نظامی شده است، و ديگر حکومت مرجعيت شيعه در ايران نيست. يعنی فکر می‌کنيد فردی که الان حاکم بر ايران است و حرف اول و آخر را می‌زند کسی غير از آقای خامنه‌ای است؟ بله. سيستم سياسی ايران از يک تعداد خيلی کثيری از شبکه صاحبان قدرت‌های اقتصادی و سياسی تشکيل شده است. اما اجزاء اين شبکه را نمی‌شناسم. بخش بزرگی از کسانی که هوادار اين نظام سياسی بوده‌اند طوری در دادوستدهای اقتصادی دخالت داده شده‌اند که دهان همه بسته شده است. در همين نظامی که می‌فرماييد که خيلی‌ها را وام‌دار خود کرده دولت‌هايی هم بوده‌اند که سعی کردند مخالفين را به موافقين تبديل کنند. ولی با وجود اين اتفاقاتی که به وقوع پيوسته است بسياری از دوستانی که در صف اول انقلاب ايستاده بودند امروز در صف مخالفين قرار گرفته‌اند. اين مسئله را چگونه ارزيابی می‌کنيد؟ آن چه که شما می‌گوييد عملکرد حکومت‌های دورانديش است. ولی يک نظام وقتی تصميم به ديکتاتوری مطلق می‌گيرد، ديگر دورانديشی خود را از دست می‌دهد. امروز نظام جمهوری اسلامی در چنين وضعيتی قرار دارد. کسانی که الان در دادگاه‌ها محاکمه می‌شوند افرادی هستند که زمانی در صف اول انقلاب اسلامی قرار گرفته بودند. در حقيقت نظام دارد خودش را محاکمه می‌کند. ديکتاتورها گاهی تا اين حد پيش می‌روند که به خودشان هم ضربه‌های اخلاقی وسياسی می‌زنند. تا به حال تعداد ديگری از منتقدين محمود احمدی‌نژاد بازداشت شده‌اند. اين تنگ‌تر شدن دامنه خودی‌ها به اعتقاد شما تا کجا می‌تواند به پيش رود؟ من فکر می‌کنم ديگر کسی برای دستگيری وجود ندارد. تنها کسانی که وجود دارند آقای رفسنجانی، موسوی و کروبی هستند که آقايان کروبی و موسوی را هم دستگير نخواهند کرد، برای اين که نمی‌خواهند از اين افراد قهرمان تاريخی بسازند. به اعتقاد شما با بالا گرفتن دامنه اختلافات بين گروه‌های امين نظام جمهوری اسلامی به‌ويژه بعد از انتخابات، و با توجه به اين که شاهد شکل‌گيری يک اپوزيسيون جديد در درون نظام هستيم، ادامهی اين روند ‌چه تاثيری در آينده نظام جمهوری اسلامی دارد؟ آن اپوزيسيونی که الان به عنوان اپوزيسيون اسلامی وجود دارد از نظام به‌کلی بيرون رانده شده است و قابل بازگشت به درون نظام نيست. درست اين اتفاقی است که الان افتاده و باعث ايجاد اين عصبانيت و خشونت شده است اين که برای نخستين بار در تاريخ ۳۰ ساله جمهوری اسلامی ايران نوعی ائتلاف ميان معترضين حول و حوش حکومت و نيروهای مخالف بيرون از بدنه حکومت به وجود آمده است و اين اتئلاف اجتماعی که جنبش سبز نام گرفته است برای دولت ايجاد وحشت کرده است. بنابراين مخالفينی که تا به حال اپوزيسيون درون نظام بوده‌اند حالا بايد جای خودشان را در صفوف اپوزيسيون جديد پيدا کنند.

«گفتند دکتر ملکی با منافقین ارتباط دارد»

Sun, 23 Aug 2009 20:43:45 +3500

در ادامه بازداشت‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری، مأموران امنیتی جمهوری اسلامی صبح روز شنبه ۳۱ مرداد، دکتر محمد ملکی فعال سیاسی ۷۶ ساله را در منزل مسکونی‌اش بازداشت کردند. آقای ملکی نخستین رئیس دانشگاه تهران پس از انقلاب بود که طی دو دهه گذشته چندین بار به خاطر مواضع انتقادی‌اش بازداشت و راهی زندان شده است. همسر دکتر ملکی با ابراز نگرانی از وضعیت جسمانی همسرش که متبلا به بیماری سرطان بوده و از بیماری قلبی و دیابت رنج می‌برد، در گفت‌وگو با رادیو فردا به پرسش‌هایی در ارتباط با بازداشت همسرش پاسخ داده است.در ادامه بازداشت‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری، مأموران امنیتی جمهوری اسلامی صبح روز شنبه ۳۱ مرداد، دکتر محمد ملکی فعال سیاسی ۷۶ ساله را در منزل مسکونی‌اش بازداشت کردند. آقای ملکی نخستین رئیس دانشگاه تهران پس از انقلاب بود که طی دو دهه گذشته چندین بار به خاطر مواضع انتقادی‌اش بازداشت و راهی زندان شده است. همسر دکتر ملکی با ابراز نگرانی از وضعیت جسمانی همسرش که متبلا به بیماری سرطان بوده و از بیماری قلبی و دیابت رنج می‌برد، در گفت‌وگو با رادیو فردا به پرسش‌هایی در ارتباط با بازداشت همسرش پاسخ داده است. رادیو فردا: خانم ملکی، از نحوه بازداشت آقای دکتر ملکی بگویید. ساعت ۸:۳۰ صبح شنبه در خانه را زدند، پنج نفر بودند که يکی از آنها آقای حدوداً ۵۰ ساله بسيار بی‌ادبی بود. گفت ما آمده‌ايم دکتر را ببريم و پايش را ميان در گذاشت. من در را نگه داشتم، چون می‌خواستند بريزند توی خانه. آن مرد گفت برويد کنار تا ما بياييم داخل، گفتم شما اجازه نداريد داخل بياييد. يک کاغذ به دکتر نشان داد و دکتر گفت بگذاريد بيايند داخل. من باز هم مانع شدم و گفتم چگونه شما را کنترل کنيم؟ شما خيلی جاها رفته‌ايد و اسلحه و ترياک گذاشته‌ايد و بعد آن را به عنوان سند مطرح کرده‌ايد، حالا من چگونه بگذارم بياييد داخل؟ آقای ديگری که مسن‌تر و مؤدب‌تر بود گفت ما آمده‌ايم خانه را بگرديم و دکتر را ببريم. سه جوان بين ۳۰ تا ۳۵ سال هم بودند. متوجه شديد اين نيروها از طرف کدام نهاد يا مرجعی بودند؟ خودشان گفتند از طرف اطلاعات آمده‌اند. خانم ملکی، فکر می‌کنيد دکتر ملکی به چه اتهامی بازداشت شده است؟ من خيلی عصبی شده بودم، به خصوص از رفتار يکی از آنها که بسيار بی‌ادب بود. به آنها گفتم که زمان شاه هم چند بار به خانه ما آمده بودند و بسيار مؤدبانه دکتر را بردند، اما شما اصلاً ادب نداريد. گفتند خانم مگر ما چه کار می‌کنيم؟ خوب دکتر با منافقين ارتباط دارد. می‌خواستند رسيور ماهواره را هم با خود ببرند و آن آقايی که مؤدب‌تر بود گفت شما می‌نشينيد و ماهواره تماشا می‌کنيد. من به آنها گفتم شما چقدر ناتوان هستيد که از چند جوان بدبخت و آواره که غذا ندارند بخورند هم می‌ترسيد، پس شما بدبخت‌تر از آنها هستيد. منافقين کسی نيستند شما آنها را بزرگ کرديد و نگاه کردن ماهواره دليل بر ارتباط با منافقين نيست. در تفتيش خانه چه چيزهايی را با خودشان بردند؟ شناسنامه، موبايل، حدود ۸۰ تا کتاب، کارهای تحقيقاتی و مصاحبه‌های دکتر را بردند. همچنين يادداشت‌های مرا بردند، اين يادداشت‌ها مربوط بود به مراسم تحليف اوباما چون من زمستان در کانادا بودم و در آنجا اين يادداشت‌ها را پرينت گرفته بودم. يک سری سی دی و چند عدد نوار کاست که در مورد بحث شمس و مولانا را بردند. حالا فکر می‌کنند مدارک زيادی در دست دارند. وقتی می‌خواستند دکتر را ببرند من به دکتر ملکی گفتم از شما خواهش می‌کنم اگر خواستند مصاحبه تلويزيونی انجام بدهی، حتماً قبول کن هيچ اشکالی ندارد، چون اگر با اين وضع از تو مصاحبه بگيرند آبروی جمهوری اسلامی می‌رود. آيا می‌دانيد آقای دکتر ملکی را کجا بردند؟ نه، فقط گفتند از طرف اطلاعات هستند. من ملحفه و چند دست لباس برای دکتر گذاشتم، ولی آن آقايی که بی‌ادب بود گفت مگر می‌خواهد برود هتل؟ گفتم اگر هتل می‌رفت خوب بود ولی شما می‌خواهيد او را ببريد زندان و آنجا کثيف است. گفت نه او را زندان نمی‌بريم. گفتم خوب اگر خانه‌ای هم می‌گيريد، چون شما هستيد کثافت است و به ملحفه نياز دارد. اجازه دادند آقای دکتر داروهايش را با خود ببرد؟ بله، آقايی که مسن‌تر بود گفت داروهايش را بدهيد. گفتم يکی از آنها دارد تمام می‌شود، گفت ما برايش می‌خريم. من آدرس دکتر و بيمارستان مخصوص دکتر ملکی را هم روی کاغذ نوشتم و در کيسه داروهايش گذاشتم. خانم ملکی تصميم داريد چه اقدامی انجام دهيد؟ آقای دکتر مولايی وکيل دکتر ملکی است. من به آقای مولايی و بيمارستان خبر دادم. اما نمی‌دانم بايد کجا بروم پيگيری کنم. اينها خودشان بايد خبر بدهند.

باستانی: ادامه حمایت بی‌قید و شرط برای اصولگرایان ممکن نیست

Sun, 09 Aug 2009 14:13:34 +3500

ده روز پس از انتشار نامه جامعه اسلامی مهندسین، یکی از تشکل‌های عضو جبهه پیروان امام و رهبری، این بار جبهه اصولگرای پیروان خط امام و رهبری در بیانیه‌ای به محمود احمدی‌نژاد نسبت به پیروی نکردن از مشورت با رهبری و مجلس هشدار دادند. حسین باستانی در همین ارتباط به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ گفته است.ده روز پس از انتشار نامه جامعه اسلامی مهندسین، یکی از تشکل‌های عضو جبهه پیروان امام و رهبری، این بار جبهه اصولگرای پیروان خط امام و رهبری در بیانیه‌ای به محمود احمدی‌نژاد نسبت به پیروی نکردن از مشورت با رهبری و مجلس هشدار دادند. حسین باستانی تحلیلگر مسایل سیاسی در پاریس، انتشار چنین نامه‌ای آنهم در این شرایط را ترس از تکرار رفتار تحقیرآمیز محمود احمدی‌نژاد با گروه‌های اصولگرا می‌داند. آقای باستانی در همین ارتباط به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ گفته است. رادیو فردا: آقای باستانی، ارزیابی شما از بیانیه جبهه پیروان امام و رهبری چیست؟ حسین باستانی: بخشی از این بیانیه به رفتار آقای احمدی‌نژاد در چهار سال اول ریاست جمهوری ایشان اشاره دارد. رفتاری که مشخصه بارز آن این بود که به نظر می‌آید ایشان خیلی اهل هماهنگی با نهادهای دیگر داخل حکومت نیستند. به عبارت دیگر ما شاهد این بودیم که آقای احمدی‌نژاد به کرات نهادهای نظارتی کشور را به نوعی دور می‌زد. مخصوصاً در سال آخر مسئولیت آقای احمدی‌نژاد، به دفعات خبرهایی منتشر می‌شد که حکایت از تذکرات فرضاً سازمان بازرسی کل کشور یا دیوان محاسبات کل کشور به دولت آقای احمدی‌نژاد یا شخص ایشان داشت، در خصوص مواردی مثل نحوه هزینه کردن بودجه. همچنین شاهد این بودیم که مجلس به دفعات با رئیس جمهور درگیر شد. کل این سوابق را بگذارید در کنار رفتار آقای احمدی‌نژاد بعد از انتخابات. این رفتار حاکی از این بود که ایشان نه تنها ظاهراً قصد تصحیح رویه گذشته را ندارد، بلکه حتی رفتارش در خصوص بقیه نهادهای نظام و بقیه محافظه‌کاران، تهاجمی‌تر و متکبرانه‌تر شده است. نمونه بارز آن قضیه آقای مشایی بود. همه اینها باعث می‌شود که محافظه‌کاران نگرانی‌هایشان را نسبت به شیوه‌ای که آقای احمدی‌نژاد در چهار سال آینده رفتار خواهد کرد، ابراز کنند. به نظر شما چرا الان چنین نامه‌ای منتشر می‌شود؟ ما موارد زیادی داشتیم که تشکل‌های اصولگرایان در مقابل چنین رفتارهایی ساکت بودند، ولی الان در پایان چهارسال اول و شروع چهارسال دوم ابراز نگرانی می‌کنند؟ خیلی واضح است. آقای خامنه‌ای خط قرمزی را مشخص کرده بودند در داخل نظام جمهوری اسلامی، که عبارت بود از زیر سؤال بردن انتخابات و در واقع مشروعیت دولت. به نظر می‌آید که تشکل‌های محافظه‌کاری که خود را ملزم به تبعیت از رهبری می‌دانستند و می‌دانند هم، تا روز تحلیف صبر کردند. به این خاطر که ظاهراً نمی‌خواستند قبل از اینکه مراسم تحلیف صورت بگیرد و مجلس رئیس جمهور را به عنوان مسئول رسمی قوه مجریه کشور تأیید کند، نمی‌خواستند عملکرد و صلاحیت و به طور غیرمستقیم مشروعیت او را زیر سؤال ببرند. به نظر می‌آید که آنها از زمان انتخابات، مدت‌ها تحقیر را تحمل کردند و الان دیگر دارند انتقادات‌شان را بیان می‌کنند و می‌شود انتظار داشت در آینده هم بیشتر بیان کنند. پس می‌شود اینطور تفسیر کرد که همین بی‌توجهی‌های آقای احمدی‌نژاد به خواسته اصلی این گروه‌های اصولگرا بوده که وادار کرده مثلاً آقای عسگراولادی را که در نامه‌اش بنویسد رفتار شما بعد از انتخابات یک بار مضاعفی بر گرفتاری‌های گذشته شده؟ بله. همین طور است. مخصوصاً که توجه داشته باشید حمایتی که این گروه‌ها از آقای احمدی‌نژاد انجام دادند از قبل از انتخابات، برای آنها حمایت بسیار پرهزینه‌ای بوده. یعنی آنها بسیار مشکل داشتند که هواداران خود را قانع کنند که احمدی‌نژاد بهترین انتخاب است. آقای احمدی‌نژادی که حتی رفتارش بعد از انتخابات به شیوه‌ای به شیوه‌ای مستبدانه و خودرأیانه شد که خیلی از محافظه‌کاران این احساس را داشتند که ظاهراً ایشان حتی خودشان را هم سطح رهبری می‌داند. با وجود این، جناح محافظه‌کار برای نشکستن رأی آقای احمدی‌نژاد در انتخابات در مقابل اصلاح‌طلبان و برای اطاعت از رهبری، تمام هزینه‌های حمایت از این رئیس جمهور را [به جان خرید]، رئیس جمهوری که دولتش مکرر حاشیه‌ساز شده بود، خودش مرتب اقداماتی انجام داده بود که مورد تمسخر رسانه‌های گروهی در داخل و خارج قرار گرفته بود... با تمام این هزینه‌هایی که ایشان ایجاد کرده بود، اینها [اصولگرایان] حمایت خود را از آقای احمدی نژاد ادامه دادند ولی واقعیت این است که ادامه این حمایت بی‌قید و شرط دیگر برای مجموعه جناح محافظه‌کار ممکن نخواهد بود. می‌شود اینطور نتیجه گرفت که با انتشار این نامه، تشکل‌های اصولگرا، که از آقای احمدی‌نژاد حمایت کرده بودند، در حال حاضر به دنبال سهم‌شان در موازنه قدرت هستند یا نه؟ به هرحال آنها سهم خودشان را از آقای احمدی‌نژاد می‌خواهند. ولی واقعیت این است که خیلی امیدی ندارند. آنها به نظر می‌آید که بیشتر این را می‌خواهند که بیش از این توسط آقای احمدی‌نژاد مورد تحقیر قرار نگیرند. در درجه دوم نگران هم هستند که خودسری آقای احمدی‌نژاد، حتی در چارچوب نظام جمهوری اسلامی ایران به حد عجیبی رسیده که نمی‌شود انتظار داشت که به راحتی تحمل شود.

رحمانی: بخشی از جناح راست در صورت محاکمه خاتمی ریزش می‌کند

Sat, 08 Aug 2009 18:22:04 +3500

همزمان با نشر خبرها و شایعاتی در مورد شکایت از میرحسین موسوی و احتمال مکاکمه محمد خاتمی، تقی رحمانی، تحلیلگر مسایل سیاسی در ایران، در گفت‌وگو با رادیو فردا، براین باور است که با وجود تمایل بعضی گروه‌های افراطی برای انجام این محاکمه، عملی کردن چنین تصمیمی عواقب سنگینی برای جمهوری اسلامی خواهد داشت.همزمان با راه اندازی پایگاه اینترنتی موسوم به «جنبش مردمی ایران علیه قانون گریزی – موج قانون» که خبرگزاری ایرنا، آن را جنبشی خودجوش و با هدف شکایت از میرحسین موسوی معرفی کرده، حرف از محاکمه احتمالی محمد خاتمی، رئیس جمهوری سابق ایران است. جواد کریمی قدوسی یکی از اعضای کمیسیون امنیت داخلی مجلس در گفت‌وگو با خبرگزاری ایرنا، از احتمال محاکمه غیابی محمد خاتمی خبر داده است. وی می‌گوید این محاکمه براساس اعترافات چهره‌های اصلاح طلب بازداشت شده صورت خواهد گرفت. با این حال تقی رحمانی، تحلیلگر مسایل سیاسی در ایران، در گفت‌وگو با رادیو فردا، براین باور است که با وجود تمایل بعضی گروه‌های افراطی برای انجام این محاکمه، عملی کردن چنین تصمیمی عواقب سنگینی برای جمهوری اسلامی خواهد داشت. رادیو فردا: آقای رحمانی، شایعات اخیر در مورد احتمال محاکمه مقامات پیشین جمهوری اسلامی از جمله محمد خاتمی را چطور ارزیابی می‌کنید؟ تقی رحمانی: به نظر من یک گرایش وجود دارد که معتقد است باید با ایجاد هیجان‌های پی در پی، اشتباه‌های گذشته را پوشانید و به سوی یک حالت توفانی رفت و توفان ایجاد کرد و در توفان، خیلی‌ها را به اصطلاح سرشان را زیر آب کرد. آنها معتقدند چون قدرت دارند می‌توانند افراد را از بالا تحت کنترل در بیاورند. ولی اینکه این دیدگاه چقدر می‌تواند این را انجام دهد و عواقب آن را که خواهد سنجید، بستگی دارد به شرایط. به هرحال در درون راست افراطی چنین گرایشی هست که از آن بر می‌آید و توانش را هم دارد و یا تلاش می‌کند که به آن توان برسد. تابه‌حال بعضی اتفاقاتی که می‌خواست بیافتد از طریق بازوهای اجرایی مثلاً بسیج دانشجویی یا بسیج طلاب، انجام می‌شد. ولی الان بحث رسیدگی احتمالی به اتهامات آقای خاتمی را یکی از اعضای کمیسیون امنیت داخلی مجلس مطرح می‌کند. آیا می‌توانیم بگوییم که این بر جدی بودن اراده‌ای دلالت می‌کند که می‌خواهند هرطور که شده به هسته مرکزی جنبش مردم برسند؟ این به نظر من برای کل جامعه و حتی برای آن جناح، صد در صد عواقب خطرناکی خواهد داشت. ولی این که بتوانند بکنند یک بحث دیگر است. چون به نظر من آنچه امروز در ایران رخ داده، بحث گروه یا جریان سیاسی خاصی نیست. بخشی از اقشار شهری میانه ایران که تعدادشان هم زیاد است و مهم هستند، احساس تحقیر و توهین می‌کنند. این اقشار شهری انگار یک حرکت ضد تحقیر و توهین راه انداخته‌اند. یک حرکت ضد ظلم نیست. یعنی حرکتی بسیار مدنی است. به نظر من، حتی اگر محاکمه هم بخواهد صورت بگیرد، اثر تعیین کننده‌ای بر این اعتراض نمی‌گذارد. این اعتراض تا مداوا نشود و جواب نگیرد، به شکل‌های مختلفی خودش را نشان خواهد داد. این اقشار شهری هستند که دولت و حاکمیت به آنها به شدت نیاز دارد. در بوروکراسی، در روابطی که دارد، در نیروی کار و فنآوری که دارد. اما آیا اینکه اتفاق بیافتد، بله، بخشی از آنها تمایل به این کار دارند و در روزنامه‌های مخصوص خودشان هم معمولاً می‌نویسند. اگر فرض را بر این بگذاریم که یک روز اینها به توافقی رسیدند که مثلاً آقای خاتمی را به پای میز محاکمه بکشانند، فکر می‌کنید این اقدام چه هزینه‌ای برای حکومت ایران می‌تواند داشته باشد؟ بخشی از جناح راست به نظر من در این صورت ریزش خواهد کرد و مهم‌تر از این، افکار عمومی جهان و حکومت‌های جهان هم موضع مخالف خواهند گرفت. چون آقای خاتمی رئیس جمهوری بوده و نگاه آرامی به مسائل دارد و این هزینه سنگینی خواهد بود. به نظر شما این هزینه سنگین که می‌گویید، به چه شکلی در سطح جامعه نمود پیدا می‌کند؟ یعنی واکنش مردم را به همراه دارد یا نه، ممکن است در درون حکومت اتفاقات دیگری بیافتد؟ به نظر من محاکمه اینها، حتی برخورد با اینها، چیزهای کمتر از این هم در جامعه ما، واکنش ایجاد می‌کند. دقت کنید مثلاً مراسم تحلیف و تنفیذ مراسم خوشحالی نبود. به مراسم عزا بیشتر شباهت داشت. الله‌اکبرهایی که در شهر تهران می‌گویند، حرکت‌هایی که وجود دارد. شهرهای کوچک هم اگر حرکتی نمی‌کنند، نارضایتی در آنها وجود دارد. الان، با این نوع رفتارهایی که در جامعه صورت گرفته است، خیلی زبان‌ها و دهن‌ها باز شده است. شاید در دو روز سه روز اول یا ماه اول چیزی مشخص نشود، ولی بعدها اعتراضات شکل‌های گوناگونی به خودش می‌گیرد. در جهان هم همینطور خواهد بود. یعنی محاکمه کردن کسی مانند آقای خاتمی چیزهایی نیست که به راحتی حل شود و صد در صد هزینه‌های داخلی و خارجی دارد که برآوردش خیلی سنگین است. ولی گفتم جناح حادثه‌طلب جمهوری اسلامی هست که معمولاً این چیزها را به جان می خرد. حال باید دید.

سیف‌زاده: می‌خواهند برخی وکلا را از دور خارج کنند

Sat, 08 Aug 2009 17:25:34 +3500

محمد علی دادخواه، وکیل دادگستری و از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر پس از نزدیک به ۴۰ روز بازداشت در بند امنیتی زندان اوین، به بخش عمومی انتقال یافت. محمد سیف‌زاده یکی از وکلای آقای دادخواه در در ارتباط با وضعیت موکلش به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ گفته است.محمد علی دادخواه، وکیل دادگستری و از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر پس از نزدیک به ۴۰ روز بازداشت در بند امنیتی زندان اوین، به بخش عمومی انتقال یافت. آقای دادخواه که از وکلای فعال حقوق بشر و از تلاشگران برای حفظ آثار باستانی و میراث فرهنگی است روز هفدهم تیرماه توسط نیروهای امنیتی در دفتر وکالتش بازداشت شد. محمد سیف‌زاده یکی از وکلای آقای دادخواه در در ارتباط با وضعیت موکلش به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ گفته است. رادیو فردا: آقای سیف‌زاده، پرونده آقای دادخواه در چه مرحله‌ای است؟ محمدعلی دادخواه، چهل روز پس از بازداشت به بند عمومی منتقل شده است محمد سیف زاده: آقای دادخواه را این هفته بدون اطلاع وکیل برای تحقیقات مقدماتی به دادسرا آورده بودند. در دادسرا دو تن از وکلا مطلع شده بودند، و در جلسه صحبت کرده بودند که ما باید حضور داشته باشیم. ولی هنوز ما را دعوت نکرده‌اند و مشخص نیست که وضعیت پرونده ایشان به چه صورت است. آقای سیف‌زاده، آقای دادخواه حدود ۴۰ روز پیش یک روز در دفتر کارشان بازداشت شدند. شما می‌دانید به چه دلیل بازداشت شدند؟ تا آنجا که به من گفته شده، آقای موسوی برای مذاکره جهت دادن وکالت کسانی که دستگیر شده بودند، با ایشان تماس می‌گیرند. حدود یک ساعت پیش از آن قرار مأموران امنیتی به دفتر ایشان مراجعه می‌کنند و معمولاً روزهای چهارشنبه هم دفتر ایشان کلاس‌ها و جلسات علمی تشکیل می‌شود. همه را بازداشت و دفتر را مهر و موم می‌کنند. بقیه وکلا ساعت نیم بعد از نیمه شب آزاد می‌شوند ولی آقای دادخواه را به جرم داشتن اسلحه، مواد مخدر و اقدام علیه امنیت در بازداشت نگاه می‌دارند. به نظر شما، با توجه به شناختی که از آقای دادخواه دارید و با توجه به سابقه فعالیت‌های ایشان، چنین اتهام‌هایی می‌تواند وارد باشد؟ این اتهام‌ها به هیچ وجه من‌الوجوه به ایشان وارد نیست. ایشان یک وکیل حقوق بشری است، جزو اولین کسانی است که زمانی که ما کانون مدافعان حقوق بشر را تأسیس کردیم، به ما پیوستند و در مورد این پرونده‌های رایگان و پر ریسک و پرخطر، همیشه پایدار بودند و این پرونده‌ها را قبول کردند. چنین انسانی مطلقاً امکان ندارد که در دفتر کارش اسلحه یا مواد مخدر بگذارد. این مطالب را قبلاً هم برای وکیل و همکار خیلی خوب‌مان آقای ناصر زرافشان درست کردند و من نمی‌دانم جز آبروریزی چه نتیجه‌ای بردند که مجدداً دست به چنین کار زشتی می‌زنند. آیا اطلاع دارید که جلسه رسیدگی به پرونده آقای دادخواه کی خواهد بود؟ نه. هنوز چیزی اعلام نکرده‌اند. آقای سیف زاده، فکر می‌کنید با این شرایطی که به وجود آمده، آیا می‌خواهند مانعی ایجاد کنند برای بقیه وکلای مدافع بازداشت‌شدگان اخیر؟ بله. این هم هست. می‌بینید که چند وکیل بیشتر نیستند که علی رغم بالا بودن ریسک این نوع کارها را پذیرفته‌اند. اینها را هم اگر هرکدام را با یک وضعیتی از صحنه خارج کنند، به مقصود اصلی‌شان رسیده‌اند. این است که متهمان سیاسی و مطبوعاتی یا وکیل نداشته باشند یا وکلایی باشند که نتوانند آن دفاع قانونی را به عمل بیاورند.

الویری: خیلی از بازداشت‌ها بدون ارائه حکم صورت گرفته است

Fri, 10 Jul 2009 16:05:17 +3500

با ادامه روند بازداشت فعالان سیاسی و روزنامه نگاران از سوی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی، میرحسین موسوی، محمد خاتمی و مهدی کروبی رهبران جنبش اصلاح طلب ایران در جلسه هفته گذشته خود، کمیته ای را برای پیگیری وضعیت بازداشت شدگان معرفی کردند.با ادامه روند بازداشت فعالان سیاسی و روزنامه نگاران از سوی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی، میرحسین موسوی، محمد خاتمی و مهدی کروبی رهبران جنبش اصلاح طلب ایران در جلسه هفته گذشته خود، کمیته ای را برای پیگیری وضعیت بازداشت شدگان معرفی کردند. اما با توجه به فضای امنیتی فعلی جامعه، این کمیته تا چه اندازه اجازه کار دارد؟ مرتضی الویری نماینده مهدی کروبی در این کمیته به این پرسش رادیو فردا پاسخ می‌دهد: اين مسئله از دو جنبه قابل بررسی است؛ يکی جنبه سياسی موضوع است و دوم بحث انسانی آن. بازداشت افراد بدون دليل و فقط بر مبنای اين که به نتايج انتخابات معترض باشند، از نظر سياسی هيچ توجيهی ندارد و بايد از طريق کانال‌های قانونی آزادی آنها را پيگيری کنيم. در بعد مسائل انسانی مسئله جدی‌تر می‌شود و به عنوان يک انسان متاثر می‌شويم که افرادی بی‌گناه جان خود را از دست بدهند، مصدوم شوند و يا صدماتی به مال و زندگی آنها وارد شود. از جنبه انسانی و فارغ از دسته‌بندی‌های سياسی بايد اين مسائل مورد رسيدگی قرار گيرد. بنابراين کميته‌ای که آقايان ميرحسين موسوی، کروبی و خاتمی تشکيل داده‌اند، می‌تواند در اين دو بعد اقداماتی را انجام دهد. شما اشاره کرديد که اين بازداشت‌ها از طريق کانال‌های قانونی قابل پيگيری است. کدام راه‌ها باز است برای اين که خانواده‌های افرادی که بازداشت شده اند، بتوانند به آن مراجعه کنند؟ اين مسئله از طريق قوه قضاييه قابل پيگيری است و ما با خبر شديم که در مورد بسياری از بازداشت‌ها اصلا حکم بازداشت وجود نداشته و موقع دستگيری هيچ مدرکی ارائه نشده است. من نگران هستم که اينها از طريق مراجع قانونی بازداشت نشده باشند و فکر می‌کنم اين کميته می‌تواند در ارتباط با قوه قضاييه مشخص کند اين افراد از طريق حکم قضايی بازداشت شده‌اند يا به وسيله «نيروهای خودسر». بعد از مشخص شدن نتايج، می توان پيگيری‌های لازم را انجام داد. از نيروهايی که شما به عنوان «نيروهای خودسر» از آنان نام می‌بريد، به کجا می‌شود شکايت کرد و معترضان چقدر می‌توانند حقوق خود را پيگيری کنند؟ به اين دليل که در حال حاضر اطلاع مشخصی ندارم، نمی‌توانم قضاوت خاصی داشته باشم. ولی اگر بخواهيم کاری انجام دهيم، فعاليت از طريق کانال‌های قانونی است. در ترکيب اين کميته حقوقدان هم وجود دارد و ما بر اساس کانال‌های قانونی تلاش خود را انجام می‌دهيم.

«درک درست شرایط فعلی کشور؛ عده‌ای فاقد این خصوصیت‌اند»

Tue, 23 Jun 2009 14:23:24 +3500

اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری در ایران، بعد از سخنرانی روز جمعه آیت الله خامنه ای رنگ تازه ای به خود گرفت. به باور بعضی تحلیلگران دولت با اعمال خشونت در رویارویی با این حرکت‌های مسالمت آمیز، تظاهرکنندگان را خشمگین کرده است. اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری در ایران، بعد از سخنرانی روز جمعه آیت الله خامنه ای رنگ تازه ای به خود گرفت. به باور بعضی تحلیلگران دولت با اعمال خشونت در رویارویی با این حرکت‌های مسالمت آمیز، تظاهرکنندگان را خشمگین کرده است. در این باره حجت الاسلام مصطفی درایتی، از اعضای مرکزی جبهه مشارکت، در گفت و گو با رادیو فردا، از دلایل تبدیل مشارکت گسنرده مردم در دوران انتخابات به اعتراضات خیابانی بعد از اعلام نتایج می‌گوید: مصطفی درایتی: تعبیر مردم این بود که با مشارکت خود باید در انتظار تغییر باشند. طبیعتا وقتی این امر تحقق پیدا نکرد احساس عصبانیتی شدید به مردم دست داد. راهکار حل این معضل هم با توجه به شرایط فعلی چندان سخت نیست. باید اراده ای برای این کار وجود داشته باشد و طبیعتا آنچه مردم انتظار دارند چیز زیادی نیست. اگر چه اتفاقات جدید ممکن است باعث بالا رفتن سطح توقعات مردم شده باشد. مردم احساس می‌کنند به کسی که رای داده‌اند و دنبالش بوده‌اند بایستی آن رای به عنوان یک امانت کاملا حفظ شده باشد. همه این‌ها به اعتقاد من با یک حاکمیت قابل قبول برای مردم قابل حل است و امیدوارم تا وقتی دیر نشده و روند حوادث به سمتی نرفته است که خسارات زیادی برای مردم به وجود آورده باشد و شدت عصبانیت مردم را افزایش دهد این امر محقق شود تا مردم احساس کنند اگر در انتخابات حضور پیدا کردند، این حضور برای [ابراز] مطالبات و توقعاتی بوده است که خیانتی نسبت به آن صورت نگرفته باشد. به اعتقاد من این درخواست زیادی نیست و حرمت گذاشتن به این خواست مردم حداقل انتظاری است که شهروندان از حاکمیت توقع دارند که امیدوارم محقق شود و وضعیت بدتر از وضعیت فعلی نشود. آقای درایتی، به اعتقاد شما چرا در آغاز، همه از حضور ۸۵ درصدی مردم در انتخابات تشکر می‌کردند ولی الان کم‌تر شاهد واکنش مناسبی نسبت به اعتراضات خیابانی و مطالبات معترضان هستیم؟ من بر این تصورم که شاید عده ای در درون حاکمیت توقع چنین سطح از اعتراضات را از سوی مردم نداشتند. این برخورد ناگهانی با حجم عظیمی از اعتراضات مردم، طبعا باعث دست و پا گم کردن‌ها و دستپاچگی‌هایی هم می‌شود، که امروز در [رفتار] حاکمیت هم دیده می‌شود. ما که اهل سیاست بودیم به هر حال این میزان از اعتراض را پیش‌بینی نمی‌کردیم و برایمان قابل انتظار نبود. درایتی: آنچه انتظار می‌رود درک درست شرایط فعلی کشور است. تلاش برای اینکه اعتراضات قانونی و منطقی مردم پاسخ منطقی بگیرد، تنها راه حل مشکلات فعلی است که امروزه به وجود آمده است. آنچه انتظار می‌رود درک درست شرایط فعلی کشور است. تلاش برای اینکه اعتراضات قانونی و منطقی مردم پاسخ منطقی بگیرد، تنها راه حل مشکلات فعلی است که امروزه به وجود آمده است. نگرانی عمده‌ای که وجود دارد این است که اگر این سبک برخورد با مردم ادامه پیدا کند ممکن است روال و جهتی به خود بگیرد که بعدا جمع کردن و سرو سامان دادن آن از عهده هیچ کس برنیاید. آقای احمدی نژاد بعد از جشن پیروزی که برای انتخاب مجددشان گرفتند در یکی از اظهارنظرهایشان گفتند که من رئیس جمهور همه مردم هستم . آیا این پیام روشن و مشخصی خطاب به معترضین بود؟ روال و نگاه و ادبیات آقای احمدی نژاد به گونه‌ای است که باعث تشدید عصبانیت در مردم می‌شود و اتفاقا این اظهارات هم از اشتباهاتی بود که ایشان مرتکب شد. اینکه من رئیس جمهور ۴۰ میلیون نفر هستم برای مردمی که به گونه‌ای وارد انتخابات شده بودند، که آقای احمدی نژاد اصلا نباشد و به شدت از این موضوع ناراحت بودند و دلخور بودند از اینکه فردی مثل ایشان به عنوان رئیس جمهورشان نامگذاری شود باعث تشدید نارحتی و عصبانیتشان شد. گاهی وقت‌ها می‌بینید که مردم ممکن است کسی را بر کس دیگری ترجیح دهند . اما بغض چندانی هم نسبت به فرد دوم نداشته باشند. ولی وضعیتی که امروز درکشور ایجاد شد، خصوصا بعد از مناظرات و منازعات و اتفاقاتی که قبل از انتخابات ایران ایجاد شد باعث شد عده زیادی از مردم در مقابل شانیت و شخصیت آقای احمدی نژاد قرار بگیرند و به نوعی رئیس جمهور شدن ایشان را نوعی توهین نسبت به خود تلقی می‌کردند. خصوصا اینکه ایشان در چند مورد صحبتشان چنان ادبیاتی بکار بردند که کار را خرابتر از قبل کرد و این هم به شدت عصبانیت مردم افزود. اصولا درک درست حاکمان و این که بفهمند مردم از چی مواضعی عصبانی هستند و آن نقاط را بشناسند و سعی کنند این نقاط را دچار گزیدگی بیشتر نکنند نوعی تفکر سیاستمدارانه است که به نظر می‌رسد عده‌ای در کشور ما فاقد این خصوصیت هستند. به نظرتان این روند و واکنشی که دولت نسبت به اتفاقات اخیر نشان می‌دهد از بستن روزنامه‌ها تا دستگیری روزنامه‌نگاران و اخراج روزنامه‌نگاران خارجی ، چه تاثیری بر فضای ایجاد شده می‌گذارد؟ به اعتقاد من این کارها هم بخشی از اشتباهات دیگری بود که صورت گرفت. اصولا ایجاد این محدودیت‌ها در شرایطی که امروزه کشور ما در آن قرار دارد بستن یک سری منافذ طبیعی است و فقط کمک می‌کند که مردم به مجاری غیر طبیعی مراجعه کنند. تشنگی مردم برای کسب و درک خبرهای بیشتری که در کشور اتفاق می‌افتد حجم زیادی از جهت‌گیری مردم را به سمت استفاده از اینترنت و فضای مجازی و بهره بردن از خبرهای سینه به سینه و روی آوردن به رسانه‌های خارجی متمایل می‌کند. مجموعه این شرایط باعث ایجاد بی‌اعتمادی شدید مردم به رسانه‌های داخلی شد که همین مسئله خسارت عظیمی برای کشور ایجاد کرد.

