سه شنبه ۷ مرداد ۱۳۹۳ تهران ۱۹:۱۵ - ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴

ايران / سياسی

قطعنامه سنای آمریکا، «مجوزی» برای حمله به ایران؟ لیبرمن پاسخ می دهد

قطعنامه سنای آمریکا، «مجوزی» برای حمله به ایران؟ لیبرمن پاسخ می‌دهدi
X
۱۳۹۱/۰۶/۰۷
جوزف ليبرمن، سناتور آمريکايی از ايالت کانتيکات يکی از سرشناس ترين چهره های سنای آمريکاست. او که در قبال سياست خارجی ايالات متحده موضعی سرسختانه دارد، از مدافعان تشديد تحريم ها عليه ايران است و اعتقاد دارد که آمريکا و متحدانش در حال حاضر به سوی اقدام نظامی عليه ايران نزديک می شوند.

چندرسانه‌ای

صدا
  • گفت و گو با سناتور جو لیبرمن درباره تحریم ایران و قطعنامه اخیر سنای آمریکا درباره برنامه اتمی تهران

جوزف ليبرمن، سناتور آمريکايی از ايالت کانتيکات يکی از سرشناس ترين چهره های سنای آمريکاست. او که در قبال سياست خارجی ايالات متحده موضعی سرسختانه دارد، از مدافعان تشديد تحريم ها عليه ايران است و اعتقاد دارد که آمريکا و متحدانش در حال حاضر به سوی اقدام نظامی عليه ايران نزديک می شوند.

او در ماه های اخير با همکاری چند سناتور ديگر قطعنامه ای را در کنگره آمريکا طراحی کرده که از نگاه منتقدان، «مجوزی برای حمله به ايران» تعبير شده است؛ هرچند خود او چنين مساله ای را تکذيب می کند.

در اين قطعنامه به جای عبارت هميشگی «دستيابی ايران به جنگ افزار اتمی» نوشته شده است که آمريکا بايد از «دستيابی ايران به "قابليت" ساخت سلاح اتمی» جلوگيری کند. اين در حالی است که به گفته منتقدان، لغت "قابليت" مبهم است و می توان آن را به شکل های گوناگون تفسير کرد. از همين رو خط قرمز آمريکا برای ايران که پيش از اين «دستيابی به سلاح اتمی» عنوان می شد، اکنون می تواند دچار ابهام شود و بر اساس اين ابهام، چراغ سبز حمله نيز داده شود.

سناتور ليبرمن همچنين از حاميان اصلی اعمال تحريم بر «ناقضان حقوق بشر» در ايران بوده است. آقای ليبرمن روز يکشنبه، پنجم شهريورماه، به پرسش های راديو فردا درباره تحريم ها و احتمال اقدام نظامی علیه تهران پاسخ داد.

راديو فردا: سناتور ليبرمن، می دانيد که يکی از مهم ترين مسائل برای ايران و ايرانی ها برنامه هسته ای و تاثيری است که بر زندگی مردم ايران دارد. در حال حاضر ايران تحت تحريم های شديد است؛ اينجا و آنجا حرف از جنگی احتمالی است، و مذاکرات هم هنوز به نتيجه ملموسی نرسيده، بنابر اين به عنوان سوال نخست می خواهم از شما درباره رويکرد فعلی ايالات متحده آمريکا در قبال ايران بپرسم، ديدگاه شما دراين باره چيست؟

سناتور ليبرمن: من از رويکرد کنونی دولت ايالات متحده در برابر برنامه توليد تسليحات هسته ای ايران پشتيبانی می کنم، به اين معنا که فکر می کنيم بر پايه اسناد و مدارک نه تنها برای دولت ايالات متحده بلکه برای آژانس های سازمان ملل متحد نيز مسجل شده که رژيم ايران در حال توليد بسياری از ظرفيت ها و ادوات لازم برای دستيابی به سلاح اتمی است، و اگر چنين اتفاقی بيفتند [و ايران به سلاح هسته ای دست يابد،] اين امر نه تنها تهديدی برای منطقه که برای کل جهان به شمار خواهد آمد، اين مسأله هم صرفاً بر پايه گمانه های ما نيست بلکه دقيقاً بر اساس آن چيزی است که رهبران تهران اعلام کرده اند.

