Radio Free Europe / Radio Liberty

تبعات اذعان ایران به راه‌اندازی مرکزی تازه برای غنی‌سازی

Fri, 25 Sep 2009 19:36:29 +3500

خبرگزاری ایسنا، از قول آنچه یک منبع مطلع نامید خبر راه‌اندازی دومين مركز غنی‌‌سازی‌ ايران تأييد كرده است. این منبع ایرانی که نامش برده نشده در گفت‌وگو با ایسنا، اعلام کرد اخبار برخی از خبرگزاری‌های خارجی مبنی بر اينكه ايران دومين مركز غنی‌‌سازی‌‌اش را راه‌اندازی كرده است صحت دارد و ايران اين مطلب را به آژانس اطلاع داده است.مارک ویدریکر سخنگوی آژانس در بیانیه‌ای که نسخه‌ای از آن برای رادیو فردا فرستاده شده می‌گوید که ایران خبر وجود این نیروگاه را در روز ۲۱ سپتامبر به آژانس اعلام کرده است. در نامه ایران به آژانس آمده است که غنی‌سازی در این نیروگاه تازه تا حد پنج درصد خواهد بود. مورد دیگری که به آن اشاره شده این است که آژانس گفته است از نامهٔ ایران پیداست که هیچ ماده هسته‌ای در این تأسیسات وجود ندارد. پیشتر خبرگزاری‌های بین‌المللی گزارش دادند که ایران به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گفته است سوای تأسیسات غنی‌سازی اورانیوم در نطنز، مرکز دیگری هم برای همین منظور دارد. دیپلمات‌های آژانس اعلام کردند که ایران اوایل همین هفته در نامه‌ای به محمد البرادعی، مدیرکل پیشین آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای این مسئله را فاش کرده است. تا پیش از این تصور بر این بود که تنها تأسیسات غنی‌سازی ایران در نطنز است که تحت نظارت روزانهٔ دوربین‌های آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای است. سعید محمودی کارشناس حقوق بین‌الملل در سوئد می‌گوید که در صورت صحت این گفته‌ها تبعات جدی برای ایران به دنبال خواهد داشت. سعید محمودی می‌گوید: «ایران مطابق پادمان معاهدهٔ منع تکثیر سلاح‌های اتمی موظف است پیش از ساخت یک مرکز غنی‌سازی، آن را به آژانس اطلاع دهد.» آقای محمودی ادامه می‌دهد: «در صورتی که مشخص شود ایران این نیروگاه را آماده استفاده کرده است، این ناقض معاهدهٔ منع گسترش سلاح‌های اتمی است و جامعهٔ جهانی می‌تواند از ایران انتقاد کند.» این خبر در حالی منتشر می‌شود که روز پنجشنبه نیز شورای ملی مقاومت-شاخهٔ سیاسی سازمان مجاهدین خلق، مدعی شد که دو نیروگاه هسته‌ای دیگر را نیز در نزدیکی تهران شناسایی کرده است. افشین علوی، عضو کمیسیون خارجی شورای ملی مقاومت ایران دربارهٔ این دو سایت به رادیو فردا می‌گوید دو سایت توسط شبکه‌های اطلاعاتی سازمان مجاهدین خلق در ایران شناسایی شده است که یکی مرکز تحقیقات فن‌آوری انفجار و ضربه (متفاض) است که در ساختمانی پنج‌طبقه در تهران‌پارس قرار دارد» آقای علوی می‌افزاید مرکز دوم در جنوب شرقی تهران و در حاشیه رودخانه جاجرود و در روستایی با نام سنجریان قرار دارد؛ روستایی که در امتداد جاده‌ای نظامی در امتداد اتوبان شهید بابایی است.» سازمان مجاهدین خلق، برای نخستین بار هفت سال پیش از برنامهٔ هسته‌ای ایران پرده برداشته بود. در همین حال فرانسه نیز ایران را متهم کرد که قطعنامه‌های سازمان ملل را به گونه‌ای جدی نقض کرده است. انتشار این خبر واکنش سران کشورهای گوناگون را به همراه داشت. آنگلا مرکل صدراعظم آلمان گفت که آلمان از انتشار این خبر بسیار نگران است. گوردون براون نخست‌وزیر بریتانیا گفت که ایران در برنامهٔ هسته‌ای خود آژانس را فریب داده است. نیکلا سرکوزی رئیس جمهور فرانسه هم گفت که ایران جامعه جهانی را در راهی خطرناک قرار داده است. سرکوزی وعدهٔ تحریم‌های شدیدتری علیه ایران را داد. ایران تاکنون به دلیل خودداری از توقف غنی‌سازی اورانیوم مشمول سه تحریم از سوی شورای امنیت سازمان ملل شده است. جامعهٔ جهانی نگران آن است که ایران از فن‌آوری غنی‌سازی اورانیوم برای ساخت موادی استفاده کند که لازمهٔ تولید کلاهک‌های هسته‌ای هستند. ایران تمامی این اتهامات را رد می‌کند و می‌گوید فعالیت‌های اتمی‌اش کاربرد صلح‌آمیز دارند و برای تولید انرژی استفاده خواهد شد.

«اسناد کروبی برای آغاز تحقیق در مورد وقایع اخیر کافی است»

Thu, 17 Sep 2009 10:28:10 +3500

مخبر کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی، کاظم جلالی، در گفت‌وگویی با ایسنا گفته است که با داشتن نام و نام خانوادگی کشته‌شدگان، نمی‌توانیم درموردشان تحقیق کنیم. این در حالی است که نماینده دادستان تهران در پنجمین جلسه محاکمه آنچه سران اغتشاشات اخیر نامید گفت که برخی از بازداشت شدگان، از روی عکس و برخی هم با ردیابی ایمیل‌هایشان بازداشت شده‌اند.«نام و نام خانوادگی کشته‌شدگان را داریم، اما امکان تحقیق در مورد آنها وجود ندارد». اینها گفته‌های کاظم جلالی است، مخبر کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی در مصاحبه‌ای با خبرگزاری ایسنا. آقای جلالی می‌گوید چون هیچگونه مشخصه دیگری به غیر از نام و نام خانوادگی افراد ارائه نشده بود، این امکان وجود نداشت که بشود اسامی موجود را پیگیری کرد. منظور آقای جلالی البته کشته‌شدگان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری است. کسانی که معترضان نتایج انتخابات ریاست جمهوری آنها را شهدای جنبش سبز می‌خوانند. علیرضا بهشتی، سخنگوی کمیته پیگیری بازداشت شدگان اخیر، مدتی پیش از بازداشتش به رادیو فردا گفته بود که شمار کشته‌شدگان به ۶۹ نفر می‌رسد: «یک لیست شصت و نه نفره از تعداد کسانی که در این حوادث جان خود را از دست داده اند را به آنها دادیم. اینها از افرادی هستند که دوستانی که در آن دفتر کار می کنند، زحمت کشیده اند و پرونده برایشان تشکیل داده اند، تحقیق کرده‌اند در موردشان، اطلاعات لازم را به دست آوردند.» این اطلاعات لازم اما ظاهراً چندان دردی از خانواده جان‌باختگان دوا نکرده است. حالا دیگر از سه عضو کمیته پیگیری بازداشت‌شدگان اخیر، مرتضی الویری و ابراهیم امینی خود زندانی هستند و علیرضا بهشتی هم با قید وثیقه آزاد. کمیته سه نفره هم که از سوی رئیس جدید قوه قضائیه، آیت‌الله صادق لاریجانی برای رسیدگی به ادعاهای کمیته پیگیری بازداشت شدگان تعیین شده بود، مدارک جمع آوری شده توسط یاران مهدی کروبی را بررسی کرد و اطلاعات ارائه شده از سوی مهدی کروبی را ساختگی خواند. اسنادی که عبدالکریم لاهیجی، نایب رئیس فدراسیون جوامع حقوق بشر در پاریس آنها را از نظر حقوقی کاملاً قابل استناد می‌داند و می‌گوید: «مدارکی که آقای کروبی تا آنجا که من می‌دانم داشتند، چند ویدئو بوده، کسانی که رفته بودند پیش آقای کروبی، یا صحبت‌های آنها را ضبط کرده بودند و یا حتی تصویر هم بوده در آن. مشخصات آنها هم مشخص بوده. کافی است بازهم هویت آنها به مقامات قضایی داده بشود و دیگر با آنهاست که می‌خواهند کشف حقیقت کنند.» پیش از آن هم مأموران امنیتی جمهوری اسلامی با مراجعه به دفتر مهدی کروبی، در آن را پلمب کردند و اسناد و مدارک و سی‌دی‌های حاوی این اسناد را با خود بردند. آقای لاهیجی خود یکی از کسانی است که در بیرون از ایران، اطلاعات مربوط به کشته شدگان و آسیب‌دیدگان را جمع‌آوری کرده است. او به رادیو فردا می‌گوید: «طبق نخستین صورتی که ما [داشتیم] بیش از ۱۷۰ یا ۱۷۲ تن به ما اعلام شده بود. به دو گروه سازمان ملل، گروه تحقیق درباره بازداشت‌های خودسرانه و گروه تحقیق درباره ناپدیدشدگان قهری دادیم، از خانواده‌ها هم خواستیم که آنها ما را در جریان بگذارند و ده‌ها ایمیل برای ما آمد، چه از ایران و چه از جاهای دیگر و همه آنها مشخصات کامل زندانی‌هایشان را اعلام می‌کردند، یا کسانی که ناپدید شده بودند. به خاطر همین ما یک صورت دومی دادیم که بیش از ۲۰۰ اسم در آن بود. در مواردی هم بود که پس از مدتی، یک هفته، ده روز، دو هفته، ایمیل‌های جدیدی برایمان می‌آمد و می‌گفتند که ما بالاخره گمشده‌مان پیدا شد و آزاد شد.» سایت خبری نوروز، وابسته به حزب مشارکت به دنبال انتشار خبر خاکسپاری ۴۴ تن از قربانیان حوادث اخیر در بهشت زهرا، شماره جوازهایی را که برای دفن این کشته‌شدگان صادر شده بود، را هم منتشر کرده است. هرچند کاظم جلالی، مخبر کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی می گوید که تنها با در دست داشتن نام و نام خانوادگی افراد نمی‌شود وضعیت آنها را پیگیری کرد، با این حال یک سؤال بی‌پاسخ می‌ماند: چگونه در قضیه ترانه موسوی، صدا و سیمای جمهوری اسلامی به راحتی تا آنجا پیش رفت که با یک استعلام ساده از ثبت احوال در سراسر ایران تنها سه ترانه موسوی وجود دارد.

ابراز نگرانی درباره وضعيت محمدحسن فلاحيه‌زاده

Sun, 13 Sep 2009 16:15:05 +3500

سازمان گزارشگران بدون مرز در تازه‌ترين بيانيه‌ای که منتشر کرده از وضعيت محمدحسن فلاحيه‌زاده، یک روزنامه‌نگار ايرانی که به اتهام جاسوسی به سه سال زندان محکوم شده، ابراز نگرانی کرده است.سازمان گزارشگران بدون مرز در تازه‌ترين بيانيه‌ای که منتشر کرده از وضعيت محمدحسن فلاحيه‌زاده، یک روزنامه‌نگار ايرانی که به اتهام جاسوسی به سه سال زندان محکوم شده، ابراز نگرانی کرده است. مدت زندان محمدحسن فلاحيه‌زاده تمام شده ولی وی به دليل آنکه توان پرداخت جريمه مالی سنگين‌اش را ندارد بايد در زندان بماند. وی در اعتراض به اين حکم، دست به اعتصاب غذا زده است. رادیو فردا در گفت‌وگويی با رضا معینی، مسئول بخش ايران گزارشگران بدون مرز، از او دربارهٔ جزييات اتهامی اين روزنامه‌نگار زندانی پرسيده است. معينی : اتهامی که در دادگاه به ايشان وارد شده است اتهام جاسوسی است. اگر چه نتوانسته‌اند آن را اثبات کنند. به دليل اينکه آقای فلاحيه‌زاده با چندين رسانه خارجی کار می‌کرده است اين اتهام بر اين مبنا بر او وارد شده است که گويا ايشان از راديوها و رسانه‌هايی که با آنها کار می‌کرده‌اند ، دستمزد دريافت کرده‌اند. مگر دريافت دستمزد از رسانه‌های ديگری، وقتی برای اين رسانه‌ها کار می‌کنی، جرم محسوب می‌شود؟‌ اين يک بحث کلی است که هميشه با جمهوری اسلامی وجود داشته است. کار کردن با رسانه‌های خارجی و دريافت دستمزد در هيچ کجای دنيا به عنوان جاسوسی تلقی نمی‌شود. اينتصور در مورد روزنامه‌نگاران و فعالان ديگر، به محض ارتباط با رسانه‌های خارجی پيش می‌آيد . به ويژه بعد از انتخابات بارها شاهد اين بوده‌ايم که روزنامه نگارانی که با رسانه‌های خارجی کار می‌کرده‌اند به عنوان جاسوس – حداقل – مورد اتهام قرار گرفته‌اند. اما در مورد آقای فلاحيه‌زاده به هيچ عنوان اين گونه نبوده است . يعنی مصاحبه‌های ايشان و صحبت هايشان در دادگاه هم اثبات نشده که مصداق جاسوسی است. به هر حال ايشان را به سه سال و نيم زندان محکوم کردند و به جريمهٔ سنگينی که به نوعی بازپرداخت حقوق ايشان است. يعنی اينکه آقای فلاحيه‌زاده بايستی دو برابر حقوقی را که دريافت می‌کرده است به جمهوری اسلامی مسترد کند. تا آن جايی که ما جريان پرونده را دنبال کرديم بنا به گفتهٔ بسياری از شاهدان عينی در ايران، قاضی حداد يعنی همان آقای حسن زارعی نبی، بی جهت بر دادن جريمه مالی تاکيد می‌کند. آقای فلاحيه‌زاده امروز در زندان گرفتار شده و حکم زندانشان تقريباً تمام شده است. و بايستی به زودی آزاد بشوند اما به خاطر بازپرداخت اين جريمه سنگين در زندانند. و اين بی‌عدالتی‌ست که فقظ آقای فلاحيه‌زاده با به خطر انداختن جانشان ممکن است به اين بی‌عدالتی بتوانند اعتراض کنند. آقای معينی، شما به جريمه سنگينی که آقای فلاحيه‌زاده بايد بپردازد اشاره کرديد. ممکن است بفرماييد اين جريمه چقدر است؟ حدوداً نزديک به ۳۰ ميليون تومان. اين مبلغ را نه تنها آقای فلاحيه‌زاده که تصور می‌کنم هيچ روزنامه‌نگاری ندارد که پرداخت کند. اين يک نوع بی‌عدالتی است که قاضی عمداً روی آن تاکيد می‌کند. اين قاضی بايد مشخص کند که اين پول را زندانی بايد از کجا تهيه کند؟ به چه مرجعی بايد پرداخت کند؟ و چرا اصلا بايستی پرداخت کند. پولی که آقای فلاحی زاده دريافت می کرده حقوقش بوده است. اين پول خرج شده و امروز هيچ دليلی ندارد که بازپرداخت شود. اعتصاب غذای آقای فلاحيه زاده از کی آغاز شده است ؟ ما هم در اطلاعيه هايی که صادر کرده‌ايم خواهان توضيحات جمهوری اسلامی در اين‌باره بوديم . بنابر آنچه که شما هم می‌دانيد اصولاً کسی از درون زندان اوين خبر ندارد. اين که در آن درمانگاه چه می‌گذرد؟ خبر نداريم . اين که برسر زندانيان چه می‌آيد؟ نمی‌دانيم. اما در اين مورد يک يا چند تجربهٔ تلخ داريم . هنوز يکسال نگذشته است که آقای ميرصيافی در همان درمانگاه – به گمان ما – با سهل‌انگاری يا با دخالت دست‌های پنهانی به قتل رسيده است و امروز شديداً نگران آقای فلاحيه زاده هستيم . به همين خاطر هم خواهان توضيح شده‌ايم که اول اينکه اعتصاب غذای ايشان به چه دليل بوده و دوم اينکه جمهوری اسلامی و مسئولين زندان اوين توضيح دهند و مسئوليت خودشان را راجع به آقای فلاحيه‌زاده بپذيرند.

«اتهاماتی با بار سیاسی که هیچ معنایی ندارند»

Sun, 30 Aug 2009 19:50:41 +3500

ديدبان حقوق بشر در نامه‌ای از آيت‌الله صادق اردشير لاريجانی، رئيس جديد قوه قضائيه خواست تا هر چه سريع‌تر تحقيقات بی‌طرفانه‌ای را برای مشخص کردن نقش مقام‌های بلندپايه جمهوری اسلامی ايران در حملات به تجمع‌های مسالمت‌‌آميز معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری و شکنجه زندانيان آغاز کند. جو استورک، مسئول خاورمیانه سازمان دیده‌بان حقوق بشر، به پرسش‌های رادیو فردا در همین ارتباط پاسخ داده است. رادیو فردا: آقای استورک، هدف از نگارش نامه اخیر دیده‌بان حقوق بشر به آیت‌الله لاریجانی چیست؟ بیشتر بخوانید: «نقش مقامات جمهوری اسلامی در شکنجه زندانیان مشخص شود» جو استورک: همان طور که می‌دانيد آيت‌الله لاريجانی، رئيس قوه قضاييه، از سوی آيت‌الله خامنه‌ای به تازگی به اين سمت منصوب شده است. در نظام سياسی ايران، قوه قضاييه حداقل در ظاهر از قوای ديگر مستقل است؛ از قوه مجريه که رئيس آن محمود احمدی‌نژاد است و قوه مقننه به رياست علی لاريجانی. البته سازمان زندان‌ها زير نظر قوه قضاييه است و ما هم از انتصاب آيت‌الله لاريجانی به رياست قوه قضاييه استفاده کرديم تا از او سه درخواست داشته باشيم؛ اول اين که درباره همه نهادهايی که مسئول اعمال خشونت بودند تحقيق کند، چه در تهران و چه در شهرهای ديگر ايران. به ويژه از رئيس پليس، فرماندهان سپاه، داستان تهران و همه افرادی که دستور تيراندازی در رويدادهای اخير ايران را صادر کرده‌اند. دوم اينکه از آقای لاريجانی خواسته‌ايم در مورد زندان‌ها و بازداشتگاه‌های مخفی تحقيق کند و هرچه سريع‌تر دستور تعطيلی آنها را بدهد. سوم اينکه از ايشان خواسته‌ايم پرونده‌های معروف ديگری را بازگشايی کند، از جمله پرونده قتل دو خانم که يکی از آنها زهرا کاظمی، روزنامه‌نگار ايرانی- کانادايی است که هرگز تحقيقات کامل و جامعی در مورد مرگ او صورت نگرفت. آقای استورک، سازمان ديده‌بان حقوق بشر به محاکمه شماری از اصلاح‌طلبان هم اعتراض کرده است، درحالی که جمهوری اسلامی آنها را عوامل کودتای مخملی می‌خواند. نظر شما دراين باره چيست؟ اول به طور دقيق بگوييد کودتای مخملی چيست. اين واژه اگر معنايی داشته باشد اين است که عده‌ای خواهان تغيير مسالمت‌آميز سياسی هستند. اما اين مسئله اصلاً به عنوان جرم تعريف نمی‌شود. اينها صرفاً اتهاماتی با بار سياسی است که هيچ اعتباری ندارد. رئيس پليس تهران گفته کسی در بازداشتگاه کهريزک کشته نشده است. آيا سازمان ديده‌بان حقوق بشر مدرکی مبنی بر کشته شدن زندانيان دارد؟ مدرکی نداريم، اما عميقاً مظنون هستيم. ببينيد افرادی در اين زندان جان باخته‌اند و اين مسئله‌ای است که مقامات به خصوص رئيس سازمان زندان‌ها و رئيس پليس پذيرفته‌اند. سؤال اين است که اين افراد چگونه مرده‌اند؟ وضعيت آن زندان آن قدر وحشتناک بوده که مجلس ايران چند سال پيش خواستار تعطيلی آن شده بود. وقتی کسی در زندان می‌ميرد بايد تحقيقاتی در اين مورد انجام شود. پليس می‌گويد در اثر ويروس و بيمای مننژيت اين مرگ‌ها روی داده است، ما نمی‌دانيم و به حرف‌های مسئولان هم اعتمادی نداريم، بايد در اين مورد تحقيقاتی انجام شود.

روزنامه‌نگاران ایرانی تحت فشار نهادهای امنیتی

Sat, 29 Aug 2009 17:17:36 +3500

ایران بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران در دنیاست. این گفته‌ای است که سازمان‌های مدافع حقوق روزنامه‌نگاران، از جمله سازمان گزارشگران بدون مرز، بارها به آن اشاره کرده‌اند. بازداشت ده‌ها روزنامه‌نگار پس از انتخابات ریاست‌ جمهوری در ایران خود گواهی بر وضعیت روزنامه‌نگاران در ایران است.ایران بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران در دنیاست. این گفته‌ای است که سازمان‌های مدافع حقوق روزنامه‌نگاران، از جمله سازمان گزارشگران بدون مرز، بارها به آن اشاره کرده‌اند. بازداشت ده‌ها روزنامه‌نگار پس از انتخابات ریاست‌ جمهوری در ایران خود گواهی بر وضعیت روزنامه‌نگاران در ایران است. احمد زيدآبادی، شيوا نظرآهاری، هنگامه شهيدی و بهمن احمدی امويی همراه با ده‌ها نام ديگر همگی کسانی هستند که کارشان نوشتن، عکس گرفتن و تهيه مطلب برای مطبوعات است، رسانه‌هايی که در دنيا به رکن چهارم دموکراسی شهرت دارند. بیشتر بخوانید: نامه روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی به مراجع تقلید اکنون احمد زيدآبادی، يکی از روزنامه‌نگاران بازداشت شده، در ديدار با همسرش می‌گويد که در زندان به مرز جنون رسيده و قصد خودکشی داشته است. مهديه محمدی، همسر احمد زيدآبادی، در اين باره به راديوفردا گفته است: «علاوه بر ۱۳ روز اعتصاب غذای آقای زيدآبادی در سلول انفرادی، ۱۸ روز ديگر هم که آنجا مانده حالت جنون به او دست داده است و خودش می‌گفت نمی‌توانم توضيح دهم، فقط به فکر اين بودم که خودم را از بين ببرم«. مادر هنگامه شهيدی، روزنامه‌نگار و عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی و مشاور امور بانوان مهدی کروبی، هم درباره وضعيت دخترش به راديوفردا چنين گفته است: «من برای سلامتی دخترم واقعاً نگران هستم. ۲۰ روز است که از او هيچ خبری ندارم، نمی‌دانم اصلا در اوين است يا نه. زمانی که دخترم را گرفتند من تا ۲۰ روز اصلاً اطلاع نداشتم که او را کجا برده‌اند. به هر جا مراجعه می‌کردم می‌گفتند اسمش در کامپيوتر ما نيست و نمی‌دانيم چه کسانی او را بازداشت کرده‌اند و کجا برده‌اند». البته بی‌خبری از حال و روز هنگامه شهدی چندی بعد با تلفن او به مادرش پايان يافت. هنگامه شهيدی پس از ۴۰ روز بازداشت در تماسی تلفنی با مادرش از افت شديد فشار خون خود در زندان خبر داد و درخواست کرد آخرين نسخه پزشکی او به مقامات اوين تحويل داده شود. بهمن احمدی امويی، از روزنامه‌نگاران حوزه اقتصاد که در وب‌سايت شخصی‌اش نگاهی هم به مسايل سياسی روز در ايران داشت، به گفته برادرش ۶۰ روز است که در زندان انفرادی به سر می‌برد. برادر او درباره اتهام بهمن احمدی امويی به راديوفردا می‌گويد: «هنوز اتهام او مشخص نشده و ما نمی‌دانيم. ما می‌خواهيم هر چه زودتر وضعيت او مشخص شود، يا بگويند جرمش چيست يا او را آزاد کنند». سازمان گزارشگران بدون مرز، يکی از نهادهای مدافع حقوق روزنامه‌نگاران، ايران را بزرگ‌ترين زندان روزنامه‌نگاران می‌داند. اما ظاهراً تهديد روزنامه‌نگاران محدود به دوران بازداشت و زندان آنها نمی‌شود. رضا معينی، مسئول بخش ايران در سازمان گزارشگران بدون مرز، در اين باره به راديوفردا می‌گويد: «بعد از ۲۲ خرداد و حوادثی که در ايران رخ داد، اين شکل بازجويی، تهديد قضايی و احضار از طرف نيروهای امنيتی همچنان ادامه دارد. حتی روزنامه‌نگارانی که آزاد شدند، دوباره احضار و مورد بازجويی قرار می‌گيرند يا تلفنی تهديد می‌شوند. حتی بسياری از روزنامه‌نگارانی که در شهرستان‌ها بودند و فعاليت آن‌چنانی در حوادث بعد از انتخابات نداشتند به نهادهای امنيتی احضار شده‌اند تا درباره برخی از فعاليت‌های خود توضيح دهند». بر پايه گزارش‌ها، هنگامي كه فريده غيرت، وکيل مدافع بهمن احمدی امويی، روزنامه‌نگار زندانی، برای پيگيری پرونده او به دادگاه انقلاب تهران مراجعه کرده بود، مسئولان شعبه امنيت دادگاه می‌گويند پرونده قضايی بهمن احمدی امويی گم شده است. برادر بهمن احمدی امويی اين مسئله را تأييد می‌کند و می‌گويد: «وقتی وکيل برادرم به دادگاه انقلاب رفته بود، رئيس دادگاه به او گفته بود پرونده بهمن را در اختيار ندارند چون گم شده است و از وکيل خواسته بود هر چه زودتر شماره پرونده بهمن را پيدا کند تا بتوانند وضعيت بهمن را مشخص کنند». سازمان گزارشگران بدون مرز از بازداشت ده‌ها روزنامه‌نگار در ايران پس از انتخابات رياست جمهوری خبر می‌دهد. برخی ديگر از روزنامه‌نگاران هم از گفت‌وگو با رسانه‌ها منع شده‌اند و اعمال فشار بر روزنامه‌نگاران ايرانی از سوی نهادهای اطلاعاتی و امنيتی و قضايی قصه‌ای است که هنوز به پايان نرسيده است.

مصطفایی: در مورد آزار جسمی دادخواه بزرگنمایی شده است

Sun, 23 Aug 2009 13:23:53 +3500

برخی از وب‌سایت‌های خبری معترضان به نتایج انتخابات چندی پیش اعلام کردند که محمدعلی دادخواه، حقوقدان ایرانی در زندان مورد ضرب و شتم و شکنجه‌های فیزیکی قرار گرفته‌است.این منابع از قول «منابع آگاه» که نامی از آنها برده نشد، نوشتند که از جمله شکنجه‌هایی که در زندان بر آقای دادخواه اعمال شده یکی هم آن بوده که «بازجویان علاوه بر ضرب و شتم شدید دکتر دادخواه، او را از طبقه سوم یک راه پله مارپیچ به سمت پایین هل می‌دادند و سپس در حین سقوط او را می‌گرفتند.» گفته‌هایی که محمد مصطفایی، یکی از وکلای مدافع محمدعلی دادخواه آن را رد می‌کند. محمد مصطفایی در گفت‌وگویی با رادیو فردا گفته است که مسئله «به این شدت نبوده است.» آقای مصطفایی می‌گوید که آقای دادخواه «به ما گفته زمانی که چشم‌بند داشته و می‌خواسته از پله‌ها بالا و پايين برود، کسی که آقای دادخواه را هدايت می کرده او را هل می‌داده و بعد او را می‌گرفته است.» وی می‌افزاید که شماری از همکارانش که وکلای آقای دادخواه هستند با او ملاقات کرده‌اند و درباره شکنجه جسمی آزار دهنده چیزی نشنیده‌اند. وکیل محمدعلی دادخواه بیان چنین مطالبی را «بزرگ‌نمایی» می‌داند و می‌گوید که این گفته‌ها را «تکذیب» می‌کند. محمدعلی دادخواه کمتر از یک‌ماه پس از اعلام نتایج انتخابات بحث‌انگیز ریاست جمهوری در ایران، در روز ۱۷ تیرماه ۱۳۸۸ بازداشت شد. محمدعلی دادخواه در حالی بازداشت شد که با شماری از وکلای جوان، برای بحث درباره آیین‌نامه جدید قوه قضاییه دور هم جمع شده بودند. آیین‌نامه‌ای که جامعه وکلای ایران گفته بود که استقلال کانون وکلا را از میان می‌برد. اندکی پس از آغاز این جلسه چندین مأمور امنیتی وارد دفتر وکالت محمدعلی دادخواه شده و او را به همراه سایر حاضران در جلسه بازداشت کردند و گرچه دیگر همراهان آقای دادخواه همان روز آزاد شدند اما مأموران امنیتی پس از بازرسی از دفتر محمدعلی دادخواه مدعی کشف اسلحه و مواد مخدر از دفتر وکالت وی شدند. لطمه روحی و روانی بر اثر قطع ارتباط با خارج محمد مصطفایی همچنین به رادیو فردا گفته است که آقای دادخواه مدتی است که به بند عمومی منتقل شده است و وضعیت وی نیز نسبتاً خوب است. به اعتقاد وکیل مدافع محمد دادخواه مهم‌ترین فشاری که در شرایط زندان به زندانی وارد می‌شود آن است که «با خارج از بازداشتگاه هيچ ارتباطی ندارند و امکانات لازم برايشان فراهم نيست، دستشان از رسانه‌ها کوتاه است، نمی‌توانند کتاب بخوانند و حتی اجازه داشتن قلم و کاغذ هم ندارند.» محمد مصطفایی می‌افزاید که «چنين شرايطی باعث می شود انسان از نظر روحی و روانی لطمه ببيند.» محمدعلی دادخواه، که فعالیت‌های زیادی در زمینه حقوق بشر و میراث فرهنگی داشته است علاوه بر وکلالت بیش از چهار هزار پرونده دانشجویی، وکیل پرونده‌های میدان نقش جهان اصفهان، که باعث شدند، سه طبقه از برج جهان‌نما تخریب شود و میدان نقش جهان از لیست میراث جهانی حذف نشود. محمد مصطفایی می‌گوید که تاکنون تاریخی برای برگزاری دادگاه محمدعلی دادخواه درنظر گرفته نشده است. وی ضمن انتقاد از فضای بسته دادگاه‌ها می‌گوید «اگر فضا به اين صورت بسته بماند کشور ضربه می‌بيند.» به اعتقاد محمد مصطفایی «بايد حق دفاع را به تمام افرادی که متهم هستند بدهيم چه متهم به قتل و سرقت و کلاه برداری باشند و چه متهم به اقدام عليه امنيت ملی. اين امکانات به صورت باز و شفاف، همان طور که در قانون حفظ حقوق شهروندی آمده، بايد در اختيار همه قرار داده شود.»

رمضان؛ از طرح ویژه سینماهای ایران تا «خرمای اوباما»

Sat, 22 Aug 2009 20:38:57 +3500

صدای محمدرضا شجریان، مثنوی افشاری، مناجات «ربنا» و اذان موذن‌زاده اردبیلی، بخشی از نواهایی هستند که برای شمار زیادی از ایرانیان یادآور فرا رسیدن ماه رمضان است.پخش صدای محمدرضا شجریان اما به خواست او و در اعتراض به برنامه‌های تلویزیونی پس از انتخابات بحث‌انگیز ایران ممنوع شده و هنوز معلوم نیست که این محدودیت شامل نوای «ربنا» هم می‌شود یا خیر. از ماه رمضان و حاشیه‌های رسانه‌ای آن که بگذریم شاید چالش بزرگ مراجع روحانی در جمهوری اسلامی تلاش برای رؤیت هلال ماه رمضان یا آنگونه که خود می‌نامند استهلال باشد، مسئله‌ای که برای آن حتی ستادی هم در نظر گرفته‌اند: ستاد استهلال. چالشی که روحانیان و مراجع دست‌کم دوبار در سال با آن مواجهند. اعلام اولین روز ماه رمضان و نیز اعلام روز عید فطر عید جشن پایان ماه رمضان. همزمان مقام‌های دولتی در ایران نیز به تکاپو افتاده‌اند تا شاید گذراندن ماه رمضان را با وجود تورم اقتصادی ۱۳ درصدی در ایران برای روزه‌داران ساده‌تر کنند. وحید کیارشی که خبرگزاری فارس از او با عنوان معاون برنامه‌ریزی استانداری تهران نام برده است می‌گوید قیمت نان سنتی افزایشی نداشته است و حتی بهبود کیفیت صورت گرفته که آثار آن را در ماه رمضان شاهد خواهیم بود. وی در پاسخ درباره بهای نان سنگگ که در تهران بین ۳۰۰ تا ۱۵۰۰ تومان فروخته می‌شود گفته است «نان سنگگ با آرد آزاد و ۷۵۰ گرم خمیر باید به قیمت ۳۵۰ تومان و اگر کنجد داشته باشد باید ۴۰۰ تومان فروخته شود که این استاندارد ماست، پس نمی‌توانیم برای انواع وزن‌ها قیمت استاندارد تعیین کنیم. » معمولاً در روزهای منتهی به آغاز ماه رمضان تلاش مسئولان برای در دسترس قرار دادن اجناس ارزان آغاز می‌شود. حسین صفایی مدیر عامل سازمان میوه و تره‌بار شهرداری تهران به خبرگزاری ایسنا از طرح «ضیافت» خبر داده است؛ طرحی که به گفته وی «برای نخستین بار در میادین میوه و تره‌بار و برای ارائه تخفیف ویژه به شهروندان در ماه رمضان برای دریافت اقلام مصرفی اجرایی می‌شود». وی اظهار داشت: «به دلیل گرانی برخی از اقلام مصرفی مردم در ماه رمضان، میادین میوه و تره‌بار در یک اقدام فوری عرضه محصولات لبنی، مواد غذایی و کالاهای اساسی را با ارائه تخفیف ویژه برعهده گرفته است. بانک‌ها و البته ادارات دولتی هم از حال و هوای ماه رمضان بی‌بهره نمانده‌اند. در بخشنامه‌ای که دبیر هیئت دولت به اعضای هیئت دولت و استانداران سراسر کشور ارسال کرده است، زمان آغاز به کار ادارات در ماه رمضان در تهران ساعت ۹ صبح و پایان آن ساعت ۱۴ اعلام شده است. بر اساس مصوبه دولت، بانک مرکزی موظف شده است ساعت فعالیت بانک‌ها را به گونه‌ای تنظیم کند که فعالیت آنها دست کم ۳۰ دقیقه قبل از ادارات و دستگاه‌های دولتی، آغاز شود. در این بخشنامه آمده است که فعالیت ادارات و بانک ها در روزهای ۱۹ و ۲۳ رمضان (۱۸ و ۲۲ شهریور) با یک ساعت تأخیر نسبت به دیگر روزهای این ماه آغاز خواهد شد. در سینماها هم همزمان با شروع ماه رمضان در قالب طرحی با عنوان «از افطار تا سحر» بلیط به صورت نیم‌بها عرضه می‌شود. این خبر را خبرگزاری مهر منتشر کرده است. بنابراین اگر حال و حوصله سینما رفتن آن هم بعد از افطاری را دارید می‌توانید از روز اول شهریورماه پس از افطار تا ساعت ۲ بامداد در سالن‌های تاریک سینما بنشینید و فیلم تماشا کنید. به گفته علی سرتیپی مدیر شرکت پخش این طرح با حمایت سازمان صدا و سیما، معاونت سینمایی، موسسه سینما شهر و انجمن سینماداران اجرا می‌شود. معاون فرهنگی سازمان اوقاف و امور خیریه کشور از اعزام هزار مبلغ به منظور تبلیغ به سراسر کشور در ماه رمضان خبر داده است. حجت‌الاسلام حسین احمدیان در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی فارس از اعزام ۳۰۰ مربی علوم قرآنی از استان قم و ۲۰۰ دانشجوی علوم قرآنی به سراسر کشور برای نشر معارف قرآن اعزام شدند. رؤسای اتحادیه‌های صنفی گوناگون و ریز و درشت در ایران هم از کاهش قیمت‌ اجناس صنف خود خبر می‌دهند. از جمله رحیم مقیمی است رئیس اتحادیه پلاستیک از کاهش ۲۵ درصدی قیمت ظروف یکبار مصرف به مناسبت فرا رسیدن ماه رمضان خبر داد چرا که به گفته او هر سال با آغاز ماه رمضان میزان مصرف بعضی اجناس پلاستیکی نظیر ظروف یکبار مصرف افزایش می‌یابد . باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا هم پیامی به مناسبت آغاز ماه رمضان فرستاده است. پیامی که در آن ضمن تبریک ماه رمضان به مسلمانان جهان از پیشبر آرمان‌هایی مشترک هم سخن گفته است. آقای اوباما در پیام ویدئویی خود که روز جمعه در تارنمای کاخ سفید قرار گرفت ضمن تبریک فرا رسیدن ماه رمضان به مسلمانان جهان گفت که آمریکا به برپایی دنیایی ایمن و همراه با صلح، پایبند است. رئیس جمهور آمریکا همچنین گفت که رمضان را ماهی فرخنده برای مسلمانان آمریکا و سراسر جهان آرزو می‌کند. آقای اوباما افزود هدف او تاکید بر تعهد دولت آمریکا سرآغاز نوینی بین آمریکا و مسلمانان سراسر جهان است. یکی از مواد غذایی پرمصرف در ماه رمضان خرماست. میوه‌ای که به نوشته خبرگزاری مهر، به دلیل افزایش ۲۰ درصدی صدور آن به کشورهای ترکیه، پاکستان، لبنان و آسیای میانه ، قیمت آن در داخل به ازای هر کیلو دو هزار و ۵۰۰ تا سه هزار و ۵۰۰ تومان رسیده است. خرما همان میوه‌ای که در کشور مصر تولیدکنندگان آن به دلیل رویکرد مثبت اخیر باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا به جهان اسلام، نام بهترین خرمای سال خود را «خرمای اوباما» گذاشتند.