فرزند آیت‌الله طاهری: با این حرکت‌ها مردم پاسخ مثبت می‌گیرند

Wed, 17 Jun 2009 14:09:24 +3500

دکتر عبدالحسین ساسان (طاهری)، فرزند آیت‌الله طاهری، امام جمعه سابق اصفهان که در تیرماه سال ۱۳۸۱ و پس از انتشار نامه‌ای انتقاد آمیز از روند حاکمیت بر ایران از مقام خود استعفا داد، در گفت‌وگویی با رادیو فردا از رخدادهای اخیر در ایران می‌گوید.دکتر عبدالحسین ساسان (طاهری)، فرزند آیت‌الله طاهری، امام جمعه سابق اصفهان که در تیرماه سال ۱۳۸۱ و پس از انتشار نامه‌ای انتقاد آمیز از روند حاکمیت بر ایران از مقام خود استعفا داد، در گفت‌وگویی با رادیو فردا از رخدادهای اخیر در ایران می‌گوید: نظر من اين است که اگر حرف مردم منطقی است مقاومت صلاح نيست. صلاح مملکت اين است که هر چه زودتر حرف منطقی را بپذيرند، هزينه‌های کمتری پرداخت خواهند کرد. ولی اگر حرف منطقی زود پذيرفته نشود هزينه‌های آن به قدری بالا می رود که غير قابل تحمل می‌شود. آيا شما انتظار داشتيد چنين نتيجه‌ای از طرف وزارت کشور اعلام شود؟ نظر من مهم نيست، ولی مردم چنين انتظاری نداشتند و همه بهت زده شدند، همه گريه می‌کردند و روز اول اعلام نتايج افسردگی جامعه را فرا گرفت. نظر يک نفر دو نفر مهم نيست، نظر ملت ايران را بايد شنيد. نظر ملت ايران اين است که شمارش آرا را صحيح نمی‌دانند و اين طور که از اعتراض‌ها و خيابان‌ها بر می آيد مردم اين نتيجه را قبول ندارند. به نظر شما اعلام چنين نتيجه‌ای می تواند به بسته شدن فضای جامعه کمک کند؟ فکر نمی کنم، چون اکنون حرکت ها به طرفی پيش می‌رود که بی ترديد به زودی مردم با پاسخ مثبت مقامات روبرو خواهند شد.

فیس‌بوک به انتخابات نرسید

Mon, 25 May 2009 14:08:24 +3500

منابع خبری در ایرن، عصر روز شنبه از فیلتر شدن فیس‌بوک در ایران خبر دادند و افزودند که فلترینگ این سایت که در بین کاربران ایرانی محبوبیت زیادی یافته است، به دستور کمیته تشخیص مصادیق فیلترینگ که کار کنترل سایت‌های اینترنتی را بر عهده دارد، صورت گرفته است.منابع خبری در ایرن، عصر روز شنبه از فیلتر شدن فیس‌بوک در ایران خبر دادند و افزودند که فلترینگ این سایت که در بین کاربران ایرانی محبوبیت زیادی یافته است، به دستور کمیته تشخیص مصادیق فیلترینگ که کار کنترل سایت‌های اینترنتی را بر عهده داردصورت گرفته است. در فيس بوک دوستی‌ها آنقدر بی‌بهانه است که به راحتی با دوستان دوستانت و يا افراد ديگر بدون هيچ توضيحی آشنا می‌شوی. اينجا ديگر دوستی‌ها مرزبندی دست و پاگير هميشگی را ندارد و اين دوستی‌های بی‌بهانه عاملی شده برای اين که هرکس هر چيز جالبی دارد، از داستان و عکس گرفته تا موسيقی و فيلم را با ديگران قسمت کند. بیشتر بخوانید: فیس‌بوک در ایران فیلتر شد بر خلاف هميشه در فيس بوک به راحتی می‌شود با ديگران در مورد موضوعات مختلف بحث کرد، از کمپين يک ميليون امضا گرفته تا چند همسری و حتی مرگ فلان نويسنده و البته موضوعات سياسی و انتخابات؛ بحثی که در روزهای اخير برای کاربران ايرانی مهم‌ترين بحث بوده است. به نظر می‌آيد نامزدهای انتخابات رياست جمهوری هم به تأثيرگذاری اين جامعه مجازی پی برده‌اند که صفحه‌ای به اسم خود برای جلب مخاطب بيشتر باز کرده‌اند. اما روز شنبه اعلام شد که فيس‌بوک در ايران فيلتر شده است، زمان فيلترينگ هم در شهرهای مختلف ايران متفاوت بود. رضا از تهران می‌گويد: «‌حدود ظهر ابتدا صفحات فيس‌بوک دچار مشکل شد و پس از يکی دو ساعت کاملاً فيلتر شد. وقتی وارد سايت می‌شديد می‌گفت دسترسی به اين سايت امکان‌پذير نيست.» به گفته رضا، يکی ديگر از کاربران فيس‌بوک، اين سايت در استان کهکيلويه هم از حوالی ظهر فيلتر شد. هادی از تبريز می‌گويد: «‌ امروز صبح وقتی با موبايل به اينترنت وصل شدم، دوستان نوشته بودند که فيس‌بوک فيلتر شده و بعد از ظهر هم خودم متوجه شدم که بله اين سايت فيلتر شده است. » اين اولين باری نيست که مقام‌های جمهوری اسلامی فيس‌بوک را فيلتر می‌کنند، اين وب‌سايت پر طرفدار يک بار هم در اسفندماه سال گذشته فيلتر شده بود، اما خيلی زود استفاده از آن آزاد اعلام شد. در ايران کار فيلترينگ را کميته‌ای متشکل از نمايندگان سپاه پاسداران، وزارت اطلاعات و قوه قضاييه انجام می‌دهد. تا به حال وب‌سايت‌های مختلفی در ايران فيلتر شده است؛ دامنه فيلترينگ از سايت‌های پورنوگرافيک تا سايت‌های خبری و حتی وبلاگ‌های شخصی افراد را در بر می‌گيرد. اما چرا فيس بوک باز هم فيلتر شد؟ رضا از کهکيلويه معتقد است: «به دليل تأثيرگذاری که فيس‌بوک دارد و ترس يک جريان خاص از تأثيرگذاری اين سايت روی انتخابات رياست جمهوری.» چندی پيش ميرحسين موسوی اعلام کرد از فضاهای مجازی برای تبليغات انتخاباتی استفاده می‌کند؛ درست همان کاری که باراک اوباما انجام داد. در واقع گروه‌هايی نيز در حمايت از اکبر اعلمی، مهدی کروبی و ميرحسين موسوی راه‌انداری شدند، اما آيا اين مسئله می‌تواند عامل فيلتر شدن فيس‌بوک باشد؟ هادی از تبريز در پاسخ می‌گويد: «‌احتمالاً نهادهای امنيتی می‌خواستند فضا را برای کاربران باز بگذارند تا ببينند طرز فکر آنها چيست و اين که موج جديد فيس‌بوک و پيوستن کاربران به آن در يکی دوماه اخير به چه سمت‌وسويی می‌رود. به همين دليل اکنون فيلتر شده است. » به جز فيس‌بوک، سايت خبرنامه اميرکبير نيز روز شنبه فيلتر شد. فيلترينگ گسترده در ايران باعث شده تا سازمان غيردولتی گزارشگران بدون مرز، جمهوری اسلامی را در کنار ۱۱ کشور ديگر به عنوان يکی از دشمنان اينترنت معرفی کند.

اکبر اعلمی؛ «فرصتی برای بیان دیدگاه‌ها»

Tue, 19 May 2009 13:35:57 +3500

اکبر اعلمی را می توان يکی از معدود منتقدان سياسی درون حکومت دانست که در مجلس شورای اسلامی، سخت‌ترين انتقادها را از دولت محمود احمدی نژاد کرد. او خود همینک داوطلب نامزدی کرسی رياست جمهوری شده است. رضا جلالی، استاد علوم سياسی و روابط بين الملل و سخنگوی اکبر اعلمی به رادیو فردا می‌گوید او با چه اهداف و برنامه‌هايی قصد شرکت در رقابت سياسی جديد را دارد.اکبر اعلمی را می توان يکی از معدود منتقدان سياسی درون حکومت دانست که در مجلس شورای اسلامی، سخت‌ترين انتقادها را از دولت محمود احمدی نژاد کرد. او که در دوره ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی، نمايندگی مردم تبريز را بر عهده داشت، از راهيابی به مجلس هشتم بازماند. سخنرانی آذرماه سال گذشته او در دفتر حزب اعتماد ملی زنجان بهترين بهانه را به منتقدانش داد . آقای اعلمی در آن سخنرانی به صراحت عملکرد دولت محمود احمدی نژاد را نفی کرد و خواستار رای عدم کفايت به دولت نهم شد. پس از اين بود که روزنامه کيهان نوشت «اعلمی حتی اگر توبه کند، شرايط نمايندگی مجلس را ندارد» و ابرار از سخنرانی وی با عنوان «غلط های زيادی اکبر اعلمی» ياد کرد و کار تا جايی بالا گرفت که جمعی از نمايندگان اصولگرا مجلس ایران، تقاضای اخراج او را مطرح کردند. اما موضوع اخراج نماينده تبريز پی‌گيری نشد، چرا که در همان هنگام که وی در مجلس به کار قانون‌گذاری بود، شورای نگهبان وی را فاقد صلاحيت نمايندگی دانست. علاوه بر اين اظهارنظراهايی مانند اينکه «ما به عنوان نماينده مجلس نمی‌دانيم که صدها ميليارد دلار کجا رفته است»، آقای اعلمی را در زمره منتقدان جدی دولت نهم قرار داد. و حالا در آستانه برگزاری دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری، اکبر اعلمی هدف بزرگتری را برگزيده و داوطلب نامزدی کرسی رياست جمهوری شده است. او در همان ابتدای راه گله کرده است که رسانه ها او را «بايکوت خبری» کرده‌اند. اينکه آقای اعلمی با چه اهداف و برنامه‌هايی قصد شرکت در رقابت سياسی جديد را دارد، را از زبان سخنگوی ايشان می‌شنويم. رضا جلالی، استاد علوم سياسی و روابط بين الملل، ميهمان اين هفته گفت و گوی ويژه راديو فرداست. آقای دکتر جلالی با اين سوال شروع می کنيم که آقای اعلمی با چه شعاری وارد کارزار انتخاباتی شده است؟ رضا جلالی: شعار محوری ايشان «بازيابی شکوه ايرانی و احياء حقوق اقوام» است با توجه به تضييع شدن حقوق اقوام، که در شرايط خاص قبل از انتخابات مجلس شورای اسلامی در شورای نگهبان و برخی از افرادی که برای تصفيه حساب‌های سياسی در شورا‌های اجرايی استانداری‌ها و فرمانداری‌ها، به‌خصوص در دولت نهم که به شکل غربالگری سياسی توسط عناصر دولتی صورت گرفت، ايشان فکر کردند که ملت احتياج به يک صدای رسايی دارد تا اين صدای رسا به صورت همه جانبه ازحقوق آنان دفاع کند. اصلی‌ترين هدف و آرمانی که آقای اعلمی درصدد نهادينه کردن آن در جامعه است، دفاع از حقوق تضيع شده ملت بزرگ ايران در سراسر کشور است. ممکن است بگویید با توجه به صحبت‌های اخير سخنگوی شورای نگهبان، روند تاييد صلاحيت‌های نامزدها را چطور ارزيابی می‌کنيد؟ بايد به انتظار نشست تا روز ۲۹ ارديبهشت ماه که نظر قطعی شورای نگهبان برای احراز صلاحيت و عدم احراز صلاحيت کانديداهای مطرح که بيشتر منتسب به دولت هستند به کجا خواهد انجاميد؟ قضاوت را به دو سه روز آينده موکول می‌کنيم که در عمل با توجه به نگاه خوشبينانه و بدبينانه‌ای که شورای نگهبان در دور جديد انتخابات رياست جمهوری خواهد داشت، مشخص خواهد شد که آيا عده ای که سعی کرده‌اند در طول دوران فعاليت‌شان در مجلس شورای اسلامی نقش صدای ملت را ايفا کنند از اين فيلتر عبور خواهند کرد يا خير؟ اما سخنگوی شورای نگهبان درباره احتمال صدور حکم حکومتی درباره تاييد يا عدم تاييد بعضی از کانديداها صحبت کرده است و گفته‌اند که احتمال دارد بر اساس اصل ۵۷ قانون اساسی، نظر آيت الله خامنه ای در اين زمينه اعمال شود. البته اين روند را در انتخابات دوره نهم رياست جمهوری نيز داشتيم که آقای مهر عليزاده و آقای معين از حکم حکومتی رهبری استفاده کرده و وارد رقابت انتخاب رياست جمهوری شدند. ولی امروزه شرايط نشان می‌دهد که بعيد است برخی افراد همچون آقای اعلمی از نگاه ترحم آميز برخی افراد مثل شورای نگهبان برخوردار شوند. فرض کنيم آقای اعلمی تاييد صلاحيت شدند به نظرتان ايشان با توجه به حضور افرادی همچون آقای ميرحسين موسوی، آقای کروبی و همچنين آقای محمود احمدی نژاد ، چقدر شانس پيروزی برای خودشان قائل هستند؟ من فکر می کنم از آنجايی که آقای اعلمی از بضاعت مالی زيادی برخوردار نيست که بتواند ستادهای انتخاباتی‌اش را در سراسر کشور همچون ساير رقبايش فعال کند، با توجه به فرصت مغتنمی که توسط رسانه ملی در اختيار کاندايداها قرار می‌گيرد اين فرصت مناسبی است تا ايشان ديدگاه‌ها‌یشان را با توجه به احاطه و اشراف‌شان به موضوعات مبتلابه جامعه که هم نخبگان و هم مردم را آزار می‌دهد اعلام کند و تصور من بر اين است که با توجه به تسلط‌شان به موضوعات همه جانبه کشور، می توان تا حد زيادی اميدوار بود که يک رقابت فشرده با ساير رقبا داشته باشد. فرض را بر اين بگذاريم که هيچ اتفاق غير منتظره‌ای رخ نمی‌دهد و آقای اعلمی هم تاييد صلاحيت می‌شوند. می‌توانم بپرسم ايشان درباره سياست خارجی فعلی ايران چه نظری دارند؟ البته من حضور آقای احمدی نژاد را در عرصه سياست خارجی بسيار بسيار بسيار خطرناک می‌دانم. توهم‌سازی که مشاوران خارجی آقای احمدی نژاد انجام دادند باعث شد که منافع ملی ايران به کلی به خطر بيافتد. يک سری توهماتی به صورت بدخيم الان در دل آقای احمدی نژاد گنجانده شده و ما احساس خطر می‌کنيم. هم در مورد مصالح عمومی و هم منافع ملی. گفتمان سياست خارجی آقای احمدی نژاد کاملا کندروانه است و ايشان اصلا نمی داند که اکنون در قرن بيست و يکم، در روابط بين الملل، دوران قاعده بازی «برنده – برنده» است، و ديگر دوران بازی «برنده ـ بازنده» و يا «بازنده ـ بازنده» به سر آمده است. در صورت پيروزی آقای اعلمی ، ايشان چه مسائلی را در سياست‌گذاری کلی خود مد نظر قرار خواهند داد؟ نخست توجه به حقوق اقوام ايرانی به صورت همه جانبه در جغرافيای داخلی و با سياست همگرايی مثبت. ما الان بر اين اعتقاديم که آقای احمدی نژاد کاملا در دريای نيستی و فلاکت سوپرکمونيست‌های آمريکای لاتين، مثل هوگو چاورز و دانيل اورتگا، غرق شده است و من بيم آن دارم که با عملکرد آقای احمدی نژاد، ما امروزيان مورد نفرين نسل فردا باشيم. ما به هر حال اکنون با سياست اتخاذی دولت نهم در عرصه بين الملل، که با آزمون و خطای خودش را ه را پيش می‌برد، مواجه هستيم. می‌دانيد که يکی از عمده‌ترين مسائلی که رييس‌ جمهور آينده با آن مواجه است چالش پرونده اتمی ايران است. ممکن است بگویید آقای اعلمی چه برنامه‌ای در اين زمينه دارند؟ برنامه مورد نظر ايشان روند رو به رشدی است که در وهله اول به فکر منافع ملی ايران و تعامل در سطح بين‌المللی و منطقه‌ای است. کمی مسئله را شفاف‌تر بيان کنيد . شما الان ديدگاه‌های آقای اعلمی را کلی و مبهم طرح می‌کنيد. من فکر می کنم بايد در اين روند، ضمن حفظ منافع ملی کشورمان با مذاکره همه جانبه به صبوری پيش برويم و غرب را قانع کنيم به اين که کشورمان برای حفظ پرستيژ بين‌المللی و منطقه‌ای خود نيازمند برخی فعاليت‌ها است. ايران الان دارای جايگاه قدرت منطقه‌ای است. بر اساس مولفه‌های قدرت، ايران هم اکنون جزء پنج قدرت منطقه آسيا و جزء ده قدرت جهانی محسوب می‌شود. کشور ما به علت موقعيت استراتژيک و ژئوپولوتيکی خاصی که دارد نقش برجسته‌ای را ايفا می‌کند . اما متاسفانه آقايان دارند اين فرصت‌ها را به تهديد تبديل می‌کنند و اين خطای بزرگی است که الان ما حس می‌کنيم. آقای جلالی می‌دانيد که کشورهای غربی برای مذاکره با ايران شرط اول را، تعليق کامل غنی سازی گذاشته‌اند به نظرتان آقای اعلمی تعليق غنی سازی را می پذيرند؟ پذيرفتن تعليق غنی سازی اورانيوم آنهم غنی سازی اورانيم تا سه و نيم درصد که کاربرد توليدی و صنعتی دارد را برنمی تابيم. چون اين اجحافی است که در حق ملت ايران روا داشته می‌شود. ولی اگر رويکرد نظامی يا دستيابی به اورانيم سه و نيم درصد به بالا وجود داشته باشد يا اينکه به هر حال تعداد دستگاه‌های سانترفيوژ به ۳۳ هزار دستگاه برسد که متاسفانه نگاه غرب به ما يک نگاه سوء ظن آميزی باشد مبنی بر اين که ما به سمت کاربری نظامی پيش می رويم، اين امری عليهده است. با تعليق غنی سازی اورانيوم تا حد سه و نيم درصد که بيشتر برای مصرف کارخانجات مصرفی و صنعتی کاربرد دارد به هيچ عنوان عقب‌نشينی در کار نخواهد بود و اميدواريم غرب هم اين تعامل را کاملا دريابد. به جز پرونده اتمی ايران، يکی از مهم‌ترين موضوعاتی که هم اکنون هم مطرح است، بحث برقراری ارتباط با آمريکاست. ديدگاه آقای اعلمی در اين باره چيست؟ با توجه به حرکات پيشدستانه و بر اساس گفتمانی که آقای اوباما رييس جمهور امريکا مطرح کردند و شواهد و قرائن نشان می‌دهد که ايشان با يک نگاه کاملا منصفانه و متقابل مابين کشورهای طرف صحبتش و از روی انصاف وارد قضيه شده‌اند، نبايد دست ايشان را رد کرد. بايستی دست ايشان را به‌خاطر حفظ منافع ملی و با تاکيد بر مواضع کشور ايران، فشرد. به هر حال يکی از ديدگاه‌های آقای اعلمی اجرای روابط ديپلماتيک مابين ايران و آمريکاست و من اميدوارم با توجه به ديدگاه‌هايی که آقای اعلمی مطرح می‌کنند ما به سمت و سوی چنين رويکردی حرکت کنيم. خوب آقای جلالی ، همه اين‌ها را گفتيم . اما اگر همين ابتدا شورای نگهبان ايشان را رد صلاحيت کند چه موضعی در پيش می‌گيرند؟ شخصا بعنوان اعتراض و قهر با صندوق به هيچ عنوان رای نخواهم داد. اگر چه من فکر می‌کنم که جناح تماميت خواه و انحصار طلب در ايران مشارکت حداقلی را از خدا می‌خواهد. اما من شخصا دعا می‌کنم و از خدا می‌خواهم و بازهم به عنوان يک نکته نگفته از علم سياست اين موضوع را به خودم و ديگران تذکر می‌دهم که اگر بخواهيم از اين فضای بحران خيز عبور کنيم بايد مشارکت حداکثری داشته باشيم. همان طور که غرب برای دموکراسی امروز خود هزار و ۴۰۰ سال صبوری کرد بايستی ما هم بتوانيم. بايد صبوری کنيم. فضا را درک کنيم تا برسيم به نقطه‌ای که به هر حال آيندگان از ما انتظار دارند.

«کشند سرخ» بلای جان آبزیان خلیج فارس

Sat, 01 Nov 2008 14:53:51 +3500

رنگ آب خليج فارس در حد فاصل بندر عباس تا سواحل قشم و بندر درگهان سرخ است. اين سرخی آب که کشند [جزر و مد] سرخ خوانده می شود، به دليل رشد جاندارن ميکروسکوپی دريايی است که همزمان با غنی شدن آب دريا از مواد غذايی به ويژه در پايان تابستان به وجود می آيد.رنگ آب خليج فارس در حد فاصل بندر عباس تا سواحل قشم و بندر درگهان سرخ است. اين سرخی آب که کشند [جزر و مد] سرخ خوانده می شود، به دليل رشد جاندارن ميکروسکوپی دريايی است که همزمان با غنی شدن آب دريا از مواد غذايی به ويژه در پايان تابستان به وجود می آيد. کارشناسان دريا می گويند که اين پديده بيش از سه روز طول نمی کشد اما ۱۱۰ کيلومتر از آبهای خليج فارس ۴۵ روز است که اسير اين پديده طبيعی است. راديو فردا درباره اين پديده و اثرات آن بر محيط زيست خليج فارس با دکتر محمد رضا فاطمی کارشناس دريا گفتگو کرده است. رادیو فردا: آقای فاطمی، اين پديده چگونه و معمولا در چه مناطقی به وجود می آيد؟ محمد رضا فاطمی: کشند سرخ پديده دريايی است که معمولا هرساله در بيشتر آبهای دريای مناطق معتدله يا گرمسيری پيش می آيد. کشند سرخ در اثر رشد فيتوپلانکتون های دريا که موجوداتی تک سلولی هستند به وجود می آيد. اين موجودات اگر شرايط محيطی از جمله درجه حرارت بين ۲۰ تا ۲۳ درجه و فراوانی مواد غذايی وجود داشته باشد، تکثير پيدا می کنند و در صورتی که اين پديده بسيار شديد باشد به آن کشند سرخ می گويند. آيا عامل انسانی هم در به وجود آمدن این پديده دخالت دارد؟ به طور مستقيم نه، اما ورود فاضلاب های شهری و صنعتی و پساب های کشاورزی که حاوی مقادير زيادی کودهای شيميايی باشد به رشد اين پديده کمک می کند چرا که اين کودها حاوی مقدار زيادی فسفات و ازت هستند و وقتی اين مواد وارد آب دريا می شود پديده غنی شدن آب دريا يا نیتریفیکاسیون پيش می آيد و هر قدر ميزان ورود فاضلاب بيشتر باشد تعدد وقوع غنی شدن آب دريا و به دنبال آن شکوفايی پلانکتونی بيشتر است. آيا اين پديده می تواند روی آبزيانی که به عنوان خوراک انسان صيد می شود تاثير بگذارد؟ بله کشند سرخ، بسته به نوع سلولی که شکوفا می شود بر آبزيان تاثير می گذارد. اين سلول ها چند نوع اند، يا گونه سمی اند که مستقيما وارد آب شده و ماهيان و ساير آبزيان را از بين می برد و درصورت تشديد پديده کشند سرخ، سم توليد شده در آب توسط باد به مناطق ساحلی می رسد و باعث مسموميت ساحل نشينان می شود. سمی که اين موجودات ترشح می کنند سم های نوروتوکسين عصبی بسيار خطرناکی است که می تواند موجب اختلالات تنفسی و ريوی و يا مسموميت شديد شود. اما گونه ديگری از اين سلول های سمی وارد بدن آبزيان و ماهی ها شده و نهفته می ماند و در صورتی که اين آبزيان به مصرف غذايی برسند باعث مرگ افراد می شوند. اما نوع دوم اين سيتوپلانکتون ها سمی نيستند که خوشبختانه سلول هايی که باعث کشند سرخ در آبهای ساحلی ايران شده اند سمی نيستند بلکه کاهش اکسيژن آب را به دنبال دارند که خود اين عامل يعنی پايين آمدن ميزان اکسيژن آب که در نهايت موجب از بين رفتن ماهيان و آبزيان دريايی می شود.

«ايران بيشترين آمار اعدام کودکان را دارد»

Wed, 29 Oct 2008 14:37:36 +3500

اين هفته، در گفت و گوی ويژه راديو فردا به کارنامه «مدافعان لغو صدور حکم اعدام کودکان زير ۱۸سال» سری می‌زنيم و با حقوقدانی به گفت و گو می‌نشينيم که مدتی است ذکر نامش يادآور پرونده متهمانی است که در کودکی مرتکب قتل شده اند.

قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران در اکثر قریب به اتفاق در اینگونه موارد حکم قصاص را پیش از رسیدن این کودکان به سن قانونی صادر می‌کند؛ اما در مواردی که بازماندگان مقتول از خونخواهی چشم پوشی نکنند، حکم قصاص را پس از رسیدن مجرم به سن ۱۸ سال اجرا می‌کند. اما موردی چون محمد حسن‌زاده متولد سال ۱۳۷۰ هم هست که در ۱۵ سالگی در روستایی از توابع شهرستان کامیاران مرتکب قتل شده بود و خبر اعدام او در خرداد ماه امسال در آستانه ۱۷ سالگی در سنندج، مخالفان اجرای مجارات اعدام برای کودکان را در ایران وجهان غافلگیر کرد و اعتراض آنان را برانگیخت. بیشتر بخوانید: «۱۱۴ نوجوان متهم در ايران در انتظار اعدام» عفو بين الملل: ایران اعدام نوجوانان را متوقف کند «محمد مصطفايی» وکيل دادگستری و دبير کميسيون حقوق بشر کانون وکلای دادگستری، يکی از سرشناس‌ترين چهره های فعال حقوق کودکان در ايران است که در وبلاگ خود به نام «دفاع از بی دفاع » خود را اين گونه معرفی می‌کند: «از سال ۱۳۸۰ د رکسوت حرفه وکالت دادگستری در حد بضاعت و تواناييم ، مشغول خدمت به هموطنان خود شدم. در اين مدت بی‌عدالتی‌های فراوانی را به عينه ديده و سعی کردم دفاع از مظلومانی که در شرايط بحرانی قرار دارند را پيشه خود سازم» آقای مصطفايی که تا به حال وکالت نزديک به ۳۰ نفر ازکودکان محکوم به اعدام را به عهده داشته است ، پيشتر از اين روی پرونده زنان محکوم به سنگسار کار می‌کرد. او به رادیو فردا می‌گويد که «بعد از شرکت در کارگاهی در شيراز به همراه ۴۰ وکیل مدافع ديگر، هم قسم شدند به زنان زندانی که در شرايط بحرانی قرار دارند کمک کنندـ» راديو فردا: آقای مصطفايی؛ اساساً چرا بحث اعدام کودکان زير ۱۸ سال اين همه حساسيت‌زاست ؟ محمد مصطفايی: به اين دليل که ايران بيشترين آمار [صدور حکم] اعدام [برای] کودکان را به خود اختصاص داده است و تنها کشورهايی که اطفال زير ۱۸ سال را اعدام می‌کنند کشورهای ايران، عربستان سعودی ، سودان ، پاکستان و يمن هستند. در طول دو سال گذشته ۳۲ مورد اعدام کودکان گزارش شده است که از اين تعداد، ۲۶ مورد در ايران و شش مورد ديگر در چهار کشور ذکر شده انجام شده است. آيا آماری از تعداد کودکانی که در زندان‌های ايران در انتظار اجرای حکم اعدام به‌سر می‌برند، وجود دارد؟ ما آمار رسمی دقيقی دراين مورد نداريم اما تصور می‌کنم حداقل ۷۰ نفر و حداکثر ۱۱۰ نفر هستند. اخيراً سخنگوی قوه قضاييه گفته است که در ايران ، کودکان زير ۱۸ سال اعدام نمی‌شوند ، آيا اين ادعا درست است و حکمی برای اعدام کودکان درايران وجود ندارد؟ ما اعدام کودکان زير ۱۸ سال داريم، منتها مفهوم مورد نظر سخنگوی قوه قضاييه و خيلی از مسئولين ديگر اين است که موضوع اعدام را از موضوع قصاص نفس جدا می‌دانند، چرا که می‌خواهند عملکرد نادرست قوه قضاييه را توجيه کنند. اين در صورتی است که اعدام يک مفهوم کلی برای مجازات مرگ است و قصاص نفس هم همين معنا را دارد . اما متأسفانه برای اين که به اين عمل جنبه و وجهه قانونی داده شود و بگويند که «اعدام کودکان زير ۱۸ سال در ايران وجود ندارد» اين بحث را عنوان می‌کنند که اساساً به نظر من بحث غلطی است. نظر من اين است که احکام اعدام کودکان صادر شده و اجرا می‌شود و ما داريم اجرای اين احکام را می‌بينيم. به عنوان نمونه در يکسال گذشته شاهد اعدام محمد حسن‌زاده در سنندج بوديم که در سن ۱۶ سال و ۱۱ ماهگی، حکم او اجرا شد. يعنی شما قصاص را که يک حکم «شرعی و استخراج شده از منابع فقهی» است با مجازات کيفری يکی می‌دانيد؟ قصاص هم يک مجازات کيفری است اما آنچه جای اشکال دارد اين نکته است که افراد در يک سن خاصی مسئوليت کيفری ندارند و اگر از اين سن بگذرند دارای مسئوليت کيفری هستند. در قرآن هم مشخصاً قيد شده کسانی که دارای «رشد عقلانی» هستند بايد قصاص شوند و به همين دليل است که مسئله رشد عقلانی و عاقل بودن فرد متهم مطرح می‌شود. اما نه در قرآن و نه در شرع، سن مشخصی برای مسووليت کيفری ذکر نشده ‌است و تنها جايی که به طور واضح برای مجازات سلب حيات و حبس ابد دراين مورد تعيين سن شدهو به تصويب مجلس نيز رسيده و شورای نگهبان هم بر آن ايرادی وارد نکرده است ماده ۳۷ کنوانسيون حقوق کودکان است. در اين ماده قانونی اعلام شده است که «افراد زير ۱۸ سال نبايد به مجازات اعدام يا حبس ابد محکوم شوند» در ساير کشورها، اطفال زير ۱۸ سال اعدام نمی‌شوند، برای اين که به نتيجه رسيده‌اند که آنها در زمان ارتکاب جرم رشد عقلانی کافی را نداشته‌اند به همين دليل است که در کشور ما کودکان زير ۱۸ سال حق معامله را ندارند و تا همين چند سال پيش نيز دارای حق رأی نبودند در اين شرايط چطور می‌توانيم برای آنها کيفری به شدت و حدت در نظر بگيريم و بخواهيم جان آنها را بگيريم ؟ يکی از مواردی که قانونگذار تکليفش را تا حدی مشخص کرده، در بررسی مجدد لايحه قانون مجازات اسلامی است که کليات آن به تصويب رسيده‌است. آنجا درتعريف سن کودک گفته‌اند که کودک به «افراد زير ۱۸ سال» اطلاق می‌شود و خود اين بحث می‌تواند اميدوار کننده باشد. اما آنجايی که فعالان حقوق کودک را نگران می‌کند، تعيين سن شرعی است. به نظر من قانونگذار نبايد قانونی را به تصويب برساند که ابهام داشته باشد، از يک طرف بگويد سن مسوليت کيفری افراد، ۱۸ سال است و از سوی ديگر سن بلوغ دختران را ۹ سال تمام قمری و سن بلوغ پسران را ۱۵ سال تمام قمری عنوان کند. بحث سن شرعی در قانون قبلی وجود نداشت و در لايحه جديدی که در مجلس مطرح شده وجود دارد، اين موضوع نشان می دهد که حتی مسئولين هم نگران اعدام کودکان زير ۱۸ سال هستند. به همين دليل است که دلشان می‌خواهد اعلام کنند مسئوليت کيفری افراد تا سن ۱۸ سالگی منتفی است و از اين تاريخ به بعد منتفی نخواهد شد اما برای اينکه بخواهند جنبه شرعی موضوع را در نظر بگيرند تا مورد ايراد شورای نگهبان قرار نگيرد به موضوع ۹ سال قمری يا ۱۵ سال قمری توجه می‌کنند. اين چالش امروز در کشور وجود دارد و اين حساسيتی که شما شاهد آن هستيد روز به روز بيشتر می‌شود. بارها شده است که سازمان‌های حقوق بشر در مورد اعدام اطفال در ايران اظهار نگرانی کرده‌اند. اخيرا ديديم که در قوه قضاييه حرکتهايی در راستای لغو اعدام کودکان انجام شده است شما فکر می کنيد که تحت تاثير فشار افکار عمومی است که قوه قضاييه پذيرفته است که بالاخره بايد در قوانين مجازات کودکان تغييراتی اعمال کند ؟ ببيند؛ اين که مسئولين به اين نتيجه رسيده‌اند کافی نيست. اين نتيجه بايد اجرا و عملی شود، بايستی دستگاه قضا دراين مورد حرکتی جدی انجام دهد، اين موضوعات اگر مطرح می‌شود برای اين است که جامعه به آن نيازمند است، جامعه ما نيازمند حذف اعدام کودکان است. اعلام شده است که قوه قضاييه با صدور بخشنامه‌ای از قضات درخواست کرده‌است که حکم اعدام کودکان زير ۱۸ سال صادر نشود، به نظر شما بخشنامه قوه قضاييه تا چه حد می تواند عامل بازدارنده اعدام کودکان باشد؟ اگر بخشنامه‌ای بر خلاف قانون صادر شده باشد مرجع قضايی می‌تواند به آن ترتيب اثر ندهد، اما اجرای اين بخشنامه هيچ مغايرتی با قوانين ندارد که قضات بخواهند از آن تبعيت نکنند. قضات می‌توانند با تأکيد بر ماده ۳۷ کنوانسيون حقوق کودک که هيچ ايرادی هم از سوی شورای نگهبان بر آن وارد نشده‌است از اعدام افراد زير ۱۸ سال ممانعت کنند، به نظر من اگر هم مفاد کنوانسيون تا به حال اجرا نشده‌است، قضات بر خلاف قانون عمل کرده‌اند. با همه اين حرف‌هايی که زديم به نظر می‌آيد که کار کردن در زمينه احيا حقوق کودک، کار راحتی نباشد. شما و بقيه همکارانتان که بر روی پرونده های افرد زير ۱۸ سال کار می کنيد با چه مشکلاتی درگير هستيد؟ مشکل ما اين است که در مورد صدور حکم برای اطفال دقت کافی نمی‌شود، بايد قضاتی که در مورد اطفال قضاوت می‌کنند در امور مربوط به کودکان تخصص داشته باشند. فردی که در سن زير ۱۸ سال دستگير می‌شود بايستی مشاور حقوقی داشته باشد، خيلی از کسانی که در اين سن محکوم شده‌اند بعداً عنوان کرده‌اند که اصلاً مرتکب قتل نشده‌اند و کس ديگری قاتل بوده است و اينها بخشی از مشکلات ماست. با توجه به مشکلاتی که ذکر می کنيد فکر می کنيد در ايران چقدر در راه ر سيدن به اهداف خود موفق بوده‌ايد؟ همين که دراين مورد حساسيت ايجاد شده و تمام دنيا شاهد ايجاد اين حساسيت هستند نشان می‌دهد که در اين مورد موفقيت تا حدی کسب شده است. دنيا امروز می داند که در ايران چه افرادی به اعدام محکوم می شوند د ر حالی که پيش از اين پيش از اين حساسيتی در اين مورد وجود نداشت اما خوشبختانه امروزه به خاطر گسترش ارتباطات و نقش رسانه‌های گروهی اين موضوع انعکاس يافته و اين امر باعث شده است که بتوانيم بيشتر در اين مورد کار کنيم. اگر چه نتيجه خوبی هنوز کسب نشده است ولی همين که از سوی قوه قضاييه بخشنامه‌ای در خصوص منع اعدام کودکان صادر می‌شود، نشانه‌های خوبی است و نشان می‌دهد که يک قسمت از کار انجام شده است. اين مسئله به اين معناست که يکسری اعدام‌ها امروز انجام نمی‌شود و اين خودش نوعی موفقيت است، من اميدوارم در آينده قوانينی که ناقض حقوق بشر در ايران است و خشونت قانونگذار را در جامعه ترويج می‌کند تصحيح شود. «گفت و گوی ویژه هفته» را هر دوشنبه در مجله شامگاهی بعد از خبرهای ساعت ۱۹:۳۰ از رادیو فردا پخش می‌شود و باز پخش اول آن سه‌شنبه‌ها پس از خبرهای سی دقیقه بامداد در مجله شامگاهی و بازپحش دوم آن پس از خبرهای ساعت ۱۳ در مجله نیمروزی است.