از اين رو، ما می کوشيم از هر طريقی که بتوانيم از راه ديپلماسی يا تحريم های اقتصادی از نياز به دست زدن به اقدام نظامی پرهيز کنيم. اما متأسفم که بگويم در اين لحظه که با هم سخن می گوييم، هيچ کدام از اقداماتی که ما انجام داده ايم به هيچ وجه حکومت تهران را مجاب به تغيير مسير در مسأله برنامه هسته ای خود نکرده، به اين دليل رفته رفته به نقطه ای نزديک می شويم که فقط دو گزينه در برابر نه فقط آمريکا و اسرائيل، بلکه ديگر کشورها، خواهيم داشت: يا دست روی دست بگذاريم و اجازه دهيم ايران به يک قدرت هسته ای تبديل شود، ثبات منطقه را برهم زند و در خاورميانه مسابقه تسليحات اتمی به راه بيندازد، يا اينکه مجبور خواهيم شد با توسل به اقدام نظامی برنامه هسته ای ايران را نابود کنيم يا به تاخير بيندازيم. اميدوارم که به آنجا نرسيم. هيج کس در ايالات متحده راغب نيست و تمايل ندارد که به تاسيسات هسته ای ايران حمله کند، اما در طول تاريخ کشور ما، صلح دوستی آمريکا گاهی به اشتباه، به نشانی از ضعف ما تعبير شده. در اين مورد، به باور من، اعضای هر دو حزب سياسی در ايالات متحده و مردم آمريکا، خواهان صلح با ايران هستند اما اگر ايران از طريق تغيير برنامه هسته ای خود [در قبال انتظار جهانيان] پاسخی ندهد، احتمال اقدام نظامی ايالات متحده بالاست.
       
به تحريم ها اشاره کرديد، شما از حاميان تحريم های بيشتر عليه ايران هستيد. فکر می کنيد چطور ممکن است اين تحريم ها راه و روش جمهوری اسلامی را تغيير دهند؟ مواردی را در گذشته از حکومت هايی داشته ايم که تحت تحريم قرار گرفتند، مثل کره شمالی، عراق و کوبا، اما اين اقدام منجر به تغيير منش اين حکومت ها نشده، فکر می کنيد تحريم هايی از اين دست عليه ايران به چه ميزان مؤثرند؟

سناتور ليبرمن: بايد با صداقت کامل به شما بگويم که تحريم های اقتصادی نتيجه های مختلفی دارند، شايد موثرترين مورد استفاده از تحريم ها برای تغيير وضعيت سياسی و آزاد کردن مردم از چنگال حکومتی سرکوبگر در آفريقای جنوبی بود. در نواحی ديگر هم نتايج خود را داشته اند اما لزوماً هميشه اين نتايج عينی هم نبوده، مثل مورد کوبا. 

مورد آفريقای جنوبی تفاوت ماهيتی داشت، در آنجا جنبش مدنی فعالی وجود داشت و اپوزيسيون هم داخل کشور فعال بود. فقط مساله تحريم ها نبود.

ببينيد، استفاده از تحريم ها توسط کشورهايی، از جمله ايالات متحده، با اين هدف دنبال می شود که ديگر نمی خواهيم مانند گذشته يک راست به سراغ جنگ و رويارويی نظامی با کشوری مثل ايران برويم، به اين دليل که در پی ساخت سلاح اتمی است.
من از شنونده ها و مخاطبان شما {رادیو فردا} درخواست می کنم که بگويند به نظر ايشان ما چه کار بهتری می توانيم انجام دهيم؟ قبلاً هم گفتم که برای من دردآور است که می بينم بعضی از تحريم های وسيع تر منجر به رنج کشيدن مردم عادی ايران شده اند برای اينکه با هدف آزادی مردم ايران است که ما تلاش می کنيم حکومت شان را متوقف کنيم و اين رژيم سرکوبگر را تغيير دهيم، بخشی از دليل اينکه ما ناقضان حقوق بشر در حاکميت را هدف قرار داده ايم همين مسأله بوده است.

می دانيد، ترس زيادی از ايران دارای سلاح اتمی در جهان، و نه تنها ايالات متحده و اسرائيل، وجود دارد؛ در سراسر جهان عرب و البته در اروپا [نيز اين نگرانی هست،] اميدی که وجود داشت اين بود که تحريم های اقتصادی باعث ايجاد فشار توسط مردم بر روی رژيم تهران و تغيير رويکرد رژيم و دست کشيدن از موضع حمايت همه جانبه از برنامه توليد تسليحات اتمی اش شود. متأسفم که در آن بخش نتيجه مورد نظر خود را شاهد نبوده ايم و اين مايه ناراحتی من است که مردم عادی ايران که دوست ما به شمار می روند زير فشار اين تحريم ها رنج می کشند. به همين خاطر بود که چند سال پيش، تعدادی از ما نوع جديدی از تحريم ها را پيشنهاد کرديم و به طور مستقيم افراد درون نظام ايران، کسانی که ناقض حقوق بشر بوده اند،‌ را هدف تحريم ها قرار دهيم.