براتی: نوعی توازن قوای پنهان مانع از دستگیری موسوی و کروبی است

Sun, 16 Aug 2009 18:20:58 +3500

همزمان در هفته‌های اخیر گمانه‌زنی‌هایی هم در ارتباط با احتمال بازداشت سران معترضان، آقایان موسوی و کروبی هم مطرح شده است. مهران براتی، تحلیلگر مسائل سیاسی در آلمان در گفت‌وگو با رادیو فردا به دلایل خودداری از بازداشت رهبران معترضان می‌پردازد.به دنبال پخش اعلاميه‌هایی درباره تجمع منتقدان در مقابل روزنامه اعتماد ملی، مهدی کروبی روز جمعه با استقبال از تجمع منتقدان، از هواداران خود خواسته است برای حفظ آرامش روز دوشنبه تجمعی در همین محل برگزار کنند. همزمان در هفته‌های اخیر گمانه‌زنی‌هایی هم در ارتباط با احتمال بازداشت سران معترضان، آقایان موسوی و کروبی هم مطرح شده است. مهران براتی، تحلیلگر مسائل سیاسی در آلمان در گفت‌وگو با رادیو فردا به دلایل خودداری از بازداشت رهبران معترضان می‌پردازد. رادیو فردا: آقای براتی، به چه دلیل تاکنون مقام‌های نظام جمهوری اسلامی از بازداشت و برخورد با سران معترضان خودداری کرده‌اند؟ مهران براتی: آقای موسوی تنها فردی است که از زمان ایجاد شورای تشخیص مصلحت تاکنون، به پیشنهاد آقای خامنه‌ای عضو این شورای تشخیص مصلحت بوده. غیر از ایشان فقط آیت‌الله توسلی همیشه عضو بودند یعنی در این ۲۵ سال گذشته دائم عضو بودند، که ایشان فوت شدند. تا روز انتخابات هم ایشان فرستاده آقای خامنه‌ای در این شورا بودند. بنابراین ایشان فردی نبودند که خارج از نظم و نظام جمهوری اسلامی قرار گرفته باشند و چنانچه اعضای شورای تشخیص مصلحت که یکی از آنها هم موسوی است به علت اعتراضات مربوط به انتخابات دستگیر شوند، آن وقت دیگر این جنگ علنی به این معنا خواهد بود و ما دیگر با یک حکومت نظامی روبه رو هستیم که قوانین مخصوص خودش را دارد و دیگر این تحت عنوان جمهوری اسلامی و دادگاه ویژه انقلاب قابل بررسی نیست. در مورد آقای کروبی وضع طور دیگری است. ایشان دیگر عضو نهادهای مهمی نظیر تشخیص مصلحت یا شورای نگهبان نبودند. ولی ایشان هم موقعیت مشابهی دارند. عدم دستگیری اینها هم یک مقدار بر می‌گردد به وجود توازن قوای موجود که یک نوع توازن قوای پنهانی وجود دارد که ابعادش را ما هنوز نمی‌شناسیم. اشاره کردید که آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، هنوز به این نتیجه نرسیده‌اند که بخواهند با سران این اعتراض‌ها، یعنی آقایان کروبی و موسوی برخورد کنند. از طرف دیگر هم می‌بینیم که آقای کروبی طی فراخوانی از هوادارانشان خواستند که مقابل ساختمان روزنامه اعتماد ملی تجمع کنند. مقام‌های جمهوری اسلامی هم نشان دادند در طی این هفته‌ها و ماه‌های اخیر که این حرکت‌های اعتراضی را نمی‌پسندند و با آنها برخورد می‌کنند. پرسش این است که این اصطکاک و تنش بین مقام‌های جمهوری اسلامی با آقایان کروبی و موسوی، تا کی می‌تواند ادامه پیدا کند؟ اینکه اصلاً مقام‌های جمهوری اسلامی چه کسانی هستند، این بنیان قدرت در جمهوری اسلامی توسط چه کسانی پایه‌گذاری و رهبری می‌شود، مسئله غامض و پیچیده‌ای است. به نظر من در جمهوری اسلامی، شبکه‌های متعدد قدرت، عمل می‌کنند؛ اینها در هم تداخل دارند. ظاهر مسئله این طور است که آقای خامنه‌ای در رأس نشسته‌اند و گویا ایشان تصمیم می‌گیرند. ولی به نظر من این طور نیست. شبکه‌های متفاوت قدرت با توانایی‌های مالی و سیاسی که دارند، به خصوص در زمینه‌های مالی، عمل می‌کنند و این عملکرد سیاسی این شبکه‌ها همسو نیست. یک ریزشی در تمام شبکه‌ها به وجود آورده و نتیجه‌اش این است که یک سیاست واحد در مورد چگونگی برخورد به این حرکت به اصطلاح اصلاح‌طلبی که در رأس آن آقای موسوی و کروبی قرار گرفتند، دیده نشود. اشاره کردید به درگیری‌هایی که بین گروه‌های موافق و مخالف هست. آن طور که به نظر می‌رسد، تعداد زیادی از افراد مردم به نتیجه انتخابات معترض هستند. پرسشی که به وجود می‌آید این است که رهبر جمهوری اسلامی با اتکا به چه پشتوانه‌ای با این اعتراض‌ها مقابله می‌کند. این برخورد آقای خامنه‌ای مستظهر به چه نیرویی است؟ آقای خامنه‌ای از زمانی که تشخیص داد که به لحاظ سیاسی، حمایت اکثریت جامعه روحانیت را نمی‌تواند داشته باشد، در حقیقت یک تصمیم سیاسی گرفت و آن این بود که از جامعه روحانیت دور، تکیه به سپاه و بسیج و در همین رابطه تکیه به احمدی‌نژاد و سران سپاه... پایه منطقی جمهوری اسلامی اصلاً وجود روحانیت شیعه است. اگر روحانیت شیعه را از رهبری سیاسی این نظام دور کنی، دیگر آن فرایافت اولیه جمهوری اسلامی از میان رفته است و ما با یک حکومتی روبه‌رو هستیم شبیه حکومت نظامی جمهوری اسلامی پاکستان. بنابراین ما دیگر حکومت اسلامی با برنامه قانون اساسی جمهوری اسلامی که مورد نظر آقای خمینی بود، نخواهیم داشت. این یک جمهوری اسلامی دیگری است. به همین دلیل هم الان آقای خامنه‌ای برای حفظ قدرت شخصی خودش جمهوری اسلامی را در حقیقت ترک کرده است و نزدیک شده است به جمهوری نظامی شبیه آنچه که در پاکستان هم وجود داشت.

بازداشت و بازخواست به خاطر باورهای مذهبی

Sun, 16 Aug 2009 16:36:02 +3500

بیش از چهار ماه از بازداشت مرضیه امیری‌زاده اسماعیل‌آبادی٬ ۳۰ ساله، و مریم رستم‌پور٬ ۲۷ساله، دو ایرانی مسیحی می‌گذرد. این دو شهروند ایرانی نزدیک به ۱۰ سال پیش، از اسلام به مسیحیت گرویدند. سامان کامور، مسئول بخش مسیحیان مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در گفت‌وگو با رادیو فردا جزئیات بیشتری از پرونده این دو شهروند مسیحی ایرانی را عنوان می‌کند.بیش از چهار ماه از بازداشت مرضیه امیری‌زاده اسماعیل‌آبادی٬ ۳۰ ساله، و مریم رستم‌پور٬ ۲۷ساله، دو ایرانی مسیحی می‌گذرد. این دو شهروند ایرانی نزدیک به ۱۰ سال پیش، از اسلام به مسیحیت گرویدند. در روزهای اخیر جلسه تفهیم اتهام این دو نوکیش مسیحی با حضور قاضی حداد برگزار شد، جلسه‌ای که بنابر گزارش منابع مسیحی از آنان خواسته شد تا منکر اعتقاداتشان شوند. سامان کامور، مسئول بخش مسیحیان مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در گفت‌وگو با رادیو فردا جزئیات بیشتری از پرونده این دو شهروند مسیحی ایرانی را عنوان می‌کند. رادیو فردا: آقای کامور، تازه‌ترین اطلاعات شما در باره این شهرندان ایرانی مسیحی شده چیست؟ سامان کامور: طبق گزارش‌هایی که به ما رسیده، آخرین اخبار حاکی از آن است که در روز یکشنبه ۱۸ مردادماه یک جلسه دادگاه تشکیل شده که آقای حدادی، معاون دادسرا، آن را اداره کرده است. مریم و مرضیه را در آنجا به خاطر ایمان مسیحی و اعتقادات و باورهای مذهبی‌شان مورد بازخواست قرار می‌دهند. جزییات بیشتری در مورد این دادگاه می‌دانید؟ نمی‌شود اسم این برنامه‌ها را دادگاه گذاشت، چون این بازداشت‌شدگان وکیل مدافع نداشتند که از آنها دفاع کند و در آن روز قاضی هم حضور نداشت. در واقع می‌توانیم بگوییم یک جلسه نمایشی تفهیم اتهام یا جلسه دادگاهی تفتیش عقاید بوده که ریاست آن را آقای حدادی، معاون دادسرای انقلاب، به عهده داشته است. آقای حدادی در این جلسه بارها از این دو نفر می‌خواهد باورهای دینی خود را انکار کنند و به میراث گذشته و دین آباء و اجدادی خود برگردند. اما پرسش و پاسخ‌هایی که صورت می‌گرفته با مخالفت این دو خواهر مسیحی مواجه شده و آنها گفته‌اند هرگز حاضر نیستند از چیزی که به آن اعتقاد دارند دست بکشند. خانم‌ها امیری‌زاده و رستم‌پور از چه تاریخی بازداشت شده‌اند و نحوه بازداشت آنها چطور بوده است؟ این دو در ۱۵ اسفندماه سال گذشته توسط مأمورین امنیتی و لباس شخصی در آپارتمان محل اقامت خود بازداشت می‌شوند و در ضمن آپارتمان‌هایشان مورد تفتیش و بازرسی قرار می‌گیرد و چیزهایی که به نظر آقایان می‌توانسته به عنوان مدرک تلقی شود با خودشان می‌برند. در ابتدا آنها را به ستاد امنیتی ۱۳۷ گیشا در غرب تهران و سپس به بازداشتگاه وزرا شعبه ۲ دادگاه انقلاب در بخش امنیتی انتقال می‌دهند که در آنجا با چشم بسته بارها مورد بازخواست و تحت فشار شدید قرار می‌گیرند. علت بازداشت این افراد چیست، آیا در منزل آنها به عنوان مثال جلساتی برای مناجات و دعاخوانی تشکیل شده است؟ امروز حکومت تلاش می‌کند در داخل کشور یک نوع پاکسازی دینی انجام دهد و این فشار را روی اقلیت‌های دینی وارد می‌کند، به خصوص در بخش جامعه مسیحیان فارسی‌زبان که امروز به عنوان بزرگترین اجتماع مسیحی در ایران شناخته می‌شوند که همواره جمعیت آنها رو به رشد و گسترش است. در طول چند سال گذشته به خصوص در دوران آقای احمدی‌نژاد موج دستگیری‌ها و ایجاد رعب و وحشت در میان نوکیشان مسیحی بیشتر شده و حکومت سعی دارد جنبه‌های دینی و مذهبی خود را آشکارا شدت بخشد. در هفته‌های اخیر در اطراف تهران و شهر رشت بیش از ۳۰ نفر را در این زمینه بازداشت کرده‌اند و هشت نفر از آنها همچنان در زندان هستند. دولت در تلاش است جلوی رشد و گسترش مسیحیت را در ایران بگیرد و تمرکز دولت بیشتر بر روی افرادی است که از دین اسلام به مسیحیت روی می‌آورند. وکیل این دو خانم مسیحی قبلاً آقای عبدالفتاح سلطانی بود. با توجه به این که ایشان اکنون در زندان به سر می‌برد آیا وکیل دیگری دفاع از این دو خواهر را به عهده دارد؟ اول قرار بود آقای سلطانی از کانون وکلای حقوق بشر کار را به عهده گیرد که متأسفانه در حال حاضر خودشان در زندان هستند، ولی این خانم‌ها تا کنون هیچ وکیلی نداشتند.

درخواست برای ایفای وظیفه خبرگان؛ «نشانه‌ای از بلندتر شدن یک صدا»

Sat, 15 Aug 2009 18:04:05 +3500

مجمع نمایندگان ادوار مجلس در نامه‌ای به رئیس مجلس خبرگان به صراحت خواستار عمل به وظایف خبرگان درخصوص اصل ۱۱ قانون اساسی شده است. اصلی که مربوط به امکان برکناری رهبر در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی است.مجمع نمايندگان ادوار مجلس، یکی از تشکل‌های اصلاح‌طلب به تازگی در نامه‌ای به اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس مجلس خبرگان، خواسته است تا به وظایف قانونی خود عمل کند؛ وظایفی که در اصل ۱۱۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی به آنها اشاره شده است. بخشی از این اصل قانونی که نامه نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی، ناظر به آن است بدین شرح است: «هر گاه رهبر از انجام وظایف قانونی خود ناتوان شود یا فاقد یکی از شرایط مذکور در اصول پنجم و یکصد و نهم گردد، یا معلوم شود از آغاز فاقد بعضی از شرایط بوده است، از مقام خود بر کنار خواهد شد. تشخیص این امر به عهده خبرگان مذکور در اصل یکصد و هشتم است...» منتقدان چه می‌گویند: درخواست از مجلس خبرگان برای بررسی عملکرد رهبر ایران آیت‌الله دستغیب خواهان برگزاری نشست علنی خبرگان شد بیشتر بخوانید: بیانیه آیت‌الله دستغیب؛ «بحران ایران و مسئله رهبری» یادداشت: شکاف‌ها در روحانیت شیعه عمیق‌تر می‌شود مجلس خبرگان؛ یک سخنرانی، یک نامه و چند اختلاف رهبر ایران و منتقدان داخل حکومت؛ «اختلاف و سکوت» نامه نمایندگان ادوار مجلس، در شرایطی منتشر می‌شود که اظهارنظرها درباره نتیجه دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و همچنین برخورد با معترضان و بازداشتی‌ها همچنان ادامه دارد. مجمع ادوار نمايندگان بررسی اقدامات نيروهای امنيتی و نظامی زیر نظر رهبر ایران در جريان اعتراضات اخير را مهم دانسته و تأکيد کرده است که قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران می تواند محور احيا اعتماد عمومی باشد. طی روز های اخير اين دومين درخواست از مجلس خبرگان رهبری برای بررسی وقايع پس از انتخابات رياست جمهوری در ايران است. حسن شریعتمداری، تحلیلگر مسائل سیاسی در هامبورگ آلمان، معتقد است که این نامه به خودی خود ممکن است چندان اهمیتی نداشته باشد اما، به گفته وی، نشان از «بلندتر شدن» یک «صدا» دارد. صدایی که یک خواست را فریاد می‌زند: «رهبر و خطاهایی که از سوی او صورت گرفته باید مورد بررسی قرار گیرد.» به گفته آقای شریعتمداری، این نامه و نیز نامه آیت‌الله علی‌محمد دستغیب، نماينده استان فارس در مجلس خبرگان رهبری، نشان می‌دهند که خواست برخی از نیروهای درون حاکمیت آن است که آیت‌الله علی خامنه‌ای به عنوان مسئول حوادث اخیر شناخته شود. آيت‌الله دستغيب، روز چهارشنبه برای «احقاق حق مردم» و «اعاده حيثيت از مرجعيت» خواستار برگزاری علنی نشست مجلس خبرگان شد. در روزهای پس از انتخابات و وقوع درگیری میان نیروهای نظامی، انتظامی و لباس شخصی، شمار زیادی از روحانیان و افراد درون حاکمیت، از برخورد خشونت‌آمیز مأموران امنیتی و نظامی با مردم انتقاد کرده‌اند. به باور حسن شریعتمداری، دلیل انتقاد گروه‌های درون حاکمیت از رهبر جمهوری اسلامی این است که این بار رهبر جمهوری اسلامی، «با انتخاب نیروهای نظامی و امنیتی» تلاش کرده است تا «راه را برای حذف این گروه‌ها در جمهوری اسلامی ایران هموار کند و قصد سپاه و نیروهای امنیتی برای حذف آنها از بزرگ‌ترین مقام‌های‌شان که آقای رفسنجانی است تا مدیران رده میانی برای همه آشکار شده است.» حسن شریعتمداری آقای شریعتمداری می‌افزاید تاکنون «وظیفه رهبر، این بود که دست به دست گشتن قدرت در میان خودی‌هایی که مرکب از روحانیان دولتی و نخبگان چندی از بازار و روشنفکران مذهبی بودند، فراهم کند» و حال چون این افراد، به گفته وی، به بحران اعتماد موجود در جامعه نسبت به کل نظام پی برده‌اند و نیز «آینده‌ای برای خود متصور نیستند» در تلاشند تا کمک به کنار رفتن رهبر کنند، به این امید که «کسی بیاید که همچنان دست به دست گشتن قدرت در داخل نظام را برای آنها میسر کند.» چند روز پس از آنکه احتمال مورد پرسش قرار دادن رهبری در رسانه‌های اصلاح‌طلب عنوان شد روزنامه‌های طرفدار حاکمیت خبر از نوشتن نامه‌ای با مضمون حمایت از آیت‌الله خامنه‌ای دادند که امضای بیش از پنجاه نماینده مجلس خبرگان را زیر خود داشت. ولی متن نامه و نام امضاکنندگان آن هرگز اعلام نشد. برخی از اعضای مجلس خبرگان هم از نوشتن یا امضای چنین نامه‌ای ابراز بی‌اطلاعی کردند. اما پرسشی که این روزها ذهن بسیاری را مشغول کرده این است که با توجه به ترکیب فعلی مجلس خبرگان، تا چه میزان امکان مورد پرسش قرار دادن رهبری را داراست؟ حسن شریعتمداری به رادیو فردا می‌گوید که :«این نشان می‌دهد که درون مجلس خبرگان رهبری هم مانند بیرون نظام، یک بحران سراسری وجود دارد و مواضع افراد بسیار نامطمئن و متغیر است و در آینده ممکن است که مواضع آنها به هیچوجه متناسب با مواضع گذشته شان نباشد و شاید علیه رهبری هم بتوانند به اجماعی برسند.»

اعدام‌های اخیر در ایران؛ «پیامی به معترضان؟»

Wed, 12 Aug 2009 15:57:36 +3500

سازمان عفو بین‌الملل به تازگی در بیانیه‌ای اعلام کرده است که در روزهای اخیر٬ دست‌کم ۱۱۵ نفر در ایران اعدام شده‌اند؛ اعدام‌هایی که به نوشته این بیانیه به تمامی٬ در بازه زمانی ۲۲ خرداد تا ۱۴ مرداد صورت گرفته است؛ از روز انتخابات بحث‌انگیز ریاست جمهوری اسلامی در ایران تا روزی که در آن محمود احمدی‌نژاد سوگند ریاست جمهوری یاد کرد.سازمان عفو بین‌الملل به تازگی در بیانیه‌ای اعلام کرده است که در روزهای اخیر٬ دست‌کم ۱۱۵ نفر در ایران اعدام شده‌اند؛ اعدام‌هایی که به نوشته این بیانیه به تمامی٬ در بازه زمانی ۲۲ خرداد تا ۱۴ مرداد صورت گرفته است؛ از روز انتخابات بحث‌انگیز ریاست جمهوری اسلامی در ایران تا روزی که در آن محمود احمدی‌نژاد سوگند ریاست جمهوری یاد کرد. آیرین خان٬ دبیرکل سازمان عفو بین‌الملل، نیز گفته است که این تعداد اعدام٬ به معنای آن است که در این فاصله زمانی به طور متوسط دو نفر در هر روز اعدام شده‌اند. دروئری دایک٬ پژوهشگر مسائل حقوق بشر و متخصص امور خاورمیانه و شمال آفریقا در سازمان عفو بین‌الملل٬ به رادیو فردا گفته است که در همین مدت زمان٬ ۲۴ نفر به صورت دستجمعی٬ به چوبه دار سپرده شده‌اند. اشاره آقای دایک به اعدام ۲۴ زندانی در زندان رجایی‌شهر (گوهر دشت) کرج است که در روز هشت مردادماه سال جاری صورت گرفت؛ اعدامی که به گفته مقام‌های قضایی جمهوری اسلامی به اتهام «قاچاق مواد مخدر» صورت گرفت. چند روز پس از انتشار خبر مربوط به این اعدام‌ها٬ سوئد٬ کشور عهده‌دار ریاست دوره‌ای اتحادیه اروپا، این اعدام‌ها را محکوم کرد. دروئری دایک، پژوهش‌گر مسائل حقوق بشری، به رادیو فردا می‌گوید که «سوای اعدام‌های دستجمعی سال ۱۳۶۷ که در آن شمار زیادی از زندانیان سیاسی و عقیدتی اعدام شدند٬ این رقم در طول ۳۰ سال گذشته بی‌سابقه بوده است.» مقام‌های قضایی ایران٬ در پاسخ اعتراضات کوشندگان حقوق بشر به روند اجرای حکم اعدام٬ می‌گویند که این روش سبب کاهش میزان جرم و جنایت در کشور می شود؛ با این حال تاکنون آماری رسمی که نشان از چنین کاهشی داشته باشد، ارائه نکرده‌اند. دروئری دایک هم معتقد است که ایران٬ یکی از کشورهایی است که بیشترین شمار اعدام‌ها را داراست. وی «ایران را بعد از چین بزرگ‌ترین کشور مجری حکم اعدام در جهان» می‌داند. بیانیه سازمان عفو بین‌الملل٬ آماری هم از شمار اعدامیان در سال جاری میلادی ارائه می‌کند: «۱۴ اعدام در روز دوم ژوئيه، ۲۰ اعدام در روز چهارم ژوئيه، ۱۳ اعدام در روز ۱۴ ژوئيه و ۲۴ اعدام در روز پنجم اوت.» با این حال این بیانیه می‌افزاید که تعداد واقعی اعدام‌ها در ايران بسيار بيشتر از آماری است که اين گروه توانسته ثبت کند . دروئری دایک همچنین از ابراز نگرانی مردمی در ایران یاد می‌کند که به گفته او٬ به سازمان عفو بین‌الملل٬ ای‌میل فرستاده‌اند؛ پیام‌هایی که به گفته او بیم آن دارند ‌که «چه بسا این اعدام‌ها حاوی پیام و سیگنالی باشند تا نشان دهند که حکومت ایران٬ هیچ‌گونه اعتراضی را تاب نمی‌آورد.» دایک می‌گوید برخی از کسانی که به سازمان متبوعش ای‌میل فرستاده‌اند نگرانند که «مباداهدف دولت ایران٬ خالی کردن زندان‌ها باشد تا بدین طریق٬ فضای بیشتری برای زندانیان جدید فراهم شود.» دروئری دایک اذعان می‌کند که سازمانش هیچ سند و مدرکی در دست ندارد تا درستی این حرف‌ها را تایید کند. وی معتقد است «این اعدام‌ها٬ مانع رشد فرهنگ رعایت حقوق بشر و مدارا در جامعه» می‌شوند. به گزارش خبرگزاری فرانسه، ايران در سال جاری ميلادی، در مجموع دست‌کم ۲۱۹ را اعدام کرده است. ايران در سال ۲۰۰۸ ميلادی با اعدام دست‌کم ۲۴۶ نفر، پس از جمهوری خلق چين، دومين کشور در جهان با بالاترين شمار اعدام شدگان بود.

مدنی: دادگاه با هداف سیاسی مشخصی شکل گرفته است

Sat, 08 Aug 2009 15:39:40 +3500

همزمان با واکنش‌هایی که از سوی روحانیان و نیز احزاب گوناگون درباره برگزاری دادگاه‌های متهمان به دست داشتن در اغتشاشات اخیر صورت می‌گیرد، شورای فعالان ملی-مذهبی نیز نامه‌ای خطاب به احزاب اصلاح‌طلب نوشته و دادگاه یاد شده را فرمایشی خوانده است. سعید مدنی از اعضای این شورا، به پرسش‌های رادیو فردا در این زمینه پاسخ گفته است.همزمان با واکنش‌هایی که از سوی روحانیان و نیز احزاب گوناگون درباره برگزاری دادگاه‌های متهمان به دست داشتن در اغتشاشات اخیر صورت می‌گیرد، شورای فعالان ملی-مذهبی نیز نامه‌ای خطاب به احزاب اصلاح‌طلب نوشته و دادگاه یاد شده را فرمایشی خوانده است. در این نامه اعترافات این متهمان فاقد ارزش قانونی و نشان‌دهنده شرایط‌ به نوشته این شورا، غیرانسانی است که بازداشت‌شدگان در آن به سر برده‌اند. سعید مدنی از اعضای شورای فعالان ملی‌مذهبی، به پرسش‌های رادیو فردا در این زمینه پاسخ گفته است. رادیو فردا: آقای مدنی، درباره موارد مطرح شده در این نامه شورای فعالان ملی مذهبی توضیح دهید. سعید مدنی: این نامه خطاب به چهار حزب اصلاح‌طلب است که برخی از اعضای آنها چند ماهی است بازداشت شده‌اند و اخیراً هم در شبه داداگاهی مورد محاکمه قرار گرفتند. اگرچه این دادگاه هنوز اولین جلسه‌اش تشکیل شده و منتظریم که جلسات بعدی هم تشکیل شود. دادگاهی که در آن متهمان دست داشتن در این اغتشاش‌ها محاکمه می‌شوند، در نامه شورای فعالان ملی مذهبی دادگاه فرمایشی خوانده شده. چرا این دادگاه را فرمایشی می‌دانید؟ واقعیت این است که این دادگاه هیچکدام از ضوابطی که در آئین دادرسی کیفری پیش‌بینی شده، را ندارد و مطابق با قوانین و مقررات موجود بسیاری از مقرراتی را هم که در آئین دادرسی کیفری آمده، نقض کرده است. از طرف دیگر به نظر می‌آید که دادگاه اصولاً جنبه حقوقی ندارد و صرفاً جنبه سیاسی دارد و وجه سیاسی آن غالب بر سایر وجود آن است. اساساً دادگاهی که در آن ۱۰۰ متهم با اتهام‌های کاملاً متفاوت حضور داشته باشند و افرادی که در آن هستند طیف وسیعی از فعالان سیاسی را تشکیل دهند تا کسانی را که در خیابان‌ها به صورت تصادفی بازداشت شده‌اند، نشان می‌دهد که این دادگاه نوعی نمایش طراحی شده است که اساساً موضوعیت حقوقی آن منتفی است و تنها با اهداف سیاسی مشخصی شکل گرفته است. به هر حال کسانی که به عنوان متهم در این دادگاه حضور پیدا کردند، نسبت به خیلی از کارهایی که کردند، اعتراف کردند. در این مورد چه نظری دارید؟ واقعیت این است که یکی از وجوه نامه‌ای که شورای فعالان ملی مذهبی نوشته به این احزاب همین است که اعترافاتی که در این دادگاه توسط اعضای این گروه‌ها انجام می‌شود، فاقد ارزش حقوقی و همینطور ارزش سیاسی است. زیرا ما خودمان هم بسیاری از اعضای شورای فعالان ملی مذهبی در سال‌های گذشته در معرض فشارها در درون زندان‌های انفرادی قرار گرفتند و می‌دانند که چه شرایط دشواری در آنجاست که می‌تواند شخص را متقاعد کند که آنچه را که بازجو از او می‌خواهد، پاسخ دهد، بیان کند و تکرار کند. بنابراین با توجه به شرایط ایزوله‌ای که در زندان‌های انفرادی وجود دارد و با توجه به محاصره خبری که بازداشت‌شدگان در آن قرار دارند، اساساً انتظاری جز این نمی‌رود که آنچه را که تیم بازجویی مورد نظرش است، آنها بیان کنند و تکرار کنند. این دادگاه‌ها چه تأثیری بر افکار عمومی در ایران می‌تواند داشته باشد؟ به نظر من دو تأثیر متفاوت دارد. از یکسو کسانی که از قبل متقاعد شده‌اند نسبت به اینکه انتخاباتی سالم برگزار شده، مواردی را که در این دادگاه می‌بینند، تأییدی می‌گیرند بر آنچه که قبلاً تصور می‌کردند. اما اکثریتی که به صورت کاملاً واضح و مشخص نسبت به اشکالات اساسی، تخلف‌ها و تقلب‌ها در انتخابات موجود و عدم صیانت از آرای مردم اعتراض داشته، همچنان قطعی می‌کند که این تخلف‌های صورت گرفته وجود داشته و ذره‌ای اقناع نمی‌شود نسبت به آنچه که این دادگاه و دادگاه مشابه به دنبال آن هستند. این نشان می‌دهد که استدلال‌هایی که در زندان انفرادی برای این افراد شده، فاقد ارزش و اعتبار است برای اینکه بتواند مستقیماً با افکار عمومی در میان گذاشته شود.

اکبرین: سابقه نداشته روحانیت اینهمه رفتار ظالمانه ببیند و اعتراض نکند

Fri, 07 Aug 2009 12:27:22 +3500

در تاریخ ۳۰ ساله ایران پس از انقلاب سال ۵۷، انتقاد روحانیان از هم صنفی‌های خود در حکومت اسلامی آن هم در این حد و اندازه بی‌سابقه بوده است. محمد جواد اکبرین، دین پژوه و روزنامه‌نگار در بیروت دلیل بروز شکاف در میان طبقه روحانی جامعه را چنین برمی‌شمارد.بعد از بیانیه‌های شدیداللحنی که از سوی شماری از روحانیان سرشناس ایران و در انتقاد از برگزاری دادگاه معترضان به نتایج انتخابات صادر شد، این بار نوبت به آیت‌الله یوسف صانعی رسید، یکی از مراجع تقلید منتقد حکومت در قم. آیت‌الله صانعی در بیانیه‌ای که تاریخ چهاردهم مرداد را بر خود دارد، از روند محاکمات آنانی انتقاد کرد که مقام‌های جمهوری اسلامی، عوامل اغتشاشات اخیر می‌دانند. آیت‌الله صانعی با اعلام اینکه برگزاری دادگاه متهمان در نظام قضایی جهان کم سابقه است، گفته است «همه کسانی که به نحوی در نشر این گونه اعترافات دخیل بودند، در گناه آنها شریک و سهیم می‌باشند و همه آنها مستوجب عذاب و افترا و تضییع آبروی مردم هستند.» همزمان آیت‌الله محقق داماد هم در نامه‌ای خطاب به محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضائیه ایران، از وضعیت این قوه در دوران مدیریت وی انتقاد کرده بود و آرزو کرده بود که ای کاش آقای شاهرودی در حوزه می‌ماند و به کارهای پژوهشی می‌پرداخت و اداره قوه قضائیه را نمی‌پذیرفت. در تاریخ ۳۰ ساله ایران پس از انقلاب سال ۵۷، انتقاد روحانیان از هم صنفی‌های خود در حکومت اسلامی آن هم در این حد و اندازه بی‌سابقه بوده است. محمد جواد اکبرین، دین پژوه و روزنامه‌نگار در بیروت دلیل بروز شکاف در میان طبقه روحانی جامعه را چنین برمی‌شمارد. آقای اکبرین در این زمینه می‌گوید: «حمایت روحانیت از نظام جمهوری اسلامی حمایت مطلق نیست. حمایت مشروط است. این طور نیست که چون حاکمان جمهوری اسلامی روحانی هستند، لزوماً هر روحانی باید از این نظام حمایت کند. طبعاً بخشی از روحانیت که در قدرت شریکند، مصالح‌شان ایجاب می‌کند که از این نظام حمایت کنند. روحانیت دانشی دارد به نام فقه. دانشی دارد به نام حقوق. به نام اخلاق. وقتی نگاه می‌کند و می‌بیند که دادگاه‌های این کشور، روند اداره کشور نه بر اساس مسلمات فقه است، نه بر اساس مسلمات حقوق و نه مسلمات اخلاق، نه به نفع دنیای خودش می‌داند که از این نظام حمایت کند و نه به نفع آخرت خودش. به نفع دنیای خودش نمی‌داند به خاطر اینکه مخاطب روحانیت و پایگاه اجتماعی روحانیت مردمند. اگر روحانیت به طور مطلق بخواهد حمایت کند، پایگاه نظامی‌اش را از دست می‌دهد. آخرت خودش را هم از دست می‌دهد به خاطر اینکه طیفی از این روحانیت آدم‌های پرهیزگاری هستند. نسبتی بین خودشان و خدای خودشان تعریف کرده‌اند و معتقدند اگر بخواهند از این روند ظالمانه حمایت کنند، هرگز نمی‌توانند پاسخگوی مواخذه الهی باشند.» آیت‌الله صانعی گفته است که «پس از پایان رأی‌گیری به ناگهان فرزندان انقلاب به گوشه‌های زندان افتادند و جوانان عزیز طعم تلخ باتوم و گاز اشک‌آور را تجربه کردند و به ناگاه مجروحان و شهدایی برجا ماند و اینهمه تنها به خاطر این بود که مشروعیت انتخابات مورد پرسش واقع شده بود». از زمان برگزاری دادگاه کسانی که متهمان به سازماندهی آشوب‌ها و اغتشاش‌ها نامیده می‌شوند، در روز دهم مرداد شمار زیادی از روحانیان از این محاکمات انتقاد کردند و آن را فرمایشی و نمایشی خواندند. آیت‌الله منتظری، مرجع تقلید منتقد، مصطفی محقق داماد، از استادان فقه و حقوق، و نیز آیت‌الله اسدالله بیات زنجانی روحانیانی بودند که با انتشار نامه و بیانیه از روند این دادگاه‌ها انتقاد کردند. با این حال محمد جواد اکبرین معتقد است نقش روحانیت در محکومیت این دادگاه‌ها بسیار بیش از اینها می‌توانست باشد. آقای اکبرین می‌گوید: «سابقه نداشته در تاریخ روحانیت که اینهمه رفتار ظالمانه را ببیند و اعتراض نکند. الان هم نگاه کنید، استثناهایی بر قاعده روحانیت اند که دارند اعتراض می‌کنند. من معتقدم که عموم روحانیت یا دچار آفت ترس است یا دچار مراعات مسائل دنیوی خودش. وگرنه ساختار روحانیت، عموم روحانیت باید اعتراض می‌کرد. نه فقط آیت‌الله محقق داماد که البته بهترین نامه فقهی و انتقادی را در طول این دوران گذشته نوشتند. معمولاً در حکومت‌ها روحانیت در کنار مردم و مقابل حکومت‌های ظالم قرار می‌گیرند. این آفتی است که الان روحانیت دچارش شده است.» آیت‌الله صانعی در بیانیه روز چهارشنبه چهاردهم مرداد خود درباره اعتراف‌گیرندگان می‌گوید: «این افراد خواه ناخواه در زمانی نه چندان دور قبل از جزای آخرت کیفر و جزای عمل خائنانه خود را در این دنیا و در محکمه‌ای صالح و عادلانه خواهند دید.» اینهمه انتقاد نثار حکومت و البته قوه قضائیه‌ای می شود که رئیسش در آغاز کار گفته بود که ویرانه‌ای را تحویل گرفته است و قصد آبادی آن را دارد. نکته‌ای که محمد جواد اکبرین هم به آن اشاره می‌کند. آقای اکبرین در این باره می‌گوید: «آیت‌الله محقق داماد در پایان نامه‌اش به آقای شاهرودی این افسوس را مطرح می‌کند که ای کاش بودید در حوزه و به کارهای پژوهشی‌تان ادامه می‌دادید و آلوده این عرصه حقیر نمی‌شدید. عملاً آیت‌الله هاشمی شاهرودی در قوه قضائیه تبدیل به یک رئیس بی‌خاصیت شده است و هیچ کار مفید و تأثیرگذاری در مقابل ظلم‌هایی که این حکومت دارد بر علیه مردم انجام می‌دهد، انجام نداده است. چون توانی نداشته درحالی که وظیفه اصلی قوه قضائیه دادخواهی از حق مردم مظلوم است.» قرار بود دومین دادگاه متهمان به اغتشاش و آشوب‌های خیابانی روز پنجشنبه در تهران برگزار شود. ولی این دادگاه تا روز شنبه به تعویق افتاده است. این شاید نخستین بار پس از انقلاب اسلامی باشد که انتقادها از روحانیان درون حاکمیت و سیاست‌های روحانیان حاکم توسط خود روحانیان ادامه دارد.