«یک ضربه دیگر به حیات تالاب انزلی»

Fri, 24 Oct 2008 14:07:37 +3500

طرح ساخت ورزشگاه ۳۰ هزار نفری در منطقه «چراغ پشتان» از مناطق حاشیه تالاب بین‌المللی انزلی اعتراض دوستداران محیط زیست را برانگیخته است. طرح ساخت یک ورزشگاه در یکی از مناطق حاشیه تالاب بین‌المللی انزلی اعتراض دوستداران محیط زیست را برانگیخته است. این ورزشگاه قرار است با ظرفیت ۳۰ هزار نفر در منطقه «چراغ پشتان»، که از مناطق حاشیه‌ای حفاظت شده تالاب انزلی است، ساخته شود. بر اساس گزارش‌ها، به رغم اینکه هنوز مجوز ساخت این ورزشگاه، از «بخش تالاب‌های سازمان محیط زیست» گرفته نشده، عملیات خاک برداری در محل آغاز شده است. به گفته برخی از کارشناسان محیط زیست، بعد از عملیات ساخت جاده کنار گذر انزلی، این دومین ضربه بزرگی ‌است که در ماه‌های اخیر، حیات تالاب انزلی را به خطر می‌اندازد. اسد افلاکی، یکی از فعالان محیط زیست در ایران، در گفت و گو با «رادیو فردا» درباره ساخت این ورزشگاه می گوید: «کارشناسان براین باورند که ساخت این ورزشگاه، منطقه حفاظت شده «چراغ پشتان» را کاملاً نابود خواهد کرد.» رادیو فردا: آقای افلاکی! ورزشگاه مورد نظر قرار است در کدام منطقه احداث شود؟ اسد افلاکی: آنگونه که من پرس و جو کردم٬ استادیومی که قرار شده٬ در حاشیه تالاب انزلی ساخته شود٬ اولاً در حاشیه تالاب انزلی قرار گرفته است و با جاده باریکی به یکی از محله‌های معروف انزلی٬ به نام «نوبر» وصل می شود. بیشتر بخوانید: هشدار کارشناسان؛ بزرگترین دریاچه ایران در حال نابودی است درست است که مکان یابی ای که برای این استادیوم شده است٬ در منطقه حفاظت شده نیست٬ اما بر اساس تعاریف علمی٬ باید محدوده‌ای به نام «بافر» در اطراف تالاب در نظر گرفته شود. در نظر گرفتن بافر به این معناست که در آن محدوده اطراف تالاب هم٬ هیچگونه فعالیتی نباید شود٬ تا تالاب آرام شود. وقتی که در این منطقه بافر٬ ورزشگاه می‌سازند٬ طبعاً اثر سویی برروی تالاب انزلی هم دارد. چرا فکر می کنید که ساخت این ورزشگاه٬ در حاشیه تالاب انزلی٬ می تواند برای حیات آن، خطر ساز باشد؟ وقتی این ورزشگاه ساخته شود٬ طبعاً نیاز به پارکینگ دارد٬ رفت و آمد می‌شود٬ باید جاده احداث شود٬ خود این جاده روی آب‌های زیر زمینی اثر می‌گذارد٬ ناگزیر فاضلاب به همان تالاب می‌ریزد و اینها می تواند اثرات سویی بر تالاب داشته باشد. مطلب دیگری که وجود دارد٬ اینکه برای این اقدامات لازم است قبل از احداث ورزشگاه، از دفتری در سازمان محیط زیست٬ به نام «دفتر تالاب‌ها» استعلام شود و بدون آنکه این دفتر٬ مجوز ساخت در منطقه صادر کند٬ نمی‌توانند این کار را انجام دهند. مگر اینکه در این باره مستقیماً در رأس سازمان محیط زیست تصمیم‌گیری شده باشد؛ البته بدون آنکه معاونت فنی سازمان از آن دفتر استعلام کند. بحران تالاب انزلی٬ تا چه اندازه روی اکوسیستم منطقه٬ تأثیر می گذارد؟ اگر تالاب انزلی خشک شود٬ روی شرایط اقلیمی منطقه به شدت تأثیر می گذارد و می تواند که اصلاً به «کانون بحران» در منطقه تبدیل شود. آیا بر زندگی جانوری هم تحت تأثیر می‌گذارد؟ زیرا این زیست‌گاه پرندگان، دست کم پرندگان مهاجر نیز هست. بله، صد در صد. الآن شروع فصل زمستان گذرانی و فصل مهاجرت است. در اینجا سه نوع قو وجود دارد که هر سال به این منطقه می‌آیند. «قوی گنگ»٬ «قوی فریاد کش» و «قوی کوچک» که اینها از روسیه و اروپای غربی می‌آیند. انواع اردک‌ها٬ غازها٬ فلامینگوها٬ لک لک ها و کنار آب چرخ‌ها نیز می آیند. در کل، می توان گفت که بیش از ۱۷۰ گونه پرنده٬ در فصل زمستان٬ در تالاب قابل رؤیت هستند. زمانی که این تالاب حیات خود را از دست بدهد٬ دیگر حتی یک پرنده هم آنجا نخواهد آمد. آقای افلاکی٬ فکر می کنید که ضرورت ساخت این ورزشگاه٬ آنهم در این بخش حفاظت شده٬ واقعاً احساس می شود؟ « اگر تالاب انزلی خشک شود٬ روی شرایط اقلیمی منطقه به شدت تأثیر می گذارد و می تواند که اصلاً به «کانون بحران» در منطقه تبدیل شود.» اسد افلاکی، یکی از فعالان محیط زیست از نظر محیط زیست اصلاً نباید این کار بشود و از دید کارشناسی٬ به هیچ عنوان این ورزشگاه نباید ساخته شود. همانطور که گفتم٬ بر اساس معیارهای زیست محیطی جهانی٬ نه تنها در منطقه حفاظت شده تالابی٬ بلکه در محدود اطراف آن نیز٬ نباید هیچ فعل و انفعال یا فعالیتی صورت گیرد. در شرایطی که این تالاب٬ از تالاب‌های بین‌المللی به حساب می‌آید٬ هیچ سازمان یا نهادی نیست که بر کار سازمان محیط زیست ایران در این مورد نظارت کند؟ الآن بسیاری از تشکل‌های زیست محیطی در ایران هستند که وقتی چنین مسائلی پیش می‌آید٬ اعتراض می‌کنند. کارشناس‌های محیط زیست و استادان دانشگاه نیز نسبت به موضوعاتی که تالاب‌ها را تهدید می‌کند٬ هشدار می‌دهند و ضمن اینکه وقتی تالابی در کنوانسیون رامسر٬ ثبت شده٬ حساسیت جهانی دارد٬ طبعاً نگاه جهانی هم روی این مسئله هست و دنبال می کنند٬ که به نظر من٬ این خیلی جالب نیست.

« بومی گزینی جنسیتی و خانه نشینی دختران»

Sat, 04 Oct 2008 18:32:53 +3500

کميسيون زنان دفتر تحکيم وحدت (بزرگترين تشکل مستقل دانشجويان در ايران) با انتشار بروشوری سعی دارد افکار عمومی را درباره طرح «بومی گزينی جنسيتی در دانشگاه ها» توسط مجلس آگاه کند. کميسيون زنان دفتر تحکيم وحدت (بزرگترين تشکل مستقل دانشجويان در ايران) با انتشار بروشوری سعی دارد افکار عمومی را درباره طرح «بومی گزينی جنسيتی در دانشگاه ها» توسط مجلس آگاه کند. دراين بروشور که با عنوان «تحصيل حق ماست» خطاب به دانشجويان و مردم نوشته شده، آمده است: تصويب اين طرح، به نهادينه شدن تبعيض عليه دختران در جامعه منجر می شود. در اين بروشور، همچنين بخشی طراحی شده است که شهروندان می توانند آن را پرکنند و به نشانه اعتراض به مجلس شورای اسلامی بفرستند. نسرين سرابندی، يکی از اعضای کميسيون زنان دفتر تحکيم وحدت، در گفت و گو با « راديو فردا» می گويد: تبعیض علیه دختران دانشجو با استانداردهای آموزشی در هيچ جای دنيا مطابقت ندارد. خانم سرابندی! دلايل تدوين اين بروشور چه بوده است؟ طرحی که٬ آن را طرح بومی گزينی نام نهادند٬ هم از لحاظ بومی سازی و هم از لحاظ جنسيتی تبعاتی دارد. اما نبايد از تبعاتی که بر روی دختران می گذارد٬ غافل شويم. چنين طرح هايی٬ تبعيض را عليه زنان در جامعه نهادينه می کند٬ يعنی شکلی بوجود می آورد که دختران وادار به خانه نشينی می شوند. به نظر می رسد چنين طرح هايی٬ تبعيض را عليه زنان در جامعه نهادينه می کند٬ يعنی شکلی بوجود می آورد که دختران وادار به خانه نشينی می شوند. به همين دليل با طرح هايی مانند سهميه بندی جنسيتی تلاش شد که چنين چيزی انجام گيرد٬ اما ديديم که امسال ورود دختران به دانشگاه٬ با وجود سهميه بندی جنسيتی باز هم رشد داشته است. فکر می کنيد اجرای اين طرح٬ با استدانداردهای آموزشی٬ مطابقت داشته باشد؟ در قانون اساسی کشور ايران ذکر شده که دولت موظف است زمينه های مناسب را برای رشد شخصيت زن و احيای حقوق مادی و معنوی او فراهم کند. يعنی ما معتقديم که چنين طرح هايی با متن صريح قانون اساسی در تضادند و مسايلی که برای دختران ايجاد می کند و تبعيضی که برای آنها نهادينه می کند٬ با استانداردهای آموزشی در هيچ جای دنيا مطابقت ندارد. ممکن است درباره فضای عمومی دانشگاه بعد از تصويب اين طرح واکنش خانم های دانشجو٬ به اين مسئله٬ توضيح بدهيد؟ آنطور که ما پس از پخش بروشورها برآورد کرديم٬ متوجه شديم که دانشجويان تقريبا در اين مورد چيزی نمی دانند٬ اما بعد از پخش بروشورها٬ دخترانی که آنها را ديدند، خيلی ناراحت شدند و می شود گفت که آنطور که بايد هنوز اطلاع چندانی در باره اين قضيه در جامعه دانشگاهی وجود ندارد. تا چه اندازه٬ اميدواريد که با اين بروشورها بتوانيد حداقل جلوی تصويب اين طرح را بگيريد؟ شايد اين، اولين راه برای اعتراض و در عين حال، آگاهی مردم باشد. اما گام های بعدی اين است که پس از اين آگاهی٬ گروه های مختلف زنان و فعالين جامعه مدنی٬ دست به دست هم دهند و اعتراضی همگانی٬ عليه اين مساله تبعيض در تحصيل و آموزش که در سه چهار سال اخير رواج پيدا کرده است، صورت دهند٬ چون اين طور که پيش می رود٬ اين سکوت و ناآگاهی مردم، برداشتن گام دوم را هم برای مسئولين راحت کرده است. آنها خيلی راحت طرح سهميه بندی را در دانشگاهها به اجرا در آوردند و حال٬ به دنيال اجرای طرح بومی گزينی جنسيتی هستند که اين طرح، تبعيض را خيلی بيش از گذشته نهادينه می کند. اين مسئله ای است که تنها کميسيون زنان تحکيم يا نهادهای دانشجويی نمی توانند در مقابل آن به تنهايی بايستند. آنها واقعا به کمک و ياری فعالين جامعه مدنی نياز دارند. فکر می کنيد سرانجام با اين حرکت ها می توانيد جلوی تصويب اين طرح را بگيريد؟ من اطمينان دارم در صورت آگاهی بخشی مناسب و شکل گيری اعتراضات به شکل گسترده، می توانيم جلوی بومی گزينه جنسيتی را بگيريم، چون نمايندگان مجلس بايد در مقابل اين مسئله پاسخگو باشند که اگر جابجايی دخترها از لحاظ خوابگاه و ساير موارد هزينه بردار است، چرا جابجايی پسرها نيست؟ آخرين سئوال اينکه فکر می کنيد طرح چنين مسايلی از طرف نمايندگان مجلس چه تأثيراتی در جامعه خواهد داشت؟ مسئله ای که وجود دارد اين است که نمايندگان مجلس در اين مورد از ارائه طرح هايی که به صورت کارشناسی و همراه با بررسی های مختلفی باشد٬ جلوگيری می کنند. اما می شود برای طرح های اين چنينی٬ وقتی نمايندگان به نظرات خانواده ها رجوع می کنند و می گويند که خانواده ها با اجرای اين طرح اين صورت راضی هستند٬ توضيح دهند که چند درصد از خانواده ها راضی هستند؟ آيا تاکنون کار کارشناسی در اين مورد صورت گرفته است يا خير؟ اما به جای آن، می بينيم طرح هايی مانند طرح بومی گزينی و يا همين جريان بومی گزينی جنسيتی تصويب می شود، بی آنکه هيچ کار کارشناسی روی آن انجام شده باشد. اقدامی که باعث نارضايتی اجتماعی در بين مردم می شود.

همه نگاه ها متوجه «شهر آورد بزرگ تهران»

Thu, 02 Oct 2008 20:00:41 +3500

ديدار دو تيم استقلال و پرسپوليس در هفته نهم رقابت های فوتبال ليگ برتر باشگاه های ايران همه نگاه ها را متوجه خود کرده است. همه بازی های روز جمعه يک طرف، دربی بزرگ پايتخت هم يک طرف ديگر. ديدار دو تيم استقلال و پرسپوليس در هفته نهم رقابت های فوتبال ليگ برتر باشگاه های ايران همه نگاه ها را متوجه خود کرده است و به نظر می آيد که اين بازی، حتی برای فدراسيون نيز معنی ديگری دارد، چرا که کمتر ديده شده است که حداقل در پنج شش سال اخير از داورهای ايرانی برای اين بازی استفاده کند. به همين دليل، امسال هم يک داور کويتی قرار است سوت شصت و پنجمين دربی تهران را به صدا درآورد. به روال هر سال از صبح زود و گاهی هم از پنجشنبه شب، خيلی ها برای اينکه بليت بازی را تهيه کنند، پشت درهای استاديوم صدهزار نفری می خوابند؛ با پتو و والور تا دربی بزرگ هفته نهم را از دست ندهند. بازی قرمز و آبی، حتی به سياست هم کشيده شده است و هر سال شورای تامين امنيت استان تهران را وادار می کند تا با مسولان دو تيم جلسه داشته باشند. با همه اينها، به نظر می رسد که بازی روز جمعه دو تيم جدای از همه بازی های گذشته باشد. امسال پرسپوليس و استقلال با تغييرات بزرگی به زمين می آيند؛ تغييراتی که از راس هرم، يعنی مديريت باشگاه، شروع شده و به نيمکت بازيکنان رسيده است. پرسپوليس و استقلال با تغييرات بزرگی به زمين می آيند؛ تغييراتی که از راس هرم، يعنی مديريت باشگاه، شروع شده و به نيمکت بازيکنان رسيده است. بر روی کاغذ، بازيکنان پرسپوليس با تجربه تر از مردانی نشان می دهند که امير قلعه نوعی برای اين فصل در تيم استقلال در اختيار دارد. شايد اين برتری را بشود در جدول بازی ها و نتايج دو تيم هم ديد. در حال حاضر، پرسپوليس در جدول رده بندی از هفت بازی، چهار برد، يک باخت و دو مساوی دارد و با ۱۴ امتياز بعد از تيم های برق شيراز و پيکان، در رديف سوم جدول قرار گرفته است، اما آيا اين ۱۴ امتياز يعنی اينکه پرسپوليس حال و روز بهتری دارد؟ پريسا قهرمانی، گزارشگر فوتبال در تهران، در پاسخ به اين پرسش به « راديو فردا» گفت: « پرسپوليس از لحاظ فنی مشکل خاصی ندارد، اما چيزی که در اين چند هفته در موردشان مطرح بوده است، اينکه مقداری در کارهای دفاعی مشکل دارند، چرا که اين تيم مدام به فکر حمله است و به خاطر گل زدن يک مقدار خط دفاعی اش باز است و همين باعث شده است که در يک هفته گذشته، همه تمرکز کادر فنی روی برطرف کردن اين مشکل باشد.» اما وضعيت استقلال چطور است که از هفت بازی اين فصل، سه بازی را باخته و سه بازی را هم برده و با کسب ۱۰ امتياز بعد از مس کرمان، تيم ششم جدول است؟ صنم بياناتی، گزاشگر ورزشی در تهران، به « راديو فردا» گفت: « صرف نظر از اين ده امتياز، استقلال تهران رفته رفته وضعيت بهتری پيدا می کند.» وی اضافه کرد: « استقلال استارت خوبی در ليگ هشتم نداشته، اما بعد از دو برد اخير مقابل استقلال اهواز و راه آهن تهران، از نظر روحی شرايط بهتری پيدا کرده است و به نظر می آيد پيروزی مقابل پرسپوليس برايش واجب است. چون بايد بتواند خودش را در جدول بالا بکشد و هم در عين حال برای جبران عقب افتادگی شروع فصل به اين سه امتياز نياز دارد.» افشين قطبی، سرمربی تيم پرسپوليس، روز چهارشنبه به خبرنگاران گفت که شيرهای پرسپوليس، گرسنه برد مقابل استقلال هستند. امير قلعه نوعی هم جواب اين رجز خوانی مربی حريف را داد و گفت:« افشين قطبی، مربی باهوشی است و بازيکنان خوبی در اختيار دارد، اما ما با نقاط ضعفی که از پرسپوليس شناسايی کردهايم، اين تيم را شکست می دهيم.» بازی قرمز و آبی، حتی به سياست هم کشيده شده است و هر سال شورای تامين امنيت استان تهران را وادار می کند تا با مسولان دو تيم جلسه داشته باشند. آيا استقلال که اين فصل را کمی متزلزل تراز فصل قبل شروع کرده است، می تواند به راحتی پرسپوليس را شکست دهد؟ فريدون معينی، از پيشکسوتان تيم پرسپوليس، در گفت و گو با « راديو فردا» به اين پرسش پاسخ منفی داد و گفت: « پرسپوليس بازيکنان با تجربه تری دارد و به نظرمن شکل و توان تيمی اش از حريف بالاتر است. من فکر می کنم که در بازی روز جمعه، تيمی که از نظر روحی بهتر باشد و در طول بازی دچار استرس های بيش از حد نشود، می تواند برنده بازی باشد. من شانس پرسپوليس را بيشتر از استقلال می بينم.» اما بيژن طاهری، بازيکن سابق استقلال، همه اين فرضيات را رد کرد و گفت که تعيين برنده بازی استقلال – پرسپوليس اصلا به اين راحتی نيست. وی به « راديو فردا» گفت: « در تعيين نتيجه اين بازی، هيچکدام از حرفهايی که زده می شود، دخيل نيست. نه تاکتيک چاره ساز است و نه جنگ ميانه ميدان. من خودم تجربه سه دوره اين دربی ها را دارم و به نظر من اين بازی، يک بازی خاصی است که در آن هيچ تيمی نمی تواند بگويد که برنده قطعی بازی است.» او افزود: « من قبول دارم که پرسپوليس در اين فصل، بازيکنان بهتری نسبت به استقلال دارد، اما هيچ تضمينی برای اينکه در بازی روز جمعه برنده از زمين بيرون بيايد، وجود ندارد.» با همه اين حرف ها، همه چيز آماده است تا استقلال و پرسپوليس برای شصت و پنجمين بار در روز جمعه، ساعت سه بعدازظهر ورزشگاه آزادی در تهران، به مصاف يکديگر بروند.

« کاش تمام روستاهای ايران آباد باشند»

Sat, 13 Sep 2008 14:37:39 +3500

تا قبل از رفتن آقا معلم به « کالو»، کمتر کسی نام اين روستا را می دانست، اما با رفتن عبدالحميد شعرانی، معلم، برای تدريس در اين روستا و نوشتن همه اتفاقات مدرسه در در وب لاگش، ميهمانان ناخوانده از راه رسيدند. تا قبل از رفتن آقا معلم به کالو، کمتر کسی نام اين روستا را می دانست، اما با رفتن عبدالحميد شعرانی، معلم، برای تدريس در اين روستا و نوشتن همه اتفاقات مدرسه در در وب لاگش، ميهمانان ناخوانده از راه رسيدند. بدين ترتيب، کالو، سوژه برای فيلمسازان و روزنامه نگاران و همچنين سوژه ای ناب تر برای عکاسان شد. کالو، اما همچنان بی صدا در ساحل گرم خليج فارس زندگی می کند؛ فارغ از دغدغه روز و شب بچه های شهر نشين. روستای جمال آباد کالو٬ در بيست کيلومتری بندر دير٬ استان بوشهر قرار دارد. جمعيت اين روستا ۳۵ نفر است٬ که هفت خانوار هستند. در اين ميان، مدرسه ای هم که آقای شعرانی در آن تدريس می کند، تنها چهار دانش آموز دارد؛ مدرسه ای که تبديل به يک سوژه داغ خبری شده است. عبدالحميد شعرانی در گفت و گو با « راديو فردا» در اين مورد که چگونه مدرسه چهار نفره کالو باز شد، صحبت کرده است. چگونه به فکر افتاديد که بخواهيد اين مدرسه را داشته باشيد و چرا اصلا" با چهار نفر؟ اصلا" خودم هم نمی دانستم که چهار دانش آموز دارم. روز اول مدرسه با معلم راهنما رفتيم که مرا با روستا و با ساکنين آن آشنا کند٬. کتاب دانش آموزان را برديم. زمانی که به آنجا رفتيم٬ اين روستا اصلا" مدرسه نداشت. همان سال، آموزش و پرورش منطقه٬ خانه ای در چند قدمی دريا برای مدرسه خريده بود. خلاصه، با کمک معلم راهنما٬ بچه ها٬ پدر و مادرها٬ مدرسه را تميز کرديم و بعد از همين طريق معلم آنجا شدم. روستا ۳۵ نفر ساکن دارد٬ ولی چرا شما فقط چهار شاگرد داريد؟ سه چهار دانش آموز ديگر هم هستند٬ که می روند شهر و در مقاطع راهنمايی و دبيرستان درس می خوانند. دانش آموز بيشتر ندارند. وضع درسی بچه ها به شکل است؟ خانواده ها چه می گويند؟ وضع درسی بچه ها خوب است٬ بد نيستند٬ به خاطر اين که از طرف آموزش و پرورش مرتب به آنجا سر می زنند. از وضعيت بقيه مدارس روستاهای اطراف خبر داريد؟ آيا بهتر از شما هستند يا شرايطی مشابه دارند؟ و يا اينکه٬ اصلا در آنها٬ مدرسه وجود دارد؟ آنجا هم هست٬ به فاصله حدود ده کيلومتری٬ يک مدرسه هست که البته مشکلات خود را دارد. حالا حسن مدرسه ما مطرح شدن و رسانه ای شدن آن از طريق وب لاگ است. می توانم سئوال کنم که چطور به ذهنتان رسيد يک وب لاگ داشته باشيد؟ من وب لاگ نويسی را خيلی دوست داشت و با اينکه خودم هم قبلا مشکل داشتم، به طور مرتب پيگير آن بودم چون قدرت رسانه را درک می کنم. البته در منزل ما نه کامپيوتر بود و نه اينترنت. اين کار را در بيرون از منزل انجام می دادم. اين وب لاگ تا چه اندازه توانست به مدرسه برای شناخت آن کمک کند؟ وب لاگ باعث شد که توجه تعدادی از مسئولين به مدرسه جلب شود. در ضمن، وبلاگ نويسی من باعث شد که جاده روستا آسفالت شود و يک فرد خير مدرسه ساز آمده است و در روستا مدرسه می سازد. اميدواريم که مدرسه برای ماه مهر آماده شود. البته کارهای ديگری هم هست که انشاءالله انجام می شود. آن روزی که شروع به تدريس در اين روستا با چهار دانش آموز٬ کرديد چه مشکلاتی پيش راه شما بود و الان وضعيت به چه شکل شده است؟ در واقع، از کار کردن تا چه حد راضی هستيد؟ در آنجا کار کردن لذت بخش است و اصلا سختی ندارد. سختی راه را هم می توان تحمل کرد٬ من هر روز شش کيلومتر راه را با موتورسيکلت می روم و برمی گردم. از شاگردان خود تا چه اندازه راضی هستيد؟ اوايل٬ تا چه اندازه ارتباط برقرار کردن با اين بچه ها سخت بود؟ کار کردن که سخت است. به خاطر اينکه بچه های روستايی هستند و اصلا شهر نرفته اند. اول، کمی مشکل داشتم که حالا ديگر کم کم خوب می شود. برای مثال، روابط عمومی آنها به خاطر آدم های مختلفی که به روستا می آيند، مثل راديو و تلويزيون خيلی خوب شده است. از نظر درسی هم با اينکه والدينشان مشکل دارند و بی سوادند٬ راضی هستم. البته اگر آنها خوب نباشند٬ به اين معنی است که من حتما کار خودم را به خوبی انجام نداده ام. آقای شعرانی! آيا آرزويی برای اين منطقه کوچکی که آن را تا اين اندازه معروف کرده ايد، داريد؟ من افق آرزوی خود را بزرگ می بينم. می گويم کاش تمام روستاهای ايران آباد باشند.

«مشکل اعدام اطفال زیر ۱۸ سال برطرف نشد»

Thu, 11 Sep 2008 16:42:30 +3500

مجلس شورای اسلامی روز سه شنبه، کليات لايحه قانون مجازات اسلامی را به تصويب رساند. مجلس شورای اسلامی روز سه شنبه، کليات لايحه قانون مجازات اسلامی را به تصويب رساند. يکی از مواد اصلی اين لايحه، جدا کردن جرايم عليه امنيت داخلی و خارجی از محدوديت های اصل سرزمينی بودن جرم است که دست دادگاه های ايران، برای مقابله با ايرانيان مقيم خارج را باز گذاشته و همچنين گسترده تر شدن دامنه مجازات اعدام هاست. اما يکی ديگر از مواد مهم اين لايحه، تعيین سن کودکان در ايران است که بر اساس آن افراد زير ۱۸ سال طفل محسوب می شوند و از مسوليت کيفری مبرا هستند. اينکه آيا تعين سن کودک در ايران می تواند به کم شدن صدور حکم اعدام ها کمک کند، به نظر می رسد با تبصره ای ذيل ماده ۱-۱۴۱ که سن بلوغ و مسئوليت پذيری کودکان را براساس فقه اسلام گذاشته، مورد ابهام است. در اين باره، محمد حسن آغاسی، حقوقدان و وکيل دادگستری در تهران، در گفت و گو با «راديو فردا» ديدگاه های خود را درباره اين موضوع ابراز داشته است. آقای آغاسی! در سيستم قضايی جمهوری اسلامی ايران چه تغييراتی درباره مجازات کودکان بوجود آمده است؟ بر اساس ماده ۱۴۱ قانون مجازات اسلامی که کليات آن در صحن علنی مجلس به تصويب رسيد، «طفل» تعريف شده و ابهامی که در گذشته در قانون وجود داشت، برطرف شده است. بر اساس اين قانون، «طفل» کسی است که به سن ۱۸ سال تمام شمسی نرسيده است. دسته بندی هايی در اين قانون وجود دارد که مهمترين آن تعريف بالغ مميز و غير مميز و تعريف بالغ و بلوغ است. به موجب همين ماده قانونی، کسانی که طفل محسوب می شوند به سه دسته تقسيم شده اند: غير بالغ غير مميز، غير بالغ مميز و بالغ تا سن ۱۸ سال. تعاريف انجام شده، تعاريف جالبی است و بر اساس مقررات فقهی ما می باشد. دسته اول اطفالی که هنوز بالغ نشده و غير مميزند (غير مميز يعنی کسی که قدرت تشخيص ندارد)، کسانی هستند که هنوز هفت سال تمام پيدا نکرده اند. دسته بعدی کسانی هستند که سن آنها از هفت سال تمام تا رسيدن به سن بلوغ است و دسته سوم کسانی که بين سن بلوغ تا ۱۸ سال هستند و«اطفال بالغ» ناميده می شوند. اين ماده قانونی، در خصوص بلوغ بين دختر و پسر فرق قايل شده و سن بلوغ پسر در اينجا ۱۵ سال محاسبه شده است. آقای آغاسی! با اين شرايط کسی که بالغ می شود، مسئوليت کيفری متوجه اوست؟ بله، در ماده بعدی، نابالغ به اين صورت تعريف شده است که دختر زير هشت سال و نه ماه قمری و پسر زير سن ۱۴ سال و نه ماه قمری بالغ محسوب نمی شوند و از مسئوليت کيفری مبرا هستند. اما اگر شخصی که بالغ شده است مرتکب جرم شد، در دادگاه اطفال قابل تعقيب کيفری است. آيا اين تضادها در روند دادرسی در دادگاه ها اشکالی ايجاد نمی کند؟ فکر نمی کنم اشکالی ايجاد کند. نگرانی من برای دخترانی است که حدود شش سال زودتر از پسرها قابل مجازات می شوند و به اعتقاد من اين مسئله يک تبعيض نارواست. دغدغه های فعالان حقوق کودکان و حتی نگرانی های جهانی در مورد اعمال بعضی قوانين برای اطفال زير ۱۸ سال است، به خصوص در ارتباط با اعدام اين افراد. آيا قانون مجازات جديد می تواند اين دغدغه ها را برطرف کند؟ نه متاسفانه اين طور نيست و در واقع اين مشکل برطرف نشده است. قوانين مربوط به قصاص، موضوعی است که در مقررات شرعی پيش بينی شده و عينا به قانون مجازات ما منتقل شده است. در اين قوانين، اگر شخص بالغی مرتکب جرم شد، فرقی نمی کند در چه سنی و سن ۱۸ سال مطرح نيست، او را قصاص می کنند. يعنی اگر يک دختر نه ساله مرتکب قتل شد، او را قصاص می کنند، چرا که معتقدند اين فرد در سنی است که بالغ شده و مکلف است تمام مقررات را رعايت کند. البته من متوجه نمی شوم که چطور يک پسر ۱۳ ساله وقتی مرتکب جرم می شود، تا سن ۱۸ سالگی صبر می کنند و پس از آن او را مجازات می کنند. از اين نظر دچار اشکال هستيم و يک شخص غير بالغ که مرتکب جرم شده است، نمی تواند مسئوليت کيفری داشته باشد. ماده ۱۴۱ می گويد اطفال نابالغ در صورت ارتکاب جرم مبرا از مسئوليت کيفری هستند و اطفالی بوده اند که در دعوا به صورت ناخواسته مرتکب قتل شده اند. ولی وقتی در حادثه ای قتل غير عمد اتفاق می افتد، اين اطفال را نگه می دارند تا بعدا اعدام شان کنند. با اين قانون جديد چگونه می توان اين مسئله را توضيح داد؟ بسيار تاسف بار است. در اين قانون البته صراحت بيشتری وجود دارد مبنی بر اين که کسانی را که پسر باشند و زير سن ۱۵ سال قمری، از اين به بعد نمی توانيم مجازات کنيم. اين تغيير در قانون جديد وجود دارد، اما آيا واقعا اين قانون عمل می شود؟

استيضاح وزير آموزش و پرورش و «نارضايتی معلمان»

Thu, 04 Sep 2008 21:53:27 +3500

در حالی که دولت نهم به دليل جعلی بودن مدرک تحصيلی علی کردان وزير کشور تحت فشار بی سابقه ای قرار گرفته، منابع خبری در ايران از طرح استيضاح عليرضا علی احمدی، وزير آموزش و پرورش دولت محمود احمدی نژاد خبر می دهند. در حالی که دولت نهم به دليل جعلی بودن مدرک تحصيلی علی کردان وزير کشور تحت فشار بی سابقه ای قرار گرفته، منابع خبری در ايران از طرح استيضاح عليرضا علی احمدی، وزير آموزش و پرورش دولت محمود احمدی نژاد خبر می دهند. استيضاح وزير آموزش و پرورش قرار است به صورت غير علنی انجام شود و تا به حال ۸۲ نماينده مجلس آنرا امضا کرده اند. در صورتی که وزير آموزش و پرورش نتواند رای اعتماد مجلس هشتم را کسب کند، وی نهمين وزير دولت آقای احمدی نژاد خواهد بود که از سمت خود کنار می رود. نمايندگان مجلس در طرح خود پنج محور را برای استيضاح آقای علی احمدی مطرح کرده اند و می گويند که «نارضايتی حداقل ۹۰ درصد از قشر فرهنگيان از وزير»، از جمله دلايل بازخواست وی است. اما شيرزاد عبداللهی، کارشناس آموزش و پرورش در گفت و گو با راديو فردا می گويد که دلايل نارضايتی معلمان آن چيزی نيست که نمايندگان مجلس برای استيضاح مطرح کرده اند. رادیو فردا: آيا دلايل استيضاح وزير آموزش پرورش با نا رضايتی معلمان، آن گونه که نمايندگان می گويند، ارتباط دارد؟ شيرزاد عبداللهی : معلم ها٬ تنها از وزير آموزش و پرورش٬ که پنج شش ماه است که آمده٬ ناراضی نيستند٬ بلکه بيشتر از آن٬ از مجلس و دولت ناراضی هستند. به اين ترتيب که مثلا" ٬قانون مديريت خدمات کشوری٬ اکنون با گذشت يک سال٬ هنوز اين قانون اجراء نشده٬ نمايندگان مجلس می توانند و می توانستند همين سئوال را از رييس دولت بپرسند که به چه دليل قانون مصوب مجلس و تاٴئيد شده شورای نگهبان٬ به بهانه کمبود منابع٬ را اجراء نکرده؟ اين هست که نارضايتی معلمان٬ صرفا" به شخص وزير بر نمی گردد٬ مثلا" با عوض شدن اين وزير و آمدن شخص ديگری مشکلات حل نمی شود. به هرحال اين را بايد در يک معادله سياسی ديد٬ نه در يک معادله کارشناسی آموزشی و پرورشی. «در طول تاريخ آموزش و پرورش٬ کسری بودجه ای که امسال وجود دارد٬ سابقه نداشته است. درسال جاری٬ يعنی در ماه چهارم و پنجم سال جاری٬ اعلام شد که آموزش و پرورش نزدیک به هفت ميليارد دلار کسری بودجه دارد٬ و این رقم چيزی حدود هشتاد درصد بودجه مصوب امسال است شيرزاد عبداللهی، کارشناس آموزش و پرورش يعنی می خواهيد بگوييد اختلافی که بين مجلس و دولت بر سر انتخاب وزير کشور وجود داشت و يا اختلافات نظرهای موجود در حوزه مسائل اقتصادی٬ باعث می شود که مجلس بخواهد به نوع ديگری٬ به بدنه دولت٬ فشار بيآورد؟ بله٬ وزارت آموزش و پرورش نقش چشم اسفنديار دولت ها را دارد. وزارت خانه ای است گسترده با پرسنل زياد٬ حدود يک ميليون و صدهزار پرسنل٬ با مشکلات عديده و گستردگی بسيار در سراسر کشور. چنين وزارت خانه بزرگی قطعا" مشکلات بزرگی هم دارد و معمولا" نماينده های مجلس٬ هرجا که می خواهند يقه دولت را بگيرند و با دولت زورآزمائی کنند٬ می روند به دنبال جائی که دولت ضعيف باشد و می روند در پی حلقه ضعيف تر. به نظر من٬ حلقه ضعيف٬ هم اين دولت و هم دولت های گذشته٬ وزارت آموزش و پرورش است. آقای عبداللهی٬ اگر به خاطر داشته باشيد٬ موقع اعتراضات صنفی معلمان٬ جمهوری اسلامی اعلام می کرد که٬ اينها قصد اخلال در امنيت ملی را دارند و بسياری از اين معلمين را در سراسر کشور دستگير کردند. حالا نماينده های مجلس اعلام می کنند که نود درصد از معلمين از وزارت آموزش و پرورش ناراضی هستند بنابراين بايد وزير آموزش و پرورش را استيضاح کرد، اين تضاد را٬ شما٬ چطور می توانيد معنی کنيد؟ عرض کنم نارضايتی معلمين٬ از اين دولت٬ يک واقعيت عينی هست. امسال حقوق ها بسيار کم افزايش پيدا کرده است. در طول تاريخ آموزش و پرورش٬ کسری بودجه ای که امسال وجود دارد٬ سابقه نداشته است. درسال جاری٬ يعنی در ماه چهارم و پنجم سال جاری٬ اعلام شد که آموزش و پرورش نزدیک به هفت ميليارد دلار کسری بودجه دارد٬ و این رقم چيزی حدود هشتاد درصد بودجه مصوب امسال است. اين واقعا" بی سابقه است٬ اين وضعيتی بوده که٬ در اين شرايط٬ برای آموزش و پرورش اتفاق افتاده. به نظر من٬ آن جريانی که مسئوليت دارد٬ کليت دولت و مجلس هستند.