کليت اين اقدامات نبايد فقط حول محور تهديد جهان به وسيله برنامه اتمی ايران باشد، اين اقدام ها بايد ناظر به اين حقيقت نيز باشد که رژيم کنونی حاکم در تهران يک نظام سرکوبگر و تماميت خواه است. به اين ترتيب، ايالات متحده برخی از اين افراد را مورد تحريم قرار داده و با مسدود کردن دارايی هايشان مسافرت خارج از کشور را کمی برايشان دشوارتر ساخته است. بی پرده می گويم که اتحاديه اروپا افراد بيشتری از اين گروه را مشمول تحريم های خود کرده که برای من باعث ناراحتی است.

درباره همين تحريم های مورد بحث، با توجه به صحبت های مردم، حرف شما درست به نظر می رسد. ما در صفحه فيس بوک راديو فردا از مخاطبان خواستيم که سوال هايشان را از شما مطرح کنند و اکثريت آنها، ده ها نفر، گفته اند که تحريم ها مردم عادی را هدف قرار داده اند و بر روی زندگی شان تاثير سوء داشته اند، و در عمل تاثيری بر روی حکومت ايران نداشته. درباره آن دسته از تحريم ها عليه اشخاص و کسانی که از آنها به عنوان ناقضان حقوق بشر نام برده شده، بسياری از منتقدان جمهوری اسلامی از اين قبيل تحريم ها خشنود هستند و می گويند حرکت بسيار مثبتی است اما ديگرانی هم هستند که اين تحريم ها را مورد انتقاد قرار می دهند و می گويند که اين اقدام تنها يک ژست سياسی است، چون بيشتر افرادی که تحريم شده اند در غرب هيچ گونه دارايی ندارند. و از همين روست که برخی، موثر بودن اين تحريم ها را زير سوال می برند. 

بر پايه آنچه می شنويم، اين تحريم ها موثر بوده، ببينيد من از شنونده ها و مخاطبان شما درخواست می کنم که بگويند به نظر ايشان ما چه کار بهتری می توانيم انجام دهيم؟ قبلاً هم گفتم که برای من دردآور است که می بينم بعضی از تحريم های وسيع تر منجر به رنج کشيدن مردم عادی ايران شده اند برای اينکه با هدف آزادی مردم ايران است که ما تلاش می کنيم حکومت شان را متوقف کنيم و اين رژيم سرکوبگر را تغيير دهيم، بخشی از دليل اينکه ما ناقضان حقوق بشر در حاکميت را هدف قرار داده ايم همين مسأله بوده است.

بعضی از اين افراد دارايی هايی در کشورهای خارجی دارند و مايل به سفر به خارج از کشور هستند. اگر نه به ايالات متحده و درون کشور ما، قصد مسافرت به اروپا را دارند. اروپايی ها هم با شدت و جديت بسيار در اين بخش ايستاده اند. بنابراين می خواهم به کسانی که اين سؤال ها را پرسيده اند دو چيز را بگويم: اول اينکه اين تحريم ها موثر بوده و بر روی افراد ناقض حقوق بشر فشار وارد آورده و تاثير مثبتی داشته. دوم اينکه اگر فکر می کنيد راه حل ديگری به جز راه نظامی، عليه حکومت و عليه مراکز تسليحات اتمی وجود دارد، لطفاً به ما هم اطلاع دهيد چون ما همه اين تحريم ها را با اين هدف اعمال کرده ايم که دولت ايران را متقاعد کنيم سياست های خود را درباره تسليحات اتمی تغيير دهد تا لازم نباشد که متوسل به اقدام نظامی شويم.   

حال که صحبت از اقدام نظامی به ميان آمد، در فوريه سال ۲۰۱۲ شما يکی از ارائه کنندگان قطعنامه ای در سنا بوديد که خواستار اقدام عملی عليه ايران شدید که عين جمله شما «پيشگيری از پيشرفت ايران برای دستيابی به توان ساخت سلاح های هسته ای و رد هر گونه سياست مبتنی بر مماشات و کنترل ايران دارای توان هسته ای» بود. همانطور که می دانيد تفاسير مختلفی درباره استفاده از عبارت «توان هسته ای» مطرح شده است. برای مثال سرهنگ لارنس ويلکرسون، ریيس سابق دفتر کالين پاول، وزير خارجه پيشين ايالات متحده طی گفت و گويی در «اف سی ان ال» گفت که «اين قطعنامه شبيه همان ‪متنی‬ است که ما را به جنگ عراق کشاند و می تواند پيش نويس طرح حمله به ايران محسوب شود و در واقع گامی است که به شکلی نه چندان پوشيده و مخفيانه، در راستای موجه کردن جنگ برداشته شده،» تفسير خود شما از عبارت «توان هسته ای ايران» چيست؟
   