معینی: نهادهای بین‌المللی با زندانیان ملاقات کنند

Mon, 03 Aug 2009 15:49:26 +3500

سازمان گزارشگران بدون مرز، روز شنبه در بیانیه‌ای، جلسه دادگاه محاکمه متهمان به شرکت در ناآرامی‌های اخیر را محکوم کرد و دادگاه را «مضحکه» خواند. رضا معینی، مسئول بخش ایران این سازمان گزارشگران بدون مرز، درباره این بیانیه به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ گفته است.سازمان گزارشگران بدون مرز، روز شنبه در بیانیه‌ای، جلسه دادگاه محاکمه متهمان به شرکت در ناآرامی‌های اخیر را محکوم کرد و دادگاه را «مضحکه» خواند. «گزارشگران بدون مرز» همچنین با استناد به اصل ۱۳۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی، این دادگاه را به دلیل عدم حضور وکلای مدافع متهمان، فاقد ارزش قانونی دانست. رضا معینی، مسئول بخش ایران این سازمان گزارشگران بدون مرز، درباره این بیانیه به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ گفته است. رادیو فردا: آقای معینی، در مورد واکنش «گزارشگران بدون مرز» به دادگاه روز شنبه بیشتر توضیح دهید. رضا معینی: ما بر اين به اصطلاح محاکمه «مضحکه» نام نهاده‌ايم. اين مضحکه که به نام عدالت در مورد روزنامه‌نگاران و فعالان سياسی درايران برگزار می‌شود، اولين دادگاهی از اين نوع نيست و اولين سناريويی نيست که اين گونه تدوين شده و به مردم عرضه می‌شود. اين سناريو بسيار نخ‌نما است. ما از همان اطلاعيه اول گفتيم که روزنامه‌نگاران، وبلاگ‌نويسان و زندانيان در بند ۲۰۹ زندان اوين تحت فشار قرار دارند و اين فشار برای اعتراف‌گيری و استفاده از آن برای متهم کردن افراد است. آقای صالح نيکبخت، وکيل حدود ۱۰ تن ازاين متهمان و از جمله چند روزنامه‌نگار و فعال مطبوعاتی، درهمين اطلاعيه به ما گفته بود بنابر قوانين داخلی ايران هم اين دادگاه هيچ ارزشی ندارد. در بيانيه اخير گزارشگران بدون مرز نام فردی که مقام‌های جمهوری اسلامی گفته‌هایش را بدون نام بردن صريح به «اعترافات يک جاسوس اسرائيلی» خوانده‌اند، آورده شده است. در اين مورد بيشتر توضيح دهيد. آقای حسين درخشان از آذرماه سال گذشته در زندان بوده و بسياری از مسئولان قضايی ايران از جمله قاضی مرتضوی و حتی رئيس جمهور در سخنان خود بر زندانی بودن حسين درخشان تأکيد کرده‌اند. آقای حسين درخشان در زندان احتمالاً مانند ديگر زندانيان تحت فشار قرار گرفته و اعترافاتی کرده است. او در وبلاگ خود نوشته بود که به اسرائيل سفر کرده و در آنجا هم از ايران دفاع کرده است، البته با تفکرات خودش و نوشته‌هايی که نوشته است و اکنون همين مسئله را به عنوان کيفرخواست مطرح می‌کنند. اين کيفرخواست يکی از نازل‌ترين و بی‌ارزش‌ترين مقالات کيهان است که مانند يک سرمقاله از پيش تعيين شده بود. آنچه برای ما مهم است اين است که حسين درخشان و ديگر زندانيان بايد بتوانند آزادانه نظرات خود را مطرح کنند. به همين دليل ما دراين بيانيه از نهادهای بين‌المللی از جمله سازمان ملل و کميسريای عالی حقوق بشر خواسته‌ايم به ايران سفر کرده و از نزديک با اين زندانيان ملاقات کنند. فراموش نکنيم چند سال قبل در همين زندان اوين، از آقای نورالدين کيانوری به عنوان يکی از توابين نام برده شد ولی وقتی او با آقای گالين دوپل ديدار کرد گفت که تحت شکنجه قرار گرفته و اعترافات او همراه با شلاق زدن بر کف پايش بوده است.

همسر زیدآبادی: از همه جالب‌تر محبوبیت ابطحی و عطریانفر بود

Mon, 03 Aug 2009 14:37:55 +3500

شماری از خانواده‌های فعالان مدنی و سیاسی در ایران، ساعت ۱۱ صبح روز یکشنبه، مقابل دفتر رئیس قوه قضائیه، جمع شدند تا به بازداشت عزیزانشان و روند اعتراف‌گیری و برگزاری دادگاه اعتراض کنند. مهدیه محمدی همسر احمد زیدآبادی در همین ارتباط به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ داده است.شماری از خانواده‌های فعالان مدنی و سیاسی در ایران، ساعت ۱۱ صبح روز یکشنبه، مقابل دفتر آیت‌الله محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضائیه، جمع شدند تا به بازداشت عزیزانشان و روند اعتراف‌گیری و برگزاری دادگاه اعتراض کنند. مهدیه محمدی، همسر احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگاری که در روزهای پس از انتخابات ۲۲ خردادماه بازداشت شد، در گفت‌وگو با رادیو فردا، درباره این تجمع و نیز وضعیت احمد زیدآبادی در زندان گفته است. رادیو فردا: خانم محمدی، تجمع روز یکشنبه خانواده‌های زندانیان سیاسی چطور برگزار شد؟ مهدیه محمدی: خانم‌ها به من تلفن کردند و گفتند ساعت ۱۱ جلوی دفتر آقای شاهرودی سر خيابان جامی در ولی عصر قرار دارند. وقتی من ساعت ۱۱:۳۰ رسيدم آنجا، حدود ۵۰ تا ۶۰ نفر از خانواده‌ها آمده بودند، البته تعداد مأموران نيروی انتظامی، پاسداران و لباس شخصی‌ها هم زياد بود. بعد از يک ساعت گفتند دو نفر به نمايندگی از سايرين بروند داخل. خانم محتشمی‌پور، همسر آقای تاج زاده، و خانم مجردی، همسر آقای ميردامادی، به نمايندگی از سايرين داخل رفتند. به آنها گفته بودند شما بايد تقاضای ملاقات کتبی بنويسيد و بعد ما اطلاع می‌دهيم که به ملاقات آقای شاهرودی بياييد. برای من احساسات مردم جالب بود، يعنی هر عابر پياده‌ای يا ماشين و موتوری که رد می‌شد می‌پرسيد اينجا چه خبر است و وقتی می‌گفتيم خانواده زندانيان هستيم، برای ما ابراز احساسات می‌کردند و حتی بعضی از مردم آمده بودند که از ما حمايت کنند. جالب‌تر از آن محبوبيت آقای ابطحی و آقای عطريانفر بود و من تعجب کردم اين آقايان از دو روز پيش چقدر محبوب شده‌اند و مردم عادی هم که رد می‌شدند ابراز احساست می‌کردند و می‌گفتند آقای ابطحی و عطريانفر را خيلی دوست داريم و معلوم است در اين يک ماه چه رنجی کشيده‌اند. «زیدآبادی گفت بازداشت مثل یک مرگ ناگهانی است» رادیو فردا: از آقای زيدآبادی خبر جديدی داريد؟ آقای زيدآبادی چهارشنبه هفته گذشته تلفن زد و حالش خيلی خوب نبود و ما نگران شديم تا اين که همين نيم ساعت پيش هم تلفن زد. اين بار حالش کمی بهتر بود ولی گفت من خيلی رقيق‌القلب شده‌ام، دلم تنگ شده و برايتان نگران هستم. من هم به او گفتم وقتی آنجا هستی قيد ما را بزن و به قول خودت بايد به خدا توکل کرد. از او پرسيدم کجاست؟ گفت ازاين سؤال‌ها نپرس. گفتم اين حق من است که بدانم کجا هستی، گفت اين دوستان می‌گويند جايی در بازداشتگاه اوين هستم. به او گفتم به خودت فشار نياور و نگران خانواده نباش، تو که تجربه انفرادی را داری و می‌گفتی که بعضی وقت‌ها در انفرادی می‌رقصيدی، اين بار هم همان طور باش. او گفت فضا خيلی فرق می‌کند، آن طوری نيست که تو فکر می‌کنی. خانم محمدی، فکر می‌کنيد تفاوت آن چيست؟ احساس من اين بود که اين بار فشار بسيار زيادتری روی او است. به آقای زيدآبادی تاريخی برای جلسه دادگاه اعلام نکرده‌اند؟ من فقط از آقای زيدآبادی پرسيدم خبر داری که آقای ابطحی را آورده‌اند دادگاه، بلافاصله از بازجويی که آنجا بود پرسيد ما می‌توانيم درباره آقای ابطحی صحبت کنيم؟ بازجو هم گفت اصلاً اصلاً و بعد آقای زيدآبادی به من گفت درباره اين مسئله صحبت نکن و من هم ادامه ندادم. آقای زيدآبادی به شما نگفتند که تلاش می‌شود از ايشان هم اعترافاتی بگيرند؟ اصلاً به اين موضوع اشاره‌ای نکرد و اصطلاحی که به کار برد اين بود «بازداشت مثل يک مرگ ناگهانی است و بعد از آن دیگر دنيا چه ارزشی دارد».

«پرونده‌ای سیاسی برای تسویه حساب با جناح منتقد»

Sun, 02 Aug 2009 15:37:13 +3500

بامداد روز شنبه، محاکمه صد نفر در ایران آغاز شد. دادگاه متهمانی که خبرگزاری فارس از آن با نام «دادگاه متهمان آشوب و اغتشاش» نام برد. سعید رضوی فقیه، تحلیلگر سیاسی در تهران، در ارتباط با همین موضوع به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ گفته است.بامداد روز شنبه، محاکمه صد نفر در ایران آغاز شد. دادگاه متهمانی که خبرگزاری فارس از آن با نام «دادگاه متهمان آشوب و اغتشاش» نام برد. دادگاهی که در آن شاید برای نخستین‌بار در تاریخ ایران، شماری از مقام‌های دولتی پیشین در کنار افراد عادی، لباس زندان بر تن، محاکمه می‌شدند. جلسه دادگاهی که در آن قیافه‌های متهمان، با چهره‌های قبلی آنان تفاوتی از زمین تا آسمان داشت. اعترافاتی علیه خود. اعتراف به اینکه اشتباه کرده‌اند. برخی هم چون محمد عطریانفر هنگام اعتراف به، به اصطلاح اشتباهات، دستشان را به نشانه V، نشانه پیروزی، بالا بردند. سعید رضوی فقیه، تحلیلگر سیاسی در تهران، در ارتباط با همین موضوع به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ گفته است. رادیو فردا: آقای رضوی فقیه، روند رسیدگی به پرونده این متهمان را چطور ارزیابی می‌کنید؟ سعید رضوی فقیه: من بر این گمان هستم که این دادگاه، این پرونده‌ها و اساساً مسئله بازداشت‌های گسترده اخیر بعد از حوادث مترتب بر انتخابات ۲۲ خرداد، یک پرونده سیاسی برای تسویه حساب با جناح منتقد است. گمان من بر این است که حداقل بیش از ۲۷ سال است که محافظه‌کارها و اقتدارگراها منتظر فرصت بودند تا با بعضی از رقبای خود که زمانی در حاکمیت بودند و چند سالی است که از حاکمیت خارج شده‌اند، تسویه حساب جدی کنند. برای کسانی نظیر آقای بهزاد نبوی، آقای محسن میردامادی سال‌هاست که زمینه‌چینی می‌کنند که بتوانند به آنها ضربه‌ای بزنند، برای آنها پرونده‌سازی کنند و بتوانند آنها را از فعالیت سیاسی مسالمت‌آمیز در چارچوب قانون محروم کنند. اشاره کردید به تسویه حساب حکومت یا بخشی از حکومت با جناح منتقد. آن طور که بعد از انتخابات ۲۲ خرداد دیدیم، شمار زیادی از مردم هم، ظاهراً همفکر با کسانی هستند که محاکمه می‌شوند. این تسویه حساب می‌تواند با سران این جناح منتقد باشد. با مردم چطور؟ آیا با آنها هم می‌شود تسویه حساب کرد؟ متأسفانه حاکمان امروز ایران چشمشان را به واقعیت‌ها بسته‌اند. گمان می‌کننند که اگر راهپیمایی میلیونی مردم را در خیابان‌های تهران اغتشاش و آشوبگری چند صد نفر معرفی کنند، واقعیت امر هم تغییر می‌کند. گمان می‌کنند که اگر یک جنبش میلیونی مردمی را به عنوان یک انقلاب مخملی یا کودتای مخملی هدایت شده توسط سرویس‌های اطلاعاتی و جاسوسی خارجی معرفی کنند، این جنبش می‌خوابد و سرکوب می‌شود، یا اینکه از درون دچار بی‌انگیزگی می‌شود. اینها چشم خود را به روی واقعیات بسته‌اند. اینها نمی‌دانند که رهبران این جنبش که امروز یا در بند هستند یا در حصر، از انرژی مردمی که مطالبات خاصی دارند و مردمی که نمی‌توانند تن به محدودیت‌های خودکامانه بدهند، تغدیه می‌شوند. در واقع اگر ما می بینیم که آقای مهندس موسوی یا آقای کروبی یا آقای خاتمی یا حتی اگر آقای هاشمی رفسنجانی امروز شجاعت یا انگیزه طرح مطالبات آزادیخواهانه را پیدا کرده‌اند، به اتکا و استظهار جنبش و حرکتی است که مردم در خیابان‌ها آغاز کردند. به اتکای آن «الله اکبر»های شبانه‌ای است که مردم در اعتراض به وضعیت موجود بر سر پشت بام‌ها هر شب سر می‌دهند. بنابراین اگر اینها گمان بردند که با یک تسویه حساب جناحی، با محدود کردن یا دستگیر کردن و محکوم کردن عده‌ای از فعالان سیاسی می‌توانند با این جنبش آزادیخواهانه مقابله کنند، اشتباه کرده‌اند. واقعیت امر آن است که این جنبش اساساً در اعتراض به صرف انتخابات ۲۲ خرداد هم رخ نداده است. انتخابات ۲۲ خرداد آخرین نقطه‌ای بود که باعث شده صبر مردم لبریز شود. مردم از دروغ، از ستم، از نابرابری، از تبعیض در برابر قانون، از قانون‌شکنی زمامداران و از قانون‌شکنی قانون‌نویسان به ستوه آمده‌اند و در واقع انتخابات ۲۲ خرداد و نتایج غیرواقعی و ناعادلانه‌اش را که توسط وزارت کشور و شورای نگهبان اعلام و تأیید شد، مستمسکی قرار دادند برای اینکه اعتراضات کهنه و نو خودشان را به حاکمیت بیان کنند. به نظر من این دستگیری‌ها و این پرونده‌سازی‌ها و منتسب کردن یک جنبش مردمی به سرویس‌های اطلاعاتی خارجی دردی را از این حاکمیت دوا نخواهد کرد و بحران را عمیق‌تر و شدیدتر خواهد کرد. به نظر شما، این دادگاه‌ها و محاکمات و پخش اعترافات تلویزیونی متهمان، کسانی که زمانی، همان طور که خودتان اشاره کردید، بخشی از حاکمیت بودند، نیروهای درون حاکمیت بودند، چه تأثیری می‌تواند روی روی این روند اعتراضی که بعد از ۲۲ خرداد آغاز شده خواهد داشت؟ متأسفانه بی‌اعتمادی مردم، یا لااقل قشرهایی از مردم، به نیروی انتظامی، دستگاه‌های امنیتی و دستگاه قضایی به حدی رسیده که زندانی‌ها، بازداشتی‌ها و متهمانی که در دستگاه قضایی محکوم می‌شوند، یا محاکمه می‌شوند، اینها به چشم مردم به صورت قهرمانان مدافع حقوق مردم جلوه می‌کنند. من مطمئنم که هرکدام از این آقایان یا خانم‌هایی که در این بیدادگاه‌ها محکوم شوند یا حتی کسانی که مجبور شده باشند، تحت فشار، (که قطعاً زیاد هم بوده) علیه خودشان و دوستانشان اعترافاتی کنند، در چشم مردمی که شاهد روند ماجرا، طی ۴۰ روز اخیر بودند، نه تنها تنزل مقام پیدا نمی‌کنند، بلکه ارتقای مقام هم خواهند داشت. من گمان می‌کنم هر زندانی که امروز از بازداشتگاه غیرقانونی آزاد می‌شود، از او مانند قهرمان استقبال خواهد شد، کما اینکه در گذشته هم چنین بوده است.

ستوده: بی‌طرفی قاضی دادگاه زیر سؤال است

Sun, 02 Aug 2009 14:07:13 +3500

ساعت ۹:۱۰ بامداد روز شنبه دهم مرداد، محاکمه صد نفر در ایران آغاز شد. دادگاه متهمانی که خبرگزاری فارس از آن با نام «دادگاه متهمان آشوب و اغتشاش» نام برد. نسرین ستوده، وکیل مدافع شماری از زندانیان سیاسی در ایران به پرسش‌هی رادیو فردا در ارتباط با برگزاری این دادگاه پاسخ داده است.ساعت ۹:۱۰ بامداد روز شنبه دهم مرداد، محاکمه صد نفر در ایران آغاز شد. دادگاه متهمانی که خبرگزاری فارس از آن با نام «دادگاه متهمان آشوب و اغتشاش» نام برد. متهمانی که بسیاری از آنان از چهره‌های سرشناس سیاسی در ایران طی سال‌های پس از انقلاب بوده‌اند؛ بهزاد نبوی، عضو شورای مركز سازمان مجاهدين انقلاب اسلامی، محسن ميردامادی، دبيركل جبهه مشاركت، محسن امين‌زاده، عضو شورای مركزی حزب مشاركت، محمد عطريانفر، عضو شورای مركزی حزب كارگزاران، محمدعلی ابطحی، عضو شورای مركزی مجمع روحانيون مبارز تنها برخی از این چهره‌ها هستند. نسرین ستوده، وکیل مدافع شماری از زندانیان سیاسی در ایران به پرسش‌هی رادیو فردا در ارتباط با برگزاری این دادگاه پاسخ داده است. رادیو فردا: خانم ستوده، روند رسیدگی به اتهامات این متهمان را چطور ارزیابی می‌کنید؟ نسرین ستوده: ابتدا اجازه دهید به عنوان یکی از اعضای جامعه وکالت اعلام کنم که بسیاری از وکلا و افکار عمومی جامعه ایران بابت نمایشی که شروع شده، بسیار نگران هستند. اینکه با ایجاد رعب و وحشت علیه کسانی که برای خدمت جامعه ایران سال‌ها کار کرده‌اند و با برگزاری محاکمات، دست به ایجاد رعب و وحشت بزنند تا جلوی جنبشی که ماه‌ها است در ایران آغاز شده، گرفته شود. خانم ستوده، اطلاع دارید که آیا وکلای افرادی که اتهامات آنها توسط خبرگزاری‌های داخلی ایران منتشر شده است، به آنها دسترسی داشتند یا نه؟ کلیه وکلای کسانی که طی ۵۰ روز گذشته بازداشت شده‌اند، علیرغم مراجعات مکرر به دادگاه انقلاب هرگز نتوانستند با موکلان خود ملاقات داشته باشند، هرگز نتوانستند پرونده آنها را در شرایط عادی مطالعه کنند، هرگز نتوانستند خودشان را برای دفاع از موکلانشان آماده کنند. ناگهان شنبه صبح با اعلام خبرگزاری فارس گفته شد که حدود ۱۰۰ نفر قرار است محاکمه شوند، بی آنکه به وکلای آنها ابلاغ شده باشد، بی‌آنکه تشریفات قضایی در این پرونده‌ها رعایت شده باشد، (بی آنکه) قانونی که خود جمهوری اسلامی ایران به تصویب رسانده، در مورد این متهمان رعایت شود. اگر نسبت به وکلای آنها چنین سختگیری اعمال شده و بسیاری از وکلا را طی همین ۵۰ روز بازداشت کردند و روانه زندان کردند، چگونه افکار عمومی می‌تواند متقاعد شود که آنها در شرایط عادی قرار دارند که دست به چنین اقرارهایی می‌زنند. مشاهده ظاهر هر یک از این افراد، که در واقع باید گفت از خدمتگزاران جامعه ایران هستند، نشان می‌دهد که در شرایط بسیار سختی به سر برده‌اند. بنابراین قانون ایران هم این را می‌گوید که اقرار تحت فشار و اکراه کاملاً بی‌اعتبار است. اگر چنین اقرارهایی هم صورت گرفته باشد، که ما در صحت و سقم آن هنوز تردید داریم، قانوناً چنین اقرارهایی اعتباری ندارد. خانم ستوده در مورد قاضی پرونده که گویا آقای صلواتی است... بله... در مورد ایشان و سابقه‌شان اطلاعاتی دارید؟ از مهم‌ترین ویژگی‌های قاضی در هر نظام قضایی، بی‌طرفی اوست. متأسفانه ایشان در پرونده‌های متعددی بی‌طرفی را رعایت نکرده‌اند و نمونه بسیار بارز این موضوع پرونده آقای کبودوند بود که بدون اینکه یک برگ، حتی یک برگ، مبنی بر اثبات مجرمیت ایشان در پرونده وجود داشته باشد، ۱۰ سال حبس برای ایشان تعیین کردند، که این بی‌طرفی ایشان را کاملاً زیر سؤال می‌برد. افکار عمومی در ایران انتظار داشت که قبل از رسیدگی به اتهاماتی که به آزادیخواهان زده می‌شود، به جنایاتی که در سوله‌های کهریزک رخ داده رسیدگی شود. حتی اگر این اتهامات علیه آزادیخواهان قرار است مورد رسیدگی قرار گیرد، باید به دست قاضی بی‌طرف و عادلی سپرده شود. به نظر می‌رسد این اتفاق نیافتاده است. از طرف دیگر ما در موارد متعددی، به ویژه در دادگاه‌های انقلاب، با این مشکل مواجه بودیم که دادگاه‌های انقلاب به محض اعلام اداره اطلاعات و امنیت کشور، مبنی بر انتصاب اتهامی به فرد، بدون درخواست هیچگونه دلیل و مدرکی، حکمی صادر کرده‌اند که به نظر می‌رسد آن حکم مورد درخواست اداره اطلاعات و امنیت بوده است. درحالی که دستگاه قضایی نباید اینطور عمل کند. دستگاه قضایی باید در پی اعلام اداره اطلاعات و امنیت، از آنها مدارک کافی درخواست کند. قاضی که در دستگاه قضایی مبادرت به صدور حکم می‌کند، کارمند اداره اطلاعات و امنیت نیست تا بدون درخواست هرگونه مدرک جرمی، کسی را که به نظر اداره اطلاعات و امنیت مجرم است، به مجازات برساند.

دایک: نگرانی برای وضع حقوق بشر در ایران جهانی است

Sat, 25 Jul 2009 22:07:32 +3500

شنبه ۲۵ ژوئیه، سوم مردادماه از سوی شماری از سازمان‌های مدافع حقوق بشر در دنیا، «روز جهانی اقدام» برای حقوق بشر در ايران نام گرفته است.شنبه ۲۵ ژوئیه، سوم مردادماه از سوی شماری از سازمان‌های مدافع حقوق بشر در دنیا، «روز جهانی اقدام» برای حقوق بشر در ايران نام گرفته است. سازمان عفو بين‌الملل، ديده‌بان حقوق بشر، گزارشگران بدون مرز، کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران، کنفدراسيون جهانی دفاع از حقوق بشر در ايران و تعدادی ديگر از نهادهای حقوق بشری در اقدامی هماهنگ، این روز را به این نام خوانده‌اند و در ده‌ها شهر جهان در مقابل سفارتخانه‌ها و دفاتر مربوط به جمهوری اسلامی تظاهرات و اجتماعاتی را برگزار کنند. به گفته برگزارکنندگان مراسم، این برنامه در ۱۰۵ شهر دنیا برگزار شد. دروئری دایک، پژوهشگر مسائل حقوق بشر و متخصص امور خاورمیانه و شمال آفریقا در سازمان عفو بین‌الملل در گفت‌وگو با رادیو فردا، هدف از برگزاری چنین مراسمی را «نشان دادن همبستگی با مردم ایران» می‌داند. مردمی که به گفته وی «با خشونت دست‌‌وپنجه نرم می‌کنند». این پژوهشگر مسائل حقوق بشری در سازمان عفو بین‌الملل به رادیو فردا می‌گوید که بسیاری از مردم ایران حس می‌کنند که تنها هستند و فراموش شده‌اند، ولی به آنها می‌گوییم که «شانه به شانه در کنارشان» هستیم. دروئری دایک در ادامه گفت‌وگو با رادیو فردا، خواست نهادهای حقوق بشری را «آزادی همه زندانیانی عقیدتی، پایان خون‌ریزی‌ها و پایان استفاده از نیروهای بسیج برای سرکوب اعتراض‌ها» می‌داند. اعلام نتیجه انتخابات ۲۲ خرداد در ایران که پیروز آن از سوی وزارت کشور، محمود احمدی‌نژاد اعلام شد، موج گسترده‌ای از اعتراض‌ها را در تهران و سایر شهرهای ایران به دنبال داشت. معترضان معتقد بودند که در این انتخابات تقلب گسترده‌ای صورت گرفته و با شعار «رأی من کجاست» به دنبال (به گفته آن‌ها) «رأی گمشده خود» می‌گشتند. اما واکنش مقام‌های جمهوری اسلامی در برابر واکنش‌هایی از این دست، بیش و کم یکسان بوده است. در بسیاری از موارد، جمهوری اسلامی چنین تجمعاتی را «تبلیغ کشورهای غربی» به هدف «مخدوش کردن چهره نظام جمهوری اسلامی» می‌داند. آقای دایک ضمن رد این اظهارنظر از کشورهای اروگوئه، شیلی، ونزوئلا و بورکینافاسو نام می‌برد و می‌گوید اینها کشورهای غربی نیستند و می‌افزاید که این «نگرانی جهان است برای وضعیت حقوق بشر در ایران». وی می‌گوید «اگر رهبر جمهوری اسلامی و همکارانش گوشی ناشنوا در برابر این فریادها دارند، فریادهای کسانی که خود، مزه سرکوب را چشیده‌اند کشورهایی مثل شیلی، ونزوئلا و بورکینافاسو، آن وقت باید به توان ذهنی وی برای درک معنای حقوق بشر شک کرد.» اسقف دزموند توتو، مايريد مگوآير، جودی ويليامز و شيرين عبادی، برندگان جايزه صلح نوبل اعلام کرده اند که از اقدام جهانی برای اعتراض به نقض حقوق بشر در ايران حمايت می کنند.

اتهام ارتداد برای دو ایرانی مسیحی

Tue, 14 Jul 2009 18:57:36 +3500

بيش از چهار ماه از بازداشت دو ايرانی مسيحی می‌گذرد. مرضيه اميری‌زاده اسماعيل‌آبادی٬ ۳۰ ساله و مريم رستم‌پور٬ ۲۷ ساله. اين دو شهروند ايرانی نزديک به ۱۰ سال پيش، از اسلام به مسيحيت گرويدند. بيش از چهار ماه از بازداشت دو ايرانی مسيحی می‌گذرد. مرضيه اميری‌زاده اسماعيل‌آبادی٬ ۳۰ ساله و مريم رستم‌پور٬ ۲۷ ساله. اين دو شهروند ايرانی نزديک به ۱۰ سال پيش، از اسلام به مسيحيت گرويدند. بنابر گزارش منابع خبری مسيحی، اين دو دختر جوان در ۱۵ اسفند ماه سال ۸۷ در خانه های مسکونی شان بازداشت شدند و اتهام آن ها از سوی مقام های قضايی، اقدام عليه امنيت ملی، عنوان شده است. اين در حالی است که منابع قضايی به طور غير رسمی به خانواده آنان گفته اند که احتمال می رود اين دو، به اتهام «ارتداد» محاکمه شوند. سايت شبکه خبری مسيحيان فارسی‌زبان نيز درباره اين دو شهروند مسيحی٬ که در زندان اوين به سر می‌برند٬ نوشته است که آنان در روز ۱۷ تيرماه٬ به دلايل نامعلومی به مدت سه هفته در اواخر ارديبهشت ماه تحت بازجويی های شديد و در سلول های انفرادی به سر برده اند و پس از آن در خرداد ماه برای دو هفته با هم در يک سلول کوچک در بند بوده اند. امير جواد زاده٬ يکی از برنامه‌سازان شبکه‌های مسيحی فارسی‌زبان در لندن به راديو فردا می‌گويد که از زمان بازداشت اين دو شهروند مسيحی٬ آنان از حق داشتن وکيل محروم بوده‌اند و می‌افزايد: «با وجود اينکه چندين بار هم در زندان بيمار شدند٬ اجازه ديدن دکتر را نداشته‌اند و روزهای متمادی تا نيمه‌شب هم زير بازجويی بوده‌اند». به گفته آقای جوادی‌زاده٬ قرار بود عبدالفتاح سلطانی٬ حقوقدان و از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر در تهران٬ وکالت اين دو دختر مسيحی را عهده‌دار شود که با توجه به بازداشت آقای سلطانی٬ پس از رويدادهای اخير در ايران٬ در حال حاضر اين مساله عملی نيست. اين برنامه‌ساز تلويزيون‌های مسيحی٬ به راديو فردا گفته است که آقای سلطانی٬ برای بر عهده گرفتن وکالت اين دو دختر مسيحی با خانواده‌های آنان صحبت کرده بود اما دستگاه قضايی٬ اجازه وکالت به وی را نداده بود. امير جوادزاده درباره فعاليت‌های مذهبی اين دو شهروند مسيحی به راديو فردا می‌گويد که «کار آنان کمک به کسانی بود که در زندگی دچار مشکلات روحی و عاطفی بوده‌اند.» آقای جوادزاده با تاکيد بر اينکه اين دو دختر مسيحی هيچگونه فعاليت سياسی نداشته‌اند می‌افزايد «تنها هدف آنان کمک به بشريت بوده آن هم بدون در نظر گرفتن دين و نژاد و زبان.» خبرگزاری‌های مسيحی می‌گويند که در حال حاضر غير از اين دو شهروند مسيحی٬ نزديک به ۵۰ نفر ديگر با وضعيتی مشابه در بازداشت به سر می‌برند و بسياری از آن‌ها هفته‌ها را در سلول‌های انفرادی می‌گذرانند. مجازات «ارتداد»، در ايران و بر پايه قوانين اسلامی مرگ است. با اين حال در خرداد ماه گذشته اعلام شد که در پی تصميم مجلس برای اصلاح قانون مجازات اسلامی٬ قوانينی از جمله اعدام به جرم ارتداد٬ قطع يد و سنگسار٬ از قانون مجازات اسلامی حذف خواهد شد. اين مصوبه برای اجرايی شدن بايد از تصويب شورای نگهبان قانون اساسی بگذرد. حدود بیست سال پیش نیز کشیش حسين سودمند، به جرم ارتداد در مشهد اعدام شد.

