لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ تهران ۰۲:۲۴ - ۵ دسامبر ۲۰۱۶

در قلمرو ادب: مصاحبه با ناهید کبیری


(rm) صدا | [ 11:46 mins ]
ناهید کبیری در دانشکده علوم اجتماعی تهران تحصیل کرده است. «لحظه ها درباد» نخستین مجموعه داستان به قلم او درسال 1360 منتشر شد. ناهید کبیری در کنار داستان نویسی کوتاه و بلند، شعر نیز می سراید. رمان «مرا به بغدا د نبرید» از این نویسنده به تازگی منتشر شده است. در برنامه این هفته «در قلمرو ادب» خانم کبیری در مصاحبه با رادیو فردا درباره این رمان می گوید و همچنین یکی از سروده های خود را برای شنوندگان در قلمرو ادب می خواند. امیر آرمین (رادیو فردا): ناهید کبیری در کنار داستان نویسی کوتاه و بلند، شعر نیز می سراید. رمان «مرا به بغدا د نبرید» از این نویسنده به تازگی منتشر شده و انگیزه گفتگوی امشب ماست. در پاسخ به اینکه چرا این نام را برای رمان برگزیده است، ناهید کبیری می گوید: ناهید کبیری: این رمان به دلیل آن شخصیت اصلی داستان، شرایطی داشته که در زمان کودکی باید آن را به بغداد می بردند خانواده اش. در زمان پیش از انقلاب که خیلی ها کوچ می کردند و می رفتند به بغداد. برخی مذهبی بودند یا به دلیل کار و غیره. این خانواده هم این دختر کوچکشان را از سن شش سالگی به اجبار می برند بغداد. پدر و مادر از هم جدا شدند، مادرش در ایران است و این دختر با اشک و فریاد از ایران می رود و چاره ای جز این ندارد. بعد حوادثی آنجا برایش اتفاق می افتد، او را دوباره به ایران می کشاند، ایرانی که پس از انقلاب می بیند، با ذهنیت قبلی خیلی متفاوت است، جنگ ایران و عراق است، برادران ناتنیش با یکدیگر می جنگند، ماجرا ادامه می یابد و شخصیت اصلی که یاسمین نامیده می شود و در آمریکا نامش سمن هست، به هر حال سر از آمریکا در می آورد. قصه انسان های در به در و سرگردان نسل ما است که در دوسه دهه اخیر با جنگ ها و آشفتگی ها و سرخوردگی های بسیار عاطفی و اجتماعی روبرو بودند و در گوشه و کنار این نقشه تکه پاره جغرافیا جای امنی برای عشق ورزیدن و با آرامش زیستن پیدا می کردند که اغلب می بینیم موفق هم نشدند. داستان «مرا به بغداد نبرید» می تواند برای خواننده مهاجر ایرانی می تواند بسیار آشنا و ملموس باشد. ا . آ: شما در جایی گفتید هنرمند باید فراتر از سیاست باشد. آیا در جامعه ای که سیاست زده است و درواقع همه چیزش را سیاست تعیین می کند، یک همچین تکلیفی را برای هنرمند تعیین کردن درست است و آیا خودتان در پشت شعرها و داستانهایتان سیاست نهفته نیست؟ ناهید کبیری: منظور من این است که کار هنرمند این نیست که بیاید در خیابان ها شعار دهد و یا خودش را در تشکیلات مختلف سیاسی درگیر کند. هنرمند یکی از حساس ترین گیرنده ها و روح ها را دارد و خیلی از مسائل را ممکن خیلی زودتر از افراد عادی حس کند، ولی واکنشی که هنرمند دارد، واکنش متفاوتی است. در شعرها و قصه هایش اینها را می تواند بیاورد و پیام و احساسش را بگوید، بدون این که تحت تاثیر جریانات گذرا خودش را قرار دهد. هنرمند تحت تاثیر هر کودکی است که در هر جای دنیا گریه می کند یا انسان هایی که کشته می شوند و فریاد می زنند. کار ما این است که در قصه ها و شعرهایمان احساس و برداشت و فریادمان را بزنیم. و الا مگر می شود نویسنده متعهد نباشد، پس برای چه می نویسد؟ وقتی ما این همه درد داریم ، خیلی حرف برای گفتن داریم و هنرمندی که حرف برای گفتن داشته باشد، هیچ وقت نمی تواند از آن فرار کند و اگر بخواهد فرار بکند، صداق ندارد. «خانم کبیری یکی از سروده های خود با نام «نه گنجشک دارد نه قناری» را برای شنوندگان رادیو فردا می خواند». ا . آ: ناهید کبیری در دانشکده علوم اجتماعی تهران تحصیل کرده است. «لحظه ها درباد» نخستین مجموعه داستان به قلم او درسال 1360 منتشر شد. «آرزوهای پائیزی»، «غروبی ها»، «در ستایش خورشید»، «دل خوشی های پراکنده»، «با تو گفتن( شنیداری)»، «طرحی برای سنگ»، «طرحی برای سار»، «جمعه ها ی بارانی» ، «رویای شیرین» و «پیراهن آبی» مجموعه داستانهای اوست که تا کنون انتشار یافته. کتاب «پنجره ا ی کافی ست تا آفتاب شود» به دو زبان فارسی و انگلیسی (برگردان به انگلیسی از کامبیز پارسا) از مدتها پیش در وزارت ارشاد منتظر کسب مجوز است. با ما به نشانی farda@radiofarda.comتماس بگیرید.
XS
SM
MD
LG