سه دریاچه در استان فارس خشک شدند

Fri, 22 Aug 2008 16:11:20 +3500

سه درياچه بختگان، ارژن و طشک در استان فارس به دليل آنچه سازمان محيط زيست، «خشکسالی و کمبود بارندگی» عنوان کرده است، خشک شدند. سه درياچه بختگان، ارژن و طشک در استان فارس به دليل آنچه سازمان محيط زيست، «خشکسالی و کمبود بارندگی» عنوان کرده است، خشک شدند. پيش از اين خبر مقامات مسئول ايرانی از کم شدن خطرناک آب درياچه های اروميه، هامون و پريشان خبر داده بودند. با اين حال، آنها هرگز نگفتند که برنامه های توسعه اقتصادی آنها چقدر در نابودی طبيعت تاثير گذار بوده است. علاوه بر خشک شدن کامل درياچه های ارژن و طشک، آمارها نشان می دهد که حدود ۹۵ درصد درياچه بختگان،۹۰ درصد درياچه مهارلو، و ۸۰ درصد درياچه های پريشان و کافتر هم در اين استان خشک شده است. اين در حالی است که برخی از کارشناسان محيط زيست، احداث سدها و قطع حق آبه اين درياچه ها را اصلی ترين علت خشک شدن آنها می دانند. دکتر محمد درويش، کارشناس محيط زيست، در گفت و گو با راديو فردا، به بررسی عوامل موثر در خشک شدن درياچه بختگان پرداخته است. رادیو فردا: آقای درويش، آيا چنان که مسئولان محيط زيست اعلام کرده اند، می توان عوامل طبيعی را عامل خشک شده درياچه ها در استان فارس دانست؟ محمد درویش: عوامل طبيعی عمدتا بحث خشکسالی است. امسال ميانگين بارندگی، حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد ميانگين درازمدت ۳۰ ساله اخير بوده است. ولی مسئله ای که بحران را تشديد کرده، اين است که با توجه به احداث سه سد، يعنی سد درودوند، سد ملاصدرا و سد سيوند، سامانه هيدرولوژيک منطقه را بر هم زده ايم. درياچه بختگان به همراه تالاب طشک وتالاب کم جان، در شمار تالاب های ثبت شده کشور هستند که قرار بوده تحت هر شرايطی، يک حق آبه دائمی داشته باشند. متاسفانه به دليل ملاحظات ديگر از جمله تامين آب کشاورزی اين حق آبه به مرور کم شده تا به صفر رسيده است. «اگر ما به شرايط طبيعی منطقه باز گرديم و از قوانين طبيعی پيروی کنيم، آن گاه می توان اميدوار بود که درياچه بختگان و تشک دوباره به حالت عادی برگردد ولی اين روندی است که حداقل چند سال به طول می انجامد و نمی توان اميدوار بود ظرف يک سال همه چيز به حالت سابق درآيد.» محمد درویش، کارشناس محيط زيست، هم اکنون کارشناسان سازمان محيط زيست به صراحت می گويند که يکی از مهم ترين عوامل خشک شدن اين درياچه ها از جمله درياچه بختگان، حذف حق آبه ای بوده است که به اين درياچه و تالاب های اطراف آن می رسيد. اکنون در آن منطقه سه سد وجود دارد. آيا آن منطقه ظرفيت لازم برای سه سد را دارد؟ ما بر اين اعتقاديم که چنين ظرفيتی ندارد و با توجه به اينکه در آن منطقه، «آب خانه های درشت دانه» وجود دارد، می توانستيم برای ذخيره آب از روش های ديگری استفاده کنيم. مهم ترين ويژگی «آب خانه های درشت دانه» اين است که می تواند آب را در زير زمين ذخيره کند. به اين ترتيب نه مشکل تبخير داريم، نه نيازی به صرف هزينه های سنگين است و همچنين لازم نيست اراضی بالادست را به دليل زير آب رفتن از دست بدهيم. مهم ترين منطقه از اين لحاظ همان تنگه بلاغی و سد سيوند است که «آب خانه درشت دانه ای» به عمق ۹۰ متر وجود داشت که می توانست تا چهار برابر سدی که اکنون احداث شده، آب را ذخيره کند ولی متاسفانه ترتيب اثر داده نشد و کار خودشان را کردند. خشک شدن اين درياچه ها چه خطراتی برای زيست گياهی و جانوری منطقه در بر دارد؟ چند خطر وجود دارد. اول اين که مثلا درياچه بختگان ميکروکليم هايی را به وجود آورده و همچنين با ايجاد رطوبت، تعادل اقليمی را برقرار کرده بود. با خشک شدن درياچه بختگان، ميکروکليم ها از بين رفت. دوم اين که تالاب کم جان و تشک، يکی از متراکم ترين تنوعات زيستی را در منطقه داشتند، زيرا محيط های تالابی بهترين فضا برای رشد جانداران کنار آبی است و پرندگان مهاجر زيادی داشتيم که از سمت سيبری هر ساله وارد اين منطقه می شدند. اکنون تمام اين اکوسيستم از بين رفته و آن چه بر جای مانده، شوره زاری است که با کوچکترين وزش باد حجم زيادی از رسوبات را به مناطق اطراف که بيشتر زمين های کشاورزی هستند، منتقل می کند و ما به مرور زمين های کشاورزی اطراف را هم از دست خواهيم داد چون شوری منطقه افزايش می يابد. چقدر بارندگی لازم است تا دوباره اين درياچه ها به وضعيت سابق خود باز گردند؟ بارندگی منطقه برای اين موضوع کفايت می کند به شرط اين که بر اساس شرايط اکولوژيکی و بوم شناسی سرزمين حرکت می کرديم. منطقه ای که اصلا ظرفيت چنين توسعه ای در بخش کشاورزی را نداشته است به زور سد سازی و زدن چاه های عميق و نيمه عميق، کشاورزی کرده ايم چه ديمی چه آبی. ممکن است اين عمل چند سال اول جواب دهد ولی حقيقت ماجرا اين است که منطقه پتانسيل چنين توسعه ای را در بخش کشاورزی نداشته است. اگر ما به شرايط طبيعی منطقه بازگرديم و از قوانين طبيعی پيروی کنيم، آن گاه می توان اميدوار بود که درياچه بختگان و تشک دوباره به حالت عادی برگردد ولی اين روندی است که حداقل چند سال به طول می انجامد و نمی توان اميدوار بود ظرف يک سال همه چيز به حالت سابق درآيد. به اين ترتيب تاثير عوامل انسانی در بر هم زدن اکوسيستم منطقه بسيار بيشتر از عامل خشکسالی است که به عنوان عامل اصلی خشکيدن درياچه بختگان مطرح می شود؟ بله همين طور است. يکی ديگر از عوامل انسانی که در سطح جهانی اثر می گذارد گرمايش زمين يا همان تغيير اقليم است. مهمترين تاثير اين گرمايش بر روی محيط های خشکی که از دريا فاصله دارند اين است که تبخير و تعرق را بالا می برد و شتاب خشکيدگی را افزايش می دهد. يعنی همان اتفاقی که در چاد افتاده است و همان مسئله با همان ويژگی ها در درياچه بختگان، درياچه رضاييه در اروميه، هامون در سيستان و تالاب گاوخونی اتفاق افتاده است.

«مسابقه با روسیه استعدادهای ما را آشکار کرد»

Sun, 10 Aug 2008 18:49:57 +3500

تيم ملی بستکبال ايران که پس از ۶۰ سال، موفق شده است در بازی های المپيک شرکت کند، در نخستين مسابقه خود با نتيجه ۷۱-۴۹ مغلوب تيم روسيه، قهرمان اروپا شد.

تيم ملی بستکبال ايران که پس از ۶۰ سال، موفق شده است در بازی های المپيک شرکت کند، در نخستين مسابقه خود، در روز یکشنبه، با نتيجه ۷۱-۴۹ مغلوب تيم روسيه، قهرمان اروپا شد. در آغاز وقت نخست، تيم روسيه به سرعت از ايران پيشی گرفت و نتيجه را با ثبت امتياز ۲۴ بر ۵ به سود خود خاتمه داد. تيم ايران در وقت دوم و سوم بازی بهتری از خود نشان داد و حتی در وقت دوم موفق شد بيش از قهرمان اروپا امتياز کسب کند. ولی روسيه با برتری در وقت های اول و چهارم ، پيروز اين ديدار بود. علی توفيق، کاپيتان سابق تيم ملی بسکتبال ايران، علی رغم شکست تيم بسکتبال ايران در مقابل روسيه به راديو فردا گفت: «بازی که بچه ها ارائه دادند روزنه اميدی برای بسکتبال ايران بود و قابليت ها و استعدادهای ما را آشکار کرد.» وی افزود: «اين امر درست است که در وقت اول با روسيه اختلاف زيادی داشتيم ولی بايد در نظر گرفت که اين اولين باری بود که تيم بسکتبال ايران در جو جديدی که بازی های المپيک باشد، مسابقه داد.» علی توفيق گفت که «تيم ايران در پرتاب های سه امتيازی موفق تر از روسيه عمل کرده است.» آمار اين مسابقه نشان می دهد که روسيه موفق شده از توپ های دست رفته ايران ۱۶ امتياز کسب کند در حالی که تيم ايران هيچ امتيازی از توپ های از دست رفته روسيه بدست نياورده است. اين در واقع به دليل سيستم دفاعی بود که تيم روسيه در پيش گرفته بود. «اختلاف واقعی امتياز بين ايران و روسيه بين هشت تا ده امتياز بوده است.» علی توفیق، کاپیتان سابق تیم ملی بسکتبال ایران آقای توفيق در اين مورد گفت:« اگر چه این امر فاکتور اساسی در شکست وقت اول و چهارم تيم بسکتبال بود ولی بايد در چارچوبی کلی به اين موضوع نگاه کرد. به هر حال، اختلاف واقعی امتياز بين ايران و روسيه بين هشت تا ده امتياز بوده است.» آمار پاس منجر به گل روسيه ۱۲ امتياز است، در حالی که ايران فقط از اين طريق هشت امتياز کسب کرده است. تيم ايران در ديدار بعدی به مصاف تيم ليتوانی می رود. علی توفيق در اين مورد اين مسابقه گفت که بازی اين تيم در مرکز زمين تمرکز دارد و احتمالا ايران می تواند راحت تر از نخستين مسابقه خود بازی کند، مگر آنکه مربی ليتوانی تغيير اساسی در نحوه بازی اين تيم بوجود بياورد. رایکو ترون، مربی تیم ملی بسکتبال ایران، در مورد احتمال صعود به دور بعد گفته است که «همه می گویند که اگر بازی را هم ببازیم مشکلی نیست، ولی به این فکر می کنند که ما می توانیم به دور دوم صعود کنیم. چیزی که تقریبا غیر ممکن است.» به گزارش خبرگزاری ها، رايکو ترومن در طول اين ديدار، از مهدی کامرانی، صمد نيکخواه بهرامی، اوشين ساهاکيان، حامد آفاق، حامد حدادی، امير امينی، جواد داوری، سعيد داورپناه، ايمان زندی و علی دورقی استفاده کرد. به گزارش نيمه رسمی دانشجويان ايران، ايسنا ، صمد نيکخواه بهرامی با کسب ۱۶ امتياز، امتيازآورترين بازيکن تيم ايران بود و روبرت مولدن ، از تيم روسيه با کسب ۱۹ امتياز، امتيازآورترين بازيکن نخستين ديدار بسکتبال بيست و نهمين دوره بازی های المپيک شد.

نجمه آبتين ؛ اولین کماندار ایرانی در المپیک

Sun, 06 Jul 2008 18:46:07 +3500

نجمه آبتين، سومين دختر از کاروان اعزامی ايران به بازي های المپيک چين است که توانسته به المپيک راه یابد. نام او برای هميشه به عنوان اولين کماندار المپيکی در تاريخ اين رشته ثبت می شود.

نجمه آبتين، سومين دختر از کاروان اعزامی ايران به بازی های المپيک چين است که توانسته به المپيک راه یابد. نام او برای هميشه به عنوان اولين کماندار ایرانی که به مسابقات المپيک راه یافته در تاريخ اين رشته ثبت می شود. نجمه آبتين در گفت و گویی با رادیو فردا شرکت کرده و می گوید که چه مسیری برای رسیدن به المپیک طی کرده است. رادیوفردا: در چه مسابقاتی برای رسیدن به المپیک چین شرکت کردید؟ يک مسابقه جهانی در کشور کورواسی بود که حدود ۱۱۰ ورزشکار در آن حضور داشتند و من نفر چهل و ششم شدم و در ميان ۶۴ نفر، رتبه نوزدهم را به دست آوردم و در همان مرحله اول حذف شدم. سپس مسابقات جايزه بزرگ آسيا بود که در تهران برگزار شد که من دو مرحله بالا آمدم، ولی متأسفانه بين هشت نفر حذف شدم. آخرين مسابقه همين مسابقات فرانسه بود که ۱۲۵ ورزشکار برای مسابقات جهانی حضور داشتند و ۵۰ نفر هم برای مسابقات سهميه بودند. برای مسابقات سهميه، من در رده دوازدهم جای گرفتم. شما گفتيد در کورواسی بين ۱۱۰ نفر، چهل و ششم شديد ولی در فرانسه نفر دوم می شويد. فاصله بين کورواسی و فرانسه چقدر بود و شما اين اختلاف را در اين مدت زمان، چگونه توانستيد جبران کنيد؟ در فرانسه، درمسابقات جهانی که ۱۲۵ نفر حضور داشتند، من نفر شصت و هفتم شدم. ولی در قسمت سهميه المپيک که ۵۰ نفر بودند، نفر دوم شدم. اين مسابقه ها با هم فرق داشت. آيا سخت بود که برای اولين بار بخواهيد در چنين مسابقه ای شرکت کنيد؟ فشار و استرس زيادی روی من بود زيرا جزو قديمی ترين افرادی هستم که در تيم تيرو کمان کار می کنم و بايد رتبه خوبی کسب می کردم . در مسابقه اول و دوم فشار و استرس خيلی زياد بود، ولی مربی ام خيلی به من کمک کرد و مديريت بسيار خوبی انجام داد تا افرادی که پشت سرم هستند، طوری تشويق کنند که باعث ايجاد استرس نشود و يا باعث نشود که تمرکز ذهنم را از دست بدهم. اينها همه عواملی بود که بتوانم در اين مسابقات موفق باشم. از لحظه ای بگوييد که مالزی را برديد. چه حسی داشتيد و اين حس چقدر برايتان عجيب بود؟ زيرا اولين بار بود که اين اتفاق می افتاد و ايران توانست در رشته تيرو کمان سهميه بگيرد. روی آخرين تير مشخص شد که من برده ام. مالزی تا راند سوم از من يک امتياز جلوتر بود. آخرين تيری که زديم و امتيازها را نوشتند و مطمئن شدم که او را برده ام، حسی داشتم که نمی توانم بيان کنم، احساس می کردم که تمام وجودم می خندد. اين پيروزی در ايران چه بازتابی داشت؟ آيا درهياهوی خبرهای فوتبال و تغيرات تيم پرسپوليس و تيم ملی، گم شده بود يا نه؟ سريع از فرانسه به ايران خبر دادند که ما يک سهميه المپيک گرفتيم و از همان لحظه تلفن های خبرنگاران شروع شد. وارد فرودگاه هم که شديم، چند خبرنگار از شبکه های مختلف تلويزيونی و راديويی آمده بودند که در مورد اين مسابقات برايشان صحبت کنم. خبر پيروزيتان چه بازتابی در زادگاهتان شيراز، داشت؟ در شيراز اکنون غوغايی است. برادرم تمام پاساژ محل کارش را شيرينی داده و خواهرم کارهای ديگری کرده است. فکر می کنيد درالمپيک، بهترين اتفاق برای شما چيست؟ ديروز داشتم به يکی از دوستانم می گفتم که قبل از مسابقه فرانسه، وقتی اسم آن می آمد به خاطر فشارها و استرس ها تمام بدنم می لرزيد. ولی مسابقات فرانسه که تمام شد و سهميه المپيک را گرفتيم، از لحاظ فکری و روحی بسيار راحت هستم. در مورد المپيک حس خوبی دارم و احساس می کنم که می توانم خوب کار کنم . دراولين تجربه، هر نتيجه ای برايتان قابل قبول است يا برای خودتان يک هدف مشخص کرده ايد که حتما می خواهيد به آن برسيد؟ هر نتيجه ای که رضايت بخش نيست. فقط می خواهم طوری کار کنم که هم خودم راضی باشم و هم مربی ام.

سد سلمان فارسی؛ این بار یک شهر غرق می شود

Wed, 25 Jun 2008 17:11:53 +3500

آبگيری کامل سد سلمان فارسی، شهر ساسانی "يرج" را که قدمتی دوهزار و دويست ساله دارد، به زير آب می برد. آبگيری کامل سد سلمان فارسی، شهر ساسانی «يرج» را که قدمتی دوهزار و دويست ساله دارد، به زير آب می برد. برای اولين بار اين خبر را، خبرگزاری ميراث فرهنگی، در فروردين ماه روی خروجی خود فرستاد. در اين خبر آمده است که « کاوش های باستان شناسی بطور کامل در اين منطقه انجام نشده است». اين خبر همچنين تاکيد دارد که بخشی از شهر، بدون اين که عمليات کاوش روی آن انجام شود، کاملا" به زير آب رفته است. همين خبرگزاری، در ارديبهشت ماه، در خبر ديگری نوشت که «سنگهای قيمتی، مربوط به دوران هخامنشی، در شهر «يرج» به دست آمده است». بنابر گزارش اين خبرگزاری، آب گيری اين سد، بدون هماهمنگی با سازمان ميراث فرهنگی انجام شده است. ساخت اين سد از چهارده سال پيش، يعنی در دوران رياست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی، بر روی رودخانه قره آقاج، در محل تنگه کارزين آغاز شد و اکنون آماده بهره برداری است. اما «يرج» کجا است و چرا باعث اختلاف شده است؟ در پنجاه کيلومتری جهرم و ده کيلومتری قيروکارزين، شهری بسيار قديمی وجود دارد که، هزاران سال قبل بر اثر زلزله از بين رفته، اما کوچ نشينان و عشاير، در بقايای اين شهر همچنان زندگی می کنند و اين روستا «يرج» خوانده می شود. «يرج» ،بنابر کشف باستان شناسان، يکی از مدرن ترين شهرهای دوران ساسانی است که با توجه، به نوع معماری شهر، وسايل کشف شده و حکاکی های به دست آمده، باستان شناسان فرصت شناسائی حلقه گم شده تاريخ ايران، يعنی دوران فراهخامنشی را دارند. «يرج»؛ از فراهخامنشی تا پايان دوران ساسانی دکتر عليرضا جعفری زند، سرپرست تيم تحقيق شهر «يرج» در گفت وگو با راديو فردا ازيافته هايشان اين طور می گويد:«يک محوطه مذهبی را کار کرديم که اين محوطه را بعدا" نام گزاری کرديم، زيرا بقايای آتشکده ای را در اينجا شناسائی کرديم که متعلق به اوائل دوره ساسانی هست و از نظر معماری، شبيه به آتشکده فيروز آباد يا کاخ معروف اردشير است». وی می افزاید:«قسمت ديگری که در اين شهر کار کرديم، بخش صنعتی شهر بود، که دارای کوره های متعدد پخت سفال بود و اين کارگاه ها بسيار منظم و در يک خيابان قرار گرفته بودند و تمام مسائل دقيق در آنها رعايت شده بود». «با وجود همه نگرانی ها، آبگيری سد سلمان فارسی انجام شده است. این در حالی است که به موجب ماده بيست و شش قانون مدنی، دولت مکلف به حفظ، آثار ملی است همچنين اصل هشتاد و سوم قانون اساسی، بناهای تاريخی را از نفايس ملی می خواند، به اين معنی که مالکيت اين اموال از آن ملت ايران است و دولت، به عنوان نماينده مردم، وظيفه حراست و نگهبانی از اين اموال را به عهده دارد». عليرضا جعفری زند، سرپرست تيم تحقيق شهر «يرج» آقای جعفری زند اضافه می کند:«ازدقيق، منظورم اين است که، به عنوان مثال باد اين منطقه از شرق به غرب می وزد، کارگاه ها دقيقا"، طوری بر خلاف اين جهت باد، ايجاد شده بودند که اگر آتش سوزی اتفاق می افتاد، آتش به شهر سرايت نکند». سرپرست تيم تحقيق شهر «يرج» می گوید:« قسمت ديگری که ما در اين شهر کار کرديم، منطقه فراهخامنشی بود که ساختمان چهارگوش از خشت به دست آورديم، که پلان اين ساختمان چهارگوش دقيقا" شبيه بناهای تخت جمشيد است، يک تالار ميانی و اتاقها و انبارها در پيرامون آن. قسمت ديگری که ما در اين شهر کار کرديم و متوجه شديم، که بايد قاعدتا" اين شهر دارای گورستان بزرگ باشد و اين گورستان را در ارتفاعات بخش جنوبی يافتيم، که حدود يکصد و هشتاد هکتار وسعت اين گورستان است و قبوری که در اينجا وجود دارد، ازدوران فراهخامنشی هست تا پايان دوران ساسانی». به گفته عليرضا جعفری زند، اين شهر از آن جهت اهميت دارد، که ايران شناسان معتقد هستند که در ايران باستان شهر وجود نداشته، اما آقای جعفری زند می گويد که «يرج» با معماری زيبا و مدرنی که دارد، خلاف اين ادعا را ثابت می کند. وی می گوید:«اين پديده جديدی بود درمعماری و شهرسازی ايران، زيرا تا الان کليه کسانی که صاحب نظر بودند، راجع به گذشته شهرسازی در ايران معتقد بودند که ايرانيان شهرنشين نبودند و مثلا" در اطراف تخت جمشيد يا پاسارگاد يا شوش، مردم در چادر زندگی می کردند». سرپرست تيم تحقيق شهر «يرج» می گوید: «در زمان ساسانيان، حفظ فواصل طبقاتی به شدت در جامعه رعايت می شد و به دستور شاهان، شهرهايی نظير جندی شاپور بيشاپور و يا اردشيرخاره، ويژه اعيان ساخته می شد که به آنها شهرهای سلطنتی می گفتند».. اما آيا شهر کشف شده «يرج»نيز چنين ويژگی را دارد؟ آقای جعفری زند می گوید:«شهر مورد نظر ما، که در آن کاوش کرديم، اينطور نيست. اين نشان می دهد، که افراد مختلف با سطح طبقاتی مختلف، در اينجا زندگی می کردند. از واحدهای بزرگ که دارای حياط های بزرگ، اتاق های متعدد، تا واحدهای کوچکی که حتی مثلا" حدود هشتاد يا هشتاد و پنج متر، وسعت اين خانه های مسکونی است، يعنی در بخشی از شهر خانه ها، فضاهای بيشترو وسعت بيشتری دارد ودر بخش غربی شهر، خانه ها کوچکتر هستند و اين نشان می دهد که مسئله طبقاتی در اينجا وجود داشته» . هفتاد و پنج روز کاوش در تاريخ دوهزار و دويست ساله، اگرچه امکان کشف همه يافته ها را به راحتی فراهم نمی کند، اما می توان، به اهميت هر آنچه در همين مدت کوتاه به دست آمده پی برد. «زمان آب گیری به تعویق بیفتد» دکتر رضا مرادی غياث آبادی، در باره اهميت کشف شهر«یرج» به راديو فردا می گويد:« شهر «یرج» ،چون محوطه باستانی بسيار بزرگی است، بيشتر ازسيصد هکتار وسعت دارد و تاکنون هم کاوش نشده بود، اولين بار در همين چند سال اخير کاوش ها در آنجا شروع شده، با توجه به اطلاعاتی که به دست آمده، به نظر می آيد که شايسته است، اگر زمان آب گيری سد را به تعويق بیندازند، تا باستان شناسان بتوانند با حفاری و به دست آوردن اطلاعاتی از شهر«یرج»، ای بسا آگاهی های ما را نسبت به دوره اشکانيان يا حکومتهای محلی که در آن زمان وجود داشتند و مستقل از اشکانيان بودند را، در اين زمينه، دريابيم». « شهر «یرج» ،چون محوطه باستانی بسيار بزرگی است، بيشتر ازسيصد هکتار وسعت دارد و تاکنون هم کاوش نشده بود، اولين بار در همين چند سال اخير کاوش ها در آنجا شروع شده، با توجه به اطلاعاتی که به دست آمده، به نظر می آيد که شايسته است، اگر زمان آب گيری سد را به تعويق بیندازند». دکتر رضا مرادی غياث آبادی رويه سدسازی در ايران، در سالهای اخير، به ويژه در دوران رياست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی، به شدت رواج يافت. اين شيوه، که بسياری از موافقان سياست های آقای رفسنجانی از آن به دوره سازندگی ياد می کنند، از سويی منتقدانی نيز دارد. بعضی کارشناسان اقتصادی بر اين باور هستند، که بسياری از اين پروژه ها تنها روی کاغذ بوده و برای بزرگ نمايی و همچنين پرکردن کارنامه خدمات اقتصادی دولت به کار می رفت و در عمل اين سدها پس از ساخت و آب گيری نمادين، نيمه کاره رها می شدند. اما آنچه علت ساخت سد سلمان فارسی است، به گزارش خبرگزاری های داخلی، تاﱠمين آب آشاميدنی شهرهای واقع درمنطقه، تاﱠمين آب کشاورزی دشت لار، توليد انرژی برق آبی، کنترل سيلآب، زنده کردن زمين های شور و مهمتر از همه اشتغال زايی است. اما آنچه باعث اعتراض منتقدان، از جمله سازمان ميراث فرهنگی شده، اين است که وزارت نيرو بدون هماهنگی با سازمان های ذيربط، کار آب گيری سد را انجام داده است. اين نخستين باری نيست که بخشی از آثار باستانی ايران، به دلائل مشابه با خطر نابودی روبرو شده است. ساخت برج جهان نما در اصفهان و يا پرونده پر سروصدای آب گيری سد سيوند، که فعالان ميراث فرهنگی را به اين فکر انداخت تا برای نجات مقبره کوروش، از دولت محمود احمدی نژاد، به يونسکو نيز شکايت کنند، نمونه هايی از اين دست است. با وجود مخالفت ها با برنامه های عمرانی از جمله راه سازی و ساخت سد و پالايشگاه، از برنامه دولتمردان ايران حذف نمی شود. فعاليت هائی که عمدتا" دوست داران طبيعت و فعالان ميراث فرهنگی را به اعتراض واداشته است. سئوال اين است که آيا سد سازی تنها راه رساندن آب به مردم منطقه است و آيا روش های متداول و کم هزينه ديگری وجود ندارد؟ سد سازی و توجیه اقتصادی دکتر محمد درويش، عضو هيئت علمی موسسه تحقيقات جنگل ها و مراتع کشور، در اين باره به راديو فردا اين طور می گويد:«بياييد اين هزينه ها و اين پول ها، را به جای اينکه برای ذخيره کردن آب در مخازن بزرگ سيمانی، هدر می دهيم، بخش کشاورزی خود را غنا بخشيم، به روزکنيم، مدرن کنيم و راندمان آبياری را بالا ببريم » وی می افزاید:«. من فقط اين را بگويم که، اگر ما بتوانيم فقط سی در صد راندمان آبياری بخش کشاورزی را افزايش دهيم، به هيچ کدام از اين سدهائی که ساخته شده، ديگر نيازی نداريم. دوم اينکه همين سدهائی که الان ساخته شده، برای اينکه اين آب به دست مصرف کننده، يعنی مزرعه دار، برسد پيش بينی شده که کانال های درجه يک، دو، سه و چهار ساخته شود، تا به تدريج حجم آب کم شود و به مزرعه برسد. پولی و اعتباری، که الان برای بخش ساخت کانال های آبياری، در نظر گرفته شده به هيچ عنوان متناسب با اعتباری که برای ساخت سدها در نظر گرفته شده نيست» محمد درويش می گوید:«اين به اين معنی است، که اگر ما قرار باشد کانالهای آبياری، همين سدهايی که تاکنون ساخته شده، را بسازيم، با اعتبارات فعلی که در اختياراست، حدود پنجاه سال زمان نياز داريم، در صورتی که سن ميانگين سدهای ساخته شده هم حدود پنجاه سال است. يعنی زمانی اين کانال ها به بهره برداری می رسند، که سدهايی که به خاطر آنها، اين کانالها ساخته شده اند، از حيز انتفاع خارج شده اند. چند هزار سال پيش بود، که زلزله مهيبی «یرج» را ويران کرد، بعدها تاراج قاچاقچيان آثار باستانی «یرج» را بارها لرزاند و اکنون، به گفته دوست داران حفظ ميراث فرهنگی، سد سلمان فارسی تهديد جدی تری است. اما حفظ «یرج»به عهده چه کسی است؟ عليرضا جعفری زند می گوید:«تاريخ و فرهنگ گذشته ما، با همياری تمام مردم ايران و به پشتيبانی همه نيازمند است. آن علاقه و اهميتی که مردم به اين آثار می دهند، درواقع نگه دارنده اين آثار خواهد بود. برای لطماتی که به اين آثار می خورد، کاری نمی شود کرد، مگر اين که مردم خودآگاهی داشته باشند، تا اين ها برای آيندگان باقی ماند و بدانند که اين متعلق به تمام مردم ايران است. اين آثار تنها متعلق به يک باستان شناس نيست». وی می افزاید:«با وجود همه اين نگرانی ها، آبگيری سد سلمان فارسی انجام شده است. به موجب ماده بيست و شش قانون مدنی، دولت مکلف به حفظ، آثار ملی است. همچنين اصل هشتاد و سوم قانون اساسی، بناهای تاريخی را از نفايس ملی می خواند، به اين معنی که مالکيت اين اموال از آن ملت ايران است و دولت، به عنوان نماينده مردم، وظيفه حراست و نگهبانی از اين اموال را به عهده دارد. از سويی، آثار گرانبهای فرهنگی تاريخی، جزء ميراث مشترک بشری هستند و به موجب ماده بيست وهفت اعلاميه جهانی حقوق بشر، ملتها موظف به حفظ آنها هستند».

بازخوانی شريعتی؛ از پاسخ های ايدئولوژيک تا پرسش های فلسفی

Thu, 19 Jun 2008 20:17:47 +3500

بيش از سه دهه پس از درگذشت علی شريعتی انديشه پرداز دينی، که به باور بسياری از هواداران و منتقدانش نظراتش يکی از ارکان شکل گيری انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در ايران بود، انديشه ها و آرمان های او در بين نسل جوان همچنان طرفدارانی دارد. بيش از سه دهه پس از درگذشت علی شريعتی، انديشه پرداز دينی، که به باور بسياری از هواداران و منتقدانش نظراتش يکی از ارکان شکل گيری انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در ايران بود، می گذرد و انديشه ها و آرمان های او در بين نسل جوان همچنان طرفدارانی دارد. شماری از دانشجويان و جوانان در سالهای اخير به ويژه در تجمعات تحول طلبان با در دست داشتن تصاوير علی شريعتی بر اين تاثيرگيری صحه گذاشته اند، اما در مقابل هستد منتقدانی که اين نظريه پرداز دينی را به بنيادگرايی متهم می کنند و عقيده دارند که انديشه های او ترويج دهنده تندروهای سال های آغازین انقلاب بوده است. علی شريعتی نظريه پرداز در زمينه بازنگری به اسلام و تشيع در دوران پيش از انفلاب بهمن ۱۳۵۷ ، چنانکه از همايش های متعددی که برای بررسی و نقد از انديشه های او می شود، همچنان در فضای سياسی ايران نيز به گفته صاحبنظران تاثير گذار است. از جمله اظهار نظرهايی که در پی انقلاب بهمن ۵۷ درباره علی شريعتی مطرح شده يکی هم از آن مهدی بازرگان از نسل قبلی نوگرايان دينی و نخست وزير دولت موقت پس از انقلاب است. «خود شريعتی معتقد به انقلاب يکدست نبود و انقلاب زودرس را فاجعه می دانست و معتقد بود ۳۰ سال بايد روی ايران کار بشود در نتيجه عقيده داشت که اسلام بايد انقلابی شود نه انقلاب اسلامی.» تقی رحمانی مهدی بازرگان، در مقاله ای با عنوان «نقش شريعتی در انقلاب ايران»، نظريه های علی شريعتی را درافکار و روحيات نسل جوان، يکی از سه رکن اصلی بنيانگذاری انقلاب ايران بر شمرد ه است. اما اين تاثيرگذاری تا چه حد در شکل گيری حرکت های بنيانی انقلاب نقش داشته است؟ روشنفکر تاثیر گذار تقی رحمانی، يکی از علاقه مندان به دکتر شريعتی که در دهه شصت به اتهام هواداری از او به زندان افتاد، در گفت و گو با راديو فردا به اين پرسش اينگونه پاسخ می گويد: « شريعتی يکی از تاثيرگذارترين متفکران صد ساله اخير ايران است به اين علت که توانست نيروهای زيادی را به آگاهی و خود آگاهی فرا بخواند. خود شريعتی معتقد به انقلاب يکدست نبود و انقلاب زودرس را فاجعه می دانست و معتقد بود ۳۰ سال بايد روی ايران کار بشود در نتيجه عقيده داشت که اسلام بايد انقلابی شود نه انقلاب اسلامی و وقتی انقلاب شد، به طبع شريعتی معلم انقلابی شد. شريعتی «معلم انقلاب» بود اما «معلم انقلاب اسلامی» آقای مطهری بود». به گفته صاحبنظران، آنچه که علی شريعتی را در مقايسه با ديگر متفکران زمان خود متمايز کرده نوع نگاه او به اسلام و مذهب شيعه است به ويژه که به گفته اين صاحبنظران، علی شريعتی به روحانيت به عنوان متولی دين اعتقادی نداشت و اساس استدلال او قرائت روحانيت از دين اسلام با شالوده ای اسلام مغايرت دارد. اظهارات او در اين باره باعث شد که بسياری از روحانيان قبل و بعد از انقلاب به نوشته های او به خاطر مطرح کردن تز اسلام منهای روحانيت به شدت ايراد بگيرند. به جز آيت الله مرتضی مطهری، روحانی متشخص منتقد انديشه های علی شريعتی، اين جمله آيت الله خمينی بنيانگذار جمهوری اسلامی که گفته بود:« اگر روحانيت نبود، اسلام هم نبود» نيز به عقيده ی عده ای به حساب خرده گيری وی از علی شريعتی گذاشته شد و سرآغاز مخالفت های جمهوری اسلامی با اين نظريه پرداز انقلابی شد. محرومیت طرفداران شریعتی عبدالعلی بازرگان، فرزند مهدی بازرگان و يکی از فعالان سياسی آشنا با علی شريعتی، قبلاً دراين باره گفته است: «همان سال ۵۸ بود که به دفتر دکتر شريعتی در پشت حسينيه ارشاد حمله کردند و محمد تقی شريعتی، پدر بزرگوار دکتر را هم مورد ضرب و شتم قرار دادند و غارت کردند و زدند و شکستند و بردند و آتش زدند، بعد هم يکی دوسال بعد از آن، شاگردان دکتر شريعتی دستگير شدند؛ کسانی مثل آقای رحمانی محکوم شده و ده سال در زندان بودند.». وی می افزاید:« گروههايی هم در تداوم خط و حرکت شريعتی بوجود آمدند، مشمول ضرب و شتم و محروميت و طرد از انقلاب واقع شدند و تا ساليان بعد اصلا اسمی از دکتر شريعتی برده نمی شد و به تدريج نام او بارديگر وارد دانشگاه شد و هنوز هم که هنوز است و نزديک به سی سال از انقلاب می گذرد دوستان و طرفداران شريعتی به شدت در محروميت هستند و بسياری از آنها در زندان هستند و چه بسا اگر خود دکتر شريعتی هم بود اصلا الان اعدام شده بود.» شريعتی و دمکراسی «از کتاب امت و امامت شریعتی به هيچ وجه يک تئوری دموکراتيک را نمی توان استحراج کرد. زيرا در اين کتاب شريعتی به صراحت می گويد امام انتخابی نيست؛ امام وجود دارد و مسئله تشخيص هست. اين ديدگاه خيلی شبيه نظريات آقای مصباح يزدی است که می گويد امت بايد امام را تشخيص بدهد نه اينکه انتخاب کند.» بیژن حکمت از سویی دیگر برخی از منتقدان علی شريعتی هم، که بر جدايی دين از حکومت تاکيد دارند،می گويند: اشاره های وی به شيعه به عنوان يک حزب تمام و تاييد امامت به عنوان شيوه درست گرداندن جامعه انقلابی زمينه ساز تمايلاتی شد که پی ريزی نظام کنونی و ولايت فقيه را آسان کرد. بيژن حکمت از آندسته از فعالان و تحليلگران سياسی است که معتقد به جدايی دين از حکومت هستند وديدگاههای او در اين باره در نشريه توقيف شده کيان بازتاب يافته است. بيژن حکمت می گويد هنوز مانند سال ۱۳۵۷ بر اين باور است که از نظريات سياسی علی شريعتی با دموکراسی مطابقت ندارد. او می گويد:«من زياد تحولاتی را که در ديدگاه طرفداران شريعتی پيش آمده در اين مدت دنبال نکرده ام. منتها اگر به خود انديشه شريعتی برگرديم، من به همان نقدی که در بحبوحه انقلاب نوشتم هنوز معتقدم. من البته نمی توانم ادعا کنم که بر تمام انديشه های فلسفی شريعتی احاطه دارم». بیژن حمکت اضافه می کند:« ولی حداقل در زمينه سياسی مطلب اساسی در نوشته های شريعتی همان کتاب «امت و امامت» است. از اين کتاب به هيچ وجه يک تئوری دموکراتيک را نمی توان استحراج کرد. زيرا در اين کتاب شريعتی به صراحت می گويد امام انتخابی نيست؛ امام وجود دارد و مسئله تشخيص هست». وی می افزايد:« اين ديدگاه خيلی شبيه نظريات آقای مصباح يزدی است که می گويد امت بايد امام را تشخيص بدهد نه اينکه انتخاب کند؛ و اينکه هرکسی هم نمی تواند اين انتخاب را بکند و می رسيم به حق و وظيفه ای که امروز بر عهده مجلس خبرگان گذاشته شده است». آقای حکمت اضافه می کند:«دوم اينکه شريعتی به صراحت می گويد که رهبری انقلابی که می خواهد جامعه را متحول بکند، به هيچ وجه نمی تواند سازگار با افکار منحط و پوسيده ای باشد که احتمالاً در جامعه وجود دارد و اين به هيچ وجه با دموکراسی خوانايی ندارد. بنابراين برای من مشخص نيست که با مد نظر قرار دادن نظريات کسانی که در باره اين ديدگاههای شريعتی بسيار نوشته اند، چگونه می توان امروز چيزی به نفع تحولات دموکراتيک جامعه مطرح کرد». به گفته بيژن حکمت «مسئله اساسی امروز ما اين است که چگونه می توان نظام را دموکراتيک کرد، يا (به قول آنهايی که فکر می کنند جنبه هايی از دموکراسی در اين نظام وجود دارد) آن را دموکراتيک تر کرد. من بعيد می دانم از نقطه نظر سياسی و نظام سياسی با ديدگاههای شريعتی پيشرفتی حاصل کنيم.» در پاسخ به اينگونه انتقادات برخی از هواداران شريعتی قبلاً اين پاسخ را داده اند که ريشه اين برداشتهای سياسی شريعتی را نبايد در ذات اسلام جست بلکه اين برداشتها متاثر از شرايط سياسی جهان در دوره جنگ سرد و جنبشهای انقلابی در کشورها و يا سرزمينهای در حال توسعه ، مانند: چين، کوبا، ويتنام و مناطق فلسطينی، در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ميلادی بوده است که «مارکسيسم جهان سومی» بر آن سايه انداخته بود. اين دسته از حاميان شريعتی می افزايند: در چنين فضايی شريعتی به عنوان روشنفکری مسلمان وانقلابی می کوشيد با استفاده از مفهوم اسلامی مانند امامت جايگزينی برای مفهوم مارکسيستی دولت موقت انقلابی در حال گذار پيدا کند. اما اين توضيحات منتقدانی مانند بيژن حکمت را قانع نکرده است. «وقتی انقلاب شد، به طبع شريعتی معلم انقلابی شد. شريعتی «معلم انقلاب» بود اما «معلم انقلاب اسلامی» آقای مطهری بود.» تقی رحمانی او در واکنش می گويد:«به نظر من اين توضيح ابداً کافی نيست. در نقد کوتاهی که در همان روزها بر ديدگاههای شريعتی نوشتم، گفتم که شريعتی فکر می کند آنچه می گويد مربوط به دوران گذار و تحول انقلابی جامعه است. ولی به هرحال ديگاههای ارائه شده در کتاب «امت و امامت» حداقل عناصر لازم را برای پيشبرد پيشرفت دموکراتيک دارا نيست». آقای حکمت می افزايد:« البته هميشه امکان اين هست که از ديدگاههای فلسفی متفاوت نتيجه ای به سود دموکراسی گرفت. مثلاً هم در اگزيستنسياليسم، هم در مارکسيسم و هم در عرفان می توان نکاتی را به سود دموکراسی پيد کرد. ولی اين با اينکه ما يک ديدگاهی را مطرح بکنيم و آن را به شريعتی نسبت بدهيم و با از آن طريق بخواهيم از دموکراسی دفاع بکنيم، من فکر نمی کنم با ديدگاههای شريعتی چنين چيزی امکان پذير باشد.» همزمان برخی ديگر از صاحبنظران عقيده دارند که علی شريعتی و انديشه های انقلابی اش در زمان فعلی کاربردی ندارند و اين انديشه ها نمی تواند در تحولات سازنده فکری امروز نقشی داشته باشد. مثلاعبدالکريم سروش انديشه پرداز نوگرای دينی به تلاش علی شريعتی برای ساختن ايدئولوژی از اسلام خرده می گيرند. در خارج از گرايش های سياسی - مذهبی، عده ای از منتقدان نیز به تاکيد شريعتی بر روی مفاهيمی مانند شهادت، جهاد و انقلاب و فرهنگ بنيادگرايانی که پس از مرگ او در سه دهه اخير، بر اين اساس در ايران، خاورميانه و کشورهای مسلمان نشين شکل گرفته، ايراد می گيرند. از سوی ديگر فعالان طيف ملی – مذهبی می گويند در شرايط حاضر پرسشهايی که علی شريعتی مطرح کرد، هنوز هم پرسشهای مهمی برای دين باوران است. بيش از سه دهه پس از درگذشت علی شريعتی، پرسشهايی مانند اينکه «چگونه می توان دين را با تجدد آشتی داد و اسلام را با مدارا؟»، به دغدغه بسياری از اسلامگرايان نوانديش بدل شده است؛ و حسينه ارشاد در تهران، کانون جذب جوانان پرشور و هوادار علی شريعتی در دهه ۵۰، پس از بیش از سه دهه که از درگذشت او می گذرد، هنوز از مکان های عمومی ميزبان سخنرانيهای نوگرايان دينی مانند محمد مجتهد شبستری است که می کوشند برای اينگونه پرسش ها پاسخی پيدا کنند.