مبارزه برای حقوق شهروندی؛ نقطه محوری اعتراض‌های اخیر

Mon, 13 Jul 2009 13:13:42 +3500

حركت‌هاى اعتراضى در ايران پس از اعلام نتایج انتخابات رياست جمهورى دهم که در آن محمود احمدی‌نژاد پیروز انتخابات معرفی شد، آغاز شد و معترضان در این تجمعات خواستار ابطال نتيجه و برگزارى مجدد انتخابات شدند.حركت‌هاى اعتراضى در ايران پس از اعلام نتایج انتخابات رياست جمهورى دهم که در آن محمود احمدی‌نژاد پیروز انتخابات معرفی شد، آغاز شد و معترضان در این تجمعات خواستار ابطال نتيجه و برگزارى مجدد انتخابات شدند. این حرکت‌ها حتی پس از آن که آيت‌الله على خامنه‌اى، رهبر جمهورى اسلامى، و نيروهاى نظامى به مخالفان هشدار دادند با هر گونه راهپيمايى و تجمع به‌شدت برخورد خواهد شد در تهران و برخی از شهرها ادامه داشت. در جریان اعتراض‌های تهران، به گفته منابع رسمی، بیش از دو هزار و ۵۰۰ شهروند معترض بازداشت شدند که دادستانی کل ایران از معرفی ۵۰۰ نفر از آنان به دادگاه خبر داده است. برخی از فعالان جامعه مدنی، روزنامه‌نگاران و حتی عکاسان مطبوعاتی نیز در شمار بازداشت‌شدگان روزهای اخیر هستند. منابع رسمی ایران همچنین کشته شدن ۲۰ نفر را در جریان این اعتراض‌ها تأیید کرده‌اند. مهران براتی، تحلیلگر مسائل سیاسی در آلمان در گفت‌وگو با رادیو فردا به ارزیابی این اعتراض‌ها و آینده آنها می‌پردازد. رادیو فردا: آقای براتی، این تجمعات اعتراضی و آینده این حرکت را چطور می‌بیند؟ مهران براتی: ببینید، تفاوت این نوع حرکت‌ها با حرکت‌های سیاسی گذشته در این است. در گذشته حرکت‌های سیاسی همیشه خواستشان تغییر قدرت در رأس بود. یعنی شاه برود و کس دیگری بیاید. یا الان آقای خامنه‌ای برود، جمهوری اسلامی برود، یک نیروی سیاسی دیگر بیاید. خوبی حرکتی که در این ده پانزده سال گذشته در ایران شروع شده، این است که افراد از حقوق شهروندی خودشان دفاع می‌کنند. نقطه حرکت تغییر و تحولات اجتماعی را مبارزه برای حقوق شهروندی می‌بینند: انتخابات آزاد، آزادی احزاب، آزادی مطبوعات، برابری زن و مرد، آزادی حقوق صنفی، برابری و آزادی اقلیت‌های مذهبی، آزادی‌های فرهنگی قومی و یا آزادی‌های فرهنگی سیاسی قومی. تمام اینها حقوقی هستند که در کنوانسیون‌های حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل تصویب شده و از طرف جمهوری اسلامی هم امضا شده هستند. بنابراین چون نقطه حرکت حقوق شهروندی است، شهروندان در هر دسته و گروهی و هر جایی از کشور باشند، احتیاج به رهبری عجیب غریبی ندارند. به هم وصل شدن این اعتراض‌ها برای دستیابی به حقوق شهروندی، به تدریج رهبری لازم سیاسی خودش را هم پیدا خواهد کرد. من امیدم به این نوع اعتراض سیاسی، به این نوع جنبش سیاسی بیشتر از حرکاتی است که احتمالاً به دست احزاب و نیروهای سیاسی می‌تواند رهبری شود. با توجه به اینکه این تجمع‌ها خودجوش است و فاقد سازماندهی، نتیجه‌ای خواهد داشت؟ جدا از اینکه آیا این اعتراض‌ها به یک نتیجه موفقیت‌آمیز چشمگیر برسد یا نرسد، دو اتفاق خیلی مهم پیش آمده است. یک اینکه این نظام حقوقی سیاسی ایران، دیگر آنچه که بوده نیست. در تمام اجزای نهادهای این قدرت، شکاف پیش آمده است. در مورد مسئله انتخابات به طور مثال از ۱۲ نفر شورای نگهبان ۷ نفر بودند که بر ریاست جمهوری آقای احمدی‌نژاد تأکید داشتند. همین مسئله را ما در نهادهای دیگر هم مشاهده می‌کنیم. در این میان اتفاق دیگری هم افتاده و آن این است که دیگر نیروی نظامی ما آن نیروی نظامی سنتی که از دوران پادشاهی سابق تا ایجاد سپاه پاسداران و ارتش جدید بوده، نیست. الان سپاه، روحانیت مخصوص خودش را تولید کرده، در مجلس، همین مجلس گذشته، ۱۵۰ نفر از نمایندگان مجلس گذشته سپاهی بودند. هم استانداران و هم فرمانداران در هردو بخش در این چهار سال گذشته نیروهای نظامی پا گرفتند. به این هم اضافه می‌شود که ۸۰ درصد از قدرت صنعتی کشور و شاید چیزی در حدود ۷۰ درصد از قدرت تجاری کشور هم در دست سپاه است. الان این دیگر آن نیروی نظامی گذشته نیست. بنابراین به نوعی می‌تواند بگوید که من به نیروی سیاسی بیرون از خودم برای جمهوری اسلامی احتیاج ندارم و حتی احتیاجی هم به ولایت فقیه ندارم. خودم می‌توانم رأساً کشور را هم در قسمت سیاسی و هم در قسمت نظامی اداره کنم. اینجا جایی بوده که آقای خامنه‌ای فکر کرده برای حفظ موقعیت خودش به هر صورت باید کاری کند که با بودن آقای احمدی‌نژاد در حقیقت بخش سیاسی و بخش نظامی را در دست داشته باشد که تاکنون ایشان در این کار موفق بوده ولی در نهایت به هم خوردن نظم سیاسی وضع ایشان را هم کاملاً نامطمئن کرده است. آقای براتی، اشاره کردید به حضور نظامیان. این حضور نظامی‌ها و فعالیتشان و به نوعی مداخله آنها در امور سیاسی، هم سیاست داخلی هم سیاست خارجی، تا چه حد می‌تواند به نفع حکومت باشد؟ این فقط می‌تواند به نفع فردی آقای خامنه‌ای باشد. جمهوری اسلامی، حکومت اسلامیِ روحانیت شیعه بر تمامی جامعه است. و الا این هیچ معنی دیگری ندارد. اصلاً صفت ولی فقیه به این معناست که بالاترین مرجع روحانیت شیعه به انتخاب روحانیت شیعه به این مقام می‌رسد. آنچه اتفاق افتاده این است که این مرجع که می‌باید بالاترین مرجعیت می‌بود، دیگر وجود ندارد. سرنوشت آقای خامنه‌ای و آقای احمدی‌نژاد به این بسته شده که سپاه پاسداران و بسیج که در سپاه پاسداران ادغام شده، و به گفته فرماندهان سپاه ۸۰ درصد از وظایف سپاه پاسداران الان به بسیج واگذار شده، الان با امکاناتی که در سطوح قانونگذاری و سطوح اجرایی در تمامی کشور پیدا کرده‌اند، چه امکان مانوری به آقای خامنه‌ای بدهند. بنابراین در این بازی آقای خامنه‌ای در نهایت فرد بازنده خواهد بود.

«این برخوردها جایی در نظام قضایی ندارند»

Sun, 12 Jul 2009 16:23:40 +3500

يحيی کيان تاجبخش، پژوهشگر ايرانی- آمريکايی، روز پنجشنبه ۱۸ تيرماه بار ديگر بازداشت شد، این‌بار هم توسط نيروهای امنيتی ايران و آنگونه که خانواده‌اش گفته‌اند بدون ارائه حکم.يحيی کيان تاجبخش، پژوهشگر ايرانی- آمريکايی، روز پنجشنبه ۱۸ تيرماه بار ديگر بازداشت شد، این‌بار هم توسط نيروهای امنيتی ايران و آنگونه که خانواده‌اش گفته‌اند بدون ارائه حکم. بیشتر بخوانید: کيان تاجبخش، پژوهشگر ايرانی - آمريکايی، بازداشت شد آقای تاجبخش در ارديبهشت ماه سال ۸۶ نيز توسط نيروهای امنيتی بازداشت شده بود و پس از چهارماه زندان با سپردن وثيقه‌ای ۱۰۰ ميليون تومانی از زندان آزاد شده بود. اتهام آقای تاجبخش بیش و کم، به اتهاماتی که اين روزها به بازداشتی‌ها زده می‌شود شباهت داشت: «تلاش برای براندازی نرم». از سوی ديگر، کاوه مظفری، وب نگار مدافع حقوق زنان، نيز روز پنجشنبه در حالی که به همراه مادر همسرش به دليل وخامت حال وی راهی بيمارستان مصطفی خمينی، واقع در خيابان ايتاليا، بودند توسط مأموران امنيتی در نزديکی خانه خود باز داشت شد. کاوه مظفری از اعضای کمپين يک ميليون امضا، روز ۴ تيرماه، پس از ۵۴ روز با سپردن ۵۰ ميليون تومان وثیقه از زندان اوين آزاد شده بود. در ايران، همچنان از بازداشت فعالان مدنی و سياسی خبر می‌رسد، هر از چندی هم، تصاويری تلويزيونی از اعترافات بازداشت‌شدگان در برخی از وب سايت‌ها مانند خبرگزاری فارس منتشر می‌شود. نعمت احمدی، حقوقدان در تهران، تأکيد می‌کند که «در هيچ يک از قوانين حقوقی ايران، از پخش اعترافات تلويزيونی سخنی به ميان نيامده است.» آقای احمدی می‌افزاید که‌ «اساساً چنين مبحثی در قانون ما نيست که بتوان اظهاراتی را از یک متهم گرفت و آن را در تلويزيون و راديو يا روزنامه منتشر کرد.» با همه اینها، آنگونه که مرتضی الويری، نماينده مهدی کروبی در کميته بررسی وضعيت بازداشت شدگان اخير، می‌گويد، بسياری از اين فعالان سياسی و مدنی در ايران بدون طی مراحل قانونی بازداشت شده‌اند و «‌بازداشت افراد بدون دليل و فقط بر مبنای اين که به نتايج انتخابات معترض باشند، از نظر سياسی هيچ توجيهی ندارد و بايد از طريق کانال‌های قانونی آزادی آنها را پيگيری کنيم.» با همه اينها نعمت احمدی، بازداشت افراد را تنها در شرايطی خاص مجاز و قانونی می‌داند و توضيح می‌دهد: ‌«بر مبنای ماده ۱۱۴ قانون آيين دادرسی کيفری، اول بايد احضاريه برای فرد بفرستند تا او ظرف مدتی معلوم در دادگاه يا مرجع تحقيق، حاضر شود. اگر متهم ظرف اين مدت بدون عذر موجه در دادگاه حاضر نشود و جرم او شديد باشد، قاضی دادگاه می‌تواند حکم جلب او را صادر کند.» دروئری دايک، مسئول بخش ايران در سازمان عفو بين‌الملل، چنين برخوردهايی را با بازداشت شدگان از سوی مقام های قضايی ايران خلاف معيارهای انسانی می‌داند و به راديو فردا می‌گويد:‌ «اين برخوردها جايی در نظام قضايی ندارد. آن طور که به نظر می‌رسد نظام قضايی ايران شکنجه و بدرفتاری با بازداشت شده‌ها را می‌پذيرد و این مسئله، اصلاً قابل قبول نيست.» آقای دایک، با اشاره به اینکه اتهامی به این افراد وارد نشده و محاکمه هم نشده‌اند می‌گوید: «نه عدالت در حق آنها اجرا می‌شود و نه به وکيل دسترسی دارند، اين نقض آشکار معيارهای انسانی است و عملی شنيع. اين سؤال مطرح می‌شود که آيت‌الله شاهرودی، رئيس قوه قضاييه ايران، به محاکمه عادلانه اعتقاد دارد يا نه؟» آمار بازداشت‌شدگان پس از حوادث انتخابات ۲۲ خردادماه به طور دقيق مشخص نيست. يک نماينده مجلس به نقل از دادستان کل کشور گفته است که ۲۵۰۰ نفر در جريان اعتراض‌ها به نتايج انتخابات رياست جمهوری دهم بازداشت شده‌اند و پرونده ۵۰۰ نفر از آنها قرار است همين هفته به دستگاه قضايی ارجاع شود.

دادخواه: اعدام اصلاح نمی‌کند، خشونت می‌آفریند

Tue, 07 Jul 2009 17:30:20 +3500

جمعه هفته گذشته، بیست نفر -به گفته مقام‌های ایرانی- قاچاقچی مواد مخدر، به اتهام خرید، فروش و نگهداری انواع مواد مخدر اعدام شدند. در گفت‌وگویی با محمدعلی دادخواه، حقوقدان و از فعالان مدنی در ایران، درباره تاثیرات اجتماعی این اعدام‌ها پرسیده است. جمعه هفته گذشته، بیست نفر -به گفته مقام‌های ایرانی- قاچاقچی مواد مخدر، به اتهام خرید، فروش و نگهداری انواع مواد مخدر اعدام شدند. یک روز پس از آن در روز شنبه، خبرگزاری فارس که اسامی این بیست نفر را منتشر کرد، آنان را «سوداگران مرگ» و «قاچاقچیان بین‌المللی مواد مخدر» نامیده و سن آنان را بین ۳۵ تا ۴۸ سال اعلام کرده است. سازمان‌های مدافع حقوق بشر می‌گویند که ایران به لحاظ اجرای مجازات اعدام، پس از چین مقام دوم دنیا را داراست. اندکی پس از اعلام این خبر، سوئد در یکی از اولین اقدامات خود به عنوان رئیس دوره‌ای جدید اتحادیه اروپا روز یک‌شنبه در بیانیه‌ای این اعدام‌ها را شدیدا محکوم کرد. سوئد به نمایندگی از اتحادیه اروپا خواسته است تا «مقامات ایران برای حذف کامل مجازات اعدام ادامه خواهد داد و تا زمان لغو این نوع مجازات که تمام احکام اعدام در ایران به حال تعلیق درآید.» اما گذشته از درخواست‌های بین‌المللی این اعدام‌ها چه کمکی به جلوگیری از وقوع جرم می‌کند؟ بیشتر بخوانید: چین و ایران، رکورددار اعدام در سال ۲۰۰۸ فنلاند با احضار سفير ايران به اعدام نوجوانان اعتراض کرد رئیس اتحادیه اروپا اعدام ۲۰ نفر در ایران را محکوم کرد در گفت‌وگویی با محمدعلی دادخواه، حقوقدان و از فعالان مدنی در ایران ، درباره تاثیرات اجتماعی این اعدام‌ها پرسیده است. محمد علی دادخواه: اعدام يک ناهنجاری در جامعه ايجاد می‌کند، نظم و نسق جامعه و حيات اجتماعی را دچار خلل کرده و خشونت را ترويج می‌کند. برای اين که ما يک جامعه ملايم، متعادل و همراه با رفق و مدارا داشته باشيم، بايد از اين ناهنجاری‌ها هر چه بيشتر جلوگيری کنيم. فهرستی که خبرگزاری فارس روز شنبه منتشر کرده شامل اسامی ۲۰ نفر از اعدام شدگان است که اتهام همه آنها در ارتباط با مواد مخدر بوده است. با اين مجرمان چگونه بايد رفتار شود که هم اينها به مجازات برسند و هم اعدامی صورت نگيرد؟ تکليف و وظيفه قوه قضاييه بازپروری و اصلاح مجرمين است. مگر ساير کشورها مبادرت به اعدام می‌کنند، ما هم می‌توانيم بر مبنای راه و روش ديگران اقدام کنيم. ضمن اين که پيشينه و نگرش انسانی ما اين است که همواره انسان را اصلاح و باز آفرينی کنيم. به قول ناصر خسرو « خلق يک‌سره نهال خدای‌اند، هيچ از اين نهال نه بشکن و نه برکن». هر انسانی را که اعدام می‌کنيم بار عظيمی از هزينه‌هايی که برای او صرف شده به هدر داده‌ايم و روش فرزانگی ايجاب نمی‌کند به اعدام متوسل شويم. ما بايد اين افراد را باز بيافرينيم. می گويند طبق قوانين مجازات اسلامی و قوانين شرع، کسی که مرتکب قتل شده بايد قصاص شود. با اين افراد بايد چگونه برخورد شود اگر اعدام نشوند؟ اتفاقا اين استنباط درست نيست. در زمان جاهليت رسم اين بود که اگر يک نفر از قبيله‌ای يک نفر از قبيله ديگر را به قتل می‌رساند، آنها تمام افراد قبيله را مورد هجوم قرار می‌دادند. در اسلام اين دستور آمد که بيش از يک نفر را نکشيد و گرنه در اسلام هم توصيه بر اين است که اول عفو کنيد، چون انسان بايد خدايی شود و بر اساس صفات لايزال الهی ما همواره بايد لطف، مهر، عشق و انسان گرايی داشته باشيم نه خشم، غضب، هدم، تجاوز و تخريب را و نگرش خدايی نگرش انسان‌گرايانه است. بسيار غم انگيز است که ايران در فهرست اعدام‌های جهان پس از چين قرار دارد، يعنی بيشترين اعدام در دنيا پس از چين. از ياد نبريم که جمعيت ما به اندازه سر ريز جمعيت چين هم نيست. نظر شما خلاف نظر مقام های قضايی است که می‌گويند اعدام روی کاهش جرم و جنايت تاثير می‌گذارد؟ کافی است ما آمار هر سال را ببينيم، آيا جرم و جنايت کاهش يافته است؟ اگر اين طور بود که بايد با اولين گروه اعدام‌ها، سال بعد اعدامی وجود نداشت، در حالی که آمار اعدام‌ها رشد تزايدی داشته است. ما نبايد فراموش کنيم که انسان اصلاح شده می‌تواند الگوی اصلاح ديگران باشد.

همبستگی هنرمندان ايرانی مقيم هلند با مردم ايران

Sun, 05 Jul 2009 13:52:17 +3500

حميد طباطبايی، موسيقيدان ساکن هلند، به راديو فردا می گويد که شماری از هنرمندان مقيم این کشور برای ابراز همبستگی با مردم ايران يکشنبه برنامه ای در آمستردام اجرا می کنند.حميد طباطبايی، موسيقيدان ساکن هلند، به راديو فردا می گويد که شماری از هنرمندان مقيم این کشور برای ابراز همبستگی با مردم ايران، يکشنبه برنامه ای در آمستردام اجرا می کنند. آقای طباطبايی افزود که قرار است شماری از موسيقيدانان، فيلم سازان و شاعران ايرانی در برنامه روز يکشنبه که در ساعت سه بعد از ظهر در کليسای Mozes & Aaronkerk در مرکز آمستردام برگزار می شود، به مدت ۱۰ دقيقه برنامه اجرا کنند. بیشتر بخوانید: از ونکوور تا ورشو: رای ما کجاست؟ رای آنها کجاست؟ آقای طباطبايی اهداف اين برنامه را همبستگی با مردم ايران، اعتراض به سرکوب معترضان در اين کشور و آگاه کردن مردم هلند از وضعيت ايران می خواند. مقامات امنیتی ایران در هفته های گذشته، پس از اعتراضات گسترده به نتایج انتخابات ریاست جمهوری، صدها نفر از شخصیت های سیاسی، خبرنگاران، مدافعان حقوق بشر و معترضان را بازداشت کرده اند. نهادهای بین المللی حقوق بشر نگرانی خود را از وضعیت این افراد اعلام کرده اند. آقای طباطبایی می افزايد که اين برنامه کاملا رايگان است و مسئولان کليسا را بدون هيچ هزينه ای در اختيار هنرمندان ايرانی قرار داده اند. برنامه با سخنان رناته فان در زی، روزنامه نگار هلندی آغاز خواهد شد. در برنامه «همبستگی هنرمندان ايرانی مقيم هلند با مردم ايران»، اين هنرمندان به ارائه آثار خود خواهند پرداخت: رضا علامه زاده (فيلم)، مهرناز صالحی (آواز)، حميد طباطبايی (پيانو)، ، ناصر فاخته (شعر) و نفيس نيا (شعر)، فرشاد آريا (فيلم)، پژمان اکبرزاده (پيانو)، بابک اميری (گيتار و آواز)، سوسن رضايی (داستان)، نارسيس زهره نسب (شعر)، پروين صاحب ديوانی – اخباری (آواز)، آقای طباطبایی ابراز امیدواری می کند که هلندی ها نیز در کنار ایرانی ها در این برنامه حضور پیدا کنند تا هر چه بیشتر از وضعیت ایران مطلع شوند. در هفته های گذشته شهرهای مختلف جهان نیز شاهد راهپیمایی ها و اعتراضات متعددی به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران بوده است. حتی مردم شهرهایی که جمعیت ایرانی در آنها زیاد نیست، همچون پراگ در جمهوری چک و ورشو در لهستان، به حمایت از حامیان میرحسین موسوی برخاسته‌اند و در خیابان‌ها یا در فضای مجازی اینترنت با تشکیل گروه‌های کوچک و بزرگ بارها از گوشه و کنار دنیا اعلام حمایت کرده‌اند.

براتی: صادر نشدن ویزا برای پرویز داودی طبیعی است

Sun, 28 Jun 2009 18:22:42 +3500

محمد خزایی، سفیر ایران در سازمان ملل متحد در اظهاراتی که در اجلاس مالی سازمان ملل در نیویورک ایراد کرد، گفت که آمریکا به پرویز داوودی، معاون اول رئیس جمهوری اسلامی، ویزای ورود به آمریکا نداده است. مهران براتی، تحلیل‌گر مسائل سیاسی در برلین، در گفت‌وگو با رادیو فردا به این موضوع و ارتباط آن با رویدادهای اخیر ایران پرداخته است.محمد خزایی، سفیر ایران در سازمان ملل متحد در اظهاراتی که در اجلاس مالی سازمان ملل در نیویورک ایراد کرد، گفت که آمریکا به پرویز داوودی، معاون اول رئیس جمهوری اسلامی، ویزای ورود به آمریکا نداده است. معاون اول رئیس جمهوری اسلامی ایران، قرار بود در اجلاس مالی سازمان ملل که ۱۴۰ کشور هم در آن حضور دارند، سخنرانی کند. مهران براتی، تحلیل‌گر مسائل سیاسی در برلین، در گفت‌وگو با رادیو فردا به این موضوع و ارتباط آن با وقایع اخیر ایران پرداخته است. رادیو فردا: آقای براتی، اقدام آمریکا، در صادر نکردن ویزای برای معاون اول رئیس جمهوری ایران، تا چه حد با رویدادهای اخیر ایران در ارتباط است؟ مهران براتی: رئيس پارلمان اتحاديه اروپا و هفت نفر از اعضای هیئت ايرانی در پارلمان اروپا که در مجموع ۲۶ عضو دارد و تمام فراکسيون‌های پارلمانی در آن عضو هستند، از روز دوشنبه برای رفتن به ايران درخواست ويزا داده‌اند تا با نمايندگان مجلس و کانديداها صحبت کنند و مسئله مشکلات انتخاباتی به وجود آمده را بررسی کنند، ولی هنوز به اين افراد ويزا نداده‌اند و به نظر می‌رسد اصلاً ويزا ندهند. اکنون اين مسئله دوطرفه است، يعنی اگر ايران به نمايندگان اتحاديه اروپا و کشورهای همسو با آمريکا ويزا نمی‌دهد، طبيعی است که آمريکا هم همين کار را انجام دهد. به نظر می‌رسد اين مسئله خيلی هم طبيعی نيست. چون آمريکا بر اساس توافقنامه سال ۱۹۴۷ با سازمان ملل، موظف است به عنوان ميزبان سازمان ملل حتی برای نمايندگان دولت‌های متخاصم هم ويزا صادر کند. البته رابطه ايران و آمريکا رابطه دو کشور متخاصم نيست. بله اين نکته درست است، ولی اين توافقنامه برای اجلاس عمومی و اجلاس‌های مرتبط با فعاليت‌های شورای امنيت و يا کميسيون‌های مشخص سازمان ملل است و اجلاس‌های مرتبط با مشکلات جاری اقتصادی و يا گرمايش زمين و غيره، شامل اين توافقنامه نمی‌شود. البته در آن توافقنامه هم تبصره‌های وجود دارد که در مواردی آمريکا می‌تواند از حق خود استفاده کند. چشم‌انداز رابطه ايران و آمريکا را چطور می‌بينيد؟ اين حکومت بر اساس قوانين خود جمهوری اسلامی هم مشروعيت ندارد و تقلباتی در انتخابات صورت گرفته است. قبل از انتخابات، تمام ديپلمات‌های اروپايی به دولت‌های خود اطلاع داده بودند که تصميم حاکميت اين است که محمود احمدی‌نژاد به هر قيمتی رئيس جمهور شود و حکومت ايران در سياست خارجی خود نسبت به آمريکا و اتحاديه اروپا در رابطه با مسئله اتمی و مسايل خاورميانه نه تنها تغييری نخواهد داد، بلکه سياست‌های کنونی خود را نيز تشديد خواهد کرد. در چنين فضايی، آمريکا و کشورهای اروپايی آينده سياست ايران را پيش‌بينی کرده‌اند و دليلی نمی‌بينند ديگر آوانسی به حکومت بدهند.

علی گرانمایه: روسیه از انزوای ایران سود می‌برد

Fri, 26 Jun 2009 16:11:32 +3500

فدراسیون روسیه یکی از نخستین کشورهایی بود که دیمیتری مدودف، رئیس جمهور آن، به انتخاب بحث‌انگیز محمود احمدی‌نژاد واکنش نشان داد و به او تبریک گفت.فدراسیون روسیه یکی از نخستین کشورهایی بود که دیمیتری مدودف، رئیس جمهور آن، به انتخاب بحث‌انگیز محمود احمدی‌نژاد واکنش نشان داد و به او تبریک گفت. در حالی که کشورهای عضو گروه هشت تصمیم داشتند به اعتراضات ایران و سرکوب معترضان واکنش نشانی تند نشان دهند، باز هم این روسیه بود که در برابر این اعتراض ایستاد؛ سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه گفت که مسکو بیانیه‌ای که مربوط به نحوه برگزاری و اداره انتخابات باشد، را امضا نخواهد کرد. [ بخوانید : بیانیه گروه هشت ] روابط ایران و روسیه هر چند طی سال‌های اخیر گرم و خوب بوده است اما به نظر می‌رسد با انتخاب جنجالی محمود احمدی‌نژاد به عنوان رئیس دولت دهم، وارد دوره جدیدی می‌شود. علی گرانمایه، استاد روابط بین‌الملل در لندن در گفت‌وگو با رادیو فردا به تشریح این رابطه می‌پردازد. رادیو فردا: آقای گرنمایه، رویکرد اخیر روسیه به موضوع انتخابات در ایران از چه زاویه قابل تأمل است؟ علی گرانمایه: در اين رابطه بايد به سه موضوع توجه کرد؛ اول اين که اين نوع انتخابات که نتيجه آن مورد اعتراض مردم ايران قرار گرفته، برای روسيه امری طبيعی است. اگر شما توجه کرده باشيد، حاکميت سياسی روسيه با هدايت آقای پوتين که خودش نمی‌توانست برای بار سوم انتخاب شود، آقای مدودف را کانديدا کردند که از پيش انتخاب شده بود و در انتخابات هم برنده شد. در مورد روابط ایران و روسیه پس از انتخابات بخوانید: مثلث دوضلعی؛ روسیه در ایران دنبال چیست؟ مسئله دوم اهميت اقتصادی و سياسی ايران برای روسيه است. روسيه می‌خواهد همچنان بازار مايحتاج نظامی و غير نظامی ايران باشد و در ضمن ايران را به عنوان يک متحد در منطقه قفقاز و آسيای ميانه می‌بيند. اگر به ياد داشته باشيد در ماه اوت سال گذشته وقتی ماجرای گرجستان اتفاق افتاد، فقط يک رئيس دولت در منطقه بود که از عمليات نظامی روسيه به نوعی جانبداری کرد و او هم آقای احمدی‌نژاد، رئيس جمهور ايران بود. حتی کشورهای مشترک‌المنافع روسيه که با روسيه پيمان امنيتی و نظامی دارند، اين اقدام روسيه را تأييد نکردند. اکنون روسيه وام خود را پس می‌دهد به کسی که در آن شرايط استثنايی چنين ژستی در برابر حرکت نظامی روسيه و يورش به کشور مستقل گرجستان از خود نشان داد. روسيه می‌داند اگر راه ايران به بازارهای غربی و ايران در مسير انتقال انرژی کشورهای حوزه خزر و اروپا قرار بگيرد، رقيب روسيه خواهد شد. بنابراين روسيه خواهان انزوای ايران است و در شرايط فعلی که به خاطر تقلب در انتخابات و يورش به مردم معترض، انزوای جهانی ايران روز به روز تشديد می‌شود، روسيه از آن نفع می‌برد. روسيه نه برای آقای احمدی نژاد دلش سوخته است و نه برای ايران، بلکه فقط به فکر منافع خود است. به نظر شما نفع روسيه در اين است که ايران منزوی‌تر شود؟ بله دقيقاً همين طور است. سال‌ها است که تعدد منابع انرژی برای اروپا مطرح است و نمی‌خواهند از نظر نفت و گاز فقط وابسته به روسيه باشند، در نتيجه منطقه خزر را به عنوان يک آلترناتيو پيش‌بينی کرده‌اند و سعی می‌کنند منابع انرژی اين منطقه را به اروپا منتقل کنند. ايران به طور طبيعی در مسير اين انتقال انرژی قرار می‌گيرد، اما به دليل تحريم‌ها هيچ کشوری حاضر نيست ايران را وارد اين معاملات کند. چندين خط لوله وجود دارد که يا از روسيه عبور می‌کند و يا از گرجستان و ترکيه و سعی می‌کنند ايران در مسير خط انتقال نباشد، در حالی که اين حق طبيعی ايران است. ايران به خاطر همين سياست‌هايی که اکنون نيز شاهد آن هستيم، مورد تحريم‌های بين‌المللی و مورد اعتراض مردم ايران و مردم دنيا است. روسيه هم از انزوای ايران استفاده کرده و بازارهای انحصاری خود را حفظ می‌کند و از طرفی ديگر ايران را بيش از پيش به خود وابسته و محتاج نگاه می‌دارد. آقای گرانمايه! مسئله ديگری که همواره مورد مناقشه بوده، مسئله چچن است. به عنوان مثال ايران از کشته شدن عوامل حزب الله لبنان يا حماس ابراز ناراحتی کرده و آن را محکوم می‌کند، ولی در مورد چچن ساکت می‌ماند. ارزيابی شما در اين باره چيست؟ وقتی روسيه در منطقه چچن کشتار می‌کرد، تصادفا ايران رئيس دوره‌ای کشورهای عضو کنفرانس اسلامی بود. اما ايران نه تنها اعتراضی عليه اقدامات روسيه نکرد، بلکه تلاش کرد اعتراضات کشورهای اسلامی را به نحوی خنثی کند. ايران پيشنهاد کرد هیئتی بروند و از چچن بازديد کنند، اما روسيه آنها را به چچن راه نداد و آنها را به جمهوری اينگوش برد و تعدادی از اردوگاه‌های پناهندگان را نشان داد. هیئت بازديد کننده دست خالی برگشت ولی ابراز رضايت کرد و گفت که روسيه به پناهندگان اين منطقه توجه می‌کند. اهميت روسيه برای ايران آن قدر زياد است که سعی می‌کند با روسيه درگير نشود. زيرا وقتی کشوری از طرف کشورهای غربی منزوی می‌شود و می‌بينيد در مجموعه قدرت‌های بزرگ فقط روسيه مانده است که حساسيتی روی سياست‌های داخلی ايران ندارد، سعی می‌کند آن کشور را راضی نگه دارد. متأسفانه در۳۰ سال اخير ايران چوب اين انزوا را خورده و هميشه دست به دامن روسيه بوده است و روسيه هم از اين وضع استفاده می‌کند.

باوند: از فرصت تعدیل سیاست‌ها استفاده بهینه شود

Sat, 06 Jun 2009 17:57:59 +3500

باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا، روز پنجشنبه، با اشاره به اختلافات ایالات متحده و ايران، گفت که عليرغم ده‌ها سال بی‌اعتمادی، آمريکا حاضر است بدون پيش‌شرط و بر پايه احترام متقابل با ايران مذاکره کند.باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا، روز پنجشنبه، با اشاره به اختلافات ایالات متحده و ايران، گفت که عليرغم ده‌ها سال بی‌اعتمادی، آمريکا حاضر است بدون پيش‌شرط و بر پايه احترام متقابل با ايران مذاکره کند. آقای اوباما گفت که «برای سال‌های متمادی، ايران بخشی از تعريفی که از خود ارائه داده مربوط به تقابل اين کشور با کشور من بوده است، و در واقع تاريخی پرهياهو و جنجالی بين دو کشور وجود دارد.» به نظر می‌رسد سخنان آقای اوباما نشانه تغییری کامل در سیاست‌های آمریکا در قبال ایران است. داوود هرمیداس باوند، استاد دانشگاه و تحلیلگر سیاسی در گفت‌وگو با رادیو فردا در مورد واکنش‌های احتمالی مقامات ایرانی در قبال چنین تعدیلی در مواضع آمریکا گفته است. رادیو فردا: آقای باوند اظهارات اخیر باراک اوباما را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ داود هرمیداس باوند: من فکر می‌کنم این تعدیل در سیاست آمریکا فرصتی است که باید مورد استفاده بهینه قرار گیرد و مذاکرات سازنده‌ای شروع شود. چون صرف اینکه کسی وارد مذاکره بشود دال بر این نیست که تسلیم شود. پیشنهاد ایشان این است که قبلاً پیش شرطی بوده که حالا آن را برداشته‌اند. خود دولت ایران هم از ابتدا می گفت آماده مذاکره بدون پیش شرط است. حالا که این تعدیل در موضع آمریکا انجام گرفته است، منطق اقتضا می‌کند که ایران هم موضع خودش را تاحدودی تعدیل کند و وارد یک دیالوگ سازنده بشود برای حل مسئله، بخصوص در مورد تکنولوژی هسته‌ای. این تغییر موضع از سوی ایران تا چه حد محتمل است؟ همانطور که اشاره کردم گفتم این فرصتی است که پیش آمده، بنابراین عقل سلیم اقتضا می‌کند از فرصت‌ها استفاده صحیح و بهینه شود و پیامدهایش را هم باید در نظر گرفت. درصورتی که استفاده نشود یا با حسن استقبال روبه‌رو نشود، اوباما هم دستش زیاد باز نیست. چون او از یک نویدی که دوران انتخابات داده و آغاز پس از پیروزی اش، دستش باز است برای گفتگوی سازنده. ولی در عین حال وقتی با عکس‌العمل متفاوت روبه‌رو شود، در معرض محدویت‌ها و فشارها از سوی کنگره، از سوی حزب جمهوریخواه که تابحال در حالت شوک بوده و کم کم نگرش انتقادی‌اش ظاهر می‌شود و لابی‌های اسرائیلی و غیره. بنابراین فضا برای او تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌شود و مجبور می‌شود که از آن قصد و نیتی که داشته تاحدودی عقب‌نشینی کند. این یک جنبه است. جنبه دیگر اینکه یک مشروعیتی هم در عین حال پیدا می‌شود که ادعا کند راه‌های مسالمت‌آمیز را در پیش گرفته ولی استقبالی نشده، یعنی از نظر افکار عمومی جهانی، دیگر به نفع او بسیج می‌شوند و لذا پیامدش هم برای ایران اگر ایران متقابلاً با تعدیلی از این پیشنهاد استقبال نکند، پیامدهای مثبتی برای ایران در پی نخواهد داشت بلکه بالعکس شرایط را برای اتخاذ تصمیمات سنگین‌تر فراهم می‌کند. خواه به صورت تحریم‌های گسترده‌تر یا احتمالاً نهایتاً توسل به یک استراتژی سخت‌افزاری. آقای باوند، مسئله دیگری که اوباما به آن اشاره کرد، این بود که پذیرفت که آمریکا در سرنگونی دولت دکتر مصدق در جریان کودتای ۲۸ مرداد دست داشته. این مطلب را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ اشاره او توصیف کرد و گفت که در سرنگونی حکومت دموکراتیک دست داشته، بعد هم ایران اقدام به گروگانگیری آمریکایی‌ها نمود. سعی کرد بین این دوتا یک برابری ایجاد کند، بگوید آمریکا این اقدام را برعلیه مصالح ایران انجام داد و یک حکومت دموکراتیک را متوقف کرد و ایران هم برخلاف حقوق بین‌الملل دست به گروگانگیری زد. این دو مسئله مربوط به گذشته می‌شود و دارای یک برابری نسبی است. بنابراین باید گذشته را پشت سر گذاشت و به آینده نگاه کرد و راه‌حل‌هایی برای حل مسائل و مشکلات روز جستجو کرد.

