لینک‌های قابلیت دسترسی

خبر فوری
پنجشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۸ تهران ۱۰:۱۵

چرا بیانیه سینماگرانِ معترض مهم است؟


بیانیه ۱۰ ماده‌ای سینماگران معترض ایرانی را می‌توان یکی از تندترین و صریح‌ترین مطالبات جمعی سال‌های اخیر سینماگران ایرانی تلقی کرد و از نظر صراحت بیان در خواستاریِ‌ آزادی بیان و اندیشه و خطاب قرار دادن کلیت نظام حاکم بر کشور با بیانیه‌های کانون نویسندگان سنجید.

در این بیانیه به اصلی‌ترین مشکلات سینمای ایران اشاره شده است: نبود امنیت؛ وجود اختناق و سانسور؛ مهاجرت ناخواسته سینماگران؛ تعدد مراکز تصمیم‌گیر در سینما و سوءاستفاده از ارزش‌ها به بهانه فیلم‌های ارزشی. این‌ها نکاتی است که پیشتر با این صراحت مورد اشاره قرار نگرفته بود. از این نظر آن را می‌توان در کنار نامه اوایل دهه ۷۰ سینماگران در انتقاد از سانسور و محدودیت نیز گذاشت.

قرار گرفتن طیف‌های مختلف سینماگران در کنار یکدیگر از نکات جالب این نامه است. در این بیانیه، روح‌الله حجازی که نسبت نزدیکی با چهره مهم بیت رهبر دارد یا جعفر صانعی مقدم که از مدیران فعلی و سابق سینماست و در طیف سینماگران نزدیک به حاکمیت قرار دارد، در کنار چهره‌هایی چون بهرام بیضایی و جعفر پناهی قرار گرفته‌اند.

در کنار نبود نام‌هایی چون مسعود کیمیایی و داریوش مهرجویی در این بیانیه، انتشار همزمان آن با انتشار نامه رسمی خانه سینما به رئیس قوه قضاییه برای دیدار با او (که نشان از یک درخواستِ درون‌حکومتی دارد)، نشانگر تفاوت آشکار مطالبات نهاد صنفی و سینماگران است.

اتفاقات رخ‌داده در توقیف فیلم «خانه پدری» عاملی برای طرح صریح مشکلات مزمن سینمای ایران شده است. پاسخ و واکنش احتمالی نهادهای گوناگون حاکمیت به این اتفاق و بیانیه سینماگران می‌تواند زمینه‌ای برای طرح مسائل دیگر شود.

بابک غفوری آذر، خبرنگار رادیو فردا

XS
SM
MD
LG