فرح کريمی، از پارلمان هلند تا «اوکسفام نوويب»

Fri, 13 Jun 2008 18:03:37 +3500

در دنيای سياست فرح کريمی غريبه نيست. نام او در کنار چهره های سياسی شناخته شده ای چون، گلی عامری مدير کل امور آموزشی و فرهنگی وزارت خارجه آمريکا، رز ميرکريمی عضو شورای شهر سان فرانسيسکو و بارونس هاله افشار عضو مجلس اعيان انگليس و بنيان گذار و رييس مرکز مطالعات زنان در دانشگاه يورک، در فهرست زنان موفق ايرانی به ثبت رسيده. نام فرح کريمی برای ایرانی های آشنا به سیاست غريبه نيست. نام او در کنار چهره های سياسی شناخته شده ای چون، گلی عامری مدير کل امور آموزشی و فرهنگی وزارت خارجه آمريکا، رز ميرکريمی، عضو شورای شهر سان فرانسيسکو، و بارونس هاله افشار، عضو مجلس اعيان انگليس و بنيان گذار و رييس مرکز مطالعات زنان در دانشگاه يورک، در فهرست زنان موفق ايرانی به ثبت رسيده است. خانم کريمی به مدت نه سال يکی از کرسی های پارلمان هلند را، به عنوان نماينده حزب سبزهای اين کشور، در اختيار داشت و در تمام اين سالها فعاليت های خود را روی مسائل زنان، پناهندگان و آوارگان جنگی در افغانستان، کوزوو، کردستان، فلسطين و خاور ميانه متمرکز کرد تا به عنوان يکی از چهره های فعال در زمينه حقوق بشر شناخته شود. زندگی و تلاش های اين بانوی ايرانی در سال ۲۰۰۵ در کتابی به نام «راز آتش» در هلند به چاپ رسيده که به زبان اسپانيولی نيز ترجمه شده است. او که تنها يک پسر دارد، در حال حاظر به عنوان مدير کل شرکت «اوکسفام نوويب» Oxfam Novib مشغول به کار است. «اوکسفام نوويب»، با بيش از ۵۰ سال سابقه کار در هلند، از فعاليت های اجتماعی و جامعه مدنی حمايت کرده و در شصت کشور جهان نيز شعبه دارد. راديو فردا: خانم کريمی ممکن است بگوئيد که از چه زمانی فکر کرديد که به سياست علاقمند هستيد؟ فرح کریمی: من در ايران وارد فعاليت سياسی شدم. چند دهه پيش، در زمان نوجوانی و زمانی که محصل بودم و بعد از اين هم که از کشور خارج شدم و به عنوان پناهنده سياسی وارد کشورهای اروپائی شدم، به نظرم رسيد که بهتر است سعی کنم، در جائی که زندگی می کنم، تاﱠثير داشته باشم و به اصطلاح علاقه خودرا به فعاليت های سياسی، در چهارچوب کشوری که در آن زندگی می کنم، انجام دهم. وارد سياست اينجا شدم و عضو حزب سبزها، که بعد هم در سال ۱۹۹۸موفق شدم وارد مجلس هلند شوم و به مدت نه سال عضو پارلمان هلند بودم که بعد تصميم گرفتم نقطه پايان پشت آن بگذارم و دوباره دوره جديدی را در کار و زندگی آغاز کنم که خوشبختانه با فعاليت و کاری که اکنون دارم، فکر می کنم که می توانم از کليه تجربه های قبلی خود به نحو احسن استفاده کنم. معمولا" فعاليت در يک حزب سياسی کار خيلی راحتی نيست. شما هم اين سختی ها را احساس می کرديد . فکر می کرديد که به خاطر همين سختی ها، يک روزی دست از اين فعاليت بکشيد؟ مشکلاتی که ما در سياست ايران با آنها مواجه بوديم، يکی يا دو تا نبود. يکی وضعيت خود ايران، که اصلا" سياست با انحصارطلبی مواجه می شد و واقعا" طبق پرنسيپ های دموکراسی عمل نمی شد. گروه اپوزيسيونی هم، که من عضو آن بودم، يعنی گروه مجاهدين خلق، متاﱠسفانه اين سيستم دوباره ادامه پيدا کرد. در نتيجه، در کل می توانم بگويم که تجربه من در آن دوره، در رابطه با سياست ايران زياد مثبت نبوده است. بعدها که وارد سيستم سياسی اروپائی شدم، خصوصا" در کشور هلند، بايد بگويم من تا حالا فقط توانستم از آن استفاده مثبت کنم . آيا زن بودن تاثيری بر سياستمدار خوب بودن دارد يا خير؟ فکر می کنم از اين جهت تاثير می گذارد، که يک خانم يک سری مسائل را به ديد ديگری می نگرد. روش کار من اين بود، که سعی می کردم خيلی نزديک به مسائل و مشکلات مردم باشم، يعنی واقعا" سعی می کنم از مشکل مردم نگاه کنم، تجزيه و تحليل کنم، ببينم مشکل چيست و راه حل چيست و در اين کار اصلا" ايدئولوژيک نباشم، بلکه واقعا" پراگماتيک نگاه کنم و ببينم چگونه می شود راه حلی، که دوام داشته باشد، برای مردم پيدا کرد. آيا اين با زن بودن رابطه داشته؟ نمی دانم ولی می دانم که اين روش کار من بوده است. در واقع می شود گفت که شما خود را يک سياستمدار مردمی می دانيد. «فکر نمی کنم که اگر حاضر نباشيد جامعه اطراف خود را بشناسی، حاضر نباشيد در شناخت زبان و فرهنگ جامعه ای که در آن زندگی می کنيد سرمايه گذاری کنيد، نخواهی توانست خودرا در اين حامعه بقبولانيد . زمانی که عضو پارلمان هلند شدم، هنوز ده سال نشده بود که در در هلند بودم». فرح کریمی البته بايد بگويم که در حال حاضر در سياست نيستم و از سياست يک قدم به کنار گذاشته ام، کاری که الان دارم انجام می دهم، خيلی نزديک به کار سياسی هست. شايد خيلی از شنونده های ما بخواهند بدانند که فرح کريمی چطور به اينجا رسيد؟ اينطور بايد بگويم، که هيچ هديه ای به شما داده نمی شود. اولين موضوع اين است که بايد به خود اعتقاد داشته باشيد، اعتماد به نفس داشته باشيد و فکر کنيد که به هرحال شما جايگاهی داريد و اعتقاد داشته باشيد که شانسی را به دست آورده ايد که خيلی ها بدست نمی آورند، بنابراين از آن استفاده کن. به عنوان يک ايرانی، پذيرفته شدن در جهان غرب برای شما کار راحتی بود يا اينکه سعی کرديد خودرا به ديگران تحميل کنيد، اگر از اين زاويه نگاه کنيم؟ تحميل نيست ولی حتما" تطبيق هست.فکر نمی کنم که اگر حاضر نباشيد جامعه اطراف خود را بشناسی، حاضر نباشيد در شناخت زبان و فرهنگ جامعه ای که در آن زندگی می کنيد سرمايه گذاری کنيد، نخواهی توانست خودرا در اين حامعه بقبولانيد . بايد بگويم که خوش شانسی من اين بود که خيلی سريع موفق شدم در اين جامعه موقعيتی را بدست آورم که شايد بشود گفت موقعيتی استثنائی بود. زمانی که عضو پارلمان هلند شدم، هنوز ده سال نشده بود که در هلند بودم، واقعا" بعد از نه سال عضو پارلمان شدم. بالاﱠخره اين موقعيت با خود امتيازاتی را به همراه دارد. می توانيد در جامعه بهتر جذب شويد و بهتر شمارا قبول کنند. آيا تصميم گرفتيد به پارلمان هلند برسيد يا اين که، راهی بود که سر راه شما قرار گرفت، که شما را به آن سمت برد؟ آگاهانه تصميم گرفتم. قدم اول اين بود که عضو حزب شدم، در حزب فعال شدم، گفته بودم که من چنين علاقه ای را دارم که به پارلمان وارد شوم. در نتيجه اينطورنيست، که ديگران برای شما تمام کارها را انجام دهند، بايد خودتان همت کنيد، فعاليت کنيد، تا اينکه بتوانی چنين جايگاهی را پيدا کنی. ايرانی ها فکر نمی کردند فرصت خيلی خوبی برای آنها هست، که شما بتوانيد از آنان حمايت کنيد؟ بار اول که کانديد شدم اصلا" خيلی ها نمی دانستند و تعداد زيادی ايرانی هم در اينجا نمی شناختم، شايد بيشتر پنج تن ايرانی نمی شناختم و خود اين موضوع باعث قوی شدن موقعيت من در مجلس شد. چون شما به عنوان يک نماينده عمومی وارد مجلس می شويد، در نتيجه شمارا به عنوان يک نماينده اقليت می بينند، نمی توانند شما را به آن ترتيب تحت فشار بگذارند و مثلا" بگويند که"بله، کريمی نماينده ايرانی است!" چنين چيزی نيست. در نتيجه می توانی بهتر کار کنی و حتی سبب شد که راحت تر بتوانم در رابطه با ايران کارکنم، چون من سخنگوی سياست خارجی بودم در نتيجه می توانستم راجع به مسئله حقوق بشر در ايران فعال ترباشم و اين خيلی مثبت بود. از زندگی سياسی خود سخن گفتيد. زندگی فردی شما تا چه اندازه تحت تاثير زندگی سياسی شما قرار گرفته؟ خيلی زياد. فکر می کنم که هرکس که وارد سياست می شود، خصوصا" در اينجا که نمی توانيد پنجاه يا هشتاد درصد فعال باشيد، حدود دويست درصد بايد کارکنيد، در نتيجه اگر حمايت خانوادگی نباشد، خيلی مشکل می شود. با وجود اين که فشار روی فعالين زن خيلی بيشتر شده، جنبش زنان در ايران خيلی دارد جدی می شود. آينده اين جنبش را چگونه می بينيد؟ بايد بگويم که تمام اميد من واقعا" به خاطر حرکت زنان در ايران است . می دانم تا چه اندازه برای آنها سخت است . چه بهای عظيمی می پردازند و اميدوارم که اين جنبش به هرترتيبی ادامه پيدا کند و مطمئن هستم که ادامه پيدا خواهد کرد. ولی در مرحله اول بايد در مقابل زنان ايرانی، که عليرغم آن همه مشکلات ادامه به حرکت و جنبش می دهند، سرمان را خم کنيم. بازتاب حرکت جنبش زنان در کشورهای غربی، به خصوص در مجامع سياسی به چه شکل است؟ بايد بگويم که هنوز خيلی محدود است. می تواند بيشتر باشد ولی فکر می کنم درحال حاضر مشکل ايران اين است، که ديدگاه و تصويری که از ايران هست، يک تصوير منفی است و اين تصويرهم بيشتر به خاطر چهره های تعيين کننده سياست ايران مشاهده می شود. فرض کنيد صحبت های آقای احمدی نژاد ، اين هست که اين تصوير را تعيين می کند. حالا ما اينجا کلی هم تقلب می کنيم، به اصطلاح روی آن انرژی می گذاريم که بگوئيم که، نه ايران چهره های ديگری هم دارد، به چهره زنان مبارز نگاه کنيد که چگونه عمل می کنند، می بينيم که اين مقداری مشکل تر است و از طريق مطبوعات، راديو، تلويزيون، به اين مبارزه مفهموم دادن خيلی مشکل تر از يک خبر منفی است. «اوکسفام نوويب» چگونه از جنبش های زنان حمايت می کند؟ در کشورهای مختلف سازمانهای مختلف زنان هستند که ما از آنها حمايت می کنيم، خيلی مشخص مثلا" فرض کنيد، از لحاظ مالی هم از آنها حمايت می کنيم يا آنها را به شبکه های ارتباطی ديگر، مرتبط می کنيم، بطوری که بتوانند از تجربه های کشورهای ديگراستفاده کنند. از آنها حمايت می کنيم، که در سازمانهای بين المللی فعال شوند يا روشهای مختلف ديگری که روی آن کار می کنيم. آيا «اوکسفام نوويب» از جنبش زنان در ايران هم حمايت می کند؟ چون همين الان هم فعالان جنبش های مختلف از جمله جنبش زنان و جنبش های مدنی در ايران،متهم به ارتباط با بيگانکان می شوند. ما در رابطه با ايران کار نمی کنيم. اين سازمان در رابطه با ايران برنامه ندارد. همان گونه که گفتم در شصت کشور هستيم ولی ايران جزو اين شصت کشور نيست. کشورهای ديگر هستند. بايد بگويم تعداد کشورهائی که در آنها در خاورميانه کار می کنيم، کم است، دلم می خواهد بيشتر بشود ولی در حال حاضر تعداد اندکی کشور در خاور ميانه هستند، که ما با آنها کار می کنيم.

«ده شهروند مسیحی در شیراز دستگیر شده اند»

Sun, 25 May 2008 18:20:06 +3500

همزمان با انتشار خبر دستگيری چند نفر از بهائيان در شيراز به دلايل امنيتی، فعالان حقوق بشر در ايران می گويند که جمهوری اسلامی، ده نفر از شهروندان شيرازی که به دين مسيحيت گرويده بودند را بازداشت کرده اند.

همزمان با انتشار خبر دستگيری چند نفر از بهائيان در شيراز به دلايل امنيتی، فعالان حقوق بشر در ايران می گويند که جمهوری اسلامی، ده نفر از شهروندان شيرازی را که به دين مسيحيت گرويده بودند بازداشت کرده اند. «برادر گودرز»، يکی از «خادمان» یا گردانندگان کليسای ايرانيان در دبی درباره جزييات اين دستگيری ها به راديو فردا می گويد: «در تاريخ يازدهم ماه می، نيروهای امنيتی همايون شکوهی غلامزداه ۴۸ ساله را همراه با همسرش فريبا ناظميان که قصد شرکت در کنگره ای در دبی داشتند را در فرودگاه شيراز دستگير می کنند. بدنبال آن، حسين باب انارب ۲۵ ساله به همراه فاطمه شناسا ۲۵ ساله نيز دستگير شده که سه روز بعد آنها با سپردن وثيقه آزاد می شوند.» وی افزود:« بنابر اطلاعات رسيده، پليس ساعت هفت صبح روز چهاردهم ماه مه با حمله به خانه حميد علاء الدين ضمن تفتيش کامل منزل و بردن کامپيوتر و نوارها و وسايل شخصی وی را به همراه سه فرزندش فاطمه ۲۸ ساله، محمد ۲۷ ساله و محتبی ۲۱ ساله با خود می برند. يک روز قبل از آن نيز، دو نو مسيحی ديگر نيز به نام های آرش مير باشاد و محمود متين در يکی از پارک های شيراز دستگير می شوند.» به گفته وی، ماموران امنيتی از بازداشت شدگان تعهد گرفته اند که درباره بازجويی های خود حرفی نزنند اما يکی از کليساهای خانگی در شيراز خبر دستگيری اين عده را در اختيار فعالان حقوق بشر قرار داده است. برادر گودرز درباره آخرين وضعيت اين عده می گويد:« پليس پس از بازجويی از آنها، چند نفری را با سپردن وثيقه های سنگين آزاد کرده است.» وی همچنين خاطر نشان کرد:« اين عده برای رهايی از زندان مجبور شدند سند ملکی را که به نام ديگری بود نه خود آنها، نزد مقامات وثيقه گذاشته و با سپردن تعهد از جمله اينکه حق حرف زدن با کسی را نداشته و همچنين آنها از شرکت در مراسم مذهبی در کليسا خودداری کنند، به منزل بازگشته اند.» اين دستگيری ها در حالی انجام می شود که پيشتر جمهوری اسلامی شهروندانی را در مشهد، کرج، تهران و رشت به اتهام خروج از دين اسلام بازداشت کرده بود. با اينکه در دو سال اخير از تشديد فشارها بر ايرانيانی که دين خود را تغيير داده اند شدت گرفته، اخبار تاييد نشده از افزايش تعداد ايرانيانی که به دين مسيحيت روی می آورند خبر می دهند. چندی پيش نيز شبکه تلويزيونی « سی بی ان » یا «شبکه خبری مسیحیان»، در گزارشی از تهران با این عنوان که جوانان زيادی اخيرا به مسيحيت روی آورده اند ضمن گفت و گو با چند نفر از اين عده، گوشه هايی از مراسم عبادت اين عده را روی صفحه تلويزيون برد. ارتداد، جرم جديد تعريف شده بر اساس فقه اسلامی، خروج از دين اسلام در حکم ارتداد بوده و به گفته فقها، خون فردی که از اسلام خارج شود، مباح است. با اين حال در قوانين جزايی جمهوری اسلامی مجازاتی برای ارتداد به طور رسمی در نظر گرفته نشده است. اين در حالی است که اصل سوم قانون اساسی می گويد که همه قوانين ايران بايد منطبق با قوانين شرعی باشد. بر اين اساس، مجلس شورای اسلامی در ژانويه سال جاری پيش نويس جديدی از قانون مجازات اسلامی را در دست تهيه دارد که بر اساس آن ارتداد به طور مشخص تعريف شده و برای آن مجازات مرگ نيز در نظر گرفته شده است. در ماده ۲۲۵ پيش نويس قانون جديد مجازات اسلامی برای برگشتن از دین اسلام، مجازات مرگ تعیین شده است. تاکنون، افراد زيادی در ایران تحت عنوان افراد «مرتد» دستگير شده اند و حکم اعدام در اين زمينه در موارد معدودی صادر شده است. اين مسئله همواره مورد اعتراض شديد مراجع حقوق بشری قرار گرفته است . بر اساس اصل هجدهم اعلاميه جهانی حقوق بشر، تمامی شهروندان کشورهای عضو سازمان ملل متحد بايد «از آزادی فکر، وجدان و مذهب برخوردار باشند. اين حق متضمن آزادی تغيير مذهب يا عقيده است.»

«سعيد جزی احتمالا چهارشنبه آخر ماه اعدام می شود»

Thu, 22 May 2008 18:03:17 +3500

حکم اعدام سعيد جزی، جوان ۲۲ ساله ای که به جرم ارتکاب قتل در هفده سالگی، به اعدام محکوم شده است، به تاييد آيت الله هاشمی شاهرودی رئيس قوه قضائيه جمهوری اسلامی رسيده است. حکم اعدام سعيد جزی، جوان ۲۲ ساله ای که به جرم ارتکاب قتل در هفده سالگی، به اعدام محکوم شده است، به تاييد آيت الله هاشمی شاهرودی رئيس قوه قضائيه جمهوری اسلامی رسيده است. به گزارش خبرگزاری فارس ، اين حکم به زودی در صورتی که خانواده مقتول رضايت ندهند، اجرا خواهد شد. سعيد جزی متهم است که در خردادماه سال ۱۳۸۲ در جريان دعوا ودرگيری با شاگرد يک مغازه ساندويچ فروشی او را با ضربات چاقو بقتل رسانده است. محمد مصطفايی، وکيل مدافع پرونده سعيد جزی، در مصاحبه با راديو فردا در زمينه وضعيت فعلی پرونده توضيح می دهد: رادیو فردا: پرونده سعید جزی اکنون در چه مرحله ای است؟ محمد مصطفايی : در حال حاضر، پرونده سعيد جزی از دفتر ریيس قوه قضاييه با استيذانی که ايشان داده اند، به اجرای احکام دادسرای ......ارسال شده است. اجرای احکام به محض اين که پرونده به آنجا ارسال شود، زمانی را برای اجرای حکم مقرر می کند و اين زمان در تهران، چهارشنبه آخر هر ماه است. يعنی امکان دارد که سعيد چهارشنبه آخر اين ماه و يا چهارشنبه آخر ماه آينده اعدام شود. شما پس از صدور حکم چکار کرديد؟ «من تنها می توانم موارد غير قانونی را بنويسم و اعلام کنم ولی کسانی که بايد ترتيب اثر دهند، قضات دادگستری هستند و در رأس آنها ریيس قوه قضاييه. در غير اين صورت سعيد جزی، بهنود شجاعی و بهنام زارع، سه نفری که پايه چوپه دار هستند و احتمال دارد هر لحظه اعدام شوند، متأسفانه مثل افراد ديگری که در سال های گذشته بر خلاف قانون اعدام شدند، اعدام می شوند». محمد مصطفايی قبل از اين که پرونده برای استيذان به نظر آقای شاهرودی برسد، نامه ای برای ايشان نوشتم و مواردی را که در اين پرونده وجود داشت و باعث ايجاد خدشه در دادنامه های صادره می شد، عنوان کردم ولی متأسفانه ترتيب اثری داده نشد. حکم، صراحتاً بر خلاف قانون صادر شده و به اجرای احکام ارسال گشته است. آقای مصطفايی! مواردی را که می گوييد بر خلاف قانون باعث صدور حکم اعدام شده است، بفرماييد. اعدام اطفال زير ۱۸ سال، بر خلاف ماده ۳۷ کنوانسيون حقوق کودک و بر خلاف ماده ميثاق بين المللی حقوق مدنی- سياسی است. به خصوص ماده ۳۷ کنوانسيون که وقتی در مجلس تصويب شد، شورای نگهبان هيچ ايرادی به آن نگرفت. بر اساس همين امر، اين قانون بايد توسط قضات لازم الاجرا باشد ولی متأسفانه قضات به اين ماده مهم قانونی که اعدام افراد زير ۱۸ سال را منع می کند، هيچ گونه ترتيب اثری نداده اند. به جز اين موردی که ذکر کردم، موارد ديگری در پرونده وجود داشت که باعث می شد پرونده را با اشکالاتی مواجه کند، از اين لحاظ که موکلم هيچ گونه قصد و نيت قبلی در ارتکاب جرم نداشته ودر مورد اين که آيا عملی که انجام داده، واقعاً کشنده بوده است يا نه؟ پزشکی قانونی اظهار نظری در اين مورد نکرده است. در مورد سعيد جزی، کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران بيانيه ای صادر کرده و از مقامات قوه قضاييه خواسته است که جلوی اجرای حکم را بگيرند. به نظر شما اين حرکت های بين المللی چقدر می تواند در جلوگيری از صدور احکام اعدام مؤثر باشد؟ مسلماً وقتی پرونده ای در کشورمان مطرح می شود و متعاقب آن در سازمان های بين المللی، کسانی که در رأس قرار دارند و می توانند کاری انجام دهند، بايد توجه لازم و کافی را به آن بکنند. ولی نمی دانم چرا در کشور ما وضعيت به اين صورت نيست. ما در پرونده بهنود شجاعی داريم که سازمان عفو بين الملل، اتحاديه اروپا و بسياری جاهای ديگر در ايران و خارج از کشور از ریيس قوه قضاييه درخواست کردند به اين پرونده مجدداً رسيدگی شود، ولی متأسفانه نه تنها رسيدگی نشد بلکه فقط يک ماه فرصت دادند که ما از اوليای دم رضايت بگيريم. اين يکی از نارسايی هايی است که در جامعه داريم. در حال حاضر، هيچ راهی برای جلوگيری از اجرای حکم سعيد جزی وجود ندارد؟ در حال حاضر، قدرت دست مراجع قضايی است. من تنها می توانم موارد غير قانونی را بنويسم و اعلام کنم ولی کسانی که بايد ترتيب اثر دهند، قضات دادگستری هستند و در رأس آنها ریيس قوه قضاييه. در غير اين صورت سعيد جزی، بهنود شجاعی و بهنام زارع، سه نفری که پايه چوپه دار هستند و احتمال دارد هر لحظه اعدام شوند، متأسفانه مثل افراد ديگری که در سال های گذشته بر خلاف قانون اعدام شدند، اعدام می شوند.

قادر عبدالله؛ نويسنده ايرانی، لغات هلندی و جان زيبای شرقی

Wed, 14 May 2008 13:11:28 +3500

در هلند و حتی خارج از مرزهای اين کشور کسی حسين سجادی قائم مقام فراهانی را نمی شناسد اما کتاب های اين نويسنده ايرانی به نوزده زبان زنده دنيا ترجمه می شود. اسمی که روی جلد کتاب ها می بينيم بيشتر به يک نام عربی شباهت دارد: «قادر عبدالله». به بهانه انتشار آخرين کتاب حسين سجادی، يا به ديگر سخن قادر عبدالله، وی مهمان برنامه گفت و گوی ويژه راديو فردا بود: در هلند و حتی خارج از مرزهای اين کشور کسی حسين سجادی قائم مقام فراهانی را نمی شناسد اما کتاب های اين نويسنده ايرانی به نوزده زبان زنده دنيا ترجمه می شود. اسمی که روی جلد کتاب ها می بينيم بيشتر به يک نام عربی شباهت دارد: «قادر عبدالله». حسين سجادی در سال ۱۹۸۸ به عنوان پناهنده وارد هلند شد. او که هميشه آرزو داشت نويسنده معروفی شود، در آن سال های سکوت به زحمت شروع به نوشتن کرد و اولين کتاب خود را در سال ۱۹۹۳ منتشر کرد. اين کتاب برای آقای سجادی جايزه ادبی «گدن ازلسو» را به همراه داشت و همين او را تشويق کرد تا مجموعه داستان های بعدی خودرا شروع کند. من قرآن را آورده ام کنار کتاب های اينترنتی، کنار مجله های زنان، کنار داستان های پليسی، در روزنامه فروشی ها، در کتاب فروشی ها حتی در کيوسک های ساحل رودخانه، در کنار دريا، تا آنجا امده. چرا نه؟ چه چيزی از اين زيباتر! چرا بايد بدشان بيايد؟ بايد خوشحال و خوشبخت باشند. بايد بروند ياد بگيرند نوع ديگری بگويند. اينجا که کشور آزادی است همه نوع می توانيم بگوييم. قادر عبدالله در گفت و گو با راديو فردا دختران و پارتيزان ها برای او جايزه «شارلوت کولر» را به ارمغان آورد و به اين ترتيب بود که نام او بر سر زبان ها افتاد. آقای سجادی در حال حاضر ستون نويس يکی از قديمی ترين و پرتيراژ ترين روزنامه های هلند، به نام فالکس کرانت است. آخرين کار او که در سه هفته گذشته توجه مطبوعات هلندی را به خود جلب کرده، ترجمه جديدی از قرآن به همراه تدوين زندگی نامه پيامبر اسلام است. به بهانه انتشار آخرين کتاب حسين سجادی، يا به ديگر سخن قادر عبدالله، وی مهمان برنامه گفت و گوی ويژه راديو فردا بود: راديو فردا: چرا اسم مستعار خودرا قادر عبدالله گذاشته ايد؟ قادر عبدالله: هميشه دلم می خواست نويسنده بزرگ خوب ايرانی باشم، منتهی مشکلی داشتم و آن نام فاميل پدر پدربزرگم بود: ميرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانی، يعنی هر چه می نوشتم باز او بزرگ تر بود. اگر نام خودرا می خواستم قائم مقام فراهانی بگذارم، هميشه آن قائم مقام فراهانی بزرگ تر بود. اين مشکلی بود که هميشه داشتم و نمی دانستم چگونه آن را حل کنم. وقتی اولين کتاب من بيرون آمد، دنبال اسمی می گشتم و متاسفانه دو تا از دوستانم همان روزها اعدام شدند، يکی از آنها «قادر» بود و ديگری «عبدالله». فکر کردم که نام اين دو نفر را کنار هم می گذارم و بعد می شوم «قادر عبدالله». چگونه توانستيد با چند کلمه هلندی شروع به نويسندگی کنيد؟ عبدالله: شايد با بيست يا سی کلمه شروع کردم. از روزی شروع کردم که هيچ نمی توانستم و هيچ چيزی بلد نبودم. اولين داستانی که نوشتم ۷۵۰ کلمه بود و شايد در آن ۷۵۰ اشتباه بود. آن زمان خانم های هلندی خيلی دوست داشتند به من کمک کنند. می رفتيم می نشستيم چيزی می نوشيديم و بعد می گفتم دوست داريد اين داستان مرا نگاه کنيد؟ آنها قصه های مرا نگاه می کردند و بعد با هم تصحيح می کرديم. به همين دليل اولين کتابم سه سال طول کشيد. همين طور آرام آرام آنها را تصحيح کردم و همزمان با تصحيح کردن لغات را ياد می گرفتم. هر لغتی که از ديگری قرض ميگرفتم مال من می شد و چون آن روح زيبای ادبيات کشور خودمان در آن بود، به يکباره ديدند که چيز تازه ای درآمده، لغات همه هلندی است ولی جان زيبای شرقی در آن وجود دارد. و کار من گرفت. اين حس شرقی را چگونه به خواننده منتقل می کنيد؟ عبدالله: بايد باشيد! بايد عاشق ادبيات کشورتان باشيد! بايد زمينتان را دوست داشته باشيد! بايد انسان ها را دوست داشته باشيد! من حتی هلندی هارا خيلی دوست دارم، نه به خاطر هلندی بودنشان، بلکه به خاطر اينکه فرهنگ ديگری است، به خاطر زبان آنها، به خاطر شعرشان، به خاطر اينکه ما آن بالا در کوه ها زندگی می کنيم و اينها اين پايين زير دريا. اگر اين زيبايی ها را ببينی، آن زمان جانت با جان آن ملت يکی می شود و زيبا می شود. آن اوائل، زمانی که می خواستيد داستانی بنويسيد، به چه چيزهايی فکر می کرديد؟ عبدالله: يک چيز را می دانستم و آن اينکه در هيچ زمان خود را کوچک نديدم. هيچ وقت دهانم را باز نکردم که بگويم:« آی اينها چقدر بزرگ هستند و ما چه اندازه هيچ!» هميشه می دانستم که ما خيلی بزرگ هستيم. اين بزرگی ما تنها به خاطر کشورمان نبود، به خاطر فرهنگی بود که داشتيم. از خانواده ای می آمدم که ياد داده بودند که بايد بزرگ باشيد و غرور داشته باشيد. اين غرور را هميشه حفظ کردم و زيبايی های ادبيات ايران، زيبايی های ادبيات هلند، زيبايی های طبيعت هلند، زيبايی های گل های هلند را هم به کارم اضافه کردم و بعد درست شد. برای اينکه بتوانيد يک داستان بنويسيد، تا چه اندازه از ايده های ديگران کمک گرفتيد ؟ بايد باشيد! بايد عاشق ادبيات کشورتان باشيد! بايد زمينتان را دوست داشته باشيد! بايد انسان ها را دوست داشته باشيد! من حتی هلندی هارا خيلی دوست دارم، نه به خاطر هلندی بودنشان، بلکه به خاطر اينکه فرهنگ ديگری است، به خاطر زبان آنها، به خاطر شعرشان، به خاطر اينکه ما آن بالا در کوه ها زندگی می کنيم و اينها اين پايين زير دريا. اگر اين زيبايی ها را ببينی، آن زمان جانت با جان آن ملت يکی می شود و زيبا می شود. قادر عبدالله عبدالله: شما به ايده های ديگران احتياج نداريد. البته احتياج داريد که ادبيات کشور خود را خوب بشناسيد، ادبيات کشور مهمان را خوب بشناسيد و احتياج داريد که زندگی کرده باشيد. به هرجهت بايد بدانيد که مخاطب شما چه ميخواهد؟ آيا فقط برای اينکه خواننده هلندی داشته باشيد می نويسيد؟ يا اينکه همه نوشته ها برای دل خودتان است؟ عبدالله: اول بايد خودرا بنويسيد، ولی در عين حال بايد با ارزش های جامعه جديد آشنا شده باشيد. فکر می کنيد از اين جهت موفق هستيد؟ عبدالله: نمی دانم معنای موفقيت چيست. من در ميانه های راه هستم. ولی فقط می دانم که اينجا همه کتاب های من را می خوانند و می دانم که کتاب های قادر عبدالله به ۱۸ يا ۱۹ زبان ترجمه شده. اينها هيچ کدام مهم نيست. مهم اين است که صدای ما، صدای ملت ما، صدای اندوه ما، صدای شادی ما و صدای زنان ما شنيده شده و اکنون به آن گوش می دهند. اين کاری است که بايد انجام می شد و من اين تلاش را می کنم. چطور شد به اين فکر افتاديد که برداشت جديدی از ترجمه قرآن را بخواهيد برای خواننده هلندی چاپ کنيد؟ عبدالله: تنها خواننده هلندی نيست، همه ايرانيی ها با قرآن مسئله دارند. چه مسئله ای؟ عبدالله: در اين بين چيزی را فراموش کرده ايم و آن روح زيبايی است که اين کتاب دارد. اين را حافظ فهميد، سعدی فهميد، مولانا فهميد. آيت الله ها نمی گذارند که ما از اين زيبائی لذت ببريم. نمی گذارند ما لذت ببريم.نگذاشته اند که مردم خيابان از آن لذت ببرند. همه، فقط ترس است. بنابراين، جايی صدای واقعيت بايد بلند شود و چه خوشبخت است قادر عبدالله که اين صدا از قلم او بيرون می آيد. در جلسه معرفی کتابتان، که من هم حضور داشتم، جايی گفتيد که فقط يک ايرانی می تواند ترجمه روانی از قرآن را ارائه بدهد. چرا فکر می کنيد که اين کار فقط از ايرانيان بر می آيد؟ عبدالله: اعراب هميشه با سنت می مانند. يعنی کنار سنت می مانند و سنت را تغيير نمی دهند. آنها می گويند به قرآن نبايد دست زد. قرآن بايد همين گونه که بوده بماند. ولی روح انسان ايرانی، يعنی آن انديشه ای که ما از زرتشت می گيريم، روح آزادی است که همه چيز را آزاد تفسير می کند. سعدی را بخوانيد. سعدی خود را شاگرد کوچک قرآن می داند، ولی می بينيم سعدی همه کاری کرده، کليه آن کارهايی را که خدا ممنوع کرده است. رومی را بخوانيد. رومی از يک طرف قرآن را می خواند و می رقصد واز يک طرف همه کاری می کند و قرآن خود را هم دارد. اين روح فقط روح انسان ايرانی است و حتی الان هم در ايران قرآن شناسان ايرانی هم آمده اند و با نگاه های تازه ای به قرآن نگاه می کنند. ما شريعتی را داريم، آقای سروش را داريم، حتی آيت الله های ما هم نگاه مدرنی به قرآن دارند. کتابی که من در باره حضرت محمد نوشته ام، پر از زيبايی است .اصلا انگار کس ديگری آن را نوشته، خودم ننوشته ام. من محمد را به عنوان انسان نوشته ام و نه به آن شکل تعريف سنتی. محمد را از آن ارزش های انسانی خالی کرده اند و اين دروغ است. محمد يک انسان است. قادر عبدالله در هلند، مردمانی از مليت ها با فرهنگ های مختلفی زندگی می کنند. فکر نمی کنيد بخشی از حرف هايتان، در جلسه معرفی کتاب، ممکن است به کسی بربخورد؟ عبدالله: به خيلی ها می تواند بربخورد، ولی برهم نخواهد خورد. من قرآن را آورده ام کنار کتاب های اينترنتی، کنار مجله های زنان، کنار داستان های پليسی، در روزنامه فروشی ها، در کتاب فروشی ها حتی در کيوسک های ساحل رودخانه، در کنار دريا، تا آنجا امده. چرا نه؟ چه چيزی از اين زيباتر! چرا بايد بدشان بيايد؟ بايد خوشحال و خوشبخت باشند. بايد بروند ياد بگيرند نوع ديگری بگويند. اينجا که کشور آزادی است همه نوع می توانيم بگوييم. ولی بحثی که وجود دارد اين است که مسلمانان نسبت به قرآن، که کتاب مقدس آنهاست، حساسيت دارند. تا به حال هيچ واکنشی نداشته ايد؟ عبدالله: اين سئوال را همه می پرسند. می گويند قادر عبدالله بايد مواظب باشی. ولی مسئله مهم تر اين است که چيز ديگری نمی شود. بچه ای به دنيا آمده؛ بچه ای را که به دنيا می آيد که نمی توان دوباره پس فرستاد. اين کتاب به دنيا آمده، من چرا بايد بترسم؟ از چه چيزی بايد بترسم؟ مسئله من نيستم؛ مسئله يک زيبايی است که بايد نشان داده شود. من يک قدم هم عقب نمی گذارم. در بعضی حکومت ها مانند ايران يا طالبان و وهابيان در عربستان، قرآن و دين و شريعت را برده اند در بخشی از حکومت و آن را سياسی کرده اند. اين آدم ها متاسفانه مجبورند از قرآن دفاع کنند. منظورم آدم هايی هستند که تصميم ميگيرند و ممکن است با يک فرمان اتفاقی برای هرکسی در هرجايی بيفتد. اين را دارد، اين هم جزو سنت انسان ايرانی است. مگر اين همه نويسندگان ايرانی را در زندان ها از بين نبردند؟ من هم يکی از آنها. مگر فردوسی سی و پنج سال زجر نکشيد به خاطر اينکه زيبايی زبان فارسی را نشان دهد. مگر حافظ تمام زندگی خودرا در خانه ننشست؟ من هم اين کار را نمی کردم يک قادر عبدالله ديگری اين کار را می کرد. کتاب شما بلافاصله پس از فيلم فتنه منتشر شده است.در همين هلند که نماينده مجلس اين فيلم را ساخته و با واکنش منفی مسلمانان جهان روبه رو شده است. فکر می کنيد توانستيد خشم مردم مسلمان را فرو بنشانيد؟ عبدالله: غرور مردم را به آنها برگرداندم. در يک برنامه تلويزيونی، پشت يک ميز، همين آقايی که فتنه را ساخته، آمد دستش را برد که ورقه های قرآن را پاره کند. گفت اين قرآن بايد پاره شود و برود بيرون. گفت اين قرآن بايد آتش زده بشود. پشت همان ميز روی همان صندلی من قرآن را بوسيدم. ديگر چه غروری بهتر از اين؟ من سوره بسم الله ارحمن الرحيم را ترجمه کردم. اين جمله به زبان هلندی فوق العاده زيباست. می گويد به نام خدا، اومهربان است، او می دهد، او می بخشد. ديگر چه چيزی زيباتر از اين می خواهيد بدهيد. اين به نظر من آن خشمی را که شما می گوييد آرام خواهد کرد. شما فيلم فتنه را ديده ايد؟ اگر ممکن است نظرتان را درباره آن بگوييد. عبدالله: فيلم فتنه را ديده ام. ده دقيقه فيلم از يک آدم ضد بشر، ضد فرهنگ های ديگر، چيپ، بی ارزش و همه تعجب کردند از اين همه سر و صدا برای اين فيلمی که هيچ چيز نبود. برای من خيلی جالب است که کتاب های شما به ۱۸ زبان ترجمه می شود اما نه به فارسی! عبدالله: به زبان فارسی هم ترجمه خواهد شد. نوشته های من از يک طرف هلندی است و از طرف ديگر ادبيات ملت ما است در بيرون از خانه و ترجمه خواهد شد حالا پنجاه يا صد سال بعد مسئله ای نيست. تازه اينها رنج هايی است که ملت ما می دانند . چرا من دوباره دردشان را تازه کنم؟ ولی مهم نيست، ترجمه خواهد شد. ازبين نوشته های خود، کدام را بيشتر دوست داريد و به دلتان نشسته؟ عبدالله: همين دو کتاب اخيرم. قرآن که جای خود دارد. ولی کتابی که من در باره حضرت محمد نوشته ام، پر از زيبايی است .اصلا انگار کس ديگری آن را نوشته، خودم ننوشته ام. من محمد را به عنوان انسان نوشته ام و نه به آن شکل تعريف سنتی. محمد را از آن ارزش های انسانی خالی کرده اند و اين دروغ است. محمد يک انسان است. يک منتقد مراکشی مطلببی عليه تفسير قرآن شما در يکی از روزنامه های هلندی نوشته و گفته شما از قرآن آگاهی نداريد که اين را نوشته ايد. اين انتقاد راقبول می کنيد؟ عبدالله: او اتفاقا دوست من هم هست و اتفاقا نوشته مرا نخوانده. خودش هم اين را گفته. تازه اين واکنش ها طبيعی است، اين واکنش ها زيبا است. خوشبختانه ما در جامعه ای زندگی می کنيم که هر کسی می تواند نظر خود را بدهد.