اسرائیل و «امتحان آمادگی برای آخرالزمان»

Mon, 01 Jun 2009 16:45:33 +3500

اسرائیل از روز یکشنبه مانور چهار روزه آمادگی دفاعی را آغاز کرد. مانوری که نه فقط نظامی‌ها که همه مردم عادی و غیرنظامی را نیز شامل می‌شود. این مانور تمرینی روز یکشنبه با نام رمز «نقطه عطف ۳» آغاز شد.اسرائیل از روز یکشنبه مانور چهار روزه آمادگی دفاعی را آغاز کرد. مانوری نه فقط برای نظامی‌ها که برای همه مردم عادی و غیرنظامی. قائم مقام وزارت دفاع اسرائیل امروز اعلام کرد که این تمرین آمادگی دفاعی، برای مقابله با تهدیدهای نظامی از سوی کشورهای عرب اطراف اسرائیل انجام می‌شود. این مانور تمرینی با نام رمز «نقطه عطف ۳» آغاز شد. تاریخچه برگزاری این تمرین آمادگی دفاعی در اسرائیل به ۳ سال پیش می‌گردد، پس از آن که جنگ ۳۴ روزه حزب‌الله لبنان و اسرائیل، ضعف بدنه نظامی دولت اسرائیل را برملا کرد. تئودور کاراسیک، مدیر انستیتو تحلیل مسائل نظامی خاورنزدیک و خلیج فارس در دبی، در گفت‌وگو با رادیو فردا، به بررسی اهداف اسرائیل از برگزاری این مانور پرداخته است. آقای کاراسیک نخست در مورد اهمیت برگزاری چنین مانوری می‌گوید: آزمايشی که درحال انجام است، بزرگترين تمرين آماده‌باش دفاعی در تاريخ اسرائیل است. بعضی از مردم اسرائیل اسم اين تمرين را «امتحان آمادگی برای آخرالزمان» گذاشته‌اند. به گفته این تحلیلگر مسائل نظامی، اين تمرين‌ها به مردم اسرائیل کمک می‌کند تا در صورت وقوع هر گونه حمله‌ای به اسرائیل با استفاده از موشک‌های بالستيک و کروز، توان مقابله با اين حملات را داشته باشند. اما چرا اسرائیل در حال حاضر چنين مانور آمادگی دفاعی را برگزار می‌کند؟ تئودور کراسيک، در پاسخ به اين پرسش راديو فردا می‌گويد:‌ «فکر می‌کنم دليل انجام اين تمرين‌ها، عوامل سياسی و موقعيت ژئواستراتژيک است. به طور مشخص بايد گفت که اسرائیل از طرف آمريکا به شدت تحت فشار است تا گسترش شهرک‌های يهودی‌نشين را متوقف کند. مسئله ديگر فشاری است که بر اسرائیل وارد می‌کنند تا برای مذاکره در مورد مسايل فلسطين پشت ميز مذاکره بنشيند. مسئله ديگر هم انتخابات در پيش رو در لبنان و ايران است و اين که نتيجه اين دو انتخابات چه خواهد شد. » وی می‌افزايد: «دولت نتانياهو، نخست وزير اسرائیل، حس می‌کند تنها و بی‌پشتيبان شده است، بنابراين تلاش می ‌کند از تماميت ارضی اسرائیل محافظت کند. به هر حال اسرائیل اين تمرين‌ها را انجام می‌دهد چون احتمال می‌دهد در آينده‌ای نزديک يا دور به آن کشور حمله می‌شود. » کارشناسان مسايل منطقه‌ای معتقد هستند يکی از دلايل انجام اين مانورهای آمادگی دفاعی خطری است که دولت اسرائیل از سوی سوريه و همچنين برنامه هسته‌ای ايران احساس می‌کند. تئودور کراسيک معتقد است: «اسرائیل تهديد چندانی را از طرف سوريه متوجه خود نمی‌داند، زيرا سوريه از نظر نظامی توان زيادی برای انجام حمله نظامی ندارد. اسرائیل بيشتر از طرف ايران احساس خطر کرده و برای مواجهه احتمالی با ايران خود را آماده می‌کند.»

اعدام سه متهم انفجار زاهدان، تنها دو روز پس از حادثه

Sun, 31 May 2009 17:22:06 +3500

سه تن از عوامل بمبگذاری روز پنجشنبه زاهدان بامداد شنبه در این شهر اعدام شدند. این خبری است که بامداد روز شنبه در بسیاری از خبرگزاری‌های داخلی و خارجی بازتاب یافته است.سه تن از عوامل بمبگذاری روز پنجشنبه زاهدان بامداد شنبه در این شهر اعدام شدند. این خبری است که بامداد روز شنبه در بسیاری از خبرگزاری‌های داخلی و خارجی بازتاب یافته است. خبرگزاری دولتی جمهوری اسلامی (ایرنا) از قول مدیرکل دادگستری سیستان و بلوچستان نام‌های سه محکوم به اعدام را منتشر کرده است. بیشتر بخوانید: سه نفر به اتهام بمب‌گذاری زاهدان اعدام شدند آمريکا بمب گذاری در زاهدان را محکوم کرد دست کم ۲۱ نفر در انفجار بمب در زاهدان جان باختند افرادی که به گفته حجت الاسلام ابراهیم حمیدی، مدیرکل دادگستری استان سیستان و بلوچستان مواد منفجره به کشور وارد کرده‌اند و آنها را به فردی تروریست داده‌اند، این افراد به اتهام محاربه، فساد فی‌الارض و اقدام علیه امنیت کشور به اعدام محکوم شدند. اما محمدرضا فقیهی، حقوقدان در تهران معتقد است رسیدگی به پرونده‌ای در این ابعاد به این سرعت کار ساده‌ای نیست: «رأیی که صادر شده بلافاصله با فرض اعتراض متهم و وکلای آنها یک روزه به دیوانعالی کشور ارسال شده و آنها هم یک روزه رسیدگی کرده‌اند که هرچه فکر می‌کنم استنباط من این است که نمی‌تواند با این سرعت خارق‌العاده‌ای چنین پرونده‌ای به سامان برسد.» انفجار بمب در مسجد علی ابن ابی‌طالب زاهدان در روز پنجشنبه به هنگام نماز مغرب و عشا روی داد و دست کم ۲۵ کشته و ۱۲۰ مجروح برجای گذاشت. حجت‌الاسلام حمیدی، مدیرکل دادگستری سیستان و بلوچستان درباره اعدام‌شدگان روز شنبه همچنین گفت این افراد اتهام‌های دیگری هم داشتند، از جمله مشارکت مستقیم در انفجار اتوبوس سپاه در سال ۸۵، انفجار بولوار دانشگاه، عملیات بمبگذاری ناموفق در راهپیمایی ۲۲ بهمن و چندین مورد اتهامی دیگر. عبدالکریم لاهیجی، حقوقدان ساکن پاریس به رادیو فردا می‌گوید دلیل اعدام متهمان آنهم به این سرعت، ایجاد رعب و وحشت در مناطق مرزی ایران است. به گفته آقای لاهیجی: «منظور حکومت ایجاد رعب و وحشت در منطقه است، بخصوص که منطقه منطقه‌ای است مرزی و یکی از استان‌های حساس ایران است چه از نظر اینکه خواسته‌های قومی وجود دارد و چه از نظر اینکه مرز بین ایران و افغانستان است.» پس از وقوع انفجار در مسجد علی ابن ابی‌طالب زاهدان برخی از مقام‌های ایران، آمریکا را به دخالت در این حادثه متهم کردند. آیت‌الله خامنه ای در پیامی تاکید کرد که «نمی‌توان تردید کرد که دست طراحان سیاسی برخی قدرت‌های مداخله‌گر و دستگاه‌های جاسوسی آنان نیز به خون بیگناهان این حادثه خونین آلوده است.» آیت‌الله خامنه‌ای در پیام خود از کشوری خاص نام نبرده است اما صادق محصولی، وزیر کشور ایران روز جمعه گفته بود عوامل ترور نه شیعه هستند نه سنی، آنها آمریکایی و اسرائیلی هستند. اما ظاهراً انفجار کار یک گروه سنی بوده است چراکه گروه شبه نظامی مسلح جندالله مسئولیت این انفجار را بر عهده گرفت: گروه شبه نظامی سنی مذهب بلوچ که با نظام جمهوری اسلامی مبارزه مسلحانه می‌کند. همین گروه در بیانیه‌ای که نسخه‌ای از آن برای رادیو فردا ارسال شده است، مدعی شد سه نفری که بامداد روز شنبه اعدام شدند، هیچ نقشی در بمبگذاری روز پنجشنبه نداشتند و تنها یکی از آنان بنام ذبیح‌الله نارویی از اعضای جندالله بود که در هیچ عملیات شرکت نداشته است و در هنگام بمبگذاری در زندان بوده است و جندالله دو تن دیگری را که اعدام شده‌اند، اصلاً نمی‌شناسد. یادآوری این نکته ضروری است که رادیو فردا قادر به تأیید درستی یا نادرستی ادعای این گروه نیست. جان سالیوان، معاون سخنگوی دفتر امور خاور نزدیک وزارت امور خارجه آمریکا نیز در گفت‌وگویی با رادیو فردا ضمن محکوم کردن انفجار بمب در مسجد علی ابن ابی‌طالب در زاهدان، هرگونه دخالت آمریکا را در چنین رویدادی قویاً رد کرد. آقای سالیوان گفت: «هر حمله‌ای که سبب کشته شدن مردم بیگناه شود، از سوی آمریکا غیرقابل پذیرش است. بویژه که چنین حمله‌ای در یک عبادتگاه انجام شده باشد. ما اتهام دخالت در این حملات را رد می‌کنیم. آمریکا از هیچ شکلی از تروریسم پشتیبانی نمی‌کند.» در همین حال روزنامه آمریکایی بوستون گلوب در شماره روز شنبه خود از قول یان کلی، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا نوشته است که آمریکا به‌طور جدی قرار دادن نام گروه جندالله را در فهرست سازمان‌های تروریستی آمریکا بررسی می‌کند.

نوید، امید، ابی؛ همه با هم در ویدئوکلیپ «خالی»

Mon, 18 May 2009 16:36:50 +3500

نوید که به‌تازگی ویدئوکلیپی روی ترانه «خالی» ابی ساخته است، می‌گوید: «من و امید از دوران بچگی در خانواده، با موسیقی ایرانی بزرگ شده‌ایم. به‌خصوص آهنگ‌های ابی را گوش می‌دادیم و این ترانه «خالی» ابی را من خیلی دوست داشتم.» حالا نوبت نوید شد تا برای ترانه‌ای که دوست داشت ویدئو کلیپی درست کند.نوید که به‌تازگی ویدئوکلیپی روی ترانه «خالی» ابی ساخته است، می‌گوید: «من و امید از دوران بچگی در خانواده، با موسیقی ایرانی بزرگ شده‌ایم. به‌خصوص آهنگ‌های ابی را گوش می‌دادیم و این ترانه «خالی» ابی را من خیلی دوست داشتم. پس از اینکه آهنگ «گریز» را در اجرایی جدید، با ابی ضبط کردیم، این ایده را با او در میان گذاشتیم که یکی از آهنگ‌هایش را که خیلی‌ها دوست دارند، با اجرایی جدید بخواند ومن ویدئوکلیپ برایش بسازم. ابی هم با خوشحالی موافقت کرد و این کار در مدت یک هفته انجام شد.» نوید در پاسخ این پرسش که آیا می‌دانسته است که این ترانه را ابی قبلاً در فیلمی به نام «بوی گندم» ساخته فرزان دلجو خوانده بوده، می‌گوید که اصلاً به یاد آن فیلم و ماجراهایش نبوده است. به نظر نوید، ترانه «خالی» سروده زویا زاکاریان الهام بخش اصلی او برای ساختن این ویدئوکلیپ بوده است. او می‌گوید: «این پانزدهمین یا شانزدهمین ویدئوکلیپی است که تا کنون ساخته‌ام. ضمناً تمام ویدئوکلیپ‌های «نوید ـ امید» را هم خودم ساخته‌ام.» ویدئوی خالی با صدای ابی و کارگردانی نوید کار اصلی نوید در آلمان، بازیگری تئاتر و سینماست. او می‌گوید که 26 اردی بهشت ماه ، در شهر پراگ، با نمایشنامه «رمئو و ژولیت» شکسپیربه روی صحنه می رود. نوید این نظر را که فضای ویدئوکلیپی که ساخته اروپایی است تأیید می‌کند و می‌گوید: «اصلاً فکر نکرده بودم که یک کار اروپایی انجام بدهم. همان طوری که خودم دوست داشتم کار کردم و رفتم جلو، بدون اینکه فکر کنم ممکن است فضای کار امریکایی بشود یا اروپایی یا ایرانی.» او در پاسخ به این پرسش که طرح ویدئوکلیپ ترانه «خالی» ابی را چگونه نوشته است، می‌گوید:«وقتی می‌خواهم روی آهنگی ویدئو بسازم، اول چند بار آن را پشت سر هم گوش می‌دهم تا شعر و آهنگ در ذهنم بنشیند. بعد، تصویرهایی را که به ذهنم می‌رسد یادداشت می‌کنم. من این ترانه را هم چندین بار گوش دادم و آخر شب هم با گوشی، آن قدر گوش دادم تا خوابم برد. داستانی را که در فیلم می‌بینید، من در خواب دیدم. صبح که بیدار شدم، ابی را که منزل ما بود بیدار کردم و گفتم که ایده کار را گرفتم. خوابم را که برایش تعریف کردم، خیلی خوشش آمد. نوید در مورد استفاده از صداهای محیط، مثل صدای تلفن و صدای گریه، در این ویدئوکلیپ می‌گوید که هنگام تصویربرداری فکر کرده اگر روی آهنگ، جاهایی که ابی نمی‌خواند، از صدای تلفن و گریه دختر استفاده کند، کار نو، جالب و قشنگی می‌شود.» نوید در پاسخ این پرسش که کلیپ‌سازی شغل پول‌سازی هست یا نه؟ می‌گوید: «ابی همه خرج‌ها را خودش به‌عهده گرفت و من بابت ساختن این کار هیچ پولی از او نگرفتم. ویدئوکلیپ‌های دیگری هم که ساخته‌ام برای پول درآوردن نبوده؛ به‌خاطر عشقی است که دارم؛ من دوست دارم وقتی موسیقی می‌شنوم،آن را به تصویر در بیاورم.» نوید در مورد هزینه ساختن ویدئوکلیپ هم می‌گوید که «وقتی مخارج و قیمت ساخته شدن یک ویدئوکلیپ را می‌گویی، کسانی که دست اندر کار نیستند، فکر می‌کنند خیلی زیاد است. ویدئوکلیپ ترانه «خالی» را ما با امکانات خیلی کم ساختیم، با این‌همه بیست هزار دلار هزینه صرف شد. همین کار را اگر می‌خواستند به یک کمپانی بدهند، حداقل دوبرابر حساب می‌کرد. در امریکا، هزینه ساختن یک ویدئوکلیپ از سه چهار هزار دلار شروع می‌شود تا ده دوازده هزار دلار و...» در پاسخ اینکه چرا از همان اجرای اصلی با تنظیم اریک استفاده نکرده، نوید می‌گوید: «ما می‌خواستیم کار جدیدی انجام بدهیم. البته آن اجرای قدیمی را خیلی دوست دارم، و چون یکی از ترانه‌های مورد علاقه‌ام بود، این پیشنهاد را به ابی دادم؛ منتها ما می‌خواستیم اجرا جدید باشد. دلیلش هم این بود که ابی پس از شنیدن آلبوم جدید ما (آلبوم نوید و امید)، گفت: این آلبوم جدیدتان اصلاً با کار قبلی‌تان قابل مقایسه نیست. این کار را کی انجام داده؟ وقتی به او گفتیم که کار یکی از دوستان‌مان، الکس عابدی است که آلبوم قبلی ما را هم او کار کرده، اما او هم مثل خود ما پیشرفت کرده، ابی گفت که خیلی دلم می‌خواهد با او کار کنم. و این‌طور بود که این اجرای جدید با تنظیم الکس عابدی انجام شد.» سرانجام، نوید در پاسخ این پرسش که آیا دختر دورگه‌ افغان-آلمانی که در این ویدئوکلیپ بازی می‌کند دوست‌دختر اوست، با خنده می‌گوید: «نخیر.»

لیلی گلستان و نقاشی‌های «زندانی رنگ‌ها»

Fri, 08 May 2009 13:18:23 +3500

دل آرا دارابی «زندانی رنگ‌ها» اعدام شد. او که پنج سال آخر از عمر ۲۲ ساله اش را در زندانی در شهر رشت سپری کرد، در پرونده قتل عمد دختر عموی پدرش مجرم شناخته شده بود. با لیلی گلستان درباره نمایشگاهی که از نقاشی‌های دل‌آرا در سال ۸۵ برگزار کرد گفت‌وگو کرده‌‌ایم.دل‌آرا دارابی اعدام شد. او که پنج سال آخر از عمر ۲۲ ساله‌اش را در زندانی در شهر رشت سپری کرد، در پرونده قتل عمد دختر عموی پدرش مجرم شناخته شده بود. هرچند دل‌آرا دارابی پس از بازداشت به قتل اعتراف کرده بود، دو هفته بعد اعتراف خود را پس گرفت و گفت دوست پسر ۲۰ ساله‌اش به نام امیرحسین این قتل را انجام داده بود و برای نجات دادن امیرحسین از مجازات اعدام، با این فرض که چون خود به سن قانونی نرسیده اعدام نمی‌شود، قتل را به گردن گرفته است. شاید مهم‌ترین عاملی که نام دل‌آرا دارابی را در چند سال گذشته در گزارش‌های رسانه‌ها مطرح کرد و موجب شد فعالان مدافع حقوق بشر و حقوق کودکان و مخالفان مجازات اعدام به پیگیری پرونده او علاقه نشان دهند، نقاشی‌های او بود که از زندان بیرون آمد و ابتدا بر روی سایت‌های اینترنتی جای گرفت. سرانجام نمایشگاه نقاشی او به نام «زندانی رنگ‌ها»، ۲۸ مهرماه تا چهارم آبانماه سال ۱۳۸۵، به همت آسیه امینی و چند تن دیگر از فعالان مدافع حقوق زن در ایران، در نگارخانه گلستان واقع در خیابان دروس تهران برگزار شد. در بخشی از خوش آمدگویی که دل‌آرا برای تماشا کنندگان آثارش نوشته بود این جملات به چشم می‌خورد: «می‌دانید زندانی رنگ‌ها یعنی چه؟ یعنی من! من که از ۴ سالگی زندگیم را با رنگ‌ها تقسیم کرده بودم، در آستانه ۱۷ سالگی آنها را گم کردم. سرخ کبود را به جای لاجورد گرفتم و جای آسمانی، خاکستر پاشیدم. من رنگ‌ها را گم کردم و اینک تنها چهره‌ای که هر روز در برابرم دیده می‌گشاید، دیوار است. من دلارا دارابی ۲۰ ساله، سه سال است که با رنگ‌ها، فرم‌ها و واژه‌ها از خودم دفاع می‌کنم. این نقاشی سوگندی است به جرمی ناکرده تا مگر رنگ‌ها مرا به زندگی بازم گردانند. از پشت دیوارها به شما که به دیدن نقاشی‌هایم آمده‌اید، سلام و خیر مقدم می‌گویم.» به سراغ لیلی گلستان مدیر گالری گلستان می‌رویم و از او درباره نقاشی‌های دل‌آرا دارابی و چگونگی برگزاری نمایشگاه نقاشی‌های او می‌پرسیم. رادیو فردا: خانم گلستان، برگردیم به همان زمانی که قرار شد شما نمایشگاه نقاشی دل‌آرا را برگزار کنید. چطور شد که این پیشنهاد به شما داده شد؟ با توجه به اینکه دل‌آرا متهم به قتل بود، واکنش شما چه بود؟ لیلی گلستان: بله متهم بود. اما متهم همیشه به معنای مجرم واقعی نیست. این اتهام وارد شده بود و من هرگز نفهمیدم که واقعا این کار را کرده بود یا نه؟ اما به هر حال به من پیشنهاد شد که برای نجات جان یک دختر جوان از مرگ این کار را بکنم . معلوم بود که من هر کاری که از دستم برمی آمد می‌کردم. این بود که نمایشگاه دل‌آرا برگزار شد و خیلی شلوغ شد. کسانی که دست اندر کار برگزاری نمایشگاه بودند از تمام سفارتخانه‌ها دعوت کرده بودند و تمام سفرا هم آمده بودند . حتی می‌خواستند همانجا متن یک نامه را برای سازمان ملل تنظیم کنند که من گفتم اینجا یک مکان هنری است و ما فقط برای تماشای آثار به اینجا آمده‌ایم . اگر اینکار را می‌خواهید انجام دهید بعدا بیرون گالری انجام بدهید. من اين نمايشگاه را برگزار کردم برای اينکه قانون ما می‌گويد وقتی که يک نوجوان زير سن ۱۸ سال مرتکب قتل شد نبايد کشته شود . بايد برای اصلاح به کانون‌های بزهکاری و يا مکانهايی که برای ارشاد و تربيت نوجوانان است ارجاع داده شود . صبر می‌کنند تا اين دختر ۱۶ ساله به ۱۸ سالگی برسد و بعد تصميم می‌گيرند او را اعدام کنند. اين قانون بسيار وحشتناکی است. این قانون بسیار وحشتناکی است . الان هم نوجوانان زیادی هستند که در معرض این مسئله هستند و قرار است (پس از رسیدن به سن ۱۸ سالگی) اعدام بشوند . همه دارند (برای اصلاح این قانون) سعی می‌کنند . در این باره می‌نویسند ولی گوش هیچ کس بدهکار نیست . من نمی‌دانم آیا این قانون است که دارد اجرا می‌شود؟ بسیار متاسفم، این مسئله به طور عجیبی روی من اثر گذاشت. من خودم مادر سه بچه هستم. البته لازم است اضافه کنیم که دل‌آرا دارابی در سن ۱۷ سالگی مرتکب جرم شد و در سن ۲۲ سالگی بود که اعدام گرديد و البته اگر بخواهيد روايت خود قوه قضاييه را عيناً تکرار کنيد او ۱۷ سال و نيمه بود. اما برگردیم به موضوع نقاشی‌های دل‌آرا دارابی، آن طور که من به نقاشی‌ها نگاه کردم چند مسئله مشترک در این نقاشی‌ها وجود داشت. یکی از مواردی که برای هر آدم ناواردی هم به چشم می‌آمد استفاده از رنگ‌های تند و تیره بویژه رنگ سیاه و بنفش و قرمز بود. شما این موضوع را چطور ارزیابی می‌کنید و علاوه بر این مسئله استفاده از خطوط خشن و چهره‌های خشنی است که در تصاویر به وضوح دیده می‌شود. بله درست می‌گویید، چهره‌های خشن، مناظری که از لابه‌لای میله‌های زندان دیده می‌شوند و رنگها که غالبا سیاه بودند و حتی کمتر از رنگ بنفش و قرمز استفاده شده است؛ و چرا که نباشند؟ به هر حال نقاش این آثار را در زندان کشیده است و تمام حس در بند بودنش را در این نقاشی می‌توانید به راحتی احساس کنید و درد او را بفهمید. تمام نقاشی‌ها بسیار ناامیدکننده ، دلگیر و سیاه بودند. همه نقاشی‌ها در فضای بسته کشیده شده بود یا در یک اتاق، و فقط یک نقاشی بود که رنگ و منظره را نشان می‌داد، از بقیه کارها به خوبی معلوم بود که آدم به شدت ناامیدی خلقشان کرده است ، حتی اگر از قبل هم ندانسته باشیم که دل‌آرا دارابی آنها را کشیده است. کلا دل‌آرا دارابی در طراحی خوب بود . نمی‌خواهم بگویم که نقاشی‌هایش شاهکار بودند . ولی بعنوان کسی که بیشتر در زندان کار کرده بود تا بیرون از زندان ، نقاشی‌هایش قابل قبول بودند. بخصوص طراحی‌هایش خوب بودند. اما گویا بعد از نمایشگاهی که اینجا گذاشت شنیدم که قلم مو و کاغذ و رنگ و همه چیز را از او گرفتند و دیگر حتی این دلگرمی را هم نداشت که بتواند نقاشی کند. در مورد مسئله‌ای که الان به آن اشاره کردید که قلم مو و آلات نقاشی را از او گرفتند. من شنیدم که گویا دل‌آرا دست به یک ابتکار زده بود و برخی از این تصاویر را با ناخنهایش نقاشی کرده بود . این درست است؟ بله ، بعد از این اتفاق یکی دو کار آخرش را در زمانی کشیده بود که قلم مویش را از او گرفته بودند . اما بعد از نمایشگاه دیگر حتی رنگ و کاغذ هم به او ندادند واصلا نگذاشتند نقاشی کند که گویا به همین دلیل هم چند بار دست به خودکشی زده بود. به هر حال بسیار جای تاسف است. استقبال مردم از این گالری در چه حد بود و چگونه برگزار شد؟ گروهی از فعالین حقوق زنان به من پیشنهاد دادند که می‌خواهند این کار را انجام دهند. من هم پذیرفتم . وکیل او – آقای (عبدالصمد) خرمشاهی– هم هر روز در نمایشگاه او حضور داشت و چیزی که برای من غریب بود این بود که همه آدم‌هایی که به نوعی با دل‌آرا در ارتباط بودند، پدرش ، مادرش، خانواده‌اش و وکیلش ، هر کدام روایت متفاوتی را تعریف می‌کردند و قصه ای که می گفتند با همدیگر فرق داشت . من آخر نفهمیدم که بالاخره دل‌آرا دست به قتل زده بود؟ یا اصلا این کار را نکرده بود؟ یا چه جوری این کار را کرده بود؟ به نظرم روایت‌ها ناهمگون بود و ماجرا اصلا شفاف نبود. خانم گلستان!‌ نقاشی‌های دل‌آرا چطور؟ آن نقاشی‌ها چقدر موضوع را روشن می‌کرد؟ برای شما چه پیامی داشت؟ با توجه به اینکه به قول شما، قصه‌های متفاوتی از خانواده و دیگران در این مورد شنیده بودید. نقاشی‌های دل‌آرا ، نقاشی‌های یک آدم در بند بود. همین. آیا نام «زندانی رنگ‌ها » را شما برای نمایشگاه انتخاب کرده بودید یا خود دل آرا برگزیده بود؟ انتخاب من نبود. انتخاب همان گروهی بود که دست‌اندرکار راه‌اندازی نمایشگاه بودند. آنها پیشنهاد دادند، من هم پذیرفتم. این نام از متن نامه‌ای گرفته شده است که دل‌آرا به مناسبت برگزاری نمایشگاهش نوشته بوده و با این عنوان که «من دل آرا دارابی هستم، زندانی رنگ‌ها» آغاز شده است. بله، آن نوشته را توی گالری گذاشتیم . هر کس می‌خواند متأثر می‌شد. خانم گلستان! روزی که خبر اعدام دل‌آرا را شنیدید کجا بودید و با توجه به اینکه به هر حال در گالری شما آثارش به نمایش گذاشته شد چه احساسی از این خبر به شما دست داد؟ الان هم که می‌خواهم برای شما تعریف کنم دوباره اشکم جاری شده. من آن روز روزنامه خریده بودم و سلانه سلانه به سمت خانه می‌رفتم که روزنامه را بخوانم . وسط حیاط خانه که رسیدم روزنامه را باز کردم چشمم به این خبر افتاد«دل آرا دارابی اعدام شد» همانجا روی زمین نشستم حالم خیلی بد شد. اصلا فکر نمی‌کردم چنین اتفاقی بیفتد. های های گریستم. با وجود اینکه این دختر را نمی‌شناختم اما (شاهد بودم) خیلی‌ها برای نجاتش سعی کردند . خیلی سعی شد که این نمایشگاه شلوغ و تاثیرگذار باشدو بشود یک کار مفید و خوب برایش انجام داد. اما متاسفانه تمام زحماتی که کشیده شد بی‌نتیجه بود.

شاعر رفت و «بهار دلنشين» ماند

Mon, 27 Apr 2009 14:17:37 +3500

بيژن ترقی، ترانه‌سرای نام‌آور معاصر، بامداد شنبه ۵ ارديبهشت‌ماه، به علت نارسايی تنفسی در تهران درگذشت. بیژن ترقی، در سال ۱۳۰۸ متولد شد و ترانه‌سرايی را از ۲۰ سالگی آغاز کرد. نخستين کار او در سال ۱۳۳۵ از راديوی آن زمان پخش شد؛ تصنيفی با نام «می زده»، با آهنگی از زنده‌ياد پرويز ياحقی، آهنگساز و ويلن‌نواز نامدار، و با صدای پرطنين بانو مرضيه. اين ترانه از برنامه نوپای «گل‌های رنگارنگ»، که از نخستين برنامه‌های توليدی راديو ايران بود، پخش شد. آن‌گونه که دکتر محمود خوشنام، کارشناس موسيقی به راديو فردا می‌گويد، از سال‌های پايانی دهه ۲۰ خورشيدی، و همگام با تحولاتی که در همه زمينه‌ها در حال انجام بود، نياز جامعه، گونه‌ای ديگرگون را در سير ترانه‌سرايی می‌طلبيد. تحولاتی که به گفته آقای خوشنام «از سال‌های دهه ۲۰ آغاز شد و در سال‌های ۳۰ و ۴۰ به اوج رسيد.» محمود خوشنام به دو ويژگی در ترانه‌های تازه و جديد آن زمان، اشاره می‌کند: «يکی اينکه ترانه‌ها به صورت روايی در آيد و ديگر آن‌که تصوير سازی در آن تقويت شود.» شايد يکی از بهترين نمونه‌ها برای چنين تحولی در زمينه موسيقی تصنيف «آتش کاروان» باشد؛ تصنيفی ساخته علی تجويدی بر روی شعری از بيژن ترقی که با صدای بانو دلکش (عصمت باقر پور) اجرا شد. اين، اما همه تغيير نبود. بيژن ترقی، نوآوری‌های ديگری هم در عرصه تصنيف‌سرايی به وجود آورد؛ از جمله وارد کردن زبان عاميانه و کوچه و بازار در زبان رسمی تصنيف‌، تصنيف‌هايی وابسته به سنت که سرشار از شمع و گل و پروانه بود. يک نمونه بارز اين نوآوری ترانه‌ای است با نام «گل اومد، بهار اومد» با صدای بانو پوران (فرح‌دخت طاقانی) بر روی آهنگی از مجيد وفادار. بيژن ترقی، نوآوری‌های ديگری هم در عرصه تصنيف‌سرايی به وجود آورد؛ از جمله وارد کردن زبان عاميانه و کوچه و بازار در زبان رسمی تصنيف‌، تصنيف‌هايی وابسته به سنت که سرشار از شمع و گل و پروانه بود. يک نمونه بارز اين نوآوری ترانه‌ای است با نام «گل اومد، بهار اومد» با صدای بانو پوران (فرح‌دخت طاقانی) بر روی آهنگی از مجيد وفادار. محمود خوشنام، بيژن ترقی را در کنار سه نام ديگر، رحيم معينی کرمانشاهی، نواب صفا و تورج نگهبان، سلسله‌دار سير نوگرايی و تحول در موسيقی ايرانی می‌داند. چهارتنی که از ميان‌شان تنها يک نفر، رحيم معينی کرمانشاهی باقی مانده است. بيژن ترقی، از دوستان نزديک پرويز ياحقی هم بود. به گفته آقای خوشنام بيش‌تر آثار وی حاصل همکاری او با پرويز ياحقی است. محمود خوشنام تاثيراين دوستی را در کار اين دو هنرمند بارز می‌داند و باور دارد که اين دوستی، تلفيق شعر و موسيقی را به خوبی ممکن می‌کرد. محمود خوشنام، تجلی اين رابطه را در سه ترانه، مشهود می‌داند: «برگ خزان»، «افسانه محبت» و «می زده»، هر سه با صدای بانو مرضيه. سه ترانه‌ای که اين کارشناس موسيقی، خود آنها را سه‌گانه ياحقی-ترقی می‌نامد. ترقی، فعاليت ادبی خود را در کنار بزرگانی چون رهی معيری، ملک‌‌الشعرای بهار، اميری فيروزکوهی، نيما يوشيج و شهريار آغاز کرد و با هنرمندان و آهنگسازان نامداری چون ابوالحسن صبا، رضا محجوبی، علی تجويدی، پرويز ياحقی و همايون خرم همکاری کرد. از بيژن ترقی، آثاری هم به چاپ رسيده، که از آن جمله است مجموعه سروده‌های او در کتابی با عنوان «آتش کاروان». در کتابی ديگر با نام «از پشت ديوارهای خاطره» اين ترانه‌سرای نامی از خاطرات هنری ۵۰ ساله‌اش سخن گفته است؛ خاطراتش از شعر و موسيقی. در سال‌های پس از انقلاب، شعر و ترانه‌های او همچنان زينت‌بخش آثار هنری خوانندگان بود. در سال‌های پس از انقلاب، شعر و ترانه‌های او همچنان زينت‌بخش آثار هنری خوانندگان بود. در اين ميان شايد سروده‌ای از بيژن ترقی بر روی قطعه‌ای از ژان باتيست لومير، که قرار بود در زمان مظفرالدين شاه قاجار به عنوان سرود ملی ايران نواخته شود، شاخص بوده و نشانه‌‌ای از عشق هميشگی او به ايران دارد. سروده‌ای با اين مطلع « نام جاويد ای وطن / صبح اميد ای وطن چهره کن در آسمان / همچو مهر جاودان» و ترجيع‌بند « همه جان و تنم / وطنم وطنم وطنم وطنم» که در سال ۱۳۸۴ در تالار وحدت با صدای سالار عقيلی اجرا شد. از ميان ديگر آثار ماندگار بيژن ترقی «بهار دلنشين» با آهنگی از رو‌ح‌الله خالقی و صدای بنان؛ «در ميان گل‌ها» با آهنگ همايون خرم و صدای بانو مرضيه (اشرف‌السادات مرتضايی)؛ «پشيمانم» با آهنگی از علی تجويدی و صدای بانو حميرا (پروانه اميرافشار) تنها نمونه‌ای است از ترانه‌سرايی که خود را «هميشه عاشق» توصيف می‌کرد.

