رادیو فردا
اخبار مهم
ایران
اقتصاد
جهان
بشنوید
جدول برنامهها
اشتراک
تماس با ما
نقشه وبسایت
درباره ما
About us
شنبه ۳۰ آبان ۱۳۸۸ تهران ۰۳:۱۴ - 21 نوامبر 2009
صفحه نخست
سرخط خبرها
ایران
جهان
فرهنگ و هنر
اقتصاد
ورزش
روزنه
مجلههای هفتگی
بایگانی
رادیو به انتخاب شما
بشنوید
رادیو به انتخاب شما
برنامه بعدی
مجله بامدادی
۰۷:۰۰ - ۰۷:۳۰
مجله صبحگاهی
۰۸:۰۰ - ۰۸:۳۰
مجله نیمروزی
۱۳:۰۰ - ۱۳:۳۰
بخشهای خبری
جدول امروز
کمک
آگهی استخدام در رادیو فردا
گالری عکس
هفته گذشته از نگاه دوربین
پیوندها
RFE/RL
Ozodi.org
VOA
Azadliq.org
رادیو آزادی (افغانستان)
مجلههای هفتگی
/
جنگ فرهنگی
«دوربین برای مصور کردن حوادث انتخاباتی ناتوان است»
۱۳۸۸/۰۸/۱۲
مهرداد سپهری
در روزهای گذشته، ویدیویی روی سایت یوتیوب و فیس بوک به نمایش درآمد که به سرعت با استقبال کاربران این دو سایت روبهرو شد. در این ویدیو با استفاده از نقاشیهای دیجیتالی، ماجراهای پس از انتخابات ایران، موسوم به جنبش سبز، روایت شده است از قتلها تا زندان و کهریزک و شعارهای شبانه و تجاوز و غیره ....
خالق این اثر سهیل توکلی، هنرمند ۴۱ ساله ایرانی ساکن نیویورک است که در این برنامه میهمان جنگ فرهنگی این هفته است.
رادیو فردا:
آقای توکلی، برای ما درباره سابقه تحصیلی و هنری خودتان توضیح دهید.
سهیل توکلی:
من فارغالتحصیل رشته معماری از دانشگاه شهید بهشتی تهران هستم و پنج سال است که به آمریکا مهاجرت کردهام. در حال حاضر در شهر نیویورک زندگی میکنم.
نقاشی در طول چند ماه گذشته تبدیل به بزرگترین دغدغه من شده است. دقیقاً از روزهایی که اتفاقات اخیر پس از انتخابات شروع شد. میشود گفت خیلی جدیتر روی نقاشی کار میکنم. احساس میکنم میتوانم پیامی را با هنر نقاشی انتقال دهم به صورتی که میشود گفت من دارم به نوعی اتفاقات اخیر ایران را مصور میکنم.
ویدیویی از نقاشیهای دیجیتالی شما روی سایت فیس بوک و یوتیوب گذاشته شده که در مدت بسیار کوتاهی مورد توجه کاربران این دو سایت، چه در داخل و چه در خارج از ایران، قرار گرفت. ویدیویی از نقاشیهای دیجیتالی با رنگ های بسیار شاد و چشمنواز و با بهرهگیری از هنر گرافیک که در آن وقایع بعد از انتخابات ریاست جمهوری را تعریف میکنید.
سهیل توکلی میگوید که هدفش از این کار فقط اطلاعرسانی و مصور کردن تاریخی است که اتفاق افتاده است. چرا که برای به تصویر کشیدن اتفاقات اخیر دوربین عکاسی ناتوان است
اولاً بسیار خوشحالم از این صحبتی که شما میفرمایید و اینکه کار من توانسته است در این مدت زمان کوتاه مخاطب داشته باشد. انعکاس آن را در فیس بوک و یوتیوب هم دیدم.
این نقاشیها از اول قرار نبود که تبدیل به ویدیو شوند. به صورت خودجوش شروع شد. من دیدم که بایستی این اتفاقات مصور شوند. وقتی هم نیست که بخواهم روی کنواس و با رنگ و روغن کارشان کنم.
از آنجایی که امکان کار کردن با موس کامپیوتر و نقاشی را داشتم، توانستم تمام این تصاویر را دانه دانه مصور کنم.
یک روز دیدم که جا دارد که ویدیوشان کنم. اگر چه روی این مجموعه هنوز هم باید کار کرد. هیچوقت این مجموعه تمام نمیشود. من همچنان کار میکنم و ویدیوی بعدی را در مدت زمان دیگری ارائه خواهم داد.