اولین تکواندوکار زن ایران در المپیک پکن؛ احساس مسئولیت می کنم

Mon, 07 Apr 2008 15:04:41 +3500

اولین ها همیشه کار سختی دارند و برای همین است که سارا خوش جمال فکری که به عنوان اولین زنی که در تاریخ تکواندو ایران سهمیه شرکت در بازی های المپیک این رشته را گرفته می گوید که سنگینی این کار بزرگ را با همه وجود احساس می کند. سارا که نه سال است تکواندو را به صورت جدی دنبال می کند از پنج سال پیش عضو تیم ملی تکواندو دختران ایران است. این لحظه تاریخی برای سارا وقتی اتفاق افتاد که در بازی های قهرمانی آسیایی تکواندو که در ویتنام برگزار شد، در بازی رده بندی توانست حریف پاکستانی را شکست داده و با کسب مدال برنز، سهمیه وزن اول بازی های المپیک پکن را برای ایران کسب کند. در فاصله چهار مانده به شروع بازی های المپیک، سارا در گفت و گو با رادیو فردا از آرزوهایش و سختی کاری که دارد حرف می زند. رادیو فردا: این روزها چه احساسی داری؟ سارا خوش جمال فکری: خوشحال هستم به خاطر اینکه به عنوان اولین نماینده ایران در رابطه با این واژه ها می شوم و آنکه توانستم به المپیک راه پیدا کنم و از طرفی هم این فشار و احساس مسئولیت روی من هست. «در جهان سنگین ترین مسابقات، مسابقات المپیک است و همه کشورهایی که شرکت می کنند بهترین نفرات خود را می فرستند و با بالاترین آمادگی در این مسابقات شرکت می کنند. نیاز به این دارم که حواس خود را بیشتر جمع کنم و تلاش بیشتری بکنم.» سارا خوش جمال فکری حالا که تنها نماینده ایران هستم که در این مسابقات شرکت می کنم، باید بتوانم خودم را آن طور که باید و شاید و باعث خوشحالی مردم کشورم می شود نشان دهم. فکر میکنید کارتان در المپیک چه اندازه سخت هست؟ به هر حال هم اولین تجربه شما است و هم تنها نماینده ایران هستید. می دانید که اوج هر مسابقه ای، مسابقات المپیک است و بازی ها سنگین است و هیچ تجربه ای ندارم. تا این حد می دانم که در جهان سنگین ترین مسابقات، مسابقات المپیک است و همه کشورهایی که شرکت می کنند بهترین نفرات خود را می فرستند و با بالاترین آمادگی در این مسابقات شرکت می کنند. نیاز به این دارم که حواس خود را بیشتر جمع کنم و تلاش بیشتری بکنم. معمولا در رشته هایی مانند فوتبال، والیبال و بسکتبال، منظور رشته های تیمی، حریفان کاملا مشخص هستند و انسان می تواند مطالعه ای درباره آنها داشته باشد. در مورد تکواندو هم ممکن است چنین باشد؟ بله! با یک عده از حریفانم مسابقه دادم و روی فیلم های بقیه هم مطالعه کردم. کلا دیدی کم و بیش از آنها دارم که خیلی کلی نیست و شناختی جزئی هم دارم. این شناختی که می فرمایید چقدر می تواند در مسابقات شما تاثیر بگذارد تا بتوانید پیش بروید؟ به هر حال وقتی بدانیم حریف چگونه کار می کند، چون خانم آذر مهر که مربی من هستند، هر روز بازی ها را نگاه می کنند و شرح می دهند که روی نقاط قوتم و روی دستم کار کنم تا بتوانم به حد نصاب آمادگی برسم. کره هنوز سخت ترین تیم در آسیا است، چه برای مردان و چه زنان، یا اینکه تیم های دیگری هم مانند اردن، ویتنام و یا تیم های دیگر... در آسیا حریف های سرسخت وجود دارند ولی حریفان منحصر به آسیا نیستند. اروپا، کوبا و کانادا و البته آسیا همگی حریفان خوبی هستند. ظاهرا از امروز اردوی کلیه تیم های المپیک شروع شده و شما در اردو هستید. درست است؟ خیر! اردوی ما از پنجم فروردین شروع شده است. در اردو تنها هستید یا با ورزشکاران دیگر؟ تنها نیستیم. ما الان دراردوی آسیایی هستیم. نه هفته تمرین می کنیم و به مسابقات آسیایی اعزام می شویم. پس درحال حاضر تمرین ویژه برای المپیک ندارید؟ قبلا تمرینات ویژه در اردوی المپیک داشتیم و زیر نظر خانم آذر مهر بود. در حال حاضر تمرینات مشترک با یک تیم آسیایی داریم. بعد از مسابقات آسیایی که هفتم اردیبهشت برگزار می شود، تیم المپیک جدا خواهد شد و تمرینات خود را ادامه دهیم. شرایطی وجود دارد که شما با تیم پسرانی که به المپیک اعزام می شوند تمرین کنید؟ نه. به هیچ وجه سارا خانم تا مرداد وقت هست که المپیک شروع می شود. واقعا چه آرزویی برای آن مسابقات دارید؟ آرزو دارم که از آن مسابقات پیروز برگردم.

فیروزه زمانی: گلف در ایران ناشناخته است

Sat, 08 Mar 2008 23:00:55 +3500

تنها مدال گلف ايران را فيروزه زمانی دارد. او در مسابقه هايی که سه سال پيش در هندوستان برگزار شد در بين ۱۱۰ گلف باز توانست مدال طلا بگيرد و بعد از آن در بازی های آسيايی در گروه نقره يی ها اول شد و باز هم با يک جام به ايران برگشت. تنها مدال گلف ايران را فيروزه زمانی دارد. او در مسابقه هايی که سه سال پيش در هندوستان برگزار شد در بين ۱۱۰ گلف باز توانست مدال طلا بگيرد و بعد از آن در بازی های آسيايی در گروه نقره يی ها اول شد و باز هم با يک جام به ايران برگشت. مقام های خانم زمانی را هنوز هيچ گلف باز مرد يا زن ديگری تکرار نکرده است. او از بچگی عاشق رشته های پرهيجانی مثل کاراته بود، اما سراز گلف درآورد. خانم زمانی در گفت و گويی با راديو فردا ديدگاه های خود را در مورد ورزش زنان در ایران بيان کرده است. راديو فردا: آيا ورزشکار بودن برای زنان در ايران سخت است؟ فيروزه زمانی: ورزشکار بودن، در همه جای دنيا سختی های‌ خود را دارد. ورزش نياز به علاقه، همت و پشتکار دارد و علاقه همه اينها را تضمين می‌کند. ورزش در ايران برای زنان، مثبت ترين فعاليت است زيرا می توانند روحيه بهتر و زندگی‌ موفق تری داشته باشند. ورزشکار بودن و زن بودن در ايران، به دليل ويژگی های فرهنگی حاکم بر جامعه نسبت به ساير کشورها، نمی‌تواند کار راحتی‌ باشد. آيا شما با اين نظر موافقيد؟ در حال حاضر وضعيت نسبت به گذشته فرق کرده است و از خانم هايی که ورزش می کنند حمايت می شود. ايران کشوری است سنتی و مذهبی، خانواده ها دوست نداشتند که زنان از خانه بيرون بروند و يا ورزش کنند، ولی در حال حاضر شرايط بسيار بهتر شده است. حتی در شهرستان ها استقبال و پيگيری بيشتری برای ورزش زنان خانه دار و به خصوص در سنين بالا مشاهده می شود. هميشه امکاناتی وجود دارد که به ورزشکار اجازه می دهد مطابق علاقه و استعدادش، رشته ورزشی‌ خود را انتخاب کند يا آن را تغيير دهد. شما از همان ابتدا گلف بازی می کرديد؟ من از کودکی، رشته های ديگر ورزش را انجام می دادم. گلف را در ژاپن شروع کردم نه در ايران، وقتی به ايران آمدم انتظار نداشتم زمين گلف وجود داشته باشد، ولی وقتی ديدم زمين گلف داريم بسيار خوشحال شدم. البته اين زمين ها از نظر استانداردهای جهانی در وضعيت مناسبی نيستند ولی درهمين حد هم، از نبودنش بسيار بهتر است. چه چيزی در گلف، شما را جذب کرد؟ گلف با روحيه و ذات ايرانی بسيار هماهنگ است زيرا ايرانيان عاشق سفر و طبيعتند. فقط اين ورزش را نمی شناسند، زيرا تيليغات در اين رشته کم است ودر رسانه ها به آن پرداخته نمی شود، هم چنين زمين های گلف زيبايی نداريم. اگر مردم با اين ورزش آشنا شوند، خيلی‌ها به آن روی می آورند. «چون من يک زن هستم و در ايران نمی شود زياد تبليغات کرد. به عنوان مثال نمی توانند عکس مرا روی بيل بوردها بزنند و فقط در حد چند روزنامه و مجله، عکس من چاپ شده است. در کشورهای ديگر از قهرمانان به خصوص قهرمانان مرد يا زن دررشته گلف، در تبليغات حتی تبليغات صنعتی استفاده می کنند که اين باعث شهرت و شناخته شدن آنها می شود.» فیروزه زمانی با توجه به مشکلاتی که عنوان کرديد، مانند کمبود تبليغات و عدم شناخت مردم نسبت به اين ورزش، آيا شده است که ازفعاليت در اين رشته پشيمان شويد و ترجيح بدهيد در رشته ديگری که نمود بيشتری داشته باشد فعاليت کنيد؟ زيرا ورزشکاران دوست دارند اسم آنها در رشته های ورزشی مطرح باشد. ما دو مدل ورزشکار داريم. آنها که دوست دارند مورد تشويق ديگران قرار گيرند و عده ای ديگر هم فقط به خاطر علاقه شخصی خود به اين کار می پردازند. چقدر در دنيای ورزش، از اين جهت که زن هستيد، احساس تبعيض می کنيد؟ به نظر من اين مسائل، حاشيه ای است. اگر شما به چيزی علاقمند باشيد، فکرتان را روی مسائل منفی پيرامون آن متمرکز نمی کنيد، زيرا از هدف اصلی‌خود باز می مانيد و اشتياق خود را از دست می دهيد. اگر کسی احساس کند به حق خود نرسيده، اين احساس تبعيض و اجحاف ممکن است باعث دلزدگی ازرشته مورد علاقه اش شود. وجود امکانات بيشتر و زمينه مساعدتر در ورزش، برای مردان نسبت به زنان، مسئله ای حاشيه ای است؟ تمام کسانی که از نبود امکانات گله می کنند دنبال حاشيه می روند؟ در همه رشته ها، آدمی که ناراضی است در همه جا و هر حالتی ناراضی است، آدمی هم که راضی و قانع است در همه جا می تواند رضايت داشته باشد. مشکلات در همه جا وجود دارد، ولی اين مسائل با روحيه ورزشکاری سازگار نيست. از حق صحبت کرديد، فيروزه زمانی فکر می کند در ورزش ايران به حق خود رسيده است؟ ما دو نوع حق داريم، حق بيرونی و حق درونی. در مورد آن چيزی که مربوط به حق درونی و احساس رضايت از خودم باشد، ۶۰-۵۰ درصد از خودم راضی هستم. وقتی هنوز از خودم کاملاْ راضی نيستم نمی توانم در مورد مسائل بيرونی صحبت کنم. ترجيح می دهم ابتدا به رضايت صددرصد از خودم برسم و بعد به مسائل بيرونی بپردازم. يکی از حقوق ورزشکاران اين است که مردم و مسئولين، آنها را بشناسند. تا حالا شده که در خيابان جلوی شما را به عنوان يک ورزشکار بگيرند و بگويند خانم زمانی حالتان چطور است؟ خير، چون من يک زن هستم و در ايران نمی شود زياد تبليغات کرد. به عنوان مثال نمی توانند عکس مرا روی بيل بوردها بزنند و فقط در حد چند روزنامه و مجله، عکس من چاپ شده است. در کشورهای ديگر از قهرمانان به خصوص قهرمانان مرد يا زن دررشته گلف، در تبليغات حتی تبليغات صنعتی استفاده می کنند که اين باعث شهرت و شناخته شدن آنها می شود. اين انتظار زيادی نيست که مسئولين ورزشی شما را از نزديک بشناسند. آيا شده است که با يک مسئول ورزشی برخورد داشته باشيد و بدون اين که خود را معرفی کنيد شما را بشناسد؟ خير، من هميشه بايد خود را معرفی کنم. از اين لحاظ می توان گفت که در ورزش زنان تبعيض وجود دارد؟ در مورد ورزشکاران مرد هم اين مسئله وجود دارد و مسئولين ورزشی، تمام مردانی که مدال کسب کرده اند را نمی شناسند. خانم فيروزه زمانی! به مناسبت روز جهانی زن دوست داريد چيزی بگوييد؟ زنان ورزش را فراموش نکنند تا روحيه شادابی داشته باشند. هميشه نيمه پر ليوان را نگاه کنند و ايمان و اميد خود را از دست ندهند.

المپيک؛ رويدادی ورزشی يا ميدانی برای زورآزمايی سياسی؟

Fri, 15 Feb 2008 19:43:29 +3500

چين که خود در بازی های المپيک مونترال، کانادا را تحت فشار گذاشته بود تابه ورزشکاران تايوان اجازه ندهد با نام چين در اين بازی ها شرکت کنند، در پاسخ به استعفای اسپيلبرگ می گويد که دخالت دادن مسايل سياسی در بازی های المپيک بر خلاف روح اين بازی ها است. همزمان با آنچه بی تفاوتی دولت مرکزی پکن نسبت به حل بحران انسانی در دارفور سودان خوانده شده، ستارگان هاليوود نيز به صف معترضان حقوق بشری پيوستند. بالا گرفتن اين اعتراضات در فاصله شش ماه به شروع باز ی های المپيک پکن، مقامات چينی را آزار می دهد. چين می گويد گه نبايد مسايل سياسی را در باز ی های المپيک دخالت داد ، اما سوال اين است که آي ا در جهان امروز، ورزش از سياست جدا است ؟ وقتی پير دو کوبرتين فرانسوی در سال ۱۸۹۶ منشور جديد المپيک را می نوشت ، هرگز فکر نمی کرد که سياست اين گونه بر ورزش چنگ بيندازد . در منشور اين اشراف زاده فرانسوی ، به صراحت تاکيد شده که المپيک ج ا ي ی برای همبستگی ملت ها و پيوند دوستی ها ا ست ؛ ازا ين رو دخالت دادن مذهب، سياست، حرکت های نژاد پرستانه و حتی طرح ديدگاه های جنسيتی در اين باز ی ها بر خلاف روح المپيک است. اما رويای دوکوبرتين با وقوع جنگ جهانی اول و برگزار نشدن باز ی ها در سال ۱۹۱۶ به باد رفت . المپيک فنلاند ۱۹۲۰، اولين المپيک سياسی رد پای سياست را بايد دو سال بعد از پايان جنگ جهانی اول در المپيک جست و جو کرد. در سال ۱۹۲۰ فنلاند ميزبان باز ی های المپيک بود و کشورهای فاتح در جنگ جهانی اول، به کشورهايی که در شعله ور شدن آتش جنگ جهانی اول نقش داشتند ، اجازه ندادند در اين باز ی ها شرکت کنند. از آن زمان به بعد ، اتفاقات زيادی از تاثير سياست بر باز ی های المپيک در تاريخ به ثبت رسيده که از جمله می توان به المپيک مونيخ ۱۹۷۲ و گروگان گيری ۱۱ ورزشکار اسراييلی به دست مبارزان فلسطينی، تحريم باز ی های المپيک ۱۹۵۲ هلسينکی توسط اتحاد جماهير شوروی سابق و کشورهای اقماری کمونيستی، تحريم باز ی های المپيک ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ توسط آمريکا و شوروی که دوران جنگ سرد را می گذراندند و يا باز ی های المپيک ۱۹۸۶ مکزيکوسيتی و حمايت جان کارلوس و تامی اسميت دوندگان ۲۰۰ متر سرعت از جنبش سياهان اشاره کرد . اما آنچه چند ماه مانده به شروع المپيک ۲۰۰۸ پکن، مطرح می شود اعتراض نهادها و سازمان های حقوق بشری و حتی ستارگان هاليوود به عملکرد دولت چين است ؛ اعتراضاتی که با استعفای استيون اسپيلبرگ کارگردان و فيلمساز معروف آمريکايی به عنوان مشاور هنری اين باز ی ها به اوج خود رسيده است . « يک دنيا، يک رويا » در حرف يا عمل؟ « يک دنيا و يک رويا»، شعار باز ی های المپيک است که در آگوست امسال قرار است افتتاح شود ، اما آيا اين رويا فقط در کلام است؟ همزمان با وخامت اوضاع در دارفور سودان، استيون اسپيلبرگ با اين عنوان که ترجيح می دهد انرژی خود را به جای بازی های المپيک، صرف حل اين بحران کند ، از سمت خود در اين رفابت ها کناره گيری کرد . اما چين که خود در باز ی های المپيک مونترال، کانادا را تحت فشار گذاشته بود تا به ورزشکاران تايوان اجازه ندهد با نام چين در اين باز ی ها شرکت کنند، در پاسخ به استعفای اسپيلبرگ می گويد که دخالت دادن مسايل سياسی در باز ی های المپيک بر خلاف روح اين باز ی ها ا ست . اين کشور در حالی از جدايی سياست از ورزش و به ويژه بازی های المپيک حرف می زند که دست کم شماری از صاحب نظران بر اين باورند که امروزه سياست در ورزش حرف اول را می زند . دکتر عبدالحميد احمدی، رييس انجمن ورزشی نويسان در ايران در اين باره به راديو فردا می گويد :« المپيک در شرايط فعلی جهان فقط يک رويداد ورزشی صرف نيست ، البته يک رويداد سياسی هم نيست و معجونی است از همه اتفاقاتی به نام ورزش و در يک ميدان بزرگ ورزشی اتفاق می افتد و در آن فرهنگ و روابط سياسی و اجتماعی بين کشورها دخالت دارد.» ديپلماسی پينگ پنگ آمريکا در مقابله با چين شهرت جهانی دارد و دکتر احمدی با اشاره به تاثيری که ديپلماسی ورزش در حل مناقشات سياسی بين دولت ها دارد، به راديو فردا می گويد :« ورزش می تواند موازنه هايی را در عرصه سياسی جهان ايجاد کند، گاهی اوقات روابط سياسی و ديپلماتيک از نوع خاص جواب نمی دهد ، اما يک ابزار قدرتمندی مثل ورزش می تواند به رفع سوتفاهم ها و آب شدن يخ روابط بين دولت ها و ملت ها کمک کند.» از سويی ، علی کفاشيان دبير کميته ملی المپيک عقيده دارد که ميدان المپيک فقط برای ورزش است و نبايد مسايل سياسی را در آن دخالت داد. علی کفاشيان در گفت و گويی با راديو فردا می گويد :« هر کاری در کشورهايی انجام می شود ، ارگان ها و سازمان های بين المللی برآن نظارت دارند و بر حسب وظيفه شان آن را پيگيری می کنند مثل سازمان ملل، سازمان حقوق بشر و يا حتی محيط زيست، اما المپيک جايی برای دوستی ها ا ست و فاز کار خود را دارد و نبايد در آن مسايل سياسی را دخالت داد و يا مسايل حقوق بشر و مثلا محيط زيست را در آن دخالت داد و مثلا گفت به اين علت که فلان جنگل آتش گرفته ، پس باز ی های المپيک را بايد تحريم کرد . اصلا اين طرح اين مسايل درست نيست و هر کس بايد در فضای کار خود حرکت کند .» روزنامه اينديپندنت چاپ لندن در شماره روز پنجشنبه، خود نامه جمعی از ورزشکاران و برندگان صلح نوبل را چاپ کرد که در آن از دولت چين درخواست شده بود درحل بحران دارفور، گام های موثرتری بردارد. در يکی از اين اعتراضات ، ميا فارو هنرپيشه آمريکايی با اشاره به کشتارهای دارفور باز ی های المپيک چين را به عنوان «المپيک نسل کشی» توصيف کرده است . چين اما می کوشد بی توجه به افزايش موج انتقاد های فعالان حقوق بشر، پکن را تا شش ماه ديگر برای برگزاری بازی ها آماده کند .

کلمنته در تهران؛ هنوز تصمیمی برای ماندن نگرفته ام

Sun, 03 Feb 2008 18:52:35 +3500

مربيگری آن هم در فوتبال که همه جا زير نگاه تيز بين مطبوعات ورزشی است کار چندان راحتی نيست اما نگاهی به شيوه برخورد با مربيانی که به ايران آمدند آن هم برای کار در تيم ملی نشان می دهد که هزینه نشستن روی داغ ترين صندلی ورزشی در ايران بالاست. بامداد روز یکشنبه که خاوير کلمنته در ميان استقبال گرم مسئولان فدراسيون فوتبال، درست مثل يک قهرمان ملی از فرودگاه امام خمينی وارد تهران شد، يکی از روزنامه های ورزشی به او هشدار داده بود که او بايد ايران را به جام جهانی ببرد و گرنه دليلی ندارد که با قرارداد سه ميليارد تومانی نتواند افتخاری برای ايران کسب کند. روزنامه های ايران، خاوير کلمنته را با دستمزد ۳۰ هزار يورويی، گرانترين مربی تاريخ فوتبال ايران معرفی می کنند که قرار است سه سال نيمکت داغ تيم فوتبال را قرق کند، با اين حال خود او می گويد: هنوز مطمئن نيست که شرايط کار در ايران را می پذيرد يا نه. اين سرمربی اسپانيايی پيش از سفر به تهران در گفت و گويی تلفنی به راديو فردا گفته بود:« من به تهران می روم تا بازی های مهم و بازيکنان را ببينم. از طرفی بايد بازيکنان ايرانی را در اروپا زير نظر بگيرم. بعد اگر بازی بود به تهران می روم و کنار تيم می مانم، من دو سه روزی آنجا می مانم تا ببينم چه چيزهايی احتياج دارم و بعد قرارداد نهايی را امضا می کنم.» روزنامه های ايران، خاوير کلمنته را با دستمزد ۳۰ هزار يورويی، گرانترين مربی تاريخ فوتبال ايران معرفی می کنند که قرار است سه سال نيمکت داغ تيم فوتبال را قرق کند، با اين حال خود او می گويد: هنوز مطمئن نيست که شرايط کار در ايران را می پذيرد يا نه. با اين حال خبرگزاری مهر، به نقل از علی کفاشيان، رييس فدراسيون قوتبال گزارش داد که قرارداد با اين مربی نهايی شده و فدراسيون منتظر برنامه کاری و تقويم کاری کلمنته می ماند. اين خبر در حالی منتشر می شود که کلمنته در مصاحبه مطبوعاتی روز یکشنبه خود در تهران اعلام کرد که هنوز تصميمی برای ماندن نگرفته است. مهدی غفاری، خبرنگار ورزشی درتهران در اين باره به راديو فردا می گويد:« کلمنته گفت که درباره مسايل کلی به توافق رسيده اند اما قرارداد نهايی راهنوز امضا نکرده و او برای بررسی شرايط به اينجا آمده است.» سفر بين تهران و اسپانيا، درست شيوه ای است که کلمنته در موقع کار با تيم ملی فوتبال صربستان در پيش گرفته بود. او با اين استدلال که بازيکنان اصلی صربستان در ليگ های اروپايی بازی می کنند تنها موقع بازی های مهم به بلگراد می رفت؛ چيزی که در نهايت منجر به حذف صرب ها از بازی های انتخابی يورو ۲۰۰۸ شد. آقای غفاری می گويد که اتخاذ چنين روشی به ضرر کلمنته است:« اگر اين طور باشد که او فقط بخواهد موقع تمرينات تيم ملی و يا برای بازی های مهم اينجا باشد برای خودش خيلی بد می شود. مربی تيم ملی بايد در کشور باشد، بازی های ليگ را ببيند، مطبوعات ورزشی را بخواند تا اوضاع دستش بيايد، در غير اين صورت با اولين باخت يا يک مساوی بد، بهانه دست مطبوعات ورزشی می آيد و جو ليه او می شود.» سه روز ديگر ايران بايد در اولين بازی از مرحله مقدماتی بازی های انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰، با سوريه در تهران بازی کند. کلمنته به خبرگزاری ايرنا گفته است که در روز چهارشنبه روی نيمکت ايران نمی نشيند، و به گفته علی کفاشيان، رييس فدراسيون فوتبال ايران قرار است از جايگاه ويژه اين بازی را ببيند. عکس هايی که خبرگزاری های ايران از از ورود او به فرودگاه مخابره کرده اند، پر است از استقبال کنندگانی که با لبخند، دور او حلقه زده اند، سوال اين است که آيا مثل مربيان ديگر، او موقع خداحافظی تنها و در سکوت ايران را ترک می کند؟

این بار در ساری: مردی در آستانه سنگسار

Thu, 31 Jan 2008 19:14:17 +3500

خانواده عبدالله فريورمقدم، مردی که به اتهام رابطه جنسی خارج از چارچوب ازدواج، به سنگسار محکوم شده می گويند که اين حکم در ديوان عالی کشور نيز تاييد شده است. خانواده عبدالله فريورمقدم، مردی که به اتهام رابطه جنسی خارج از چارچوب ازدواج، به سنگسار محکوم شده می گويند که اين حکم در ديوان عالی کشور نيز تاييد شده است. به گفته خواهر آقای فريور، دايره اجرای احکام شهرستان ساری، هفته گذشته به آنها اعلام کرد که «منتظر رسيدن حکم کتبی سنگسار هستند و به محض دربافت برگه، اين حکم را اجرا خواهد شد.» عبدالله فريور، معلم موسيقی ۴۹ ساله متهم است که با وجود داشتن زن و دو فرزند، چنانکه قضات آن را «نامشروع» توصيف می کنند، با دختری ارتباط جنسی داشته است. اما به گفته خانوادی وی، اين رابطه جنسی «نامشروع» نبوده است، چرا که آقای فريور و آن دختر با يکديگر پيمان «صيغه» يا ازدواج موقت داشته اند و همسر عبدالله فريور نيز از اين رابطه اطلاع داشته و اين ازدواج موقت با رضايت وی انجام شده است. خواهر آقای فريور درباره اتهامات برادرش به راديو فردا می گويد: «برادرم آذرماه سال ۱۳۸۳ دستگير شد. او شش ماه قبل از دستگيری، زنی را عقد کرده بود اما پدر دختر با نفوذی که داشت برای برادرم پرونده سازی کرد و او را به اتهام زنای محصنه به زندان انداختند. در حالی که برادرم در خرداد ماه همان سال ازدواج کرده بود، اما در آذرماه از برادرم شکايت شد.» پرونده آقای فريور، از آذرماه سال ۱۳۸۴ يعنی يک سال بعد از دستگيری اش در شعبه دو کيفری دادسرای ساری در مازندران به جريان افتاد و خواهر وی می گويد که قاضی بدون توجه به مدارک «دال بر قانونی بودن ازدواج اين دو نفر» تنها به اعترافاتی استناد می کند که تحت فشار از برادرش اخذ شده است. «مدارک بيماری همسربرادرم و حتی صيغه نامه را که نشان می دهد اين زن در عقد ۹۹ ساله برادرم است را در پرونده نگذاشتند، به هيچ وجه به اين مدارک نگاه هم نمی کنند و مدارک را از پرونده بر می دارند.» خواهر محکوم به سنگسار او می گويد: «اعترافاتی که از آن حرف می زنند اصلا وجود نداشته و او در اين مدت در زندان بوده است. يعنی زمان ورود و خروجی برای دادگاه در دفتر زندان ثبت نشده و اصلا دادگاهی نبوده که اينها می گويند در فلان تاريخ اعتراف کرده است.» خانواده آقای فريور در تلاش اند تا با استفاده از مدارکی که می گويند در جريان اين دادرسی «اصلا به آنها توجهی نشده»، جلوی اجرای حکم سنگسار را بگيرند. خانم فريور به راديو فردا می گويد که تا کنون چه اقداماتی برای نجات جان برادرش انجام داده اند. او می افزايد: «مدارک بيماری همسربرادرم و حتی صيغه نامه را که نشان می دهد اين زن در عقد ۹۹ ساله برادرم است را در پرونده نگذاشتند، به هيچ وجه به اين مدارک نگاه هم نمی کنند و مدارک را از پرونده بر می دارند.» «من روز دوشنبه به قم رفتم بلکه آقای شاهرودی را ملاقات کنم، اما آنجا به من گفتند که ايشان تا دو ماه ديگر يعنی بعد از عيد کار نمی کنند و کسی را نمی پذيرد. ما در اين سرما و برف فقط ۴۸ ساعت در راه بوديم و دراين سرما کنار خيابان ايستاديم تا اداره ها باز شود اما کسی به ما جوابی نمی دهد.» «کسی حرف ما را گوش نمی دهد فقط اين بار گفتند که دوشنبه يا سه شنبه هفته آينده زنگ بزنيد تا ببينيم چکار می شود برايتان کرد.» به گفته خواهر اين متهم، ماموران اجرای دايره احکام به آنها گفته اند که ديوان عالی کشور نيز حکم سنگسار را تاييد کرده و آنها در انتظار دريافت حکم برای اجرای آن هستند. حکم سنگسار آقای فريور پيشتر در هيات تشخيص احکام تاييد شده و برای تاييد دوباره به اداره بازرسی احکام و سپس به ديوان عالی کشور فرستاده شده است. اجرای حکم سنگسار توسط مقام های ايرانی همواره با اعتراض نهادها و سازمان های بين المللی مدافع حقوق بشر رو به رو شده است. در تيرماه گذشته، اجرای مخفيانه حکم سنگسار جعفر کيانی در تاکستان قزوين موجی از اعتراضات بين المللی را به همراه داشت. سازمان عفو بين الملل که مخالف مجازات اعدام است، در يکی از گزارش های خود، سنگسار را مجازاتی «شنيع و غير قابل قبول ودر عين حال وحشيانه» خوانده است، جمهوری اسلامی اما با استناد به مبانی فقهی، می گويد که با استناد به قانون مجازات اسلامی، اجرای اين حکم را قانونی می داند.

کلمنته: بايد ببينم در تهران چه اتفاقی می افتد

Fri, 25 Jan 2008 19:18:37 +3500

خاوير کلمنته، سرمربی سابق تيم های ملی اسپانيا و صربستان، به راديو فردا می گويد که اگرچه قرارداد اوليه را با ايران امضا کرده، اما اين قرارداد هنوز نهايی نشده است. کمتر از دو هفته ديگر تيم ملی فوتبال ايران در چارچوب باز ی های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ ، در مقابل سوريه به ميدان می رود، اما هنوز معلوم نيست که چه کسی سرمربی اين تيم خواهد بود. روز گذشته، علی کفاشيان رييس فدراسيون فوتبال ايران با رد توافق فدراسيون فوتبال با کريستوف دام ، نام سرمربی جديد تيم ملی را فاش کرد : خاوير کلمنته ، مربی سابق تيم های ملی فوتبال اسپانيا و صربستان. آقای کلمنته ۵۸ ساله که در حال حاضر در بيلبائو در ويلای شخصی خود در حال استراحت است ، چهارشنبه هفته آينده به تهران می آيد تا تماشاگر بازی تدارکاتی ايران در برابر کاستاريکا باشد. با اينکه متن قرارداد اين مربی هنوز نهايی نشده ، اما او در گفت و گو با راديو فردا می گويد که قراردادی سه ساله با فدراسيون فوتبال ايران بسته است: راديو فردا: آيا تاييد می کنيد که با فدراسيون فوتبال ايران قراداد بسته ايد؟ خاوير کلمنته : بله، من با آنها قرارداد امضا کرده ام ، اما هنوز قطعی نيست تا اينکه به تهران بروم و شرايط را ببينم . می توانم بگويم که قراداد کاری بسته شده ، اما همه چيز نياز به مذاکره دارد. راستش من يک مربی ورزش هستم نه يک سياستمدار. البته همه کشورها با هم فرق دارند، اما تا زمانی که آدم ها به هم احترام می گذارند، مشکلی وجود نخواهد داشت. خاویر کلمنته معنی حرف شما اين است که هنوز قرارداد را نهايی نکرده ايد؟ چرا ... قرارداد را امضا کرده ام، اما بايد ببينم که چهارشنبه در تهران چه اتفاقی می افتد. با اين حساب اين چهارشنبه به تهران می رويد؟ بله، من دو سه روزی آنجا می مانم تا ببينم چه چيزهايی احتياج دارم و بعد قرارداد نهايی را امضا می کنم. در حال حاضر من با فدراسيون فوتبال ايران فقط پيش قرارداد امضا کرده ام. برای کار در تهران چه شرايطی را در نظر می گيريد؟ می خواهم شهر را ببينم، ببينم مردم چطور زندگی می کنند، استاديوم هايشان را حتما بايد ببينم. بدانم چطور تمرين می کنند. چی می خورند، هتل هايشان را ببينم، و کلا می خواهم دستم بيايد که ايرانی ها چطور زندگی می کنند. و اگر همه چيز خوب پيش رفت ، بعد چه اتفاقی می افتد؟ خب ... آن وقت قبول می کنم و کارم را شروع می کنم. پس در واقع برای ماندن به تهران نمی رويد؟ نه ، نه . من به تهران می روم تا باز ی های مهم و بازيکنان را ببينم. از طرفی بايد بازيکنان ايرانی را در اروپا زير نظر بگيرم. بعد اگر بازی بود به تهران می روم و کنار تيم می مانم. می دانيد که الان تيم ملی فوتبال ايران در اردوی تمرينی است؟ خب! بله بازی دارند ، بايد که تمرين کنند. منظورم اين است که آنها در حال حاضر در حال تمرين هستند . آيا برای ديدن تمريناتشان به اردو می رويد؟ بله حتما سر تمرينات تيم ملی می روم تا با بازيکنان احوالپرسی کنم. آقای کلمنته، می دانيد که ايران کشوری است که تحت فشارهای بين المللی قرار دارد. شما موقع قرارداد بستن اين مشکلات را هم در نظر می گيريد؟ شما هيچ وقت بيشتر از ۴ يا ۵ روز وقت برای تمرين قبل از هر بازی نخواهيد داشت: خاویر کلمنته راستش من يک مربی ورزش هستم نه يک سياستمدار. البته همه کشورها با هم فرق دارند، اما تا زمانی که آدم ها به هم احترام می گذارند، مشکلی وجود نخواهد داشت. ممکن است بپرسم چرا می خواهيد مربی تيم ملی فوتبال ايران بشويد؟ چون می خواهم بشوم!! چون به ايرانی ها گفتم بله ... می دانيد تيم ملی يک کشور و سرمربيگری تيم ملی خيلی مسئله مهمی است. در واقع اين کار يک مربی است . از طرف ديگر دوست دارم در جاهای مختلف زندگی کنم و عاشق فوتبال هم هستم. بنابراين ديدم فراصت خوبی است که بتوانم با تيم ملی ايران کا ر کنم. مسابقه های انتخابی جام جهانی چند وقت ديگر شروع می شود، فکر نمی کنيد که فرصت کافی برای کار نداريد؟ خب، همه تيم ها اين شرايط را دارند که وقتی برای آماده سازی ندارند. شما هيچ وقت بيشتر از ۴ يا ۵ روز وقت برای تمرين قبل از هر بازی نخواهيد داشت. پس به نظرتان اين کمبود زمان طبيعی است؟ بله. گفتم که همه مثل ما هستند. آيا به توانايی بازيکنانتان اعتقاد داريد؟ راستش بازيکنان ايرانی را نمی شناس م ، بايد که در باره آنها مطالعه کنم ، اما معتقدم که بازيکنان حرفه ای جا برای پيشرفت دارند و در ايران، هدف اصلی ام اين است که سطح بازيشان را بالا ببرم. بعضی تيم ها خوبند و بعضی تيم ها بهترند ، اما دست آخر اين مربی است که بايد سعی کند که بازيکنانش پيشرفت کنند و نشان بدهند چقدر خوب شده اند. و از رفتن به ايران، چه هدفی را دنبال می کنيد؟ رسيدن به جام جهانی.