درخواست برای نظارت نهادهای مستقل بر انتخابات ایران

Thu, 23 Apr 2009 14:37:37 +3500

کمیته دفاع از انتخابات آزاد، سالم و آزادانه در آستانه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در ایران، بیانیه‌ای منتشر کرده و در آن خواستار نظارت نهادهای مستقل داخلی و خارجی بر انتخابات شده است.کمیته دفاع از انتخابات آزاد، سالم و آزادانه در آستانه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در ایران، بیانیه‌ای منتشر کرده و در آن خواستار نظارت نهادهای مستقل داخلی و خارجی بر انتخابات شده است. این کمیته در ۱۴ مردادماه سال ۱۳۸۶ توسط کانون مدافعان حقوق بشر تشکیل شد. کانونی که ریاست آن بر عهده شیرین عبادی، حقوقدان ایران و برنده جایزه صلح نوبل است. محمد سیف‌زاده، حقوقدان و از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر و کمیه دفاع از انتخابات آزاد، در گفت‌وگویی با رادیو فردا نخست درباره موارد مطرح شده در این بیانیه می‌گوید: محمد سیف‌زاده : ابتدا ما قوانين را مورد بررسی قرار داديم و از جمله آن قوانين، تعهداتی بود که دولت جمهوری اسلامی ايران در اتحاديه بين‌المجالس در سال ۱۹۹۴ به آن پيوسته بود. ما اين قوانين را جمع آوری، ترجمه و منتشر کرديم و اين که دولت موظف به اجرای تعهدات خود بر طبق ماده نه قانون مدنی است. يکی از آن تعهدات مطلبی است که امروز در اين بيانيه آمده و آن نظارت نهادهای مستقل مدنی داخلی و خارجی است که وابسته به هيچ حکومتی نباشند. آقای سیف زاده! ممکن است از اين نهادهای مدنی مستقل مثالی بياوريد. در مورد نظارت بر انتخابات، توسط اصلاح‌طلبان مسئله کميته صيانت از آرا مطرح شده است و در قانون هم آمده که هر يک از کانديداها می توانند معتمدين خود را برای نظارت بر انتخابات بفرستند. البته اين قسمت در قانون های موضوعه داخلی هم تصويب شده است. آقای سيف زاده! مقام های جمهوری اسلامی چندی پيش اعلام کردند که تشکيل کميته صيانت از آرای ملت غير قانونی است و آن را توهين به ملت ايران دانستند. وقتی در اصل ۲۶ قانون اساسی، تشکيل هر نوع انجمن و با هر عنوان به صراحت عنوان شده، اين حرفی که آقايان می زنند اجتهاد در برابر نص است و عملی است لغو و بيهوده. اين که اجرای قانون اساسی توهين به ملت ايران است از آن حرف هايی است که من نبايد پاسخ دهم بلکه خود آقايان بايد توضيح دهند چرا توهين به ملت ايران است. نظارت بر انتخابات از حقوق مسلم ملت ايران است و می‌توانند توسط شخص حقيقی يا حقوقی نظارت خودشان را اعمال کنند. در بيانيه منتشر شده، از جمله آمده است « وقايعی رخ داده که از عدم امکان برگزاری انتخابات در ايران با معيارهای انتخابات آزاد، سالم و عادلانه حکايت دارد». وقايعی که در اين بيانيه به آن اشاره شده، کدام موارد است ؟ به عنوان مثال نظارت استصوابی که خارج از اصل ۹۹ قانون اساسی است و در قانون به شورای نگهبان وظيفه نظارت بر انتخابات داده شده و نه نظارت بر انتخاب‌شوندگان. بنابراين شورای نگهبان با يک تفسير غير قانونی نظر خود را به صورت نظارت استصوابی بر جامعه اعمال کرده و بعد هم آن را به صورت قانون درآورده است، يعنی حقوق ملت ايران در اينجا مورد تهديد قرار گرفته است. به استناد اصل نه قانون اساسی، مجلس شورای اسلامی هم نمی تواند با تصويب قانون آزادی های مشروع مردم را حتی به بهانه استقلال محدود کند و چنين پديده‌ای نمی‌تواند قانونی و حقوقی باشد.

بانک سوخت هسته‌ای در قزاقستان؛ حمایت «کلی» ایران از یک پیشنهاد

Wed, 08 Apr 2009 13:41:04 +3500

محمود احمدی نژاد، رئيس جمهوری اسلامی ايران، روز دوشنبه در قزاقستان اعلام کرد که از پيشنهاد رييس جمهور قزاقستان برای تاسيس بانک سوخت هسته‌ای در قزاقستان حمايت می‌کند. اما آیا این حمایت به معنای پیوستن ایران به چنین «بانکی» است؟محمود احمدی نژاد، رئيس جمهوری اسلامی ايران، روز دوشنبه در قزاقستان اعلام کرد که از پيشنهاد رييس جمهور قزاقستان برای تاسيس بانک سوخت هسته‌ای در قزاقستان حمايت می‌کند. نور سلطان نظربايف، رئيس جمهوری قزاقستان، گفت کشورش به عنوان يکی از امضاءکنندگان معاهده منع گسترش سلاح‌های کشتار جمعی، حاضر است اين بانک سوخت هسته‌ای را در قزاقستان تاسيس کند. مجموعه‌ای از اخبار و گزارش ماه‌های اخیر در مورد برنامه اتمی ایران به گفته رضا تقی زاده، تحليلگر مسايل سياسی در گلاسکو، قزاقستان به دلايل تاريخی استعداد انجام غنی سازی اورانيوم را دارد. وی در اين باره به راديو فردا می‌گويد: « قزاقستان اگر چه فاقد زيرساخت‌های صنعتی است، اما به دليل اين که در دوران اتحاد جماهير شوروی -به عنوان يکی از ۱۵ جمهوری اتحاديه محل ذخيره سلاح‌های اتمی و مرکز پرتاب موشک‌های کشور منحل شده شوروی بوده، دارای يک مجموعه بسيار وسيع و نسبتا پيشرفته غنی سازی اورانيوم است. به علاوه ذخاير غنی اورانيوم نيز در اين کشور وجود دارد.» ايران در گذشته اعلام کرده بود که در صورت تضمين دريافت سوخت هسته‌ای از خارج، موضوع متوقف کردن فعاليت‌های اتمی خود را بررسی می‌کند. با اين حال ايران با تغییراتی در بیان بارها تاکيد کرده است که توليد سوخت هسته‌ای و غنی سازی اورانيوم حق مسلم اين کشور است. رضا تقی زاده هم موافقت ايران با پيشنهاد تاسيس بانک سوخت هسته‌ای را به معنای دست شستن ايران از غنی سازی اورانيوم نمی‌داند و در اين رابطه می‌افزايد:‌ « قبول پيشنهاد آقای نظربايف به هيچ وجه در گفته‌های آقای احمدی نژاد ديده نمی‌شود. آقای احمدی نژاد ضمن اين که از ايده ايجاد بانک حمايت می‌کند، نمی‌گويد که ما با پيوستن به اين بانک خودمان از غنی سازی اورانيوم دست بر می‌داريم. او اشاره می‌کند کشورهايی که دارای منابع اورانيوم و تکنولوژی غنی سازی آن هستند، می‌توانند در اين بانک شريک شوند.» ايران و آمريکا از سال ۱۳۵۸ رابطه‌ای همواره متشنج داشته‌اند؛ رابطه‌ای که حضور باراک اوباما، رئيس جمهوری آمريکا، در صحنه سياسی آن کشور‌ممکن است در سردی فضای آن تاثیر بگذارد. اما اين روزها، لحن اندکی ملايم‌تر مقام‌های تهران و واشینگتن و از سوی دیگر برنامه هسته‌ای ايران که آتش اختلافات را دامن می‌زند، روابط دو کشور را به چه سمت و سويی خواهد برد؟ رضا تقی زاده معتقد است: «‌ به نظر می‌رسد پذيرش ايران به عنوان دارنده تکنولوژی غنی سازی اورانيوم به صورت غير مستقيم امکان‌پذير باشد. حداقل انتظار آمريکا و شورای امنيت اين خواهد بود که ايران به پروتکل الحاقی بپيوندد و اين پروتکل در مجلس ايران به تصويب برسد و درنتيجه اجازه داده شود بازرسی‌های سرزده توسط بازرسان آژانس بين المللی انرژی اتمی، از تمام مراکز مشکوک صورت گيرد و ايران به هيچ وجه تبديل به يک قدرت نظامی اتمی نشود. » باراک اوباما، رئيس جمهوری آمريکا، روز دوشنبه در پارلمان ترکيه با اشاره به اين که آينده از آن کسانی است که خلق می‌کنند نه ويران، خطاب به ايران گفت: « رهبران ايران بايد بين داشتن تسليحات هسته‌ای يا داشتن آينده‌ای بهتر برای مردم خود، يکی را انتخاب کنند.» مقام‌های ایران بارها تاکید کرده‌اند، که برنامه اتمی ایران با اهداف صلح‌آمیز پیگیری می‌شود و هدف آن تولید سلاح هسته‌ای نیست، اما هنوز کشورهای غربی این اتهام را به ایران می‌زنند که در پی دستیابی به سلاح هسته‌ای است. در عین حال سه قطع‌نامه تحریمی نیز علیه تهران در شورای امنیت سازمان ملل متحد تصویب شده است، که در همه آن‌ها از ایران خواسته شده برای اعتمادسازی غنی‌سازی اورانیوم را متوقف کند. مقام‌های رسمی ایران در پاسخ به قطع‌نامه‌ها و اتهام‌ها، همواره بر «حق» خود برای «غنی‌سازی اورانیوم» تاکید کرده‌اند.

تیرگی در روابط ایران و اعراب؛ گذشته، حال و انتظار برای آینده

Tue, 17 Mar 2009 13:54:17 +3500

منوچهر متکی در يک سفر از پيش اعلام نشده روز يکشنبه وارد رياض پايتخت عربستان شد. اين سفر پس از انتقادهایی انجام شد که از جانب مقام‌های سعودی در مخالفت با سياست‌های ايران در روزهای گذشته ابراز می‌شد. در گفت‌وگویی با حسن هاشمیان، کارشناس مسائل خاورمیانه در تهران، از او درباره هدف سفر آقای متکی به عربستان سعودی و تحولات و تنش‌های اخیر در روابط ایران و اعراب پرسیده‌ایم.منوچهر متکی در يک سفر از پيش اعلام نشده روز يکشنبه وارد رياض پايتخت عربستان شد. اين سفر پس از انتقادهایی انجام شد که از جانب مقام‌های سعودی در مخالفت با سياست‌های ايران در روزهای گذشته ابراز می‌شد. بیشتر بخوانید: ایران و بحرین: تلاش برای «جبران دیپلماسی ضعیف» سعودالفیصل: ایران خود را با مواضع دولت‌های عرب هماهنگ کند دمشق میان تهران و ریاض عربستان سعودی روز یک‌شنبه ۲۵ اسفند ماه به جمهوری اسلامی ایران «توصیه» کرد برای حمایت از آرمان‌های ملل عرب از کانال‌های دیپلماتیک اقدام کند و خود را به گفته سعود الفیصل، با اهداف و مواضع دولت های عرب هماهنگ کند.» سعودالفیصل،‌ وزیر خارجه عربستان سعودی، پس از دیداری کوتاه با منوچهر متکی، همتای ایرانی خود، در نشستی خبری گفت: «ما در عین حال که قدردان حمایت‌های ایران از آرمان‌های عربی هستیم بر این عقیده‌ایم که ایران باید از طریق نهادهای عربی قانونی دست به عمل بزند.» رابطه نزدیک ایران با دو گروه حزب‌الله لبنان و حماس فلسطین غالبا باعث تنش میان تهران و دولت‌های عربی بوده است که از متحدان ایالات متحده در منطقه به شمار می‌روند. در گفت‌وگویی با حسن هاشمیان، کارشناس مسائل خاورمیانه در تهران، از او درباره هدف سفر آقای متکی به عربستان سعودی و تحولات و تنش‌های اخیر در روابط ایران و اعراب پرسیده‌ایم. حسن هاشمیان: اجلاس آينده سران عرب در دوحه برگزار می‌شود. برطبق يک تقسيم‌بندی که کشورهای عرب "معتدل" را در يک دسته قرار می‌دهد و قطر، سوريه، ايران و برخی ديگر از کشورها را در دسته ديگر قرار می دهد، قطر به نوعی متحد ايران در منطقه محسوب می‌شود. سفر منوچهر متکی به عربستان سعودی به اين منظور صورت می‌گيرد که به قطر کمک شود تا از يک سری موضع‌گيری‌های شديد بر ضد ايران جلوگيری کند، زيرا صحبت سعود الفيصل نشان دهنده ايجاد يک جبهه جديد بر ضد ايران است. همچنين به خاطر مسئله بحرين و کشور مغرب، انتظار می‌رود در اجلاس آينده دوحه که در ۳۰ مارس برگزار می‌شود، موضع گيری بسيار شديدی عيله ايران انجام گيرد. اين سفر به منظور نرم کردن اين موضع‌گيری صورت می‌گيرد که به دولت قطر کمک کند تا بگويد دولت ايران در حال همکاری و کمک است و نبايستی عليه آن موضعی تند اتخاذ شود. آقای هاشميان! دليل اين موضع‌گيری‌های تند عليه ايران در ميان مقام‌های جهان عرب چيست؟ به خاطر چند حادثه‌ای که طی ماه‌های گذشته اتفاق افتاد؛ مسئله اول جنگ غزه بود، مورد ديگر صحبت‌های آقای ناطق نوری در مورد بحرين بود و ديديم که چگونه جهان عرب در مورد اين مسئله موضع گرفت و مسئله بعدی هم کشور مغرب است. البته چند مورد ديگر نيز اضافه می‌شود که کشورهای عرب به شکل سنتی در قبال آن موضع‌گيری می کنند؛ از جمله جزاير سه گانه ايرانی. اظهارات مقام‌های کشورهای عرب در مورد ايران، نشان دهنده تيرگی روابط ميان جهان عرب و ايران است. آيا اين تيرگی روابط تنها به دليل بعضی اظهارات مقام‌های جمهوری اسلامی است يا مسئله ای ريشه‌دارتر وجود دارد؟ « در دولت آقای خاتمی، روابط ما با عربستان در سطح بالايی بود. علاوه بر موافقت نامه‌های اقتصادی و سياسی، ما موافقت‌نامه‌های امنيتی نيز با عربستان داشتيم که همه اين‌ها در زمان آقای احمدی نژاد به حد پايين خود رسيد و اصلا دنبال نشد. » حسن هاشمیان من فکر می کنم استراتژی آقای احمدی نژاد و دولت او در تيرگی اين روابط بسيار موثر بود و آن را تشديد کرد. در دولت آقای خاتمی، روابط ما با عربستان در سطح بالايی بود. علاوه بر موافقت نامه‌های اقتصادی و سياسی، ما موافقت‌نامه‌های امنيتی نيز با عربستان داشتيم که همه اين‌ها در زمان آقای احمدی نژاد به حد پايين خود رسيد و اصلا دنبال نشد. عربستان با اين که سعی می‌کرد رابطه خوبی با ايران داشته باشد، ولی لابی ضد ايرانی در داخل عربستان -به خصوص آقای بندر بن سلطان که در گذشته سفير عربستان در آمريکا بود و اکنون شورای عالی امنيت عربستان را اداره می‌کند- به شدت از تنش‌های به وجود آمده و شعارهای داده شده و مانورهای نظامی که در منطقه صورت می‌گرفت، بر ضد ايران استفاده می‌کرد. سياست‌های آقای احمدی نژاد در مورد کشورهای عرب نتوانست مانند سابق عمل کند و تيرگی روابط را تشديد کرد. حالا منتظر هستند در ايران تغييری صورت گيرد و رئيس جمهور ديگری روی کار آيد، بلکه بتواند اين تيرگی را بهبود بخشد. من معتقد هستم سفر آقای متکی که اخيرا و با عجله صورت گرفت، هيچ تاثيری در بهبود روابط نخواهد داشت و فقط ممکن است بر اجلاس آينده سران عرب در دوحه، به نوعی تاثير مثبت بگذارد. تا چه حد می‌توان ديدگاه کشورهای جهان عرب را -که از جمله متحدان آمريکا محسوب می‌شوند- به برنامه هسته ای ايران، با دیدگاه آمريکا همسو دانست؟ من معتقد هستم ايران بايستی از غنی‌سازی دست بردارد و فرآيند عملياتی برنامه اتمی خود را شفاف کند. ولی از آن طرف هم عرب‌ها نگرانی‌های خاص خود را دارند. آنها نمی‌خواهند ايران دارای يک برنامه تسليحاتی اتمی شود چون معتقد هستند توازن منطقه بر هم می خورد. ضمن اين که ايران در حال حاضر بر طبق چيزی که اين‌ها می‌گويند در لبنان، فلسطين، عراق و منطقه خليج فارس نفوذ دارد، بنابراين اگر ايران به اين سلاح دست يابد کل توازن منطقه به هم می‌ريزد. نگرانی دوم مسئله ايمنی و سلامت برنامه اتمی ايران است که آن‌ها زياد به اين مسئله اطمينان ندارند و اگر انفجاری در اين زمينه رخ دهد آنها جزو اولين قربانی‌ها خواهند بود. نگرانی سوم اين که برنامه‌هايی که به اين شکل مطرح می‌شود، کل منطقه را دچار رقابت بر سر اين موضوع خواهد کرد و کشورهای عربی نمی‌خواهند به اين شکل رقابت کنند. درحقيقت قبل از اين که کشورهای عرب وارد مسايل ديگر شوند، نگرانی‌های اساسی برای آنها وجود دارد. چون اين نگرانی‌ها و فشارهای غرب هم زمان شده است، ما می‌گوييم اين‌ها همسو با غرب اين کار را می‌کنند.

آخرین نخست وزیر ایران، نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد

Wed, 11 Mar 2009 14:47:26 +3500

میرحسین موسوی، روز سه‌شنبه با انتشار بیانیه‌ای رسما نامزدی خود برای شرکت در دهمین انتخابات ریاست جمهوری ایران در خردادماه ۱۳۸۸ را اعلام کرد. خبر نامزدی آقای موسوی در حالی منتشر می‌شود که پیش‌تر، سه تن دیگر از اعضای جناح اصلاح‌طلب رسما، نامزدی خود را برای انتخابات پیش روی ریاست جمهوری در ایران اعلام کرده بودند.میرحسین موسوی،‌ آخرین نخست وزیر ایران، روز سه‌شنبه با انتشار بیانیه‌ای رسما نامزدی خود برای شرکت در دهمین انتخابات ریاست جمهوری ایران در خردادماه ۱۳۸۸ را اعلام کرد. نخست وزیر پیشین ایران، در بيانيه خود نوشته است:‌ «بسياری نکات خرد و کلان را مورد دقت قرار دادم و هر چه پيشتر رفتم همان دلايل و عواملی که در وهله‌های گذشته به عدم حضور در صحنه انتخابات فرا می‌خواندند، بيشتر مرا متقاعد کردند که اين زمان، زمانی ديگر است و حضور را ايجاب می‌کند.» بیشتر بخوانید: خاتمی، کروبی و موسوی؛ سه گزینه مطرح اصلاح‌طلبان اصولگرایان از چه کسی حمایت می‌کنند؟ ميرحسين موسوی، ۶۷ ساله، پنجمين نخست وزير جمهوری اسلامی و آخرين نخست وزير پس از انقلاب ۵۷ است، او پس از طی شدن دوره نخست وزیری، عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام و از سال ۱۳۷۷ به اين طرف رييس فرهنگستان هنر نیز بوده است. مسعود سفيری، روزنامه‌نگار مقيم آمريکا، می‌گويد که در اين سال‌ها اختلافاتی ميان ميرحسين موسوی و آیت الله علی خامنه‌ای، -که خود پیشتر رئيس جمهوری ايران بود- وجود داشته است. این روزنامه‌نگار به راديو فردا می‌گويد: « هميشه يک تعارضی ميان آقای خامنه‌ای به عنوان رئيس جمهوری که تمايل به جناح راست داشت و ميرحسين موسوی که از عقايد تند چپ‌روانه -به ويژه در مسايل اقتصادی- دفاع می‌کرد، وجود داشت. بر اساس شواهد تاريخی آن چه کفه ترازو را بين اين دو فرد جمع می‌کرد، رئيس مجلس يعنی اکبر هاشمی رفسنجانی بود.» مسعود سفيری می‌افزايد: « مجموع مکاتباتی در آن دوران بين آقای خامنه‌ای و مير حسين موسوی وجود دارد، که نقد ساختار قدرت و نقد حاکميت و قانون اساسی است. در واقع ميرحسين موسوی نخست وزير آقای خمينی بود، در حالی که آقای خامنه‌ای به عنوان رئيس جمهور، مجبور بود اين شرايط را تحمل کند.» خبر اعلام نامزدی ميرحسين موسوی برای انتخابات رياست جمهوری آينده ايران در حالی اعلام می‌شود، که پيشتر مهدی کروبی، دبيرکل حزب اعتماد ملی، محمد خاتمی، رييس جمهوری پيشين ايران، و اکبر اعلمی، نماينده اصلاح طلب مجلس هفتم، نيز رسما نامزدی خود را برای انتخابات آتی رياست جمهوری اعلام کرده‌اند. صادق زيباکلام، استاد علوم سياسی دانشگاه تهران، معتقد است که مير حسين موسوی جدای از اصلاح‌طلبان، در ميان وفاداران به انقلاب و سیاسیون مشهور به پيروان خط آيت الله خمينی نيز هوادارانی دارد. وی می‌گوید: « مير حسين موسوی بيشتر در ميان اقشار و لايه‌هايی که به انقلاب وفادارتر هستند و دهه ۶۰ را پشت سر گذارده‌اند و اکنون ۴۰ ساله يا ۵۰ و يا ۶۰ ساله هستند، محبوبيت بيشتری دارد. همچنين محبوبيت ميرحسين موسوی بين اعضای سپاه پاسداران و ميان روحانيت بيشتر از محبوبيت آقای خاتمی است؛ به رغم اين که آقای ميرحسين موسوی معمار است و آقای خاتمی روحانی. در عين حال آقای خاتمی در بين زنان، جوانان و اقشاری از جامعه که کمتر وابستگی‌های مذهبی دارند، از محبوبيت بيشتری برخوردار است.» موسوی - خاتمی - کروبی پيش از اعلام کاندیداتوری محمد خاتمی و میر حسین موسوی، اعضای گروه‌های اصلاح‌طلب در انديشه معرفی تنها يک نامزد از آن جناح بودند تا جايی که محمد خاتمی، رئيس جمهوری سابق ايران، در دی ماه سال جاری گفته بود: «تنها يک نفر از ميان من و آقای مهندس موسوی نامزد خواهد شد. » صادق زيباکلام نيز ضمن تاکيد بر اين که باقی ماندن هر سه نامزد اصلاح‌طلبان (کروبی، خاتمی و موسوی) می تواند به ضرر آن‌ها تمام باشد: «‌ اگر اصلاح‌طلبان با دو يا سه نامزد باقی بمانند، آقای احمدی نژاد انتخابات را به راحتی خواهد برد. زيرا کسانی که به آقای احمدی نژاد رأی می‌دهند، مصمم هستند و پای صندوق می‌آيند.» مهدی کروبی دبير کل حزب اعتماد ملی و از دیگر کانديدهای رياست جمهوری، ماه گذشته ضمن مثبت خواندن حضور محمد خاتمی در انتخابات، اعلام کرد که با وی ائتلاف نمی‌کند. در سوی دیگر، اسدالله بادامچیان از اعضای ارشد حزب مؤتلفه اسلامی در شماره تازه‌ای از هفته‌نامه «شما» -ارگان این حزب- از محمود احمدی‌نژاد به عنوان «کاندیدای بدیهی اصولگرایان» نام برده است. هنوز روزهای زیادی تا انتخابات ایران باقی مانده است و ممکن است در این زمان ترکیب شرکت‌کنندگان در انتخابات تغییر کند، اما بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند با کنار هم قرار گرفتن محمد خاتمی، میر حسین موسوی و مهدی کروبی انتظار می‌رود که آرای طرفداران اصلاحات ميان اين نامزدها تقسيم شود؛ امری که در نهايت به زيان اين جناح خواهد بود.

همسر دانشجوی بازداشت شده شیرازی: هیچ خبری از او ندارم

Thu, 12 Feb 2009 14:39:52 +3500

به گزارش منابع دانشجویی در ایران، با گذشت ۵ روز از بازداشت يونس ميرحسينی دانشجوی بازداشت شده دانشگاه شيراز، از وضعيت او و روند پی‌گيری پرونده و قاضی پرونده هيچ اطلاعی در دست نيست. همسر آقای میرحسنی در مورد وضعیت او با رادیو فردا گفت‌وگو می‌کند.به گزارش منابع دانشجویی در ایران، با گذشت ۵ روز از بازداشت يونس ميرحسينی، دانشجوی بازداشت شده دانشگاه شيراز، از وضعيت او و روند پی‌گيری پرونده و حتی قاضی پرونده هيچ اطلاعی در دست نيست. علاوه بر یونس میرحسینی، اسماعیل جلیلوند، دیگر دانشجوی بازداشتی دانشگاه شيراز است که علیرغم صدور قرار كفالت برای او، مسئولان اداره اطلاعات شيراز از آزادی وی خودداری می‌کنند. یونس میرحسینی، دانشجوی رشته حقوق دانشگاه شیراز، ۱۴ آذر ماه سال گذشته به دلیل اعتراضات صنفی و انتقاد از مسئولان جمهوری اسلامی ایران و در پی اعتراضاتی در دانشگاه شیراز بازداشت شده بود. اتهام وی پس از بازداشت سال گذشته، اقدام علیه امنیت ملی عنوان شد. آقای میرحسینی دو هفته بعد -و پس از حکم اولیه سه سال حبس تعلیقی- آزاد شد. گفته می‌شود که پس از بازداشت اخیر، وی از روز ۲۰ بهمن ماه در اعتصاب غذا به سر می‌برد . خانم یزدانی، همسر یونس میرحسینی، در مورد وضعیت او به رادیو فردا چنین می‌گوید: یزدانی: تنها اطلاعی که من از وضعيت او دارم، اين است که بنا به گفته خودش به من و ساير دوستانش، اعتصاب غذا کرده است و اکنون روز دوم اعتصاب غذای او است. آيا شما از روزی که آقای ميرحسينی بازداشت شده است، با او تماس داشته‌ايد؟ خير، متأسفانه هيچ تماسی بين ما برقرار نشده است. مقام‌های امنيتی چه دليلی برای بازداشت او عنوان کرده‌اند؟ متأسفانه مقام‌های مسئول به هيچ عنوان جواب‌گو نيستند و من نمی‌دانم اکنون پرونده او در چه مرحله‌ای است. حتی ديروز (۲۲ بهمن) مسئولين دادگاه انقلاب من را به حضور نپذيرفتند و به دادگاه راه ندادند. بنابراين من از وضعيت و سلامتی يونس هيچ اطلاعی ندارم و به شدت نگران هستم. نکته بسيار مهم اين است که آقای ميرحسينی بيماری زخم روده بزرگ دارد و اعتصاب غذا برای سلامتی او به شدت مضر است. من از مقام‌های مسئول می‌خواهم اين نکته را در نظر بگيرند و هر چه زودتر او را آزاد بکنند و به جريان بازرسی پرونده و بازجويی از او خاتمه دهند . آيا آقای ميرحسينی اجازه داشته است که وکيل بگيرد؟ او ۱۴ آذرماه سال گذشته بازداشت شد و دو هفته در بازداشتگاه اداره اطلاعات به سر برد و برايش پرونده تشکيل شد و متعاقب آن برای او حکم سه سال حبس تعليقی صادر کردند، بنابراين از سال گذشته به خاطر اين پرونده وکيل دارد. ولی متأسفانه چون پرونده محرمانه است، وکيل او در اين مرحله از طرف اداره اطلاعات اجازه ندارد که پرونده را بخواند و حتی ملاقات يا تماسی با آقای ميرحسينی داشته باشد. خانم يزدانی! کجا عنوان کرده اند که پرونده محرمانه است؟ روز شنبه زمانی که به سختی توانستم با مسئول پرونده که در دايره اجرای احکام بود تماس بگيرم، او گفت که پرونده محرمانه است و ما نمی‌توانيم هيچ توضيحی به شما بدهيم. آيا از وضعيت آقای اسماعيل جليلوند اطلاعی داريد؟ آقای جليلوند روز قبل از دستگيری يونس بازداشت شد و آن طور که قاضی گفته بود، قرار شد که روز بعد با قرار کفالت آزاد شود اما متأسفانه تا کنون آزاد نشده است. همسر او با اجازه قاضی چندين بار برای ملاقات به بازداشتگاه اداره اطلاعات رفته است، ولی مقامات اطلاعات اجازه نداده‌اند با آقای جليلوند ملاقات کند و گفته‌اند او ممنوع الملاقات است. آخرين خبری که از آقای جليلوند داريم اين است که ديشب در تماسی که با پدر خود داشته، خواسته است که همسرش به ملاقات او برود و در حال حاضر نمی‌دانيم آقايان اطلاعات بلاخره اجازه ملاقات می‌دهند يا نه. برای اين که بتوانيد با آقای جليلوند و ميرحسينی ملاقات داشته باشيد يا بتوانيد برای پرونده آن ها کاری بکنید، چه اقداماتی انجام داده ايد؟ ما هيچ وسيله ای برای ارتباط با آنها نداريم و مقامات مسئول تنها پل ارتباطی ما هستند، ولی حتی به ما اجازه نمی دهند به دادگاه انقلاب برويم و از وضعيت پرونده آنها سؤال کنيم.

«سخن از هایده» در هلند

Tue, 20 Jan 2009 13:13:52 +3500

برای نخستين بار فيلمی مستند در باره فعاليت‌های هنری هايده، خواننده ايرانی، در هلند ساخته شده است. این مستند، که «سخن از هایده» نام دارد، ساخته پژمان اکبرزاده، پيانيست و روزنامه‌نگار مقيم آمستردام، است. برای نخستين بار فيلمی مستند در باره فعاليت‌های هنری هايده، خواننده ايرانی، در هلند ساخته شده است. این مستند، که «سخن از هایده» نام دارد، ساخته پژمان اکبرزاده، پيانيست و روزنامه‌نگار مقيم آمستردام، است. این مستند قرار است برای نخستین بار در آستانه بيستمين سالگرد درگذشت هايده، روز شنبه ۲۴ ژانويه (پنجم بهمن) در مرکز فرهنگی خريفيون، وابسته به دانشگاه آمستردام به نمايش در آيد. مستند صد دقیقه‌ای «سخن هایده» به زبان فارسی و با زيرنويس انگليسی تهيه شده و تدوين آن به عهده مصطفی هروی، فيلمساز ايرانی- هلندی، بوده است. پژمان اکبرزاده، سازنده این مستند که پیش از این نیز مجموعه‌ای چهار جلدی در باره موسیقیدانان معاصر ایران منتشر کرده است، در گفت‌وگو با رادیو فردا از دلایل ساخت مستندی در باره هایده می‌گوید. گفت‌وگو با پژمان اکبرزاده را بشنوید رادیو فردا: آقای اکبرزاده! چه دلایل و انگیزه‌هایی شما را به ساخت این مستند واداشت؟ پژمان اکبرزاده: از آغاز این پروژه همه از من می‌پرسند که چه شد خواستی چنین فیلمی بسازی. در صورتی که در واقع عجیب است که چطور می‌شود کشوری خواننده‌ای به این محبوبیت و با این صدا داشته باشد و مستندی در موردش ساخته نشده باشد. به هر حال، تا آنجا که مربوط به خود من می‌شد، یک سری از انگیزه‌ها هنری بود؛ از جمله اینکه هایده در واقع چند خواننده بود. در دوره‌های مختلف. کارهایش واقعا با هم متفاوت‌اند. هیچ وقت این دوره‌ها با دقت و همراه با نمونه در کنار هم قرار داده نشده‌اند که در موردشان صحبت و مقایسه‌ای بشود؛ در این مستند تمام سبک‌های گوناگونی که در آنها خوانده مرور شده‌اند. دوم اینکه هایده به تنهایی هایده نشد. ترانه سراها، آهنگسازان و تنظیم کنندگانی با او کار می‌کردند که به اندازه خود هایده در موفقیتش نقش داشتند؛ در صورتی که خیلی‌ها حتا نامشان را هم نشنیده‌اند. در بخش‌های مختلف فیلم با بسیاری از این افراد گفت‌وگو شده است. آیا در فیلم تنها به جنبه‌های هنری فعالیت هایده پرداخته می‌شود؟ پژمان اکبرزاده: اگر منظورتان پرداختن به زندگی خصوصی هایده است باید بگویم بله! نود و پنج درصد فیلم به آثار او مربوط است. ببینید: گزیده‌ای از مستند «سخن از هایده» ولی در بررسی فعالیت‌هایش به شرایط سیاسی، اجتماعی و هنری ایران یا جامعه مهاجر ایرانی هم اشاره‌های کوتاهی در هر دوره می‌شود تا بیننده بتواند تصویر همه جانبه‌تری از کارهای هایده و تأثیر شرایط روز در کارهایش داشته باشد. ولی چیزی که برای من بسیار اهمیت داشت این بود که خودم هیچ حس نوستالژیکی به ترانه‌های هایده نداشتم که بخواهم حالا این فیلم را در باره‌اش بسازم. زمانی که زنده بود و می‌خواند من بسیار کوچک بودم و اصلا او را نمی‌شناختم. چیزی که کشش به وجود آورد تنها خود صدای او، اجراهایش و موسیقی و اشعاری بود که برایش ساخته شده بود. این مستند در واقع دِین من بوده به خاطر تأثیری که این صدا در من داشته است. ویدئوها و تصاویری که در فیلم از آنها استفاده کرده‌اید چگونه جمع‌آوری شده‌اند؟ چون ظاهرا خیلی از آنها منتشر نشده‌اند. پژمان اکبرزاده: بعضی از این ویدئوها کارهای پیش از انقلاب هایده بود که روی نوارهای ویدئویی در خانه داشتم و همه را چند سال پیش از ایران با خودم آورده بودم. پوستر فیلم مستند «سخن از هایده» بخشی را هم با کمک کلکسیونرهای ویدئوهای قدیمی، مانند گردانندگان سایت IranOldies گردآوری کردم. البته همه این ویدئوها به لحاظ تصویر و صدا با زحمات مصطفی هروی برای ارائه در فیلم ترمیم شده‌اند. بخشی دیگر هم از آرشیو شخصی دوستان و همکاران هایده در اروپاست. سفری هم به آمریکا داشتم و از آرشیو چند کمپانی و تلویزیون ایرانی در لس آنجلس کارهایی که نیاز داشتم را به دست آوردم؛ به ویژه آرشیو «جام جم» که بیشترین حجم آثار هایده پس از انقلاب در آنجا نگهداری می‌شود. آیا مخاطبان این مستند صرفا ایرانیان هستند؟ پژمان اکبرزاده: به هیچ وجه. البته اول تنها به ایرانیان فکر کرده بودم. تصورم این بود که صدا و شیوه خواندن هایده بیشتر برای ایرانیان جذاب است. ولی هر چه گذشت و واکنش اروپایی‌ها را دیدم متوجه شدم که برای خیلی از غیرایرانی‌ها هم جالب است. به ویژه توان و گستره صدای هایده که واقعا قابلیت مطرح کردن در سطح بین‌المللی را دارد. به همین خاطر طرح را طوری بستم که مخاطب غیرایرانی هم براحتی بتواند با آن ارتباط برقرار کند. البته این اصلا به این معنی نیست که برای خوشامد مخاطب خارجی مسایل به شکل دیگری مطرح شده باشند. ساخت این فیلم چقدر وقت برد؟ پژمان اکبرزاده: به خاطر علاقه‌ای که خودم به کارها داشتم خیلی از آنها را از بچگی جمع کرده بودم. ولی کار متمرکز برای فیلم، از بابت تحقیق و ضبط مصاحبه‌ها در کشورهای مختلف حدود دو سال طول کشید. آیا فیلم پس از نمایش اول در آمستردام، به صورت عمومی هم منتشر خواهد شد؟ پژمان اکبرزاده: بله ولی ابتدا در تلاش هستم ظرف چند ماه آینده آن را در جشنواره‌ها نشان بدهم. ولی امیدوارم که تا پایان سال ٢۰۰۹ آن را روی دی.وی.دی منتشر کنم تا در دسترس دوستداران این خواننده قرار بگیرد.