يکی از رئوس اصلی در آن قطعنامه اين بود که در پاسخ به تفکر افرادی در اروپا و ايالات متحده تنظيم شده بود که می گفتند شايد دستيابی ايران به سلاح هسته ای آن چنان هم بد نباشد و اينکه ما می توانيم توان هسته ای ايران را محدود و تحت کنترل داشته باشيم. بسياری از ما در سنای آمريکا و بسياری از متحدان ما در سراسر جهان بر اين باور بودیم که چنين تحليلی بسيار اشتباه است. اگر اين رژيم، اين رژيم در تهران، سلاح اتمی در اختيار داشته باشد، به نظر ما تمام منطقه اطرافش را تهديد خواهد کرد و نهايتاً هم اين تهديدات را... 

راديو فردا: اما تعريف عبارت «توان هسته ای» چيست؟ اين عبارت مبهم است.

من متوجه تمرکز شما بر روی اين عبارت هستم اما می خواهم بگويم که هدف اصلی از ارائه آن قطعنامه اين بود که پيامی برای دولت خود، دولت ايالات متحده و همچنين دولت تهران بفرستيم که پايان اين داستان نمی تواند به دستيابی شما به تسليحات اتمی منجر شود، به دولت خودمان هم خاطرنشان کنيم که به سراغ اين نرويد که اين فکر به ذهن تان خطور کند که می توان با يک ايران دارای سلاح هسته ای کنار آمد و زندگی کرد، برای اينکه قطعاً چنين نتيجه ای امنيت خاورميانه،‌ اروپا، ايالات متحده و جهان را به شدت تحت تأثير قرار خواهد داد. بنابراين بايد از بروز چنين حالتی پيشگيری کرد نه اينکه به تحت کنترل نگاه داشتن آن رضايت داد.

بخش دومی که در قطعنامه ياد شده اهميت ثانويه داشت که بر رويش انگشت گذاشته شد، «توان هسته ای» است؛ شايد نتوان به سادگی خواست ارائه کنندگان قطعنامه را به طور کامل توضيح داد، اما باز هم قصد ارسال پيام به دولت ما در ايالات و رژيم تهران بود، حرف اين بود که صبر کردن برای اقدام نظامی تا زمانی که ايران به تسليحات هسته ای دست يابد بی معناست، جان کلام ما اين بود که بايد آمادگی آن را داشته باشيم که اگر باقی گزينه ها با شکست مواجه شد، تحريم های اقتصادی، ديپلماسی، غيره [نتيجه نداد،] به محض اينکه ايران توان ساخت سلاح هسته ای را به دست آورد، اقدام کنيم.
 واضح است که مردم ايالات متحده هم مايلند با مردم ايران روابط دوستانه ای داشته باشند و دو دولت نيز با هم همکاری کنند، اما اگر اقدام نظامی انجام شود، توسط هر يک از طرف های خارج از ايران عليه تاسيسات اتمی ايران، فقط به اين خاطر است که حکومت ايران برای ما گزينه ديگری باقی نگذاشته است و اميدوارم که کار به آنجا نکشد. به خوبی می دانم که در صورت بروز چنين وضعيتی در کوتاه مدت ممکن است شرايط برای مردم ايران دشوار تر شود...

يک احتمال ديگر هم اين وسط وجود دارد که بر اساس اعلام نظر آژانس بين المللی انرژی اتمی، ايران هر روزه در حال ساخت سانتريفيوژهای جديد، غنی سازی مقادير بيشتری سوخت هسته ای و آماده شدن است. در کل، اين جمع بندی وجود دارد که حکومت ايران هم اکنون به اندازه کافی سوخت غنی شده برای توليد پنج بمب اتمی را در اختيار دارد. تعدادی نسبتاً کم،‌ اما به هر روی «سلاح هسته ای» است ديگر.

حرف ما با حکومت {ایران} اين است که فکر نکنيد صبر می کنيم تا در عمل به سلاح اتمی دست يابيد و بر سر ميز مذاکره ننشينيد. غرب هم پيشنهادهای خوبی را به ايران ارائه داده: اگر ايران به دنبال دستيابی به توان هسته ای غيرنظامی است، می توان اين امکان را فراهم آورد. [اگر ايران مايل است] به جامعه جهانی بپيوندد، تحريم ها لغو شوند، تجارت بين کشورهای مان برقرار شود،‌ اينها همه هم به نفع مردم ايران و هم به نفع مردم آمريکاست.    