هدف از این کار فقط اطلاعرسانی و مصور کردن تاریخی است که اتفاق افتاده است. وقتی در اتفاقات اخیر میبینم که دوربین عکاسی ناتوان است، و نمیشود از این حوادث عکس گرفت در این صورت باید نقاشی از نو اهمیت خودش را پیدا کند.
مثل تصاویری که خود شما در همین کار دیجیتالی اخیر که به صورت ویدیو درآمده است از اتفاقات اخیر کهریزک خلق کردهاید؟
بله. فرض کنید که چند تا از نقاشیها در اتاقی تصویر شده که تجاوز در آن صورت گرفته است. مسلم است که توی آن اتاقها هیچوقت دوربینی کار گذاشته نشده که بشود تصاویر این اتفاقات تلخ را فیلمبرداری کرد. وظیفه نقاش این است که این امر را تسهیل کند.
سهیل توکلی در حال کار بر یکی از نقاشیهایی که با الهام از رخدادهای پس از انتخابات خلق کرده است
نکتهای در این ویدیو وجود دارد که خیلی نظرها را جلب میکند. آن هم این است که علیرغم اینکه شما دارید از وقایع تلخی صحبت میکنید ولی از رنگهای شاد و خیلی امیدوارکننده استفاده میکنید. چرا از رنگهای تیره و دلگیر در این نقاشیها استفاده نکردهاید؟
این نقاشی دو هدف را دنبال میکند. هدف اول انرژی دادن به بچههای معترض داخل خیابان است که واقعاً تحرک دارند. همه چیزشان را در این میان مایه گذاشتند. از جانشان گذشتند. این ویدیو اثر خودش را روی بچهها میگذارد.
طبعاً وقتی این جوانان معترض ویدیو را ببینند احساس خوبی خواهند داشت. هدف دومم ایجاد انگیزه برای کسانی است که در این جنبش سبز وارد نشدهاند. من با ایجاد امید میخواهم بگویم که این جریان متعلق به همه ماست. نباید از ورود به آن ترسید. القای این دو حس به شوق نیاز دارد. من اساساً هیچ الزامی نمیدیدم که از رنگهای کشته در این ویدیو استفاده کنم.
آقای توکلی شما دو تا پروژه معماری هم در گذشته کار کردید. نخست پروژه مقبره شاملو بود که آیدا، همسر شاملو، هم در جریان این امر قرار داشت و در آن زمان در مطبوعات ایران و همزمان با مرگ شاملو منعکس شد. اما بعد از آن مسکوت ماند. بعد از آن پروژهای است که اخیراً به یاد کشته شدگان جریانات اخیر و جنبش سبز انجام دادهاید و گویا هنوز هم بر روی آن کار میکنید؟
بله. پروژه آرامگاه شاملو یا به عبارتی یادواره بزرگان ایران از اول به این شکل شروع شد که من در زمان حیات شاملو به یاد این شاعر آزادی و اسطوره بزرگی که هنوز هم در زمان ما زنده است، این کار را شروع کردم و این آرامگاه را طراحی کردم.
ولی از آن جهت که مبانی طراحی این آرامگاه را اشعار شاملو قرار دادم. اشعار شاملو توجه مرا از کف به ارتفاع و به سمتی هدایت کرد که من به فکر طراحی مجتمعی به عنوان آرامگاه بیافتم که در نهایت منجر به طراحی هزار قطعه قبر شد.
هزار قطعه آرامگاه که حتی تا این اواخر هم نمیدانستم این قطعات مال کیست. خانم آیدا به من گفتند که این قطعات را تقدیم به بزرگان تمام دنیا کنم و این پروژه را بینالمللی کنم. من هنوز هم تکلیفم را نمیدانستم اما خیال کردم پروژه جالبی است که میشود به تمام دنیا تعمیمش داد. در واقع شاملو، شاعر فارسی زبان، را یک شاعر بینالمللی و جهانی ببینیم.
وقتی با این اتفاقات اخیر روبهرو شدم جایگاه آن هزار قبر را پیدا کردم. این دو پروژه تبدیل به یک پروژه شد. شکل دیگری به خود گرفت و رنگ و بوی تازهای پیدا کرد. از پروژه شاملو چیزی کاسته نخواهد شد.