اردلان: ما حرفمان را تحت هر شرایطی می زنیم

Tue, 28 Oct 2008 13:37:25 +3500

گزارش‌ها از ایران حاکی از آن است که فشارها بر مدافعان حقوق زنان، افزایش یافته و در تازه‌ترین برخورد سوسن طهماسبی از فعالان زن ایرانی، ممنوع الخروج شده است.

گزارش‌ها از ایران حاکی از آن است که فشارها بر مدافعان حقوق زنان که برای تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان فعالیت می‌کنند، افزایش یافته است. در آخرین نمونه از این فشارها روز یکشنبه اعلام شد که سوسن طهماسبی یکی از مدافعان حقوق زنان ایران، ممنوع الخروج شده است. رادیو فردا در همین زمینه با پروین اردلان از فعالان برابری حقوق زنان و کمپین یک میلیون امضا گفت و گو کرده است. رادیو فردا: دلیل ممنوع‌الخروج شدن خانم طهماسبی چه بود؟ بیشتر بخوانید: عشا مومنی: از سبقت غیر مجاز تا بند ۲۰۹ اوین محکومیت هانا عبدی در دادگاه تجدید نظر کاهش یافت زینب بایزیدی به چهار سال حبس و تبعید محکوم شد پروین اردلان: در فرودگاه، برخوردی كه با او انجام شد، درست مشابه همان برخوردی بود كه با من شد. بعد از این كه دوباره از گیت عبور كرد، اسم او را صدا زدند و از طرف اداره گذرنامه ریاست جمهوری برگه‌ای به او دادند و به همین ترتیب به معاونت امنیت احضار شد. بر اساس همان قانونی كه در مورد من نیز به آن استناد كردند، گفتند كه چون او پرونده باز دارد، باید ممنوع‌الخروج بماند. شما وقتی به اداره گذرنامه یا سایر سازمان‌ها مراجعه می‌كنید، می‌بینید كه ممنوع‌الخروج نیستید، ولی هنگامی كه وارد فرودگاه می‌شوید، این مشكل برای شما پیش می‌آید. به نظر من، ایجاد این گونه مشكلات به این دلیل است كه فشارها و آزارهای روحی و روانی را بر فعالان زن بیشتر كنند. اگر این برنامه از قبل مشخص نشده است، چطور در عرض یكی دو ساعت می‌توان تصمیمی گرفت و آن را اعمال كرد؟ دلیل افزایش این فشارهای روانی بر فعالان زن چیست؟ بخشی از آن به دلیل مقاومت فعالان جنبش زنان است، به خصوص فعالیت‌هایی كه در عرصه حقوقی انجام می‌دهند و همچنین كمپین یك میلیون امضا كه فعالیت خود را متوقف نكرده است. جنبش زنان در حال حاضر یكی از فعال‌ترین جنبش‌ها در كشور است كه فعالانه خواست‌های حقوقی خود را از زوایای مختلف مطرح می‌كند. بخشی از حاكمیت كه نمی‌تواند فعالیت زنان را تحمل كند، به جای پاسخگویی به خواست‌های فعالان جنبش و طرح مطالبات آنها و تلاش در جهت حل این مطالبات، می‌كوشند تا صدای این جنبش را خفه كنند. شما اشاره كردید كه بخشی از حاكمیت، فعالیت جنبش زنان را تاب نمی‌آورد. دلیل این مسئله چیست و این فعالیت چه ضرری برای آنها دارد؟ حاكمیت، ویژگی‌های مردسالارانه دارد و این ویژگی‌ها در قانون و در اعمال آنها چنان بارز است كه نمی‌توانند ادعا كنند، حاكمیتی فاقد مردسالاری داریم. جامعه ما دارای ویژگی‌های مردسالارانه از گذشته تاكنون است. برای تفتیش منزل خانم پرستو اللهیاری هیچ دلیلی ارائه نشده، فکر می‌کنید دلیل احضار او چیست؟ این سؤال را باید از خود آقایان پرسید كه بر چه اساسی فعالان مختلف جنبش زنان را احضار می‌كنند. قبلاً تلاش می‌كردیم تا بتوانیم جایی عمومی برای برپایی جلسات خود پیدا كنیم، ولی مكانی به ما اختصاص داده نشد. بعد، برخی از دوستان تلاش كردند كه این جلسات در خانه‌ها برگزار شود، ولی آنها به خانه‌ها آمدند و مزاحمت ایجاد كردند و به ما گفتند در مكان‌های عمومی جمع شوید، اما وقتی خواستیم در پارك جمع شویم و صحبت كنیم، باز هم آمدند و مزاحم شدند. حال من از شما می پرسم، كدام اقدام غیر قانونی است؟ وضعیت فعالان حقوق زنان در شهرستان ها چگونه است؟ در كردستان، خانم روناک صفارزاده و هانا عبدی همچنان در زندان به سر می‌برند. و از زمانی كه خانم نگین شیخ الاسلامی بازداشت شده‌است، هیچ خبری از او در دست نیست. واكنش فعالان حوزه زنان و به ویژه فعالان كمپین یك میلیون امضا در قبال این فشارها چیست؟ ما حرف خودمان را تحت هر شرایطی خواهیم زد. من معتقدم تمام صداها را نمی‌توان سركوب كرد، زیرا به هر ترتیب این صداها وجود دارند. اگر امروز یكی از این زنان نباشد، فردا زن دیگری جایگزین او خواهد بود. برخورد مردم عادی با مسئله كمپین یك میلیون امضا چگونه است و چقدر به این مسئله آگاهی پیدا كرده‌اند؟ به جرات می‌توانم بگویم، اگر هنوز فعالان كمپین یك میلیون امضا تلاش می‌كنند و در كنار تمام فعالیت‌های دیگر خود روی این اصل به شدت تأكید می‌كنند، به این دلیل است كه بیش از یك میلیون نفر در مورد مطالبات زنان آگاه شده‌اند و این كمپین را می‌شناسند. پروین اردلان و دیگر فعالان زن به خاطر تلاش‌هایشان برای برابری و تساوی حقوق، در خارج از ایران جایزه‌های جهانی دریافت می‌كنند، ولی برخوردهایی كه در ایران با آنها می‌شود، از نوع دیگری است. بله، زیرا هنوز در ایران زن بودن جرم است. اگر بخواهیم برای حقوق خود تلاش كنیم كسی از ما قدردانی نخواهد كرد، چون ممكن است آسایش خیلی‌ها را به هم بزنیم. این واقعیت تلخی است كه باید بپذیریم.

دلار١۰۰۰تومانی

Sat, 11 Oct 2008 19:29:59 +3500

خبرگزاری کار، ايلنا، نوشت: «امروز، صرافی های تهران قيمت دلار را بر روی تابلوهای قيمت خود ١۰۰۰ تومان ثبت کرده اند تا رکورد جديدی برای قيمت دلار در بازار قيمت شود.» خبرگزاری کار، ايلنا، نوشت: «امروز، صرافی های تهران قيمت دلار را بر روی تابلوهای قيمت خود ١۰۰۰ تومان ثبت کرده اند تا رکورد جديدی برای قيمت دلار در بازار قيمت شود.» اما علی پاکپور، صراف باسابقه ايرانی در لندن، در گفت و گو با « راديو فردا» هرگونه افزايش قيمت دلار و رسيدن آن به ١۰۰۰ دلار را رد کرد. وی گفت: «دلار در دست بانک مرکزی است. ولی صراف ها هم معمولاً آن ها را چهار يا پنج تومان گران تر می فروشند. با اين حال دلار در بازار ايران هنوز به ١۰۰۰ تومان نرسيده، ولی نرخی که امروز اعلام شده ۹۹۴ تومان بوده است. البته اين نرخ فروش است وخريد دلار چهار يا پنج تومان ارزان تر بوده است.» بشنوید: مدیا پلیر - رئال با اين همه، آقای راوندی، مدير صرافی راوندی در لندن، هم به راديو فردا گفت: « درست است که نرخ دلار از سوی بانک مرکزی ۹۹۴ دلار عنوان شده است، اما عملاً به نرخی بالاتر از اين به فروش می رسد.» وی افزود: «از همکارانم در بازار دوبی شنيده ام که به رغم قيمتی که از سوی بانک مرکزی اعلام شده است، دلار عملاً با قيمت ١۰۰۰ تومان در صرافی های تهران به فروش می رسد.» در اين ميان، مديران چند صرافی در تهران در گفت و گو با « راديو فردا» در خصوص قيمت دلار ارقامی را ذکر کردند. « افزايش نرخ دلار در ایران، ناشی از عملکرد دولت است که می خواهد دلار را به بازار تزريق کند.» علی رشیدی، اقتصاد دان در تهران بر اساس آنچه که آنها گفتند، تفاوت قيمت ها جز در يک مورد بين ۹۹۵ و ۹۹۶ تومان در نوسان بود. تنها صرافی وابسته به يکی از بانک های کشور نرخ دلار را ۹۹۸ اعلام کرد و افزود: اين نرخ در حال افزايش است. علی رشيدی، اقتصاد دان در تهران، در گفت و گو با راديو فردا، افزايش قيمت دلار را سياست دولت برای مهار تورم دانست و گفت: « افزايش بهای دلار در صرافی های تهران ارتباطی با مسائل جهانی ندارد.» وی افزود: « اين افزايش نرخ، ناشی از عملکرد دولت است که می خواهد دلار را به بازار تزريق کند»، چرا که به گفته وی، «دولت برای پرداخت های خود نياز به نقدينه دارد؛ بنابراين دلارهای حاصل از فروش نفت را به بانک مرکزی می فروشد و بانک مرکزی هم آنها را به بازار می فروشد.» آقای رشيدی اضافه کرد: « دولت اين کار را می کند تا نقدينگی موجود در بازارهای داخلی و بازارهای منطقه را جمع کند و از فشارهای تورمی، بکاهد.» به گفته وی، « مساله، صد در صد مساله ای داخلی است و چون تورم در داخل کشور زياد است، به نفع دولت است که مقدار زيادی دلار بفروشد و ريال ها را جمع کند تا از فشار تورم کاسته شود.» در همين حال، به نوشته خبرگزاری های ايران، روند صعودی بهای دلار در ايران، از روز پنجشنبه آغاز شد. در همین ارتباط، روز پنجشنبه، ١۸ مهرماه، بهای دلار در جهشی چشمگير ١۵ تومان افزايش يافت و به ۹۹۵ تومان رسيد.

اعدام در ايران؛ اجرای شريعت يا پيروی از حقوق بشر

Sat, 11 Oct 2008 18:11:14 +3500

اعدام با گيوتين، اعدام با سوزاندن، تيرباران، صندلی الکتريکی، تزريق سم و طناب دار، تنها بخشی از راه هايی هستند که بشر برای اعدام، ابداع کرده است. اعدام با گيوتين، اعدام با سوزاندن، تيرباران، صندلی الکتريکی، تزريق سم و طناب دار، تنها بخشی از راه هايی هستند که بشر برای اعدام، ابداع کرده است. با اين حال، هر چه زمان می گذرد، شمار کشورهايی که به جمع مخالفان اعدام می پيوندد، افزايش می يابد. مجازات اعدام تاکنون در ١٣۷ کشور جهان لغو شده است. در ايران که از نظر شمار اعدام شدگان در جهان پس از چين دومين کشور جهان است، از ابتدای سال جاری ميلادی، بيش از دويست تن اعدام شده اند. با اين حال، به گفته محمد مصطفايی، وکيل دادگستری، که وکالت شماری از مجرمان کودک را عهده دار بوده است، در تهران آمار دقيقی از شمار اعدام شدگان در دست نيست. آقای مصطفايی به « راديو فردا» گفت: «از آنجا که بسياری از کشورهای جهان، سلب حيات را نکوهيده می دانند، بسياری از کشورهای جهان از جمله ايران، آمار دقيقی از شمار اعدام شدگان منتشر نمی کنند و اطلاعات ما تنها در حد اطلاعاتی است که از طريق اخبار روزنامه ها در ايران به دست می آوريم.» مقام های جمهوری اسلامی ايران هدف از اعدام را اصلاح جامعه می دانند و بر اين باورند که اعدام باعث کاهش ميزان جرم و جنايت می شود. با اين حال، آنها هيچ آماری که نشان از کاهش آمار جنايت باشد، ارائه نمی دهند. شيرين عبادی، برنده جايزه صلح نوبل و حقوقدان، هدف از مجازات را اصلاح اخلاق فرد و اعدام را مانعی برای رسيدن به اين هدف تلقی دانست. وی به راديو فردا گفت: «اعدام، مجازاتی است که در موازين حقوق بشر مردود است؛ زيرا هدف از مجازات، اصلاح مجرم است و نه انتقامجويی. بنابراين با کشتن فرد، امکان اصلاح شدن را از فرد می گيريم.» بیشتر بخوانید: لغو مجازات اعدام در ۱۳۷ کشور جهان کوشنر: لغو مجازات اعدام در ایران یک خواست بین المللی است مقام های جمهوری اسلامی ايران با استناد به قوانين شريعت و قرآن، قصاص افراد را به وسيله اعدام مجاز می دانند، نظری که احمد قابل، پژوهشگر دينی در ايران، نيز در گفت و گو با راديو فردا آن را تاييد کرد. آقای قابل گفت: در اسلام، دو مورد هست که به موجب آن، اسلام، قتل را جايز می داند. مورد اول در مورد قتل نفس است؛ اسلام اين حق را برای اوليای دم (خانواده مقتول)، اين حق را قائل می شود که قاتل را قصاص کنند. او اضافه کرد: مورد دوم درباره فساد فی الارض است. يعنی کسی که زنده بودن وی، باعث هلاک عده ای ديگر شود. اگر عقلای قوم به اين نتيجه برسند که با مرگ وی مساله حل خواهد شد، طبق دستور قرآن، می شود او را کشت. عبدالکريم لاهيجی، فعال امور حقوق بشر در پاريس، اما، نظر ديگری دارد و اين مساله که انجام حکم اعدام در ايران مبتنی بر قوانين اسلام است را مغالطه ای بيش ندانست. آقای لاهيجی به راديو فردا گفت: «ايران تنها کشوری مسلمان نيست. هر کشوری مکلف است که قوانين خود را با قوانين حقوق بشر منطبق کند.» احمد قابل نيز معتقد است که قوانين دينی با زمانه قابل تغيير هستند و نه ثابت و تغييرناپذير. گروه های مدافع حقوق بشر و اتحاديه اروپا، همواره از ايران خواسته اند که مجازات اعدام را متوقف کند. «اعدام، مجازاتی است که در موازين حقوق بشر مردود است.... با کشتن فرد، امکان اصلاح شدن را از فرد می گيريم.» شیرین عبادی از جمله در آخرين اظهارنظر در اين زمينه، برنارد کوشنر، وزير امور خارجه فرانسه، با احضار سفير ايران در روز پنجشنبه گذشته از تهران خواست تا به خواست جامعه جهانی احترام بگذارد و اعدام را در ايران لغو کند. آقای کوشنر به راديو فردا گفت: «١۰ اکتبر، سالروز انتشار اعلاميه ای است که در سراسر جهان يادآور می شود که حکم اعدام بايد ممنوع شود. بنابراين به سفير ايران يادآور شديم که اين يک خواست بين المللی است و انتظار داريم که مجازات اعدام منسوخ شود.» بر پايه آمارهای سازمان های جهانی حقوق بشر، در سال ٢۰۰۷ ميلادی، ۸۸ درصد اعدام ها در پنج کشور چين، ايران، عربستان سعودی، پاکستان و آمريکا انجام شده است.

دیان علایی: شکایت بهاییان هرگز به نتیجه نمی رسد

Thu, 31 Jul 2008 13:59:58 +3500

جامعه بين المللی بهاييان می گويد که بهاييان در ايران بيش از پيش مورد آزار و اذيت قرار می گيرند. آتش زدن عمدیِ خانه ها و وسائل نقليه بهاييان، تازه ترين شيوه اعمال خشونت عليه اين افراد است .

در همين رابطه راديو فردا با ديان علايی، سخنگوی جامعه بين المللی بهايی در ژنو، گفت و گويی انجام داده است .

وب سايت جامعه بين المللی بهايی می گويد که پيروان ديانت بهايی در استانهای فارس و کرمان مورد آزار و اذيت قرار گرفته اند. آتش زدن (به نوشته اين سايت) عمدی خانه ها و وسائل نقليه بهاييان در ايران تازه ترين روش اعمال خشونت عليه آنهاست. مطابق اصل ١٣ قانون اساسی جمهوری اسلامی تنها اديان زردشتی، کليمی و مسيحی اديان رسمی کشور هستند و بهاييت در زمره اديان رسمی نيست. ٢۵ ارديبهشت ماه امسال هم شش تن از رهبران جامعه بهاييت در ايران بازداشت شده اند که همچنان اطلاع چندانی از وضعيت آنان منتشر نشده است. در همين رابطه راديو فردا با ديان علايی، سخنگوی جامعه بين المللی بهايی در ژنو، گفت و گويی انجام داده است. راديو فردا: در وب سايت جامعه بهايی آمده بود که شماری از پيروان ديانت بهايی در کرمان و فارس، مورد آزار و اذيت قرار گرفته اند. خانم علايی! اين موارد چه زمانی اتفاق افتاده است؟ ديان علايی: در چند ماه اخير اتفاقاتی برای ايرانيان بهايی رخ داده است. مانند آتش سوزی در منزلشان يا قبرستان بهاييان و حتی در يک مورد سعی کرده اند يک نفر را آتش بزنند. اين اتفاقات از اوايل آوريل آغاز شده و آخرين اتفاق ۲۵ جولای رخ داده است. کسانی که اين حوادث برايشان رخ داده، آيا شکايتی را به مسئولان قضايی تسليم کرده اند و نتيجه آن چه بوده است؟ هميشه ايرانيان بهايی شکايت می کنند، ولی هرگز به نتيجه ای نرسيده اند. بعضی اوقات اصلا اقدامی نشده است و اگر اقدامی هم شده، خيلی زود پاسخ داده اند که متهم مشخص نيست و پرونده بدون نتيجه بسته شده است. «نگرانی اصلی جامعه بين المللی بهايی اين است که چرا مقام های دولتی به کمک ايرانيان بهايی نمی آيند. يعنی وقتی اتفاقی می افتد، نيروهای انتظامی يا پليس بايد متهمين را شناسايی کنند تا محکوم شوند. ولی چنين چيزی در مورد ايرانيان بهايی پيش نمی آيد.» دیان علایی، سخنگوی جامعه بين المللی بهايی در خبرها آمده است، خانه يک خانم پزشک که مدت ۲۸ سال به طبابت اشتغال داشته، در نجف آباد مورد حمله قرار گرفته است. نيروی انتظامی به اين شکايت چه جوابی داده است؟ جواب های مختلفی می دهند که هرگز به نتيجه نمی رسد. به اين خانم پزشک گفته اند تنها مرجعی که می تواند جواب شما را بدهد، وزارت اطلاعات است. البته اين خانم با اداره اطلاعات نيز تماس گرفته است ولی آنها نيز هيچ جوابی نداده و کمکی نکرده اند. آيا مشخص شده که عاملين اين حوادث چه کسانی هستند؟ در ايران بيشتر لباس شخصی ها اين کار را انجام می دهند. در واقع در بيشتر اين اتفاقات، افراد مشخص نبودند ولی از طرف گروه هايی که اسامی مختلفی به هم می دهند، قبلا به بعضی از افراد نامه های تهديد آميز فرستاده شده بود. به عنوان مثال در رفسنجان گروه «ضدبهايی جوانان رفسنجان» و يا در مورد حادثه قبرستان گفته بودند «حزب الله» اين کار را کرده است. نگرانی اصلی جامعه بين المللی بهايی اين است که چرا مقام های دولتی به کمک ايرانيان بهايی نمی آيند. يعنی وقتی چنين اتفاقی می افتد، نيروهای انتظامی يا پليس بايد متهمين را شناسايی کنند تا محکوم شوند. ولی چنين چيزی در مورد ايرانيان بهايی پيش نمی آيد. در واکنش به حوادث پيش آمده، آیا شما و سازمان های مربوط به پيروان ديانت بهايی، نامه ای به مسئولان جمهوری اسلامی نوشته ايد که در آن خواستار تحقيق در اين زمينه شويد؟ ما با دولت ايران روابط مستقلی نداريم ولی سعی می کنيم به نهادهای بين المللی به ويژه گزارشگران سازمان ملل اطلاع دهيم و آنها هستند که از دولت ايران درخواست جواب می کنند. آيا دولت ايران تا کنون واکنشی نشان داده است؟ متاسفانه دولت ايران واکنشی نشان نمی دهد. وقتی گزارشگران ويژه به خصوص گزارشگران ويژه آزادی اديان در مورد اين موضوع از دولت ايران خواستار جواب است، مسئولان می گويند در ايران تبعيض دينی وجود ندارد و هر ايرانی می تواند راحت زندگی کند. ولی متاسفانه می بينيم که اين واقعيت ندارد. به خصوص برای ايرانيان بهايی که برايشان تبعيض دينی بسيار شديدی وجود دارد.

سعید جزی، جوان محکوم به اعدام بخشیده شد

Sat, 26 Jul 2008 23:28:19 +3500

هدفی که ما در مورد بچه های زير ١۸ سال داريم اين است که به هر صورتی که شده اين افراد اعدام نشوند. بنابراين از طرق مختلف اقدام می کنيم از جمله اينکه رضايت اولياء دم را جلب کنيم. اين کار را از چند ماه پيش شروع کرديم. سعيد جزی، جوانی که به جرم ارتکاب قتل در زمانی که زير ۱۸ سال سن داشت به اعدام محکوم شده بود، با رضايت اوليای دم مقتول از مرگ رهايی يافت. سعيد جزی در سال ۸۲ در دعوا با کارگر يک اغذيه فروشی او را به قتل رساند. وی در شعبه ۱۱۸۳ دادگاه عمومی محاکمه و به قصاص محکوم و مراحل قانونی پرونده او نيز طی شده بود. سعيد جزی، يکی از چهار نفری است که اتحاديه اروپا و نهادی بين المللی طرفدار حقوق بشر خواهان لغو حکم اعدام آنها بودند. بهنود شجاعی، محمد فدايی و صالح تاسه، که در زمان وقوع جرم کمتر از هجده سال سن داشته اند، منتظر اجرای حکم اعدام هستند. محمد مصطفایی، وکیل مدافع سعید جزی در گفت وگو با رادیو فردا در این زمینه توضیحاتی را ارئه کرده است. رادیو فردا: آقای مصطفايی چطور توانستيد رضايت اولياء دم (خانواده مقتول) را جلب کنيد؟ محمد مصطفایی: هدفی که ما در مورد بچه های زير ١۸ سال داريم اين است که به هر صورتی که شده اين افراد اعدام نشوند. بنابراين از طرق مختلف اقدام می کنيم از جمله اينکه رضايت اولياء دم را جلب کنيم. اين کار را از چند ماه پيش شروع کرديم. گروههای مختلف به منزل اولياء دم رفتند و قرار بود حکم اعدام ايشان ماه گذشته اجرا شود از قوه قضاييه خواستيم که فرصت بيشتری بدهند که بتوانيم رضايت اولياء دم را جلب کنيم. اجرای حکم يک ماه متوقف شد تا اينکه روز پنجشنبه مراسمی را به نام «خون بس» در يکی از روستاهای شهر ايلام برگزار کردند و در آنجا چند تن از معتمدين سخنرانی کردند و در نهايت اولياء دم که پدر و مادر مقتول بودند در آنجا حاضر شدند و به صورت شفاهی در آنجا رضايت خود را اعلام کردند. امروز صبح هم به دفترخانه اسناد رسمی رفتند و به صورت کتبی و رسمی هم رضايت خود را اعلام کردند. قرار است فردا صبح (۵ مردادماه) به دفتر اجرای احکام مراجعه کنم و اعلام رضايت را تقديم اين دفتر کنم و بتوانم مقدمات آزادی سعيد را فراهم کنم. «در مورد کسانی که حکمشان تاييد شده و رييس قوه قضاييه هم اذن به اجرای حکم داده اند ۴ تن موکل من بودند که از بين آنها سعيد جزی نجات پيدا کرد ولی بقيه منتظر اجرای حکم هستند و اين احتمال وجود دارد که حکم در مورد آنها اجرا شود». محمد مصطفایی وضعيت روحی سعيد چطور است؟ مسلماً وقتی کسی از مرگ نجات پيدا می کند و از اسارت رها می شود. سعيد هم همينطور است و در تماسی که گرفت از همه کسانی که در راه آزادی او تلاش کرده اند تشکر کرد. سعيد الان چند ساله است؟ ٢١ ساله است. سعيد يک هنرمند هم هست. با شاخه های گندم تابلوهای زيبا می سازد و علاوه بر آن مجسمه ساز هم هست. وضعيت ديگرانی که وضعيتی مثل سعيد داشتند يعنی بهنود شجاعی، محمد فدايی و صالح تاسه چگونه است؟ در مورد محمد فدايی لايحه ای به ديوان عالی کشور داده ايم که و آنها هم لايحه را به شعبه ٢۷ ديوان عالی کشور ارجاع دادند. اين شعبه هم در حال بررسی است که اعاده دادرسی را بپذيرد يا نپذيرد. ايرادهای مختلفی هم به پرونده بهنود شجاعی گرفته ايم ولی تاکنون نتيجه ای حاصل نشده است. هر چند رييس قوه قضاييه بارهات حکم به توقف اجرای حکم داده اند تا بتوانيم از اولياء دم رضايت بگيريم. در اين مورد هم کار می کنيم. شمار کسانی که وضعيتی مشابه دارند -يعنی هنگامی که زير ١۸ سال داشته اند مرتکب قتل شده اند و اکنون در انتظار اعدام هستند- مشخص هست؟ بصورت رسمی آماری از اين افراد نداريم. به طور غيررسمی اعلام کرده اند که از ۷۰ تا ١١۰ نفر در انتظار اجرای حکم هستند. در مورد کسانی که حکمشان تاييد شده و رييس قوه قضاييه هم اذن به اجرای حکم داده اند ۴ تن موکل من بودند که از بين آنها سعيد جزی نجات پيدا کرد ولی بقيه منتظر اجرای حکم هستند و اين احتمال وجود دارد که حکم در مورد آنها اجرا شود افراد ديگری هم هستند که پرونده شان به نظر آقای شاهرودی رسيده و ايشان هم از بازرسان ويژه خواسته اند که آنها را بررسی کنند. پرونده های ديگری هم هستند که الان در ديوان عالی کشور هستند و نيز پرونده های ديگری هم هستند که تشريفات رسيدگی را طی می کنند و در مراحا بدوی هستند.

صدای شما صدای فردا، بحث آزاد درباره آزمایش موشکی ایران

Wed, 16 Jul 2008 20:47:47 +3500

برنامه اين هفته صدای شما صدای فردا، شامل بحث آزاد شنوندگان راديو فردا در مورد آزمايش اخير موشکی ايران و ، معنی و پيامدهای احتمالی آن است. برنامه اين هفته صدای شما صدای فردا، شامل بحث آزاد شنوندگان راديو فردا در مورد آزمايش اخير موشکی ايران و ، معنی و پيامدهای احتمالی آن است. در بخشی از اين برنامه پيام های شنوندگان راديو فردا در باره مسائل گوناگون در ايران پخش می شود. در صدای شما صدای فردا به ايميل های شما ، تا آنجا که زمان اجازه بدهد، پاسخ داده می شود و برخی از اس ام اس هايی که به راديو فردا فرستاده شده، خوانده می شود. نظرات کاربران وب سايت راديو فردا نيز، که به پرسش «شما چه فکر می کنيد؟» پاسخ داده اند با شنوندگان اين راديو، در ميان گذاشته می شود. در هر برنامه، يکی از مسايل روز مطرح و نظر شنوندگان راديو فردا در مورد آن منعکس می شود. دربرنامه هفته آينده ، صدای شما، صدای فردا به درخواست شنوندگان راديو فردا بار ديگر يکی از مسائل مورد علاقه شنوندگان مورد يحث وتبادل نظر آزاد قرار خواهد گرفت. برای شرکت در برنامه صدای شما، صدای فردا، با ايميل و يا با اس ام اس SMS با راديو فردا تماس بگيريد. شماره اس ام اس راديو فردا: ۰۰۴۲۰۷۳۳۵۹۵۵۵۵ شماره تلفن پيامگير راديو فردا: ۰۰۴۲۰۲۲۱۱۲۴۱۱۳ آدرس ايميل ما: info@radiofarda.com

وکيل پاليزدار: حقوق موکلم بايد رعايت شود

Wed, 16 Jul 2008 18:38:36 +3500

چندی پيش سخنان عباس پاليزدار جنجال زيادی در ميان گروه های مختلف اصولگرا و اصلاح طلب در ايران به پا کرد.

عباس پاليزدار، دبير اجرايی هيئت تحقيق و تفحص مجلس از قوه قضاييه در دو سخنرانی که در دانشگاه های همدان و شيراز ايراد کرد به شکلی بی سابقه بسياری از مقام های جمهوری اسلامی را به فساد اقتصادی متهم کرد.

چندی پيش سخنان عباس پاليزدار جنجال زيادی در ميان گروه های مختلف اصولگرا و اصلاح طلب در ايران به پا کرد. عباس پاليزدار، دبير اجرايی هيئت تحقيق و تفحص مجلس از قوه قضاييه در دو سخنرانی که در دانشگاه های همدان و شيراز ايراد کرد به شکلی بی سابقه بسياری از مقام های جمهوری اسلامی را به فساد اقتصادی متهم کرد. اندکی بعد آقای پاليزدار به اتهام نشر اکاذيب بر اساس شکايت مدعی العموم، متهم به برخی مسائل مالی، نشر اکاذيب و تشويش اذهان عمومی شد و روانه زندان شد. ۲۴ تير ماه امسال خبرگزاری دانشجویان ایران، ايسنا، گزارش داد که آقای رمضان حاجی مشهدی وکالت آقای پاليزدار را عهده دار شده است . رمضان حاجی مشهدی در گفت وگو با رادیو فردا از علت پذیرفتن وکالت عباس پالیزدار و روند بررسی پرونده وی می گوید. رادیو فردا: آقای حاجی مشهدی، چطور شد شما وکالت پرونده آقای پاليزدار را پذيرفتيد؟ رمضان حاجی مشهدی: به نظر می رسد که حقير به عنوان وکيلی که سابقه استقلال و قبول وکالت های دانشجويان چپ و آزادیخواه و نويسندگان منتقد و دگرانديش و زندانيان سياسی را به عهده داشتم، پذيرش اين وکالت به نظر عجيب می رسد. اما با توجه به اينکه، وکلا بايد از حقوق اساسی ملت و از حقوق شهروندان دفاع کنند، به گمان من هم پذيرش اين وکالت در راستای دفاع از حقوق شهروندان بوده است. بر اين اساس من اين وکالت را پذيرفتم و می خواهم، که در چهارچوب مقدورات تجويزات قانون، از آن دفاع کنم. شما پرونده آقای پاليزدار را مطالعه کرده ايد؟ هنوز خیر. همین طور که در خبرها و در سایت ها آمده، پس از رفع موانع قانونی، آنطور که در آئین دادرسی کیفری آمده، که البته مورد انتقاد ما است ولی به عنوان وکیل چاره ای جز پذیرش نداریم، در آن قانون گفته است که بعضی از پرونده ها در مراحل تحقیقاتی و مقدماتی جنبه امنیتی دارند و تا زمانی که مقام قضایی صلاح نداند، یعنی آن پرونده قسمت تحقیقات مقدماتی را پشت سر نگذاشته باشد، وکلا مجاز نیستند که پرونده را مطالعه کنند. «مقامات قضایی به من قول داده اند که هفته آینده پس از منظبات حضوری موکل، من این پرونده را مطالعه کنم و پس از تدارک دفاع، بتوانم برای شرکت در جلسه علنی، که قول داده اند با حضور رسانه ها انجام شود شرکت کنم.» رمضا حاجی مشهدی، وکیل عباس پالیزدار مقامات قضایی قول داده اند، شعبه دوم بازپرسی دادسرای کارکنان دولت، به من قول داده اند که هفته آینده پس از منظبات حضوری موکل، من این پرونده را مطالعه کنم و پس از تدارک دفاع، بتوانم برای شرکت در جلسه علنی، که قول داده اند با حضور رسانه ها انجام شود شرکت کنم. به عنوان یک وکیل، معتقد هستم، آرزوی من هم اعتبار دستگاه قضایی است، هر جایی هم که انتقادی داریم، اما همیشه آرزوی ما این است که این دستگاه با عدالت عمل کند، حقوق اساسی ملت را رعایت کند، به قانون گردن گذارد، مطیع قانون باشد و حقوق شهروندی متهمین و موکل هم حفظ شود. در واقع آرزویم این است که حقوق موکل من در اینجا حفظ شود و از او دفاع شود. باتوجه به اینکه اسم خیلی از افراد بلند پایه مملکتی در قضیه آقای پالیزدار مطرح شده، فکر می کنید در پرونده اتهامی ایشان و در دفاع از ایشان، تا کجا می توانید پیش بروید؟ بالطبع با اسناد و مدارک سر و کار خواهم داشت و در عین حال آن حرف هایی را که موکل من بتواند در واقع به من انتقال دهد و من مسلماً کلیه اسناد و مدارک را بررسی می کنم، پس از جمع بندی و استخراج آنها، در واقع تاکتیک و استراتژی دفاع خود را مشخص می کنم و در چهارچوب قانون برای خود هیچ مانع و حد و مرز و خط قرمز قائل نیستم. اگر هم باشد، خط قرمز من فقط قانون است. من یاد گرفته ام، به عنوان وکیلی که در دفاع از مردم تحت تعقیب و ستم دیده، تاکنون تلاش کرده ام، در دفاع از حقیقت و قانون، به تعبیر آن ضرب المثل چینی «هم چون سنگ سخت باشم» و در جایی که لازم است انعطاف داشته باشم، به تعبیر آن ضرب المثل چینی «چون ابریشم انعطاف داشته باشم». پس من در آنجا، حقیقت را فدای مصلحت نخواهم کرد. مصلحت من، به عنوان یک وکیل، پیروزی حقیقت و دفاع از فردی است که در واقع از حقیقت دفاع کرده. آقای حاجی مشهدی، به عنوان سئوال آخر، از این که وکالت این پرونده را با این ابعاد مختلفی که دارد، بر عهده گرفته اید، نگران نیستید؟ من در واقع هیچ ترسی از هیچ قدرتی ندارم. به عنوان وکیلی که سال ها افتخار وکالت احمد شاملو، شاعر بزرگ آزادی، را داشتم، می گویم: هرگز از مرگ نهراسیدم. اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر بود، هراس من باری، همه از مردن در سرزمینی است که مزد گورکن از آزادی آدمی افزون تر است.