«فروش گاز به هند و پاکستان با تخفيف ۳۰ درصدی»

Wed, 08 Aug 2007 21:58:38 +3500

انتقال گاز ايران به هند، که توافق نهايی آن در دولت توسط تيم مورد اعتماد محمود احمدی نژاد انجام شد، مورد اعتراض گروه های سياسی و نمايندگان مجلس واقع شده است انتقال گاز ايران به هند، که توافق نهايی آن در دولت توسط تيم مورد اعتماد محمود احمدی نژاد انجام شد، مورد اعتراض گروه های سياسی و نمايندگان مجلس واقع شده است. چندی پيش عبدالله رمضان زاده، سخنگوی دولت محمد خاتمی در نشست شاخه دانشجويان جبهه مشارکت اعلام کرد که اين پروژه ضرر ۱۵۶ ميليون دلاری به ايران تحميل می کند. همزمان هادی نژاد حسينيان، رييس سابق پروژه خط صلح با اشاره به «افتخار آميز نبودن محتوای قرارداد» در گفت و گويی به خبرگزار دانشجويان ايران، ايسنا گفت:«علت شتاب گرفتن روند انتقال گاز ايران به هند توسط تيم مورد تاييد دولت احمدی نژاد، تخفيف ۳۲ درصدی در قيمت گاز صادراتی است». آقای نژاد حسينيان به کنايه گفت که «اگر تخفيف بيشتری می دادند، شتاب مذاکرات بيش از اين هم می شد». بدنبال اين مصاحبه، کاظم هامانه وزيری وزير نفت دولت احمدی نژاد با تکذيب اين خبر، تيم قبلی را به وقت کشی متهم کرد. علت شتاب گرفتن روند انتقال گاز ايران به هند توسط تيم مورد تاييد دولت احمدی نژاد، تخفيف ۳۲ درصدی در قيمت گاز صادراتی است هادی نژاد حسینیان آقای هامانه گفت:« تيم سابق عقد قرارداد انتقال گاز، نه تنها ادعاهای نادرستی دارند بلکه در دوره مسووليت خود، فقط وقت کشی کرده اند. تيم سابق مذاکرات خط لوله صلح واقعا هدفشان به ثمر رساندن روند مذاکرات نبوده بلکه بيشتر دنبال وقت کشی بوده اند.» سيد کاظم وزيری هامانه با اشاره به مباحث اخير مطرح شده در خصوص خط لوله صلح، اظهار داشت: «متاسفانه از صحبت های وزير نفت هند در يک مقطع زمانی خاص که مربوط به مسائل سياسی داخلی آن کشور بوده، سوء برداشت شده که به دنبال آن، تعابير مشابه ای نظير آن در ايران نيز استفاده شده است». وی افزود:«اين در حالی است که اعداد و ارقام محاسبه شده در خصوص قيمت و هزينه خط لوله صلح و ارقام توافق شده برای تحويل گاز در مرز پاکستان، نشان مي دهد قرار داد صادرات گاز ايران به پاکستان و هند از بهترين قراردادهای منعقد شده در کشور عقب نيست». به گفته وزير نفت در مجموع نه تنها تخفيفی در اين قرارداد وجود ندارد بلکه روند مذاکرات و قيمت ها بسيار بهتر از حدی است که فکر ميکرديم در مذاکرات به آن برسيم. وی تصريح کرد: «مذاکرات کاملا موفق ارزيابی می شود و منافع کشور نيز کاملا حفظ شده است. علت علاقه و سرعت کار نحوه نگرش و تعاملی بوده است که در مذاکرات اين دور صورت گرفته است». به گفته وی کسانی که قبلا کار هدايت مذاکرات را برعهده داشتند اساسا با اين پروژه موافق نبودند. وزير نفت معتقد است که هند و پاکستان نياز به گاز دارند و جمهوری اسلامی نيز بر اساس سياست های نظام دنبال انعقاد اين قرارداد است و به همين دليل قرارداد با سرعت به پيش رفت و بحث های اصلی قرارداد که از جمله قيمت و ديگر مفاد است به نتيجه رسيده است. به گفته آقای ماهانه بخش هايی نيز وجود دارد که هنوز به جمعبندی نهايی نرسيده است ولی در حال حاضر سه طرف در حال مذاکره اند و در صورت موفق بودن اين مذاکرات، با حضور سران سه کشور اين قرارداد امضا شود. هيچ دولتی نمی تواند قراردادی در اين سطح را بدون مصوبه مجلس امضا کند و عقد هر نوع قراردادی در خصوص صدور گاز بايد به تاييد و امضای مجلس برسد علی اکبر محتشمی يادداشت يا افشاگری روز سه شنبه، روزنامه اعتماد ملی چاپ تهران، در يادداشتی به قلم سيد علی اکبر محتشمی پور، يکی از اعضای مجمع روحانيون مبارز نوشت: «درست نيست زمانی که در داخل گاز مورد نياز برخی استان های سردسير و محروم تامين نمی شود و بسياری از نيروگاه های کشور به دليل نبود گاز ناگزير از مصرف گازوييل وارداتی به بهای چندين برابر گازهستند، گاز به بهايی ارزان به هند و پاکستان فروخته شود. اين سياست قطعا نه شرعی است و نه با قانون مطابقت دارد». آقای محتشمی نوشته است:« منطق اينجانب در اينباره درست همان منطقی است که بر مبنای آن در مجلس ششم نيز با قرارداد صدور بخشی از آب کارون به کويت مخالفت کردم، چرا که در شرايطی که خوزستان در فصل تابستان با کمبود آب جدی مواجه است، تعهد فروش دبی مشخصی از آب کارون به کويت خطرات امنيتی جديای متوجه کشور ما می نمايد. هيچ دولتی حق ندارد، نانی را که به مردم کشوررواست، از دهان ملت بگيرد و به بهايی ارزان به ديگران بدهد.» اين عضو ارشد مجمع روحانيون مبارز در پايان مطلب خود، با تاکيد بر اينکه توافق بر سر اين قرارداد بدون اطلاع مجلس بوده می نويسد:« هيچ دولتی نمی تواند قراردادی در اين سطح را بدون مصوبه مجلس امضا کند و عقد هر نوع قراردادی در خصوص صدور گاز بايد به تاييد و امضای مجلس برسد». «روند رو به افزایش انتقاد از سياست های اقتصادی آقای احمدی نژاد» تحريم های بانکی و مالی، هزينه های سرمايه گذاری درايران را بالا برده است. به اين معنی که برای انجام پروژه های نفتی و گازی در ايران، احتياج به کنسرسيوم مالی و بانکی در سطح دنياست و هيچ سرمايه گذاری به تنهايی موفق به اين کار نخواهد شد در نتیجه دولت مجبور است برای گشایش اعتبار تخفیف بدهد جمشید اسدی جمشيد اسدی، کارشناس مسايل اقتصادی در پاريس با اشاره به اعتراض بعضی نمايندگان مجلس محافظه کار با سياست های دولت احمدی نژاد می گويد که بايد منتظر اختلاف بيشتر بين دولت و مجلس بود. آقای اسدی به راديو فردا می گويد: «اختلافی که از درون مجلس بيرون آمده نيابد باعث تعجب شود چرا که آنها عليرغم طيف های فکری مختلفی که دارند و ممکن است ما با آنها مخالف باشيم اما وطن پرستند و بسياری از وطن پرستان در ايران کار می کنند و در نتيجه قراردادهايی که به اين شکل آشکارا مخالف منافع ملی و غارث ثروت ملی است نمی تواند مورد توافق آنها باشد و اين اختلاف باز هم بيشتر از گذشته خواهد شد». اين کارشناس مسايل اقتصادی با تشريح شرايط بحرانی ايران،می گويد که جمهوری اسلامی برای اينکه تحريم ها را ناکارآمد نشان دهد، ناچار تن به چنين معاملاتی می دهد. آقای اسدی می گويد:« آقای احمدی نژاد انتخاب ديگری ندارد به خاطر اينکه با توحه به سياست های تندروانه ايشان و دخالت دادن سپاه پاسداران در تمام بخش های اقتصادی، اقتصاد ايران افت کرده و بيکاری و تورم افزايش يافته و تنها راهی که دولت می تواند اقتصاد را در غيبت توليد بگرداند تکيه به درآمد های نفتی است که البته اين درآمدها به غير از امور جاری به هيچ کار ديگری نمی رسد با اين توصيف، درآمد نفت برای گذران زندگی ايران نقش حياتی برای دولت ايران دارد» آقای اسدی، در ادامه با اشاره به تحريم های گسترده عليه دولت جمهوری اسلامی توضيح می دهد که چرا محمود احمدی نژاد، حاضر به تن دادن به ضرر ۱۵۶ ميليارد دلاری برای اجرايی کردن پروژه«خط لوله صلح» است:« تحريم های بانکی و مالی، هزينه های سرمايه گذاری درايران را بالا برده است. به اين معنی که برای انجام پروژه های نفتی و گازی در ايران، احتياج به کنسرسيوم مالی و بانکی در سطح دنياست و هيچ سرمايه گذاری به تنهايی موفق به اين کار نخواهد شد». او می افزايد:« اما از سويی، اين کنسرسيوم بين المللی با توجه به تحريم های بانکی عليه ايران، اعلام می کند که برای اينکه هزينه گشايش اعتبار تسويه شود، ايران بايد در قيمت تمام شده تخفيف بدهد. در واقع ايران امروز تاوان سياست های جنگ افروزانه آقای احمدی نژاد را می دهد و دولت هم چاره ای ندارد جز اينکه در چنين معاملاتی اين طور تخفيف بدهد». پروژه انتقال گاز ايران به هند که «خط لوله صلح» نام دارد، قرار است در دو مرحله گاز ايران را از راه پاکستان به هند منتقل کند. قرار بود که سه کشور ايران، پاکستان و هند روز ۹ مرداد قرارداد نهايی خط لوله صلح را امضا کنند، اما سسفير ايران در هند روز گذشته از امضای اين قرارداد تا دو يا سه ماه آينده خبر داد. ايران از سال ۱۹۹۴ مذاکرات اوليه را برای انتقال گاز خود به هند آغاز کرده است. بر پايه توافقی که بين دولت های ايران، هند و پاکستان انجام شده، قرار است در مرحله اول، روزانه ۶۰ ميليون متر مکعب گاز از طريق اين خط لوله ۲۷۰۰ کيلومتری به پاکستان و سپس هند منتقل شود و به ميزان مساوی بين آنها تقسيم شود، در صورت توافق دولت پاکستان و هند بر سر هزينه ترانزيت آن، گاز ايران از سال ۲۰۱۱ در اين لوله به جريان می افتد.

ديدگاه ها؛ فوتبال ايران در جام ملت های آسیا

Sun, 22 Jul 2007 20:16:23 +3500

ايران در بازی با کره جنوبی در ضربات پنالتی نتيجه را واگذار کرد و از رقابت ها جام چهاردهم حذف شد و نتوانست پس از سی سال به ناکامی در دست يابی به جام قهرمانی مسابقات ملت های آسيا پايان دهد ايران در بازی با کره جنوبی در ضربات پنالتی نتيجه را واگذار کرد و از رقابت ها جام چهاردهم حذف شد و نتوانست پس از سی سال به ناکامی در دست يابی به جام قهرمانی مسابقات ملت های آسيا پايان دهد. تيم ملی فوتبال ايران با کسب هفت امتياز از دو پيروزی و يک شکست به عنوان صدرنشين گروه خود به همراه تيم ازبکستان از دور مقدماتی به مرحله يک چهارم نهايی رقابتهای فوتبال جام ملت های آسيا صعود کرد. حريف بعدی ايران در اين مرحله تيم کره جنوبی بود که در صورت پيروزی، ايران بايد خود را برای ديدار با برنده بازی ويتنام-عراق در مرحله نيمه نهايی می کرد. در برنامه اين هفته ديدگاه های راديو فردا، مجيد جلالی يکی از مربيان شاخص فوتبال ايران به همراه عباس رضوی از مربيان صاحب نام ايران و علی رييسی روزنامه نگار قديمی و مفسر فوتبال ميهمان بودند. لازم به ذکر است در برنامه اين هفته ديدگاه ها مرحله اول بازی های ايران در اين دوره از مسابقات جام ملت های آسيا تا پيش از بازی با کره جنوبی، مورد ارزيابی قرار گرفته است. فوتبال احساسی نه منطقی مجيد جلالی، در ارزيابی از عملکرد ايران در دور اول اين مسابقه ها می گويد که سطح انتظارات ما بايد واقع گرايانه باشد چون بازيکنان ايرانی طبق شاخصه های فوتبال ايرانی در زمين بازی می کنند. آقای جلالی می افزايد: « با شکلی که فوتبال ايران دارد نمی توان خود را بالاتر از آن شاخصه ها نشان دارد و چيزی که ما در مالزی می بينيم منطبق با خصوصيات فوتبال ايرانی است». مجيد جلالی، با اين جمله که تيم های بزرگ در تورنتمت های بزرگ در دور مقدماتی بازی های سختی دارند می گويد: «اين امری کلی است که تيم های بزرگ سعی دارند دور مقدماتی را با کمترين هزينه سپری کنند و من فکر می کنم تيم ايران اين کار را کرد». اما علی رئيسی، از روزنامه نگاران با تجربه ايران عقيده دارد: «به نظر من ايران را خيلی سخت بازی می کنند و در حال حاضر تنها کسی که در تيم ايران فوتبال روانی بازی می کند فريدون زندی است که بهترين پاس را می دهد، بهترين جا را می گيرد و در خدمت تيم است اما با توجه به نتيجه ای که تيم ايران گرفته، نتوانسته نظر بينندگان را جلب کند». يکی از انتقاداتی که به تيم ملی در اين دوره از مسابقه ها گرفته می شود اين است که بازيکنان ايران اصلا شاداب نيستند، و عباس رضوی می گويد: «انگيزه را بايد ايجاد کرد، وقتی در تيم کنار بازيکنی بازی می کنيد که شما را درک می کند و با شما هماهنگ است،در شما هم ايجاد انگيزه می کند و اين نشاط می تواند به تيم سرايت کند اما مجيد جلالی نظر متقاوتی دارد. از نگاه سرمربی سابق تيم پاس، بازيکنان ايران ميل به پيروزی و نشاط دارند اما نياز به محرک دارند. آقای جلالی می گويد: «تيم ايران شوق سرشاری برای پيروزی دارند و اين کاملا در تيم مشخص است شايد اين شوق نياز به محرک دارند و آن محرک همان گلی است که حريفان به ما می زنند». اين مربی با تجربه با اشاره به اين موضوع که در تيم ايران همه دوست دارند در زمين باشند می گويد: «همين بازی نکردن بعضی بازيکنان، شادابی تيم را تحت تاثير می گذارد». علی رئيسی هم با تاييد اينکه در تيم ايران شادابی وجود ندارد شاهد می آورد که وقتی دوربين نيمکت تيم ايران رانشان می دهد هيچکدام از بازيکنان لبخند روی چهره ندارند و عصبی هستند و به نظر می رسد که در شرايط سختی بازی می کنند و اين در نوع فوتبالشان کاملا مشخص است.

از جمعه تا جمعه: ایران در هفته ای که گذشت

Fri, 13 Jul 2007 18:58:17 +3500

ايران روز جمعه سيزدهم ژوئيه با بازديد بازرسان آژانس بين المللی انرژی اتمی از تاسيسات اتمی اراک موافقت کرد ايران روز جمعه سيزدهم ژوئيه با بازديد بازرسان آژانس بين المللی انرژی اتمی از تاسيسات اتمی اراک موافقت کرد. دفتر آژانس بين المللی انرژی اتمی در وين روز جمعه با انتشار بيانيه ای اعلام که در مذاکرات دو روزه هيات اعزامی آژانس در تهران توافق هايی از جمله اجازه بازديد بازرسان آژانس از طرح رآکتور آب سنگين اراک به دست آمده است. بازديد بازرسان از رآکتور آب سنگين اراک در پايان ماه جاری مسيحی صورت خواهد گرفت. اين تاسيسات که محمود احمدی نژاد از آن به عنوان يکی ازخبرهای خوش هسته ای نام برده به گفته ايران قرار است جانشين راکتور تحقيقاتی مرکز مطالعات هسته ای تهران شود که از سال ۱۹۶۷ با هدف تحقيق درباره استفاده از نيروی اتم در بخش های پزشکی و کشاورزی تاسيس شد. محمد البرادعی، مديرکل آژانس بين المللی انرژی اتمی، در گزارش ماه ژوئن خود به شورای حکام گفت که ايران به تکميل رآکتور آب سنگين اراک ادامه می دهد. اولی هاینونن معاون دبیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی اين توافق در جريان مذاکرات صبح امروز هيات پنج نفره آژانس با گروه مذاکره کننده هسته ای جمهوری اسلامی ايران بدست آمده است. هيات پنج نفره آژانس بين المللی انرژی اتمی به رياست اولی هاينونن، معاون مديرکل آژانس، در روزهای چهارشنبه يازدهم و پنجشنبه دوازدهم ژوئيه، مذاکراتی را با مقامات ايرانی انجام داد. محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری ايران، روز چهارشنبه، يک روز پيش از آغاز مذاکرات تهران گفت که کشورش آماده است به ابهام ها در خصوص برنامه های هسته ای اش پاسخ دهد اما درعين حال تاکيد کرد که غرب نبايد انتظار دشانه باشد که ايران از غنی سازی اورانيوم دست بردارد. اظهارات رييس جمهوری ايران در حالی عنوان می شد که روز شنبه، هفتم ژوئيه، علی اصغر سلطانيه ، نماينده ايران در آژانس بين المللی انرژی اتمی گفت که ايران آماده است در رابطه با صلح آميز بودن فعاليتهای هسته ای خود و حفظ اين ماهيت صلح صلح آميز در آينده، هرگونه تضمينی را لازم است را بدهد. آقای سلطانيه همچنين اطمينان داد که کشورش، حداکثر تلاش خود را برای ارايه واقعيات و آماری که به رفع ابهامات کمک کند، انجام مي دهد. همزمان با اين سخنان، روز دوشنبه نهم ژوئيه، محمد علی حسينی سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ايران در پاسخ به اظهارات خانم کاندوليزا رايس وزير امور خارجه آمريکا که از بررسی تحريم های جديد آمريکا و متحدانش عليه ايران حرف زده بود گفت که برنامه های هسته ای ايران مرعوب اين تهديد ها نخواهد شد. توافق برسر از سرگيری مذاکرات پرونده هسته ای ايران، ماه گذشته توسط علی لاريجانی، مذاکره کننده ارشد پرونده هسته يی جمهوری اسلامی اعلام شد. وی ماه گذشته، با «ترسيم نقشه کار» برای حل مسئله هسته يی ايران، با آژانس بين المللی انرژی اتمی سازمان ملل موافقت کرده بود. سنگسار جعفر کيانی و اعتراضات بين المللی اجرای حکم سنگسار جعفر کيانی در ايران، واکنش های زيادی را در جهان به همراه داشت. آقای جعفرکیانی روز پنج شنبه، ۱۴ تيرماه در روستای آقچه کند از توابع تاکستان درحالی سنگسار شد که پيشتر، آيت الله شاهرودی، رييس قوه قضاييه دستور توقف اجرای حکم را داده بود اما روز سه شنبه، ۱۹ تيرماه، عليرضا جمشيدی، سخنگوی قوه قضاييه خبر سنگسار شده جعفر کيانی را تاييد کرد. یناس گار استیور وزیر امور خارجه نروژ يک روز پس از تایید خبر سنگسار آقای کیانی، يک مقام مسول در قوه قضاييه اعلام کرد که دادستان انتظامی قضات، به اقدام قاضی صادر کننده اجرای حکم، که بر خلاف دستور رييس قوه قضاييه بوده است رسيدگی می کند. همزمان با اعلام رسمی خبر سنگسارجعفر کيانی، واکنش های بين المللی به اجرای اين حکم شدت گرفته است. روز چهارشنبه، بيستم تيرماه، کميساريای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، با انتشار بيانيه ضمن محکوم کردن اجرای اين حکم از مقامات جمهوری اسلامی خواست تا از اجرای حکم مکرمه ابراهيمی خودداری کند. از سويی وزارت امور خارجه نروژ، سفير جمهوری اسلامی در اين کشور را برای ادای توضيح درباره اجرای اين حکم فراخواند. نروژ با صدور بيانيه ای، اجرای اين حکم را غير انسانی و وحشيانه خوانده است. ادله جديد در پرونده هاله اسفندياری و کيان تاج بخش در هفته ای که گذشت، همچنين يک بار ديگر نام هاله اسفندياری، پژوهشگر ايرانی الاصل تبعه آمريکا، و کيان تاج بخش با گفته های يک مقام قضايی ايران بر سر زبان ها افتاد. روز سه شنبه، نوزدهم تيرماه، عليرضا جمشيدی، سخنگوی قوه قضاييه به نقل از معاونت امنيت دادستان تهران، گفت که يک سری ادله جديد در اين پرونده پيدا شده که بازپرسی در حال بررسی آن است و با توجه به اين مساله تحقيقات جديدی در اين باره شروع شده که ادامه دارد. يک روز بعد، شان مک کورمک، سخنگوی کاخ سفيد با رد ادعای ادعای قوه قضائيه جمهوری اسلامی، درباره پرونده اسفندياری و تاجبخش، بار ديگر خواستار آزادی اين افراد شد. منصور اسانلو دوباره در اوين روز چهارشنبه، بيستم تيرماه، خبر رسيد که منصور اسانلو، رييس سنديکای شرکت اتوبوسرانی بار ديگر توسط افراد مسلح ناشناس در اتوبوس ربوده شد. به گفته ابراهيم مددی، نايب رييس اين سنديکا، آقای اسانلو سه شبنه شب نوزدهم تيرماه به هنگام برگشت به خانه، در اتوبوس شرکت واحد توسط افراد ناشناس مورد حمله قرار گرفت و به زور برده شد. منصور اسانلو، رییس سندیکای شرکت واحد اتوبوس رانی تهران همزمان با انتشار اين خبر، قوه قضاييه جمهوری اسلامی به خانواده آقای اسانلو گفت که برگ جلبی برای او صادر نکرده است. روز پنج شنبه، بدنبال اعتراضات محافل کارگری سراسر جهان در حمايت از منصور اسانلو، خانواده وی گفتند که مقامات ايران به آنها اطلاع دادند که آقای اسانلو در بند ۲۰۹ زندان اوين بوده و قاضی پرونده او سعيد مرتضوی است. ملاقات سفير ايران با ايرانيان دستگير شده در اربيل آخرين خبر مهم هفته گذشته ملاقات سفير ايران در بغداد با ۵ ايرانی دستگير شده توسط نيروهای آمريکايی در اربيل است. اين ملاقات روز شنبه، شانزدهم تيرماه انجام شد و حسن کاظمی قمی، سفير ايران به همراه دو ديپلمات ديگر اجازه يافتند يافتند به مدت پنج ساعت با پنج ايرانی بازداشت شده ديدار کنند. مقام های ارتش آمريکا افراد بازداشت شده را به کمک به شبه نظاميان عراق متهم کرده و آنها را از ماه ژانويه تاکنون در بازداشت دارد. تهران می گويد اين افراد ديپلمات هستند و خواهان آزادی فوری آنها شده است . وزارت امور خارجه عراق هم با انتشار بيانيه ای ابراز اميدواری کرد، ملاقات روز شنبه به کاهش تنش ها ميان آمريکا و ايران کمک کند .

دیه زنان: تلاشی مداوم، نتیجه ای نامعلوم

Sat, 07 Jul 2007 18:08:42 +3500

در چند هفته اخير، گزارش هايی بسياری منتشر شده که حاکی است برخی چهره های محافظه کار و مذهبی ايرانی به موضوع برابری ديه زن و مرد روی خوش نشان داده اند؛ موضوعی که با استقبال برخی فعالان حقوق زنان رو به رو شده است. در چند هفته اخير، گزارش هايی بسياری منتشر شده که حاکی است برخی چهره های محافظه کار و مذهبی ايرانی به موضوع برابری ديه زن و مرد روی خوش نشان داده اند؛ موضوعی که با استقبال برخی فعالان حقوق زنان رو به رو شده است. قانون نابرابر بودن ديه زن و مرد، مدتها است که به محور انتقادات کسانی بدل شده که برای حقوق برابر زنان و مردان تلاش می کنند، اما همواره استنادات اسلامی موجب شده تا در اين راه با شکست رو به رو شوند. نسرين ستوده، حقوقدان و از مدافعان حقوق زنان در مصاحبه ای با راديو فردا تاکيد می کند که بسياری از زنان مستقل فعال، از تغييراتی از اين دست استقبال می کنند، اما کماکان منتظر «نتایج عملی» اظهارنظرهای اخیر هستند. همزمان، اظهارات اخير آيت الله خامنه ای نيز از سوی برخی ناظران به «چراغ سبزی» برای تغيير برخی قوانين به نفع زنان تعبير شده است، هر چند که برخی ديگر همين اظهارات را بهانه ای برای رويارويی با فعالان جنبش زنان توصيف کرده اند. به گزارش خبرگزاری ايرنا ، آيت الله خامنه ای، رهبر ايران، روز چهارشنبه ۱۳، در ديدار با جمعی از زنان ضمن انتقاد از تلاش هايی که برای تطبيق دادن احکام اسلام با کنوانسيون های حقوق بين المللی انجام می شود گفت: «البته برخی مسايلی که در فقه در باب احکام زنان وجود دارد سخن آخر نيست، بلکه ممکن است با تحقيق يک فقيه ماهر و مسلم بر مبانی و متد فقاهت نکات جديدی استنباط شود.» قانون نصف بودن ديه زنان در برابر مردان، يکی از بحث های فقهی اسلام است که حکومت ايران، همواره در برابر آن حساسيت زيادی نشان داده اما پيش از اين نيز قانون نابرابری ديه مسلمانان و غيرمسلمانان با تجديد نظر برخی اسلامگرايان با نفوذ و البته نظر شخص آيت الله خامنه ای تغيير کرد. «وعده کافی نيست» نسرين ستوده، حقوقدان، يادآوری می کند که پيش از اين نيز بارها، «مذهبيون در قدرت» به فعالان زنان وعده داده اند که برای تغيير برخی قوانين تلاش کنند. «ما روی هر کدام از احکام حقوق زنان و کودکان که انگشت می گذاريم، از سوی جامعه مذهبی معمولا با اين واکنش مواجهيم که روی اين موضوعات دارد کار می شود. اما بعد از ۲۸ سال که از طرح اين خواسته ها می گذرد خيلی دير است که هنوز بشنويم که در حال بررسی است، زمانی ما تمام اين ادعا ها را قابل قبول می دانيم که به يک نتيجه عملی منجر شود.» نسرین ستوده وی با اشاره به اينکه اين تلاش ها بايد روزی به نتيجه برسد می گويد: «ما روی هر کدام از احکام حقوق زنان و کودکان که انگشت می گذاريم، از سوی جامعه مذهبی معمولا با اين واکنش مواجهيم که روی اين موضوعات دارد کار می شود. اما بعد از ۲۸ سال که از طرح اين خواسته ها می گذرد خيلی دير است که هنوز بشنويم که در حال بررسی است، زمانی ما تمام اين ادعا ها را قابل قبول می دانيم که به يک نتيجه عملی منجر شود.» خانم ستوده که دو روز پيش، دو نفر از موکلانش به دليل فعاليت در کمپين يک ميليون امضا، با احکام سنگين شلاق و حبس تعزيری مواجه شده اند تاکيد می کند که تنها زمانی می توانند اين حرف ها را بپذيرند که احکام تغيير کرده باشند. او می گويد: «اميدواريم آن روز زودتر برسد چون جامعه يی که تمدن ۲۰۰۰ ساله را يدک می کشد و چندين سال است ۷۰ درصد دانشجويانش را دختران تشکيل می دهند نمی تواند تفاوت حقوق زن و مرد را قبول کرده و هرگز تحمل نمی کند که کودکانش اعدام شوند.» ديه؛ «يک مشکل اساسی» سيمين بهبهانی، شاعر معاصر و از زنان فعال در ايران، در گفت و گويی با راديو فردا ضمن برشمردن مشکلات اصلی زنان ايران می گويد: «ديه يکی از مشکلات ما است. ما مشکلات ديگری هم داريم از قبيل پوشش، برابری ارث، حضانت فرزند، حق خروج و حق انتخاب مسکن که اينها حتما بايد درست شوند.» خانم بهبهانی با اشاره به اينکه «احکام دين، نمی تواند در زندگی اجتماعی به طور کامل پياده شود» می گويد: «اصولا اينکه ما بخواهيم شرع را بطور خيلی دقيق با زندگی امروز منطبق بکنيم وجود ندارد. بايستی از قوانين مدرن دنيا در مملکت استفاده شود.» وی عقيده دارد که دين در زندگی اجتماعی نقش مثبتی دارد اما نبايد از آن به صورت اهرم فشار استفاده کرد:«دين بسيار محترم است در قلب اشخاص، به نظر من دين بزرگترين وسيله اصلاح جامعه است به شرط اينکه زورکی نباشد.» اختلاف نظر ميان روحانيون ارشد بحث تغيير ديه زن و مرد در ايران، در تابستان سال ۸۱، پس از موافقت دولت و قوه قضاييه با تنظيم و ارايه لايحه برابری ديه اقليت ها با مسلمانان مطرح شد. طرح اين مساله در همان زمان واکنش های متفاوتی را به همرا ه داشت. اين بحث که در مجلس ششم تا آستانه طرح در صحن علنی پيش رفت، به دليل اعتراضات گسترده، به ناگهان، مسکوت ماند. بعضی روحانيون با نفوذ در ايران از جمله آيت الله صانعی، عقيده دارند که ديه زن با مرد برابر است، اما در مقابل برخی ديگر از جمله آيت الله مکارم شيرازی، بر کمتر بودن ديه زن اصرار دارند.

مشکلات اصولگرایان نظامی در اداره پرسپولیس

Sat, 30 Jun 2007 20:37:16 +3500

کمتر کسی انتظار داشت که سياستمداران را اينطور درگير با ورزش ببيند اما بر خلاف انتظار همگان، دو تن از طرفداران محمود احمدی نژاد سر از يکی از پرطرفدار ترين تيم های ورزشی ايران درآوردند. کمتر کسی انتظار داشت که سياستمداران را اين طور درگير با ورزش ببيند اما بر خلاف انتظار همگان، دو تن از طرفداران محمود احمدی نژاد سر از يکی از پرطرفدار ترين تيم های ورزشی ايران درآوردند. تنها اسم تيم فوتبال پرسپوليس تهران کافی است تا دست کم ده ها هزار نفر را به ورزشگاه بکشاند و حالا نبض اين همه هيجان در دستان اصولگرايانی است که از آنها به عنوان هواداران سرسخت محمود احمدی نژاد ياد می شود؛ حبيب کاشانی و حسن بيادی. سناريوی ورود اين دو به باشگاه ريشه دار پرسپوليس در بحبوحه انتخاب شهردار تهران نوشته شد، اين دو بعد از ملاقاتی که با رييس جمهوری ايران داشتند ناگهان سر از محبوب ترين تيم فوتبال ايران در آوردند. حسن بيادی به عنوان نايب رييس شورای شهر وضعيت تثبيت شده ای را در شورای شهر داشت اما حبيب کاشانی به عنوان اصلی ترين مخالف قاليباف با رسيدن به مدیر عاملی تیم پرسپوليس، آرام گرفت. آقای کاشانی از نزديکان محمود احمدی نژاد و يکی از مشاوران رييس جمهوری ايران است که پيش از اين به همراه محمدعلی آبادی، رييس سازمان ورزش ايران و همکار سابق محمود احمدی نژاد در شهرداری تهران، مهره های کليدی ستاد انتخاباتی وی به حساب می آمدند. مدير عامل جديد پرطرفدارترين باشگاه فوتبال ايران پيش از اين، فرمانده حوزه مقاومت بسيج و مشاور فرماندهی سپاه ناحيه غرب تهران بوده است. کمتر کسی انتظار داشت که سياستمداران را اين طور درگير با ورزش ببيند اما بر خلاف انتظار همگان، دو تن از طرفداران محمود احمدی نژاد سر از يکی از پرطرفدار ترين تيم های ورزشی ايران درآوردند. شايد تنها زمانی که او با ورزش ارتباط کمی داشت هنگامی بود که به عنوان مسئول حراست تيم های ملی فوتبال انتخاب شد، اما به گفته منابع آگاه، اين بسيجی ۴۱ ساله، در جلسه ای که بدون حضور دو عضو ديگر اين هيات مديره برگزار شد توانست تنها با موافقت سعيدلو و بيادی عنوان مدير عاملی را بدست آورد. به اين ترتيب بود که محمد حسن انصاری فرد، که از استخوان خردکرده های فوتبال است و سالها در اين تيم بازی می کرد، با همه محبوبيت و حسن معاشرتی که داشت نتوانست بحران پرسپوليس را حل کرده و در روزهای پايانی ليگ ناگهان استعفا داد. منابع آگاه می گويند که فشارهای بيرونی برای خارج کردن او از گود چنان زياد شده بود که آقای انصاری فرد، طاقت نياورد تا فصل تمام شود و به ناگاه صندلی را رها کرد و رفت. در اين اواخر، آقای انصاری فرد تلاش زيادی می کرد تا سربسته بگويد که چه دست هايی برای رفتن او به کار افتاده اند. گفته می شود يکی از اين اهرم های فشار، محمد سعيدلو بود. وی که معاونت اجرايی رييس جمهوری ايران را نيز به عهده دارد در نقش رييس هیات مديره، به همراه تيم بيادی – کاشانی، فضای کار را چنان بر انصاری فرد تنگ کرد که او به طور سربسته در يکی از مصاحبه هايش اشاره کرد که نمی خواهد پشت پرده بحران ها را افشا کند. «بی تقوایی» منتقدین مدیر عامل همزمان، حبيب کاشانی که هنوز حکم مدير عاملی اش امضا نشده بود در گفت و گويی با ايسنا عنوان کرد که «انصاری فرد سرمايه پرسپوليس است.» حبیب کاشانی (سمت راست)، مدير عامل جديد پر طرفدارترين باشگاه فوتبال ايران پيش از اين، فرمانده حوزه مقاومت بسيج و مشاور فرماندهی سپاه ناحيه غرب تهران بوده است. آقای کاشانی همچنين خبر ملاقاتش با رييس جمهوری برای بحث درباره باشگاه پرسپوليس را تکذيب کرد و گفت که اين خبر را از زبان اين و آن شنيده، و در نهايت از عشقی حرف زد که او را به پرسپوليس کشيده و عنوان کرد که برای کمک به باشگاه آمده است و برايش فرقی نمی کند که در چه پستی باشد چرا که به خاطر علاقه به اين تيم هميشه آماده خدمت است. حبيب کاشانی در بخشی از اين مصاحبه، شايعه تحت فشار گذاشتن انصاري فرد را تکذيب کرد و گفت: « صحت اين مساله را انصاری فرد بايد پاسخ دهد. من تاکنون جلسه مستقيمی با وی نداشته ام و تنها دو بار به صورت تلفنی با او صحبت کرده ام و قرار بوده که نشست داشته باشيم اما امکان حضور رو در رو فراهم نشده است.» به گفته وی، « انصاري فرد قرار بود در دفتر سعيدلو و در جلسه هيات مديره شرکت کند که در اين جلسه حاضر نشد. اگر بنای ما تحت فشار گذاشتن يا برکناری انصاری فرد بود در همان جلسه هيات مديره در روز پنجشنبه تصميم به انجام اين کار می گرفتيم. اينها سناريوهايی است که هر روز در روزنامه ها مطرح مي شود و وجود خارجی ندارد.» بعد از این مصاحبه بود که حسن بیادی، سخنگوی حزب آبادگران که از طرفداران سرسخت سياست های احمدی نژاد به حساب می آيد، منتقدان حبيب کاشانی را «مشتی بی تقوا»خواند. با اين که تيم محمود احمدی نژاد در پرسپوليس مستقر شده است، اما به نظر می رسد که مشکلات اين باشگاه همچنان به قوت خود باقی است. مشکل اصلی؛ پیدا کردن مربی يکی از بزرگترين دغدغه های فعلی مديريت اصولگرای اين باشگاه، رسيدن به توافق نظر در انتخاب سرمربی فصل آينده است. بعد از انتخاب کاشانی به عنوان مدير عامل پرسپولیس، قرار بود حکم سر مربيگری اين تيم به نام حميد استيلی، که از حاميان اصلی او در اين باشگاه به حساب می آيد، زده شود اما به ناگهان خبر رسيد که قرار است يک مربی ايرانی الاصل تبعه آمريکا، رهبری اين تيم بحران زده را به عهده گيرد. بعد از انتخاب کاشانی به عنوان مدير عامل پرسپولیس، قرار بود حکم سر مربيگری اين تيم به نام حميد استيلی، که از حاميان اصلی او در اين باشگاه به حساب می آيد، زده شود اما به ناگهان خبر رسيد که قرار است يک مربی ايرانی الاصل تبعه آمريکا، رهبری اين تيم بحران زده را به عهده گيرد. افشين قطبی، کمک مربی تيم ملی فوتبال کره جنوبی، سرمربی است که گفته می شود قرار است در فصل جديد روی نيمکت پرسپوليس بنشيند. قطبی همان مربی ای است که سال ۱۳۸۴، به هنگامی که تيم ملی کره جنوبی در يکی از ديدارهای مقدماتی جام ملت های آسيا به تهران سفر کرده بود به دليل نداشتن پاسپورت ايرانی، اجازه همراهی اين تيم را پيدا نکرد. گفته می شود آقای قطبی که در حال حاضر به همراه کره ای ها به يکی از جزيره این کشور رفته است، در يکی از سفرهای حبيب کاشانی به دبی، در فردوگاه اين شيخ نشين با وی مذاکره کرده است، اما از آنجا که او تا پايان مسابقه های جام ملت های آسيا با کره جنوبی قرارداد دارد، احتمالا بعد از اين زمان و در صورت توافق نهایی به تيم پرسپولیس خواهد پیوست. سايت خبری ورزش ايران، ايپنا، در مصاحبه ای از قول افشين قطبی که هنوز هيچ قراردادی با پرسپوليس امضاء نکرده است، نوشته که «درغياب او حميد استيلی تيم را تمرين می دهد.» اين اتفاق نمی تواند برای هواداران دو آتشه تیم قرمز پوش پرسپوليس خبر خوشی باشد چرا که افشين قطبی با بحران های اين تيم نه تنها آشنايی ندارد بلکه حتی نمی داند که اين بزرگترين تيم فوتبال ايران هنوز زمين اختصاصی برای تمرين ندارد و سالی دوبار هيات مديره عوض می کند. بحث مالی، دامنه اختيارات و قدرت مانور او در تيمی که در قرق سياستمداران «تندروی» ايران است داستان ديگری است؛ از اين رو گروهی بر اين باورند که گزينه انتخاب حميد استيلی به عنوان سرمربی باشگاه پرسپوليس چندان هم دور از ذهن نيست. استيلی فصل قبل، دستيار دنيزلی بود و پيش از آن بازوبند کاپيتانی اين تيم را به بازو می بست. با اين شرايط می توان گفت که قرمز پوشان هنوز برای رسيدن به آرامش بايد بحران های ديگری را تجربه کنند.