این در واقع همان پروژهای است که احمد شاملو در زمان حیاتش در خانهشان دید و ماکت آن شش ماه در خانهاش ماند. فقط این پروژه به یادواره شاعر بزرگ آزادی ایران و شهدای آزادی ایران تبدیل خواهد شد.
برای ارسال نظر، اینجا کلیک کنید
نظرات
توسط:
میترا ایراندخت
۱۴ ۰۸ ۱۳۸۸ ۱۴:۲۳
با سپاس فراوان از سهیل توکلی که با ویدئو زیبای شان رنگها را به ما پس می دهند و شکوفه های امید در دلها می کارند!
و نیز سپاس از مهرداد سپهری برای این مصاحبه و دیگر مطالب خواندنی فرهنگی.
توسط:
mahshid
از:
london
۱۴ ۰۸ ۱۳۸۸ ۰۱:۲۷
به سهیل توکلی بگید : من و بسیاری دیگر نه تنها هنر والای او را ارج مینهیم بلکه چشم به راه بالا زدن استین های همه هنرمندان سبزاندیش هستیم تا بیشتر وبهتر در جریان رویدادهای ایران اهورایی که در چنگال اهریمن اسیر است قرار گیریم.
توسط:
Arash
۱۳ ۰۸ ۱۳۸۸ ۱۳:۲۴
Afarin , perfect.
توسط:
m
۱۳ ۰۸ ۱۳۸۸ ۱۲:۳۳
salam omidvaram hamishe moafagh bashid .kareton fogholadeh bood mamanon
enshalah be omide rozi ke be AZADI beresim.
توسط:
khorshid
۱۳ ۰۸ ۱۳۸۸ ۰۸:۴۹
بسیار زیبا،گویا و تاثیر گذر است. از مسائل روشن و مهم پس از انتخابات،انتقال اخبار و گزارش رخدادها توسط مردم با تلفن همراه بود.ای کاش این حرکت هم نشان داده میشد. با امید به روز نو ایران همانطور که در پایان این کلیپ دیدیم.
توسط:
منتقد
از:
کویت
۱۳ ۰۸ ۱۳۸۸ ۰۲:۲۸
زنده باد سبزززززززززززززززززززززز
توسط:
nazanin
از:
sweden
۱۲ ۰۸ ۱۳۸۸ ۲۳:۱۶
bar pa khiz , ham razmim, ham sazim, bar khizim pirozim.
توسط:
اردشیر از تهران
۱۲ ۰۸ ۱۳۸۸ ۲۰:۱۹
آفرین، سپاسگزارم کار بسیار جالبی ست، بسیار احساسی و واقعا خردمندانه است! آفرین و هزار آفرین کیف کریم، همه اشکمان درآمد! فردا جواب سلامت را در تهران خواهیم داد! داد! ای دادو بیداد
توسط:
نام مستعار
از:
MADRID
۱۲ ۰۸ ۱۳۸۸ ۱۷:۰۲
Honar hedieist ke hamishe mandegar ast, va sanadist az farhange yek melat.
Az aghaye Tavakoli kamale tashakor ro daram.
Zende bad jonbeshe sabze Melate Iran.
برای ارسال نظر، اینجا کلیک کنید
ارسال
راهنمایی
اندازه متن
-
+
چاپ کنید
برای دوستان خود بفرستید
در باره این مطلب نظر دهید (۹)
بیشتر بخوانید
انیمیشن «مردم سبز ایران»، از گاندی تا جنبش سبز
از همین نویسنده
حذف اساطیرایرانی، اشاعه جومونگ کره ای
منصور: با سیاستهای خام، اقتصاد ایران در معرض طوفان است
پاکسازی تاریخ یا نبرد با هویت؟
«بدون سلسلههای شاهنشاهی»؛ حذف تاریخ از کتابهای تاریخ؟
«اسب، پايه تمدن است و زن، زيباترين موجود دنيا»
گزارشهای بیشتر
پرخوانندهترینها
شیرین عبادی: صراحتا ما را تهدید به قتل کردهاند
نماینده رهبر: روابط دختر و پسر در دانشگاه به جای خطرناک میکشد
«جبهه فراگیر» برای مقابله با اقتدارگرایان
سازمان ملل متحد نقض حقوق بشر در ايران را محکوم کرد
در ده روز اخیر ۱۶ نفر در ایران به پای چوبه دار رفتند
پادکست
آر اس اس
موبایل