«هفت شهر عشق»؛ چاپ شعرهای زنان ایرانی به انگلیسی

Sun, 18 May 2008 18:43:40 +3500

«هفت شهر عشق»، نام کتاب تازه شيما کلباسی است؛ شاعر و ويراستار ايرانی در واشينگتن. هفت شهر عشق گلچينی دو زبانه است که توسط يک ناشر آمريکايی در این کشور چاپ شده است.

«هفت شهر عشق»، نام کتاب تازه شيما کلباسی است؛ شاعر و ويراستار ايرانی در واشينگتن. هفت شهر عشق گلچينی دو زبانه است که توسط يک ناشر آمريکايی در این کشور چاپ شده است. رادیو فردا: اشعار اين مجموعه بر چه اساسی انتخاب شده اند؟ سليقۀ شما مطرح بوده، يا موضوع شعر، يا تکنيک و فرم به کار رفته يا شعری که بيشتر مورد توجه مردم و منتقدين بوده؟ شیما کلباسی: اشعار اين مجموعه بر مبنای سليقه شخصی ام انتخاب شده اند. البته برايم بيشتر از هر چيز اين مهم بود که از هر دوره تاريخ ايران، کار يک يا چند شاعر را ترجمه کنم و آثار اکثر اين شعرا برای بار اول به زبان انگليسی ترجمه شده اند. البته موضوع شعر هم کم اهميت نبود ولی اگر می خواستم به اين بها دهم که چه نوع شعری بيشتر مورد توجه قرار می گيرد باز همان تبعيض هايی اعمال می شد که هميشه ديده ايم و خوانده ايم. آيا بين اشعار انتخاب شده در اين مجموعه، وجه مشترکی وجود دارد؟ بله همه اين اشعار توسط زنان شاعر نوشته شده اند، انسان هايی که با سرسختی و شجاعت درد دل های خود و ديگران را کلام بخشيده اند. چرا تصميم گرفتيد اين مجموعه فقط اشعار شاعران زن را پوشش دهد؟ به اين علت که در مقابل هشت هزار شاعر مرد فقط اسم چهار صد زن در تاريخ شعر ما آمده. لازم است که گزينه های اين چنينی هم جای خود را در کلاس های آموزشی پيدا کنند و فقط اشعار سعدی و خيام و رومی و حافظ در کلاس های فارسی داخل و خارج تدريس نشوند. مجموعه «هفت شهر عشق» که اشعار آن توسط شاعران زن ایرانی سروده شده است. زن ايرانی هميشه نيمه پنهان جامعه بوده و با مسائل و مشکلات اجتماعی بيشماری دست و پنجه نرم کرده و از حق تابعيت، حق ارث، حق نگاهداری فرزند، حق اشتغال، حق مسکن، حق طلاق، حق خروج از کشور و ساير حقوق اوليه انسانی محروم بوده است. فعالان حقوق زن هر روز به شلاق و زندان محکوم می شوند. به اين دلايل و دلايلی مشابه از قره العين و پروانه فروهر که هر کدام به طرز فجيعی در دو دوره مختلف از تاريخ ما کشته شدند يا شاعرانی که به شعرشان به هر دليلی کم توجهی شده است در اين مجموعه آورده ام. آيا به نظر شما به عنوان ويراستار، شعر زنانه و مردانه يا در نگاه وسيع تر ادبيات زنانه و مردانه وجود دارد؟ اين سوال را از من به عنوان ويراستار پرسيديد و نه شاعر، مترجم يا فعال حقوق بشر. اگر به عنوان ويراستار بخواهم جواب بدهم بايد بگويم که شعر، شعر است. برای ويراستاری يک شعر نيازی نيست که به جنسيت نويسنده و شاعر توجه شود و ادبيات مردانه و زنانه معنی ندارد. دغدغه ها و خواست های همه انسان ها سوای جنسيت شان مشابه است. البته زن و مرد در بسياری جوامع از حقوق برابر برخوردار نيستند و اين در کارهای خلاقه شان و نوع ارايه آنها تاثير مي گذارد. البته من شخصا از ترجمه اشعار زنان بيشتر لذت می برم . آيا در ترجمۀ اشعار کلاسيک اين مجموعه، به وزن شعرها هم توجه شده است؟ بله. تا جايی که امکان پذير بود اشعار کلاسيک را با وزن و قافيه ترجمه کرده ام. آيا پيدا کردن و جايگزين کردن واژه برای برگرداندن اشعار کلاسيک به زبان انگليسی رايج در زمان ما، کار دشواری است؟ من خودم به سبک کلاسيک شعر نوشته ام و اشعار کلاسيک را بسيار مي پسندم. شايد به همين دليل، اشعار کلاسيکی که توسط شاعران غير معاصر نوشته شده است را با آرامش و لذت بيشتری ترجمه کردم. برای ترجمه آنها سعی کردم زبانی را که نه چندان قديمی و نه چندان معاصر باشد انتخاب کنم، زبانی که هم روان باشد و هم وفادار به زمان خلق شعر. دربارۀ ترجمۀ شعر، چقدر با اين حرف موافق هستيد که «شعر اصولا ترجمه ناپذير است.» از ديد من ترجمه ای که احساس شاعر را به خواننده منتقل کند و لا اقل نود درصد مطلب را برساند ترجمه خوبی است. ترجمه ای که مفهوم و روان باشد. اين وقتی امکان پذيرتر است که شاعر با هر دو زبان و فرهنگ مبدا و مقصد آشنايی کامل داشته باشد. شیما کلباسی: از ديد من ترجمه ای که احساس شاعر را به خواننده منتقل کند و لا اقل نود درصد مطلب را برساند ترجمه خوبی است. اگر هم که خود شاعر زنده باشد و مترجم بتواند با شاعر در تماس مستقيم باشد خوب خيلی بهتر و موثرتر است. مثلا من در حال حاضر مشغول ترجمه اشعار فينک ينسن، از دانمارکی به انگليسی ام و با هر دو در تماس مستقيم هستم تا بهترين ترجمه از اشعارشان را ارايه بدهم. آيا نگاه ديگری هم در کار بوده است؟ شاعر، مترجم يا ويراستاری که زبان انگليسی زبان مادری اش باشد؟ چقدر اين مسئله مهم است؟ ترجمه اين اشعار را خودم به تنهايی انجام دادم. بعد از چند بار ويراستاری، آن را برای دوستان آمريکايی و ايرانی آشنا به زبان انگليسی فرستادم. يکی دو تای آنها شاعر بودند و ديگران بر عکس، افرادی که با شعر و شاعری رابطه ای نداشتند. برايم مهم بود که نظر آنها را هم به عنوان خواننده بدانم. به هر حال از پيشنهادها و نظرات هر دو گروه تا آنجا که لازم بود استفاده کردم. پيدا کردن ناشر آمريکايی چه مراحلی داشت؟ آيا شما از کار با ناشر آمريکايی راضی هستيد؟ آيا ناشر به توزيع اثر کمک می کند؟ ناشری که اين مجموعه را به چاپ رسانده با کار من آشنايی داشت. دو سال پيش مجموعه اشعار خودم رو هم اين ناشر چاپ کرده بود. کار توزيع اثر هم به دست يک کمپانی است که با ناشر من قرارداد دارد. شما پروژه های ديگری را هم اداره می کنيد. بررسی اشعار مليت های مختلف، چقدر در نگاه شما به زندگی تأثير گذاشته است؟ با توجه به اينکه شما فعال حقوق بشر هستيد و در پاکستان و دانمارک هم با سازمان ملل همکاری داشتيد. من قبل از اينکه بخواهم روی پروژه های ادبی کار کنم تجربه زندگی فرامرزی داشتم. من انسانها را بر پايه رنگ پوستشان و دين و فرهنگی که دارند قضاوت نمی کنم. حالا اگر اين انسان ها، شاعران خوبی هستند و از خوب بودن منظورم اين هست که من به عنوان خواننده از کارهاشان لذت می برم، خوب خوشا به سعادتم! آيا در شعر آدم های مختلف با فرهنگ، دين، زبان و باورهای مختلف، حقيقت مشترکی وجود دارد که توجه شما را به خود جلب کرده باشد؟ انسان شاعر بر مبنای احساس و تجربيات خود و ديگران می نويسد. دوست شاعری دارم، دکتر آسيابا آيروبی، که استاد دانشگاه است و در آخر اين ماه با هم شعر خوانی خواهيم داشت. او زندگی را به عنوان يک مرد مسيحی - آفريقايی مهاجر تجربه کرده و در اشعارش هم دردهايش و خواسته هايش را کلام داده. من به عنوان يک زن ايرانی شيعه که در چهارده سالگی از مملکتش خارج شده و زندگی را به صورت ديگری تجربه کرده می نويسم. ولی هر دوی ما دردها و دغدغه های مشابهی داريم. هر دو انسانيم. مهاجريم. شاعريم و فعال حقوق بشر.

«ما مرد نيستيم»؛ اعتراض موسیقی به جامعه مردسالار ایران

Sun, 11 May 2008 14:28:18 +3500

«ما مرد نيستيم»؛ اين نام تازه ترين آهنگ يک گروه رپ ايرانی در آلمان است. گروهی به نام «تپش ۲۰۱۲». اين گروه از دو سال پيش کار خود را آغاز کرده و به تازگی شاهين نجفی، ترانه سرا و گيتاريست اين گروه به آن ملحق شده است. اين ترانه از سيزده ارديبهشت ماه امسال روی سايت YouTube قرارگرفته است و تاکنون بيش از ۳۱ هزار بازديد کننده داشته است. ترانه از جامعه سنتی ايران و از ستمی که در طول ساليان بر زن ايرانی رفته است حکايت می کند. اميد پور يوسفی، موسس و سرپرست گروه «تپش ۲۰۱۲» به رادیو فردا می گويد: «۲۰۱۲» اشاره به پروژه ای است که همه اعضاء گروه برای رسيدن به آن تلاش می کنند. وی می گويد:«تپش ۲۰۱۲ يک گروه موسيقی نيست. بلکه سازمان و پروژه ای باز است که ما دو سال است کار روی آن را شروع کرده ايم.» اميد می افزايد: «هدف ما در اسم اين گروه است. ما دوست داريم در سال ۲۰۱۲ در ايران کنسرت بدهيم. فکر می کنم يکی از معدود گروه های ايرانی باشيم که هدف مان را را در اسم گروه مان گنجانده ايم. اينشتين را مثال می زنم که می گويد: تصور از دانستن مهمتر است. ما اگر تصورش را داشته باشيم شايد بشود.» اميد پوريوسفی که تا چهارده سالگی در ايران بوده، اکنون سال هاست که در آلمان زندگی می کند. وی می گويد که خود تا حدی جو سنتی و مردسالار ايرانی را تجربه کرده است. «ما دوست داريم در سال ۲۰۱۲ در ايران کنسرت بدهيم. فکر می کنم يکی از معدود گروه های ايرانی باشيم که هدف مان را را در اسم گروه مان گنجانده ايم.» امید پور یوسفی، سرپرست گروه «تپش ۲۰۱۲» وی پيش از آغاز پروژه تپش ۲۰۱۲ سه بار به ايران سفر کرد. خود او درباره سفرش به ايران می گويد:«بر خلاف کسان ديگر که برای ديدار خانواده به کشورشان می روند، من با اين هدف رفتم که بروم و ببينم که اصلاً درد کجاست؛ مردم چه می گويند و به خاطر همين هم هر روز در تهران، از اين طرف به آن طرف می رفتم؛ سوار اتوبوس، با اين و آن صحبت می کردم. اين (مشکل) را کاملاً تجربه کردم و حس کردم که اين مشکل ريشه دار است.» از اميد پور يوسفی درباره تجربه شخصی خود او می پرسم و اينکه آيا تاکنون زندگی در محيطی مردسالار را آزموده است؟ اميد می گويد:«با اينکه اقوام ما که در تهران زندگی می کنند، آدم های مدرن و تحصيل کرده ای هستند، مشاهده کردم که زن، نقش دوم را بازی می کند و اين باعث درد است. در خانواده خودمان هم با اينکه پدر و مادرمان آدم های تحصيل کرده ای هستند، مرد سالاری را کاملاً احساس می کنيم. در دل پدر من [با وجود سال ها زندگی در يک کشور اروپايی]، هميشه يک مرد سالاری وجود دارد و برای مادرم هم بعد از پنجاه، شصت سال هنوز اين مساله قابل هضم نيست. شاهين نجفی، سراينده شعر ترانه «ما مرد نيستيم» از زاويه ای شاعرانه تر و انسانگرايانه به قضيه نگاه می کند. وی می گويد: « برای من تجربيات، فقط اتفاقات روزمره زندگی نيست بلکه اتفاقاتی است که در ذهن انسان می افتد. حتی تجربه ای که برای ديگران و انسان های ديگر اتفاق می افتد می تواند بر روند فکری انسان اثر بگذارد. با آن احساسات ارتباط برقرار می کنيم. اتفاق ديگران اتفاق خود ما می شود.» اميد پور يوسفی می گويد که پس از قرار دادن اين آهنگ بر سايت You Tube بسياری از مردان از شنيدن آن خشمگين شده اند و اين ها را می توان از نظراتی که پای اين آهنگ گذاشته اند نيز دريافت. اين گفته را با شاهين نجفی ترانه سرای اين آهنگ که دو ماه است به گروه پيوسته در ميان می گذارم. وی می گويد: «اين مسئله ای ست که متاسفانه وجود دارد و شما اگر چشمتان کج باشد و کسی اين را به شما گوشزد کند ناراحت می شويد.ما وقتی عيب و ايرادی را که داريم کسی بگويد ناراحت می شويم و وقتی اين اتفاق از طرف هم جنس ما، هم طبقه ما و دوست ما انجام می شود، برای ما سنگين تر است.» شاهين نجفی کار خود را در ايران به عنوان ترانه سرا آغاز کرده است. در نوجوانی به خواندن و نوازندگی گيتار روی آورد. مدتی سرپرست يک گروه موسيقی زيرزمينی در ايران بود و پس از افزايش فشارها به آلمان آمد. در آلمان مدتی سرپرست گروهی به نام «اينان» بود و اکنون هم خواننده و نوازنده گروه «تپش ۲۰۱۲» است. گروه رپ «تپش ۲۰۱۲» هفت عضو دارد که برخی ايرانی و شماری ديگر نيز از مليت های گوناگون هستند. از اين گروه، تاکنون دو آلبوم به نام های «ما ايران هستيم» و «از تهران تا برلين» منتشر شده است و آلبوم سوم گروه نيز در راه است.

علت اخراج ایران از نمایشگاه تجهیزات نظامی چه بود؟

Wed, 30 Apr 2008 18:12:19 +3500

روز سه شنبه هفته گذشته (سوم ارديبهشت ماه)، ايران به سبب به نمايش گذاشتن تجهيزات موشکی، از يازدهمين نمايشگاه توليدات دفاعی در کوالالامپور مالزی اخراج شد. روز سه شنبه هفته گذشته (سوم ارديبهشت ماه)، ايران به سبب به نمايش گذاشتن تجهيزات موشکی، از يازدهمين نمايشگاه توليدات دفاعی در کوالالامپور مالزی اخراج شد. مسئولان نمايشگاه در دومين روز برگزاری آن تصميم به بستن غرفه ی ايران گرفتند. مقام های مالزيايی می گويند که غرفه ی ايران به دليل به نمايش گذاشتن تجهيزات و جنگ افزارهايی بسته شد که ناقض قطعنامه های تحريمی شورای امنيت سازمان ملل در مورد محدوديت داد و ستد تسليحاتی دولت ايران بود. بر اساس مصوبات شورای امنيت ايران حق ندارد که «خارج از سلاح های متعارف»، تسليحاتی بخرد يا بفروشد. وزارت دفاع مالزی اعلام کرد، شرکتهای ايرانی به دليل نمايش «سلاحهای مرگبار و تهاجمی» از نمايشگاه صنايع نظامی آسيا در کولالامپور اخراج شده اند. دکتر رضا تقی زاده استاد علوم سياسی در دانشگاه گلاسگو در بريتانيا، درپاسخ به پرسش راديو فردا مبنی بر اينکه چرا غرفه ايران در روز دوم تعطيل شد؟ حضور نمايندگان نظامی کشورهای ديگر و نيز عوامل اطلاعاتی آنان را نيز موثر می داند. «ممکن است که در شروع کار بی توجهی مسئولان مالزيايی بوده و يا اينکه نمی خواسته اند عکس العملی در اين زمينه نشان دهند. بعد از ۲۴ ساعت اين نگرانی توسط همان مسئولان امنيتی به اطلاع مسئولان مالزيايی رسيده و از آنها خواسته شده که در اين زمينه اقدام کنند.» دکتر رضا تقی زاده وی می گويد: «ممکن است که در شروع کار بی توجهی مسئولان مالزيايی بوده و يا اينکه نمی خواسته اند عکس العملی در اين زمينه نشان دهند. بعد از ۲۴ ساعت اين نگرانی توسط همان مسئولان امنيتی به اطلاع مسئولان مالزيايی رسيده و از آنها خواسته شده که در اين زمينه اقدام کنند.» از ابتدای انقلاب اسلامی در ايران کشورهای غربی و اروپايی از فروش سلاح به ايران خودداری می کردند و ايران حتی در طول ۸ سال جنگ با عراق قادر به تامين همه سلاح های مورد نياز خود نبوده است. ايران در واکنش به اين اقدام دولت مالزی که امروز منتشر شد ضمن ابراز تاسف از اين اقدام برگزار کنندگان نمايشگاه دفاعی در مالزی گفته است: «وسائل موجود در نمايشگاه تنها مدل و ماکت بوده که برای نمايش به محل نمايشگاه آورده شده بود.» در نمايشگاههايی از اين دست معمولاً نه خود سلاح، بلکه ماکت و يا مدلی از آن را به نمايش می گذارند. با اين وجود، آقای تقی زاده معتقد است که حساسيت در مورد ايران در حدی است که حتی نمايش مدل سلاح ها هم ايجاد نگرانی کرده است. وی می گويد: «استفاده از ماکت معمولاً برای پنهان کردن برخی قطعات حساس در نمايشگاهها صورت می گيرد. سلاح های موجود در نمايشگاه ها، نه قابليت انفجاری داشته اند و نه ظرفيت پرتابی. ادعای ايران ادعايی درست است ولی ظاهراً مالزی حتی از نمايش دادن ماکت اين سلاح های پرتابی نيز منع شده است.» در اين نمايشگاه که بيش از ۵۰ کشور در آن حضور داشتند، ايران سلاح هايی مانند موشک و سيستم پرتاب موشک را به نمايش گذاشته بود.

«منکس»، هارد راک ایرانی با آهنگ های انگلیسی

Mon, 28 Apr 2008 17:38:24 +3500

گروه موسيقی زيرزمينی «M.A.N.X»، که فارسی آن «منِکس» تلفظ می شود، در تابستان سال ۸۴ 13 توسط خشايار جمشيدی تشکيل شد.

سبک موسيقی اين گروه «هارد راک» است و در حال حاضر تنها آهنگی که از اين گروه بر روی سايت آنها در شبکه اينترنت قرار گرفته است، آهنگ «My Generation » یا «نسل من» است.

خشايار جمشيدی نوازنده گیتار و خواننده این گروه در گفت و گویی با رادیو فردا در مورد فعالیت های «منِکس» توضیح می دهد.

گروه موسيقی زيرزمينی « M.A.N.X» که فارسی آن «منکس» تلفظ می شود، در تابستان سال ۱۳۸۴ توسط خشايار جمشيدی تشکيل شد. سبک موسيقی اين گروه «هارد راک» است و در حال حاضر تنها آهنگی که از اين گروه بر روی سايت آنها در شبکه اينترنت قرار گرفته است، آهنگ «My Generation » یا «نسل من» است. خشايار جمشيدی نوازنده گیتار و خواننده این گروه، در گفت و گویی با رادیو فردا در مورد فعالیت های «منکس» توضیح می دهد. آقای جمشیدی می گوید که شعر آهنگ «نسل من» مانند ساير آهنگ های اين گروه نوشته خود او است و به بيان وضعيت نسل جوان در ايران می پردازد و بخشی از مشکلات آنها را از قبيل گرفتاری بين نسل قبل و بعد، بی انگيزگی، نا اميدی و وجود غم و رنجی عميق در آنها علی رغم ظاهر شادشان بازگو می کند. این گروه، هم اکنون در حال آماده سازی ساير آهنگ ها جهت قرار دادن روی اينترنت است و در عين حال در حال بررسی شرايط برای يک کنسرت در تهران و همچنين اجرای کنسرت در خارج از کشور است. اعضای اين گروه عبارت اند از خشايار جمشيدی، نوازنده گيتار و خواننده، امين پارسا ، گيتار باس، امير صارمی ، نوازنده گيتار، و مهرداد حسين بُر، درامز. در زمستان سال ۱۳۸۵، این گروه اولين اجرای مستقل خود را در تهران، که یک اجرا برای فعالیت های خیریه بود، برای معلولین بزرگسال برگزار کرد. متن ترانه های اين گروه را که خود خشايار جمشيدی می نويسد به زبان انگليسی است. به نظر خشايار جمشيدی سرپرست گروه، زبان انگليسی زبان بين المللی است و نوشتن به اين زبان راهی است برای ارتباط با تمام دنيا. وی می گويد: «در تمام آسيا و خاورميانه هم گروه های راک از زبان انگليسی استفاده می کنند.» «ما هيچ زمان نمی توانيم به صورت رسمی کار کنيم. به خاطر اينکه در وزارت ارشاد اصلاً موسيقی راک پيش بينی نشده است.» خشایار جمشیدی، عضو گروه «منکس» وی با اشاره به اينکه به باور اعضای گروه فعاليت آنها نبايد صرفاً محدود به ايران باشد می افزايد: « به لحاظ وزنی که شعرهای ما دارند زبان انگليسی روی سبکی که ما کار می کنيم، خيلی خوب می نشيند.» با اين وجود، به دليل آنچه که خشايار جمشيدی محدوديت های فرهنگی و البته سياست گذاری های خاص وزارت ارشاد می داند، اين گروه امکان گرفتن مجوز برای فعاليت های هنری ندارد. خشايار جمشيدی می گويد:« مساله نخست اين است که به طور کلی مردم ايران، به دليل شرايطی که در آن هستند با سبک راک برخورد خيلی راحتی ندارند. اساساً طبع مردم ايران شايد چندان به موسيقی راک گرايش نداشته باشد.» وی در همین مورد می افزاید:« مشکل دوم اين است که ما هيچ زمان نمی توانيم به صورت رسمی کار کنيم. به خاطر اينکه در وزارت ارشاد اصلاً موسيقی راک پيش بينی نشده است. نهايت نرمشی که ممکن است نشان بدهند در مورد موسيقی پاپ است، خواه برای مجوز و يا برای هر چيز ديگر. مشکل بعدی اين است که سطح نوازنده ها از لحاظ تکنيکی تا حدی پایين است.» «اینترنت، تنها راه رساندن صدایمان» آقای جمشيدی می گوید: « این گروه با وجود تمام مشکلات و بدون چشمداشت به برگشت سرمايه تاکنون دو اجرا برای سازمان های خيريه داشته اند.» وی می افزاید که برگزاری چنین کنسرت هایی، کمی آسان تر و گرفتن مجوز برای آنها با نرمش بيشتری از سوی مقامات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رو به روست. خشايار جمشيدی می گويد: « تنها راه رساندن صدای گروهمان به گوش ساير علاقمندان سبک هارد راک، گذاشتن آهنگ ها بر روی اينترنت است.» وی می افزاید: گروه تصميم گرفته است که آهنگ های خود را با بهترين کيفيت ممکن در تهران ضبط کند و جهت استفاده علاقمندان روی وب سايت اينترنتی خود قرار دهد. آقای جمشیدی می گوید: «تنها يک موضوع، ما را هميشه به جلو پيش می برد و آن عشقی هست که به کارمان و سبک موسيقی مان داشتيم. شايد باورتان نشود هزينه ای که صرف اين گروه کرده ايم با هيچ فکر مقتصدی درست در نمی آيد؛ به ويژه اينکه ما اين هزينه را صرف کاری کنيم که می دانيم هرگز اجرای رسمی نخواهد داشت.» خواننده گروه موسیقی «منکس» می افزاید: « ولی به هر حال اين راهی است که ما در زندگی انتخاب کرديم و به ما آرامش می دهد. اگر همه راه ها را ببندند بالأخره راه هايی برای ارتباط هست. خيلی وقت ها می توانيد اثرتان را در شبکه زير زمينی پخش کنيد، می توانيد روی سايت بگذاريد؛ ما راه دوم را انتخاب کرده ايم.» خشایار جمشیدی در پایان می گوید که به فکر ارائه کارها به خارج از کشور است و گروه «منکس» نمونه کاری را برای این امر آماده می کند.

فرهنگ کتابخوانی در ایران؛ «در جامعه شفاهی به سر می بريم»

Wed, 23 Apr 2008 20:25:49 +3500

۲۳ آوريل (۴ ارديبهشت) تاريخی نمادين برای ادبيات در دنياست. در اين تاريخ بزرگانی چون «سروانتس» و «شکسپير» درگذشتند و ديگرانی چون «ولاديمير ناباکوف» نيز به دنيا آمدند. يونسکو اين روز را روز جهانی کتاب نام نهاده است. ۲۳ آوريل،۴ ارديبهشت، تاريخی نمادين برای ادبيات در دنياست. در اين تاريخ بزرگانی چون میگوئل دو سروانتس و ویلیام شکسپير درگذشتند و ديگرانی چون ولاديمير ناباکوف نيز به دنيا آمدند. يونسکو اين روز را روز جهانی کتاب نام نهاده است. بر پايه گزارشی که به تازگی خبرگزاری رسمی ايران ،ايرنا ، مخابره کرده، هر ايرانی در شبانه روز تنها دو دقيقه کتاب می خواند؛ رقمی که در اروپا به طور متوسط سه ساعت در روز است. کامران فانی، مترجم، پژو هشگر و کارشناس کتاب در تهران، در گفت و گو با راديو فردا از وضعيت کتابخوانی و نشر در ايران می گويد. راديو فردا: وضعيت کتابخوانی در ايران چگونه است؟ کامران فانی : عادت کتابخوانی در دوره کودکی در محيط خانواده و مدرسه نهادينه می شود. از آنجايی که خانواده های ايرانی کتابخوان نيستند، مدارس هم کتابخانه ندارند، بنابراين کودکان مراجعه به کتابخانه را در دوره کودکی ياد نمی گيرند. در نتيجه وقتی بزرگ می شوند می بينيم که بيشتر ايرانی ها اصلاً کتاب نمی خوانند. «عادت کتابخوانی برای خواندن کتاب و لذت بردن از خود کتاب در ايران چندان رايج نيست. ايرانی ها هنوز ملتی شفاهی هستند. يعنی تبادئل اطلاعات را شفاهی انجام می دهند». کامران فانی چه قشری در ايران بيشتر کتاب می خوانند؟ اول بايد ببينيم وظيفه کتاب چيست؟ به کتاب می شود به دو صورت نگاه کرد. اول به عنوان ابزار که شما را به هدفی برساند و دوم به هدف دانش آموزی و دانش اندوزی بی شائبه و نيز برای لذت بردن. اينجاست که خود کتاب هدف است. درباره کتابخوانی ايرانيان گونه ی اول تقريباً شايع است. درسال ۱۳۸۶ طبق آمار ها حدود ۴۰ هزار عنوان کتاب با تيراژ نزديک به سيصد ميليون در ايران چاپ شده است. ولی وقتی به محتوای اين کتاب ها نگاه می کنيد می بينيم که بيشتر آنها همان کتاب های ابزاری است. يک نمونه از کتابهای ابزاری کتاب آشپزی است. فرد کتاب را می خواند تا بتواند غذا پختن را ياد بگيرد. برای نمونه تاکنون صدها هزار نسخه از کتاب آشپزی رزا منتظمی و يا کتاب مستطاب آشپزی نجف دريابندری چاپ و فروخته شده است. اين ها کتاب هايی هستند که برای رسيدن به يک هدف خاص از آنها استفاده می کنيم. ولی کتابهايی که برای دانش اندوزی يا لذت بی شائبه است آمار پايينی دارد. در ميان همين کتابها باز به کتابهايی بر می خوريم که به باور من جنبه ابزاری دارند. مثلاً فکر می کنم در ايران ديوان حافظ همه ساله در بيش از ۲۰۰هزار نسخه چاپ می شود؛ کتاب های مذهبی مانند مفاتيح الجنان هم همين طور هستند. اما حافظ را به خاطر لذت بردن از شعرش نمی نگرند بلکه آن را به خاطر فال می خوانند و مفاتيح الجنان را هم به خاطر دعا. تيراژ کتابهای جدی که بتوان آنها را برای لذت بردن از خود کتاب خواند در ايران بسيار پايين است. بنابراين در ايران عنوان کتاب پرفروش (Best Seller ) معنا ندارد. عادت کتابخوانی برای خواندن کتاب و لذت بردن از خود کتاب در ايران چندان رايج نيست. ايرانی ها هنوز ملتی «شفاهی» هستند. يعنی تبادئل اطلاعات را شفاهی انجام می دهند. تقريباً همه جوامع قديمی اينطور بودند. پيدايش صنعت چاپ بود که جامعه را «کتبی» کرد. ولی ما همچنان در همان جامعه شفاهی گذشته به سر می بريم. گذشته از اين کتابهای ابزاری کدام کتابها در ايران پرفروش تر هستند و پرطرفدار تر؟ کتابهای کودکان. اين درست است که خانواده های ما خودشان کتابخوان نيستند اما برای بچه هايشان کتاب می خرند. البته طبيعی است که بايد کتاب پرفروش را در حوزه داستان و رمان پيدا کرد.البته در حوزه دين هم کتابهای پرفروش زياد است. آثار فلاسفه پست مدرن هم در ايران تيراژی برابر با رمان های پرفروش دارد. در سالهای اخير کتاب هايی که درباره ی يوگا و مديتيشن يا آنگونه که در ايران می گويند «مراقبه» بسيار محبوب بوده است. دليل از نگاه شما چيست؟ من اينها را کتابهای فرا روانشناسی می دانم و البته آنها را در رده های اعتقادی و دينی طبقه بندی می کنم . دليل اين است که ايرانی ها دنبال چاره جويی بسيار سريع هستند. ايرانی دوست دارد در سريع ترين زمان و با چند دستور ساده مشکلاتش را حل کند. اگر بخواهيد چند کتاب را که به نظر شما هرکسی بايد بخواند نام ببريد از کدام ها ياد می کنيد؟ کمی مشکل است ولی فکر می کنم بايد از کتابهای فارسی: شاهنامه، حافظ و ديوان مولانا؛ جنگ و صلح از ادبيات روسی؛ مادام بوواری از ادبيات فرانسه؛ بلندی های بادگير از ادبيات انگليسی؛ موبی ديک از ادبيات آمريکا؛ دن کيشوت از اسپانيا و کمدی الهی از ايتاليا.

پروين دولت آبادی و «تحول در دنیای زبانی شعر کودک»

Wed, 16 Apr 2008 20:59:20 +3500

پروين دولت آبادی، از پايه گذاران و پيشگامان شعر مدرن کودک و نيز از بنيادگذاران شورای کتاب کودک سحرگاه روز سه شنبه ۲۷ فروردين ماه ديده بر جهان فروبست. پروين دولت آبادی، از پايه گذاران و پيشگامان شعر مدرن کودک و نيز از بنيادگذاران شورای کتاب کودک سحرگاه روز سه شنبه ۲۷ فروردين ماه ديده بر جهان فروبست. خانم دولت آبادی در سال ۱۳۰۳ در اصفهان زاده شد. در همان جا تحصيل کرد. پروين دولت‌آبادی دانش‌آموخته رشته عکسبرداری داخلی از انگليس بود. وی پس از پايان دوره دبيرستان مدتی در پرورشگاه کودکان بی سرپرست کار کرد. حاصل کار او در اين پرورشگاه نوشتن سروده هايی برای کودکان بود. خانم دولت آبادی در سال های دهه ی ۴۰ خورشيدی با همراهی ليلی ايمن آهی به گردآوری گنجينه ی ادبيات کودک پرداخت و از ويراستاران بخش کتاب های کودکان در موسسه انتشاراتی فرانکلين نيز به شمار می رفت. پروين دولت آبادی را می توان در زمره نسل دوم شاعران کودک از دوره ی پس از مشروطه قرار داد. افرادی چون ميرزا يحيی دولت آبادی و ميرزا حسن خان رشديه؛ کمی بعدتر جبار باغچه بان و عباس يمينی شريف و چند سالی بعد هم پروين دولت آبادی و محمود کيانوش. تحول در دنیای زبانی شعر کودک محمدهادی محمدی، پژوهشگر و تاريخ نگار ادبيات کودکان در تهران ويژگی عمده ی شعر پروين دولت آبادی را آشنايی زدايی از عناصر طبيعی و نوسازی آنان می داند و می گويد: «شعر پروين دولت آبادی دنيای زبانی شعر کودک را متحول کرد. وی از ويژگی های طبيعی مانند خورشيد، ماه، چهارفصل و هر آن چه در طبيعت وجود دارد آشنايی زدايی کرد و آنها را به گونه ای شگفت برای کودکان دوباره سازی می کند.» «شعر پروين دولت آبادی دنيای زبانی شعر کودک را متحول کرد. وی از ويژگی های طبيعی مانند خورشيد، ماه، چهارفصل و هر آن چه در طبيعت وجود دارد آشنايی زدايی کرد و آنها را به گونه ای شگفت برای کودکان دوباره سازی می کند.» محمدهادی محمدی آقای محمدی به عنوان نمونه از موضوع زمستان در آثار خانم دولت آبادی ياد می کند و می گويد اين فصل به جای آنکه مطابق معمول از سرما و تاريکی و گرسنگی بگويد زيبايی های طبيعت در اين فصل را می بيند و برای کودکان شرح می دهد. به باور آقای محمدی تا پيش از دهه چهل شعر کودک بسيار پندگرا بود ولی از اين پس و با ورود شاعرانی چون پروين و محمود کيانوش، شعر کودک با جوهر زيبايی شناختی مطرح شد. آقای محمدی می گويد: «دهه چهل خورشيدی در ايران سرآغاز ايجاد تحول در شعر کودک است. در اين دهه، پروين دولت آبادی و محمود کيانوش با يکديگر همسو می شوند و تحولی در شعر کودک ايجاد می کنند. به اين صورت که کيانوش نظريه پردازی می کند و پروين به خاطر قريحه خوب و آشنايی اش با شعر کهن ايرانی برای کودکان شعر می گويد.» «شاعر کلاسیک» به باور پوران فرخ زاد نويسنده و شاعر در تهران برخلاف باور بسياری از افراد پروين دولت آبادی تنها شاعر کودکان نبود. وی می گويد: «وی بخشی از مادرانگی وجودش را پاييز سرودن شعر برای کودکان کرد. ولی او يکی از بزرگ ترين شاعران کلاسيک ماست. وی شاعری قدر و نمونه ای ناب از بانوی قلم بدست ايرانی بود.» پروين دولت آبادی پس از انقلاب اسلامی ايران مانند بسياری ديگر از هنرمندان و انديشه وران خانه نشين شد و روزگار را در انزوا گذرانيد. انزوايی که سرانجام در سحرگاه روز گذشته برای هميشه به پايان رسيد. از ميان کتاب های خانم دولت آبادی می توان از «قايق ابرها»، «باز می آيد پرستو نغمه خوان»، «جُمجُمَک، برگ خزان» و«در بلورين جامه انگور» ياد کرد. پيکر وی چهارشنبه ۲۸ فروردين در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.