خشم مشترک: جنجال کهنه ازدواج موقت

Thu, 21 Jun 2007 18:35:18 +3500

به رغم اينکه شورای اجتماعی فرهنگی زنان، در ماه های اخير، به ويژه بعد از حمايت از طرح برخورد با زنان «بد حجاب»، با انتقاد های فعالان حقوق زنان رو به رو شده بود، اما جنجال «ازدواج موقت» و طرح دوباره اين موضوع در رسانه های ايران، موجب شد تا دست کم اين شورا از حمايت برخی از فعالان زنان رو به رو شود؛ چرا که اين شورا به شدت به موضوع «ازدواج موقت» اعتراض کرد. به رغم اينکه شورای اجتماعی فرهنگی زنان، در ماه های اخير، به ويژه بعد از حمايت از طرح برخورد با زنان «بد حجاب»، با انتقاد های فعالان حقوق زنان رو به رو شده بود، اما جنجال «ازدواج موقت» و طرح دوباره اين موضوع در رسانه های ايران، موجب شد تا دست کم اين شورا از حمايت برخی از فعالان زنان رو به رو شود؛ چرا که اين شورا به شدت به طرح موضوع «ازدواج موقت» اعتراض کرد. گروهی از فعالان حقوق زنان، شايد بر پايه سابقه اين شورا پيش بينی نمی کردند که اعضای آن در برابر موضوع «ازدواج موقت» ايستادگی کنند، اما اين تشکل دولتی طرح اين موضوع را «مقابله با افکار عمومی» توصيف کرد. نسرين ستوده، حقوقدان و فعال حقوق زنان درباره موضع گيری اخير اين شورا به راديو فردا می گوید: «ما بسیار از اينکه شورای فرهنگی اجتماعی زنان، چنين موضعی در برابر اين طرح می گيرد، خوشحاليم. این موضعگيری، نتيجه مبارزات ۲۷ ساله زنان ايران است. ما معتقديم که اين شورا بايد برای احقاق حقوق زنان گام های موثرتری بردارد که آن هم نيازمند داشتن اختيارات بيشتر است که متاسفانه اين شورا، فاقد چنين اختياراتی است.» جنجال کهنه صيغه اين نخستين بار نيست که بحث ازدواج موقت، به بحثی دامنه دار در افکار عمومی بدل می شود، اما اين بار حمايت يک مسئول رده بالای دولتی از اين امر، ابعاد انتقادها را افزايش داده است. مصطفی پورمحمدی، وزير کشور ايران، در همايش «هم انديشی حجاب، مسوليت ها و اختيارات دولت اسلامی» گفت: «به دليل فراهم نبودن شرايط اجتماعی و اقتصادی برای ازدواج جوانان، ازدواج موقت بايد با جسارت بيشتری ترويج شود.» طرح این موضوع توسط مصطفی پور محمدی، وزير کشور دولت محمود احمدی نژاد، موجی از اعتراضات فعالان حقوق زنان را به همراه داشت، تا آنجا که غلامحسين الهام، سخنگوی دولت به خبرنگاران گفت که اين سخنان، ديدگاه دولت نيست. «تجربه ثابت کرده که برخلاف آنچه از فلسفه ازدواج موقت برای جوانان در ايران مطرح می شود، بيتشر مردان متاهل از آن استفاده می کنند و اين موردی است که بايد به آن توجه بشود.» نسرین ستوده نسرين ستوده، حقوقدان می گويد:«تجربه ثابت کرده که برخلاف آنچه از فلسفه ازدواج موقت برای جوانان در ايران مطرح می شود، بيتشر مردان متاهل از آن استفاده می کنند و اين موردی است که بايد به آن توجه بشود.» البته آقای پورمحمدی، خود نيز در فاصله کوتاهی بعد از موج سنگين انتقادها عليه او به خبرگزاری ايرنا گفت: «طرح اين موضوع بدون توجه به زير ساخت های اجتماعی آن موجب آزردگی خاطر خانواده ها شد.» شورای دولتی در جبهه جنبش مستقل شورای فرهنگی اجتماعی زنان، در جلسه روز چهارشنبه خود از ازدواج موقت را «عامل برهم زدن کيان خانواده» توصيف کرده است. اين نهاد دولتی با اشاره به اينکه طرح ازدواج موقت «عاملی در جهت از بين رفتن نظام خانواده و ظلم به زنان» به شمار می رود اظهار عقيده کرده است که «طرح آن به نوعی مقابله با افکار عمومی است.» در نشست اين شورا با اشاره به برابر تضمين نشدن حقوق زنان در اين نوع ازدواج، قانونگذاران را در برابر اين پرسش ها قرار داده که چه توجيهی برای ازدواج های موقت طويل المدت که در واقع همان ازدواج دايم است دارد؟ اعضای اين شورا، با ابراز نگرانی از فراهم بودن شرايط تضييع حقوق زنان و فرزندان در اين ازدواج، از مقامات ايران خواسته اند که نسبت به اجرای فقه اسلامی که بسياری از دستورات آن در کتاب قانون هم آورده نشده است، حساسيت بيشتری به خرج دهند. اين شورا عقيده دارد که «ازدواج موقت به دليل اينکه رابطه ای قانونی سهل گيرانه است از يک سو نمی تواند جايگزين ازدواج دايم شده و از سوی ديگر به دليل آسودگی خاطری که برای مردان از نظر تامين مالی همسر به دنبال دارد می تواند در تغيير ذائقه آنان موثر افتد و ميل به ازدواج دايم را به طور کلی کاهش دهد.» راه حلی برای آسيب ها؟ به گفته کارشناسان، رشد آسيب های اجتماعی در ايران، اين نگرانی را به همراه داشته که با جمعيت جوان رو به رشد چه بايد کرد. «ايران کشوری جوان به حساب می آيد که بيشتر اين جوانان تحصيل کرده اند و سطح توقعشان بالاست، بنابراين نمی توان با بخشنامه و امريه آنها را وادار به ازدواج کرد.» نعمت احمدی بر اساس آمار، در بررسی شرايط وضعيت مسائل اجتماعی ايران از دهه ۶۰ تاکنون بر اساس آمار رسمی، آسيب های اجتماعی در ايران رشد صعودی داشته و همچنین تعداد زندانيان هفت برابر شده است. آمارهای موجود حاکی است که سن متوسط ازدواج مردان در حال حاضر ۲۶ و زنان ۲۲ سال است و همين ارقام که برخی با ديدگاه های محافظه کارانه، آنها را «نگران کننده» توصيف کرده بودند، موجب شد تا در آبان ماه سال ۱۳۸۳، «سند ساماندهی ازدواج جوانان» تصويب شود و اجرای آن در برنامه توسعه چهارم به در فهرست وظایف سازمان ملی جوانان قرار بگیرد. هر چند که اين سند با سه مرحله قبل از ازدواج، بعد از ازدواج و دوران ازدواج تنها در هيات دولت به تصويب رسيد و هيچ گاه خبری از اجرای آن منتشر نشد. نعمت احمدی، حقوقدان و وکيل دادگستری در مصاحبه ای به راديو فردا می گويد که حتی با چنين طرح هايی نمی توان جامعه جوان ايران را از مشکلاتی که با آن روبه رو است رها کرد. به گفته وی «ايران کشوری جوان به حساب می آيد که بيشتر اين جوانان تحصيل کرده اند و سطح توقعشان بالاست، بنابراين نمی توان با بخشنامه و امريه آنها را وادار به ازدواج کرد.» آقای احمدی با اشاره به بالا رفتن سن ازدواج جوانان در ايران می گويد: «براساس آمار، سن ازدواج جوانان بالای ۲۵ سال رسيده و حالا دولت می خواهد به زور به مسعود بگويد که با محبوبه ازدواج کن؟ اگر جوانان ما توانايی مالی داشته باشند که تشکيل خانواده می دهند و نيازی به چنين داستان هايی نيست.» اين وکيل دادگستری می گويد: «دولت که خود را در اجرای قول هايی که به جوانان داده ناتوان می بيند از طريق وزير کشور اين مساله را مطرح می کند و آنجا که جامعه به اين حرف ها واکنش نشان می دهد سخنگوی دولت آن را نظر شخصی وزير کشور می خواند.» کودکان صيغه ... يکی ديگر از چالش های پيش روی قوانينی چون «ازدواج موقت»، وضعيت حقوقی و اجتماعی فرزندان ناشی از چنين ازداوج هايی است. يکی ديگر از چالش های پيش روی قوانينی چون «ازدواج موقت»، وضعيت حقوقی و اجتماعی فرزندان ناشی از چنين ازداوج هايی است؛ موضوعی که از نگاه شورای فرهنگی - اجتماعی زنان دور نمانده است. بر اساس فقه اسلامی، مرد در ازدواج موقت، نفقه ای به زن پرداخت نکرده و می تواند مهلت صيغه را هر زمان که مايل بود عوض کند و از آنجا که مرد قانونا موظف به ثبت ازدواج است، سند اين ازدواج از اسناد عادی تلقی شده، انکار يا نابود کردن آن سند کار بسيار راحتی است و همين می تواند زنان را به دردسر بياندازد . از سويی، مرد در ازدواج موقت تعهدی قانونی به فرزند اين ازدواج ندارد و از اين رو، شورای فرهنگی اجتماعی زنان با اشاره به اينکه معمولا زنان در چنين ازدواجی پس از مدتی رها می شوند، اين پرسش را مطرح می کند که «مسوليت تامين آتيه و نفقه و هزينه های زن باردار را چه کسی به گردن می گيرد؟» شايد مهمترين نکته ای که اين شورا روی آن انگشت گذاشته، طرح از بين رفتن حقوق زنان است که مورد استقبال فعالان حقوق زن قرار گرفته است. طرح مساله ازدواج موقت برای اولين بار در سال ۱۳۷۱ بوسيله اکبر هاشمی رفسنجانی، رييس جمهور وقت مطرح شد. در آن زمان آقای رفسنجانی با اشاره به قابل قبول نبودن رابطه جنسی خارج از ازدواج گفت: «صيغه برای رفع مشکلات جنسی و حل و فصل مسائل مربوط به فساد در يک جامعه اسلامی است و می تواند نيازهای جنسی زن و مرد را حل کند.»

رییس فدراسیون جهانی وزنه بردای: برای ایران متاسقم

Fri, 08 Jun 2007 13:35:07 +3500

تاماس آيان، رييس مجاری فدراسيون جهانی وزنه برداری افتخار می کند که يکی از سخت گير ترين فدراسيون های ورزشی را اداره می کند که همه اعضای آن بدون گذشت، برای پاکيزه نگه داشتن اين رشته تلاش می کنند. او از سال ۲۰۰۰ بر کرسی رياست فدراسيون جهانی تکيه زده و يکی از اعضای آژانس بين المللی ضد دوپينگ است. او می گويد که با وجود رشد سريع اين رشته در بسياری از کشورها، بخشی از انرژی اين مجموعه، صرف متقاعد کردن کشورهای آفريقايی و آمريکای لاتين برای سرمايه گذاری بيشتر در اين رشته ورزشی می شود. آقای آيان يک روز پيش از شروع مسابقه های قهرمانی جوانان جهان در پراگ، با راديو فردا از برنامه های ويژه اين فدراسيون برای عمومی کردن اين رشته در جهان، دوپينگ، و سياست های آينده سخن گفت. دوپینگ ایران، موضوع بحث هیات رییسه دوپینگ جنجالی تیم وزنه برداری ایران در سال گذشته، هنوز از موضوعات مهم فدراسیون جهانی وزنه برداری است و البته آقای ایان می گوید که هیچ راهی برای بخشش محرومیت وزنه برداران ایرانی وجود ندارد. با این حال این موضوع روز جمعه در جلسه هیات مدیره فدراسیون جهانی وزنه برداری که در شهر پراگ برپا می شود، به بحث گذاشته خواهد شد. من به ايران بسيار احترام می گذارم، ايران يکی از قديمی ترين اعضای ماست و می دانم که اين رشته در ايران درست مثل کشتی بسيار ريشه دار و با طرفدار است، اما متاسفم که کاری از دست ما بر نمی آيد. برای ما پاک کردن کشوری مثل ايران از دوپينگ درست مثل يک پيروزی مهم است تاماس ایان سال گذشته، حضور سرزده تيم ضد دوپينگ آژانس بين المللی دراردوی تيم ملی بزرگسالان ايران که خود را برای مسابقه های قهرمانی جهان در دومنيکن آماده می کرد، ايوانف را بدجور غافلگير کرد. نتيجه اين غافلگيری مثبت بودن تست ۹ نفراز تيم اعزامی بود. بعد از اين واقعه که کارشناسان ورزش آن را «بزرگترين رسوايی تاريخ ورزش ايران» لقب دادند، فدراسيون وزنه برداری ایران اعتراف کرد که ايوانف طبق برنامه ريزی به وزنه برداران ماده ممنوعه خورانده بود که اثرات آن تا روز مسابقه ها کاملا از بين می رفت. به دنبال اين گزارش، سازمان تربيت بدنی، همه اعضای فدراسيون را اخراج کرد و موفق شد فدراسيون جهانی را برای رفع محروميت دو ساله ايران متقاعد کند. ۱۰۰ هزار دلار جریمه، برگه برنده فدراسيون وزنه برداری بود که توانست «بله» را از زبان توماس آيان برای شرکت ايران در عرصه های بين المللی بگيرد. با اين حال محروميت وزنه بردارانی که ناخواسته دوپينگ کرده بودند پابرجا ماند. رييس فدراسيون جهانی وزنه برداری، ضمن تاکید براینکه معتقد است بهترين راه را انتخاب کرده، از ايران به عنوان يکی از قديمی ترين کشورهای عضو ستایش کرد. اما او بی تعارف می گويد که بخشيدن وزنه برداران ایرانی اصلا عملی نيست: «من به ايران بسيار احترام می گذارم، ايران يکی از قديمی ترين اعضای ماست و می دانم که اين رشته در ايران درست مثل کشتی بسيار ريشه دار و با طرفدار است، اما متاسفم که کاری از دست ما بر نمی آيد. برای ما پاک کردن کشوری مثل ايران از دوپينگ درست مثل يک پيروزی مهم است.» «بلغارها کار را خراب کرده اند!» آيان از ايوانف اصلا خاطره خوشی ندارد. سرمربی بلغاری تيم ملی ايران بعد ازاين واقعه در آمريکای لاتين مشغول به کار شد اما به گفته يکی از اعضای هيات رييسه، از فعاليت او جلوگيری شد. آقای آيان بی پرده می گويد که بلغارها به دوپينگی بودن شهره اند و تعجب او ازاين است که چرا مقامات ورزش ايران دراستخدام اين مربی با فدراسيون جهانی رايزنی نکرده است. او می گوید: «اين مربی از کشوری می آيد که به طور سنتی همه مربيانش از مواد ممنوعه استفاده می کنند اما فدراسيون بايد می دانست که او چه می کند. ما به عنوان فدراسيون جهانی هيچ وقت به هيچ کشوری پيشنهاد نمی کنيم از آنها استفاده کنند. به هر حال من نمی دانم که آيا سرمربی همه اين چيزها را از فدراسيون پنهان می کرد يا آنها در جريان بودند اما اميدوارم که فدراسيون فهميده باشد که اين اشتباه بزرگی بود.» تاماس آيان در جواب اين سوال که در اتفاقی که افتاد ورزشکاران ایرانی بی گناه بودند و چرا بايد آنها تاوان اشتباه مربی را بدهند می گويد: «قبول دارم که اين اشتباه بزرگ سرمربی تيم بود اما اين قوانين بين المللی است که اگر چيزی در بدن ورزشکار پيدا کردند آن فرد بايد مسوليتش را به عهده بگيرد.» وی یادآوری می کند که این موضوع در داخل ایران نیز واکنش تند مسئولان را در پی داشت: «سازمان تربيت بدنی ايران همه تيم فدراسيون را اخراج می کند و اين طور با قضيه برخورد می کند، متاسفم که کاری از دست ما برنمی آيد و مجبوريم که مقرارت جهانی را اجرا کنيم. اما بسیاری فارغ از بخشش یا تنبیه چند ورزشکار دوپینگی معتقدند که جریمه سنگین وزنه برداران ایرانی می تواند به نسلی از حرفه ای های این رشته در ایران ضربه ای جدی وارد کند، چرا که شش تن از ورزشکاران محروم، بسیار جوان هستند. رییس فدراسیون جهانی وزنه برداری در برابر این پرسش می گوید: « شما ظريف ترين کلمات و بهترين شيوه را انتخاب کرديد و مثل يک ديپلمات رفتار کرديد. ما هم می دانيم که شش نفر از آنها جوان هستند اما من نمی دانم که هيات رييسه چه پيشنهادی برای اين مساله دارد، بايد منتظر ماند و ديد اما در حال حاضر تنها چيزی که می توانم بگويم اين است که آنها بايد دوران محرومت شان را طی کنند.» عمومی کردن وزنه برداری برای جهان رييس فدراسيون جهانی وزنه برداری با اشاره به رشد سريع اين رشته در ۱۷۸ کشور عضو، می گويد: «سال گذشته ما هم اخبار خوشايند داشتیم و هم اخبار ناراحت کننده، اما در مجموع از عملکرد همه اعضا راضی هستيم و آنچه باعث شادی است توسعه روز افزون اين رشته است.» «سال گذشته ما هم اخبار خوشايند داشتیم و هم اخبار ناراحت کننده، اما در مجموع از عملکرد همه اعضا راضی هستيم و آنچه باعث شادی است توسعه روز افزون اين رشته است.» تاماس آیان وی از عمومی کردن وزنه برداری به عنوان مهمترين برنامه فدراسيون جهانی در سال ۲۰۰۷، ياد کرده و می گويد: «به جز کشورهای اروپايی، تلاش می کنيم تا بعضی کشورها را در آفريقا، آمريکای لاتين و تعداد کمی از کشورهای آسيايی را درگير اين رشته کنيم. گاهی جزاير بسيار کوچکی در قاره اقيانوسيه به عضويت ما در می آيند در حالی که بايد از بعضی کشورهای بزرگ بخواهيم که حداقل فدراسيون ملی شان را راه اندازی کنند.» آقای آيان، يکی از مهمترين راه های علاقمند کردن کشورها به وزنه برداری را «سرمايه گذاری در اين رشته» عنوان کرده و می گويد که فدراسيون جهانی با اعزام مربی، برگزاری کلينيک های مربیگری و سمپوزيوم های پزشکی به علاقه مندان کمک می کند. وی در عين حال، نظارت بر فعاليت فدراسيون های عضو را ابزاری بسيار مهم خوانده و عقيده دارد که کنفدراسيون های قاره ای، به عنوان پل ارتباطی وظيفه مهمی را به عهده دارند و تاکيد دارد که از تلاش همه کنفدراسيون ها رضايت دارد. این دوپینگ لعنتی ... با همه اين تلاش ها، دوپينگ يکی از بزرگترين موانع بزرگ بر سر راه اين رشته ورزشی است. اگرچه تاماس آيان دوست ندارد زياد از دوپينگی های اين رشته حرف بزند اما گفته های او مبنی بر سخت گيری های رو به افزايش اين فدراسيون برای پاک نگه داشتن وزنه بردای می توان حدس زد که تمايل به قهرمانی، از سويی برای فدراسيون جهانی چه دردسرهايی دارد. او می گوید: «من با هر خبرنگاری حرف می زنم از دوپينگ می پرسد، اما من بايد بگويم که در مقايسه با ساير فدراسيون های ديگر، در وزنه برداری چيزی به اين نام نداريم. البته که هر رشته مشکلات خود را دارد ولی خوشحالم که بگويم فدراسيون ما به دوپينگ بسيار حساس است. ما علاوه بر کنترل وزنه برداران در تمام زمان ها، چه در فصل مسابقات و چه در زمانی که مسابقه يی وجود ندارد، به آنها آموزش می دهيم و البته مجازات های سخت گيرانه ای هم داريم؛ کاری که هيچ فدراسيون ديگری انجام نمی دهد.» آقای آيان می گويد که تصميم دارند در مسابقات جهانی وزنه برداری جوانان، سه برابر معمول هميشه تست دوپينگ بگيرند: «معمولا در هر مسابقه ای با توجه به تعداد شرکت کنندگان، از ۳۰ نفر از ورزشکاران تست می گيريم اما در اين مسابقه ها از ۱۰۰ نفر آزمايش می شود.» رييس فدراسيون جهانی درعين حال حاضر به تاييد اين مساله نيست که با همه اين سياست های سخت گيرانه، نتوانسته اند دوپينگ را در اين رشته کنترل کنند. او دراين باره می گويد: «خوشبختانه با کمک آژانس بين المللی ضد دوپينگ گام بسيار مهمی برداشته ايم، در سه ماه آخر سال امکان کنترل هورمون رشد ورزشکاران برای ما فراهم می شود که می تواند دراين زمينه بسيار مهم باشد.» تاماس آيان به طور صريح می گويد که همه اين کارها درست مثل «موشک» و پدافند «ضدموشکی» است که به آنها کمک می کند قدم به قدم خاطيان را تعقيب کرده و راههای فرار را بر آنها می بندد: «ما همه اين اقدامات را انجام می دهيم و هرگز تسليم نمی شويم.»

کارنامه اقتصادی احمدی نژاد؛ آمارسازی یا واقعیت؟

Sat, 19 May 2007 19:47:36 +3500

در حالی که در محافل غربی، از تشديد تحريم های اقتصادی ايران به دليل سرپيچی جمهوری اسلامی از درخواست شورای امنيت سازمان ملل مبنی بر تعليق کامل غنی سازی اورانيوم است، محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری ايران می گويد که اين کشور، در آستانه يک جهش بزرگ اقتصادی است. در حالی که در محافل غربی، از تشديد تحريم های اقتصادی ايران به دليل سرپيچی جمهوری اسلامی از درخواست شورای امنيت سازمان ملل مبنی بر تعليق کامل غنی سازی اورانيوم سخن گفته می شود، محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری ايران می گويد که اين کشور، در آستانه يک جهش بزرگ اقتصادی است. به گزارش ايرنا ، آقای احمدی نژاد در تازه ترين کنفرانس خبری خود، از رشد اقتصادی ايران حرف زده و می گويد که با شرايط اقتصادی بوجود آمده، کشورش به يکی از امن ترين کشورها برای سرمايه گذاری در بخش های مختلف اقتصادی در منطقه تبديل شده است. محمود احمدی نژاد گفته است که با وجود فضاسازی ها و فشارهای موجود، ميزان سرمايه گذاری داخلی و خارجی در ايران، نسبت به سال های گذشته به ميزان قابل توجهی افزايش يافته است. اين گفته ها در حالی مطرح می شود که براساس گزارش های رسمی، تعداد قراردادهای خارجی در ايران از ۱۰۰ مورد در سال ۲۰۰۰ به ۱۸ مورد در سال ۲۰۰۷ کاهش یافته است. متاسفانه بعضی آمارهای دروغ و نادرست در جامعه منتشر و عدد سازی می کنند و واقعيات را دگرگون جلوه می هند محمود احمدی نژاد بر اساس گزارش موسسه پژوهشی امريکن انترپرايز ، به جز فرانسه و چين، که بيشترين سرمايه گذاری را در هفت سال اخير در ایران انجام داده اند، ايتاليا، هلند، آلمان و کره جنوبی هم با ايران قراردادهای تجاری بسته اند. اين موسسه، سهم ايران را از سرمايه گذاری های بين المللی در طول سال های ياد شده را ۱۵۳ ميليارد دلار برآورد می کند. با سخت تر شدن حلقه های تحريم های اقتصادی عليه ايران، به گفته کارشناسان، بسياری از سرمايه گذاران به دليل ريسک بالای سرمايه گذاری در ايران از ادامه کار منصرف شده اند. صرف نظر از سخت شدن شرايط سرمايه گذاری، مبادله تجاری با طرف ايرانی، به طور فزاينده ای مشکل تر شده است. بر اساس آمار رسمی سازمان آنکتاد (کنفرانس تجارت و ملل متحد) و همچنين بانک جهانی، سهم ايران از سرمايه گذاری های خارجی اکنون به زير ۵۰۰ ميليون دلار در سال رسیده است. اين رقم در مقايسه با حجم سرمايه گذاري های انجام شده در دبی که ۱۲ ميليارد دلار را تنها در يک سال جذب کرده است، رقمی بسيار حاشيه ای به حساب می آيد. با اين وجود، رييس جمهوری ايران از آمار سرمايه گذاری ۳/۴ ميليادر دلاری در سال ۱۳۸۴ و رقم بالای ۱۰.۳ ميليارد دلاری در سال ۱۳۸۵ حرف می زند. ارقام اعلام شده از نگاه فريدون خاوند، استاد دانشگاه و کارشناس اقتصادی، بسيار غيرواقعی شمرده می شود. وی می گوید که «در دوسال گذشته، دولت آقای احمدی نژاد آمارهايی را مطرح می کند که اين آمار در هيچ جای ديگر ديده نمی شوند.» اين کارشناس اقتصادی تاکيد دارد که کناره گيری شرکت های بزرگ از معاملات پرسود تجاری دليل خوبی بر ناامن بودن ايران برای سرمايه گذاری خارجی است. به گفته آقای خاوند، « در بهره برداری از ميدان نفتی آزادگان، ژاپن عقب نشينی کرد و يا شرکت توتال که به احتمال بسيار زياد از قرارداد با ايران کنار می کشد. بنابراين با توجه به وضعيت داخلی ايران و شرايط متزلزلی که اين کشور در عرصه سياست جهانی به دليل تحريم اقتصادی دارد، حرف زدن از امن بودن ايران برای سرمايه گذاران خارجی با هيچ واقعيتی وفق ندارد.» بر اساس آماری که قبلا منتشر شده، دولت ايران در اواخر سال ۱۳۸۳، از ايجاد ۴۰۰ هزار فرصت شغلی حرف زد، اما آقای احمدی نژاد با آمار جديد می خواهد بگويد که در اين دو سال بيش از يک ميليون فرصت شغلی ايجاد کرده که اين هم با واقعيات ايران همخوانی ندارد چرا که نرخ رشد اقتصادی ايران در سطح بالايی نیست فریدون خاوند صندوق بين المللی پول در تازه ترين گزارش خود اعلام کرده است که رشد اقتصادی ايران به پنج درصد کاهش خواهد یافت. اين گزارش نرخ تورم در ایران را در سال جديد ۶/۱۷ درصد اعلام کرده است. تورم، یکی از بزرگترین چالش های دولت ایران در سال گذشته بود که در مواردی حتی به جنگ لفظی بين محمود احمدی نژاد با نمايندگان مجلس و منتقدان اقتصادی داخلی منجر شده است. بر اساس اين گزارش، در بين ۱۷ کشور خاورميانه و شمال آفريقا غير از ايران تنها کشور يمن از نرخ تورم دو رقمی ۲/۱۲درصدی برخوردار است و ديگر کشورها همگی يا نرخ تورم يک رقمی دارند و يا مثل کشورهای مراکش و عربستان سعودی دارای نرخ تورم منفی هستند. کشورهای الجزاير، بحرين، مصر، اردن، کويت، لبنان، ليبی، عمان، قطر، سوريه، تونس و امارات نيز نرخ تورمی کمتر از سه درصد دارند. اما رييس جمهوری ايران، عقيده دارد که آمارهای ارائه شده صحت نداشته و تنها برای مخالفت با دولت او منتشر می شوند. آقای احمدی نژاد در گزارش خود می گويد:«متاسفانه بعضی آمارهای دروغ و نادرست در جامعه منتشر و عدد سازی می کنند و واقعيات را دگرگون جلوه می هند»، اين در حالی است که اکونوميست در گزارشی اعلام کرده که ايران بالاترين نرخ تورم را در خاورميانه و شمال آفريقا به ميزان ۸/۱۵درصد دارد. به گفته آقای خاوند، منابع داخلی در ايران نرخ تورم را بالای ۲۰ درصد اعلام کرده و آخرين آمار منشره صندوق بين المللی پول هم تورم ۱۷ درصدی را برای ایران در سال جديد پيش بينی کرده است. ايجاد فرصت های شغلی، بر اساس برنامه چهارم توسعه یکی دیگر از مواردی بود که در گزارش اقتصادی رییس جمهوری ایران مورد اشاره قرار گرفت. رييس جمهوری ايران، در گزارشی، ۳/۱۱ درصد را نرخ بيکاری در کشور عنوان می کنند، اين در حالی است که مرکز آمار ايرانی در گزارشی نرخ بيکاری را در جمعيت فعال۱۲.۱ درصد می داند. از سويی مجله اکونوميست ، نرخ بيکاری ايران را در سال ۲۰۰۶، حدود ۱۲ درصد اعلام کرده و با استناد به پيش بينی کارشناسان اقتصادی می گويد که جمهوری اسلامی امسال، ۵/۱۲ درصد جمعيت بيکار خواهد داشت. از نگاه آقای فريدون خاوند، «دولت برای رفع مشکل بيکاری به هر راهی متوسل می شود.» وی با غير واقعی خواندن ايجاد دو ميليون فرصت شغلی در طول سال گذشته اين طور استدلال می کند:« بر اساس آماری که قبلا منتشر شده، دولت ايران در اواخر سال ۱۳۸۳، از ايجاد ۴۰۰ هزار فرصت شغلی حرف زد، اما آقای احمدی نژاد با آمار جديد می خواهد بگويد که در اين دوسال بيش از يک ميليون فرصت شغلی ايجاد کرده که اين هم با واقعيات ايران همخوانی ندارد چرا که نرخ رشد اقتصادی ايران در سطح بالايی نیست. » اين کارشناس اقتصادی با پايين تر خواندن رشد سالانه ايران از ميانگين نرخ رشد منطقه خاورميانه، می گويد که «با توجه به رکود اقتصادی فعاليت های اقتصادی، حرف زدن از ايجاد فرصت های شغلی با اين مقياس نمی تواند درست باشد.»

یمن سفرای خود را از ایران و لیبی فراخواند

Sat, 12 May 2007 15:38:39 +3500

دولت يمن، ضمن اینکه ايران و ليبی را به حمايت از شيعيان مخالف دولت سنی اين کشور متهم کرد، سفيران خود را از اين دو کشور فراخواند تا با آنها در باره آنچه «حمايت اين دو دولت از شورشیان شیعه یمن»، ناميده است؛ مشورت کند. دولت يمن، ضمن اینکه ايران و ليبی را به حمايت از شيعيان مخالف دولت سنی اين کشور متهم کرد، سفيران خود را از اين دو کشور فراخواند تا با آنها در باره آنچه «حمايت اين دو دولت از شورشیان شیعه یمن»، ناميده است؛ مشورت کند. خبرگزاری فرانسه به نقل از ابوبکر القربی وزير امورخارجه اين کشور گفت: «يمن می خواهد با مشورت با سفيران خود، به اطلاعاتی دست يابد که نشان دهد آيا بيگانگان مداخله ای در مسايل داخلی اين کشور دارند یا نه.» شورشيان شيعه در اين کشور به گروه «الحوثی» شهرت دارند، از سه ماه و نیم پيش به اين سو با ارتش اين کشور درگيری دارند. رهبری اين گروه را شخصی به نام عبدالمالک الحوثی به عهده دارد. نبرد بين شيعيان صعده که از اقليت های مذهبی در يمن به حساب می آيند با ارتش و قبايل متحد دولت در دو روز اخير بار دیگر به شدت بالا گرفته است. ارتش يمن سعی دارد که شهر القله، مرکز منطقه رازح را که يک ماه پيش به تصرف شيعيان الحوثی در آمده باز پس بگيرد. همزمان با تحولات اخیر، خبرگزاری فارس به نقل از پايگاه خبری « الإشتراکی» از قول طارق الشامی، سخنگوی حزب حاکم «کنگره ملی يمن» نوشته است: «فراخوانی سفير، ربطی به قطع روابط صنعا با تهران ندارد اما هدف از اين فراخوانی، رايزنی و ارزيابی مواضع است.» به گزارش این خبرگزاری، طارق الشامی با اشاره به تجديد نظر دولت يمن در روابط با ايران و ليبی گفته است: «در داخل يمن، درخواست های ملی وسيعی برای روشن تر کردن روابط با اين کشورها وجود دارد.» ماه گذشته، علی محمد المجعور، نخست وزير يمن در مصاحبه ای با خبرگزاری فرانسه، ليبی و ايران را به حمايت از شورشيان شيعی در اين کشور متهم کرده بود. اين در حالی است که خبرگزاری فارس روز جمعه ۲۱ ارديبهشت ماه نگرانی دولت ايران را از وضعيت شيعيان اين کشور منعکس کرده است. در اين گزارش به نقل از علي اکبر ولايتی، مشاور امور بین الملل آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی، آمده است: « ما نگران اوضاع يمن هستيم زيرا عوامل تفرقه افکن ميان مسلمانان شيعه و سنی در عراق، درصدد ايجاد تفرقه و درگيری ميان مسلمانان يمن هستند.» اين خبرگزاری همچنين با انعکاس بخشی از صحبت های محمود احمدی نژاد، رييس جمهوری ايران در ديدار با وزير امور خارجه یمن که اسفند ماه سال ۸۵ انجام شد، از قول آقای احمدی نژاد نوشت: «جمهوری اسلامی ايران درگيری بين مسلمانان تحت هر عنوانی را غيرقابل قبول ميداند.» وساطت بی نتيجه امير قطر با بالا گرفتن خشونت های مذهبی در يمن، شيخ حمد بن خليفه آل ثانی، امير قطر در راس يک هيات بلند پايه سياسی روز چهارشنبه، ۱۹ ارديبهشت ماه راهی صنعا شد. روزنامه عرب زبان الحيات با اعلام اين خبر نوشته است که هدف از این سفر ميانجيگری بين نيروهای شيعه با دولت ژنرال علی عبدالله صالح است. يمن در حالی لیبی را به دست داشتن در مناقشات مذهبی در اين کشور متهم می کند که عبدالرحمان شلقم، وزير امورخارجه ليبی در مصاحبه ای به خبرگزاری فرانسه، داشتن هرگونه ارتباطی با ناراضيان شيعه در يمن را تکذيب می کند. آقای شلقم که در ماه مارس گذشته از صنعا بازديد کرده بود در عين حال، مدعی شد که دست هايی در تلاش است تا روابط بين ليبی و يمن را مسموم کند.