شنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۰ تهران ۰۲:۱۲ - ۱۱ فوریه ۲۰۱۲

 

France -- Anti Iranian government protest in Paris, 07Feb2010

صدا برگزاری راه‌پیمایی در پاریس «در حمایت از اعتراضات مردم ایران»

ایرانیان مقیم پاریس، پایتخت فرانسه، و دیگر شهرهای این کشور روز یک‌شنبه گذشته، ۱۸ بهمن‌ماه، «در اقدامی نمادین» و برای حمایت از اعتراضات مردمی در ایران راه‌پیمایی برگزار کردند. ادامه

علامه زاده: انقلاب تک‌صدایی بود، جنبش سبز چندصدایی است

رضا علامه زاده: از چند نظر می‌شود بین جنبشی که به انقلاب ۵۷ منتهی شد و جنبش سبز که چند ماه است شروع شده، مقایسه کرد و از چند زاویه می‌شود این کار را کرد. جهت حرکت در انقلاب ۵۷ از خواست‌های دموکراتیک آغاز شد ولی ذره ذره محدود شد به یک خواست معین و ناشناخته که همان «جمهوری اسلامی» باشد. آزادی و استقلال شعار آگاهانه‌ای بود. ولی کسی از «جمهوری اسلامی» تصوری نداشت و هیچ نمونه‌ای در دنیا به عنوان جمهوری اسلامی‌ شناخته نشده بود که آنرا فریاد کنند و بخواهند. ادامه

صدا نوشابه امیری: سرکوب علیه اصلاحات از سرکوب علیه انقلاب شدیدتر است

نوشابه اميری: انقلاب يعنی قرار است حکومتی برود، ولی وقتی صحبت از اصلاحات است يعنی حکومتی بايد خود را اصلاح کند، با اين حال می‌بينيم که ميزان سرکوب و ترسی که اينها در جامعه حاکم کرده اند چقدر شديدتر است. اين وضعيت به هيچ عنوان با آن دوران قابل مقايسه نيست و امروز درست مثل اين است که حکومتی به کشور حمله کرده و اين حيرت انگيز است. ادامه

 

گزارش و گفت‌وگو

منصوره پیرنیا: پارو می‌زنیم، در قایقی که هر موج به عقب پرتش می‌کند

منصوره پيرنيا، روزنامه نگار و نویسنده: بعد از انقلاب مردم احوال کسی را پيدا کردند که در درون قايقی نشسته و در حال پارو زدن به جلو است ولی با يک موج به عقب پرتاب می‌شود. اکنون دستاوردهای انسانی ديگر در دسترس نيست، محيط تلخ و سرد است، زنان و دختران پرخاشجو شده اند، انسان‌ها نسبت به يکديگر نامهربان شده اند.
ادامه

صدا ناصر محمدی: آن موقع رهبران خط می‌دادند، امروز مردم

ناصر محمدی، معاون سردبیر کیهان لندن: در آن موقع رهبری کاريزماتيک وجود داشت و آقای خمينی رهبر کاريزما بود و رهبران ميانی می‌خواستند خودشان را به او نزديک کنند و رهبران بودند که به مردم خط می‌دادند، اما امروز درست برعکس است. رهبری مذهبی در صحنه نيست و مردم می‌دانند چه می خواهند و آنها تعيين می‌کنند تا کجا با رهبران کنار بيايند.
ادامه

صدا هادی خرسندی: با طنابی که خودم بافتم اعدامم کرد

هادی خرسندی، طنزپرداز: وقتی ما به خارج آمديم و در لندن زندگی می‌کرديم، مرتب از اداره آب و برق انگليس می‌پرسيدم که آيا پول آب و برق ما از ايران حواله شده يا نه، چون اعتباری برای فرمايشات رهبر انقلاب قايل بوديم و فکر نمی‌کرديم ايشان روی هوا حرف بزند. اما بعد ديديدم که نه تنها آب و برق مجانی نشد، بلکه مايه خيلی چيزهای ديگر را هم از خود ما گرفت.
ادامه

صدا علیرضا نوری‌زاده: در زمان بختیار سانسور از بین رفت

علیرضا نوری زاده، روزنامه نگار: در دوران سی و هفت روزه نخست وزیری زنده یاد دکتر بختیار، در آن زمان سانسور به هیچ شکلی وجود نداشت. چرا، تنها سانسوری که بود این بود که اگر مثلاً یک روز تیترمان راجع به نخست وزیر یک کمی بزرگتر از تیتر راجع به آقای خمینی بود، آن آقایانی که خود را متولی آقای خمینی می‌دانستند، اعتراض می‌کردند و تهدید می‌کردند که کیهان امروز واژگان امام خمینی‌اش با حروف درشت تری است و اطلاعات کوچکتر است
ادامه

صدا هوشنگ نهاوندی: رسانه‌های غربی حوادث انقلاب را بزرگ می‌کردند

هوشنگ نهاوندی، از وزرای دوران شاه و یکی از روسای دانشگاه تهران پیش از انقلاب بهمن ماه: در حال حاضر خیلی در جراید غربی و رسانه‌های رسمی کشورهای بزرگ غرب -مقصود من آمریکا، انگلستان و فرانسه است- و اسرائیل -تاحد کمتری، من تعقیب نمی‌کنم رادیو اسرائیل را- تاکید کمتری و به اصطلاح محافظه کاری بیشتری در مورد بازگویی و انعکاس اتفاقات داخل ایران هست که در سال ۵۷ به خصوص به هیچ وجه اینطور نبود و خیلی بزرگ می‌کردند حوادثی را که در ایران اتفاق می‌افتاد.
ادامه

شکوه میرزادگی: بدترین نوع دیکتاتوری، دیکتاتوری مذهبی است

از شکوه میرزادگی، نویسنده، ناشر، کوشنده در زمینه نگهداری میراث فرهنگی و مسئول امور اجرایی بنیاد پاسارگاد در باره تفاوت پوشش رسانه‌ای ۳۱ سال پیش و امروز در ایران پرسیده‌ایم.
ادامه

بازخوانی تاریخ؛ آیت‌الله خمینی: توی دهن این دولت می‌زنم

با نزدیک شدن به سالروز پیروزی انقلاب بهمن ۵۷، آنچه بار دیگر مورد توجه بسیاری از مرورکنندگان این واقعه تاریخی قرار گرفته است، سخنانی است که آیت‌الله خمینی در بدو ورود به خاک ایران ایراد کرد.
ادامه

«پیام انقلاب شما را شنیدم»

به دنبال وقایع ۱۷ شهریور سال ۱۳۵۷ در زمان نخست وزیری جعفر شریف امامی که به جمعه سیاه معروف شد و ناآرامی‌های پس از آن که کم‌کم شهرهای بزرگ و کوچک ایران را دربر می‌گرفت، محمدرضا پهلوی، شاه سابق ایران، در ۱۴ آبان همان سال در برابر دوربین تلویزیون ملی ایران نشست تا بی‌پرده با مردم ایران سخن بگوید و آنها را با وعده‌هایی به آرامش دعوت کند. او در برابر دوربین جمله‌ای بر زبان آورد که در تاریخ ایران ثبت شد؛‌ محمدرضا پهلوی اذعان کرد که «پیام انقلاب» مردم را شنیده است.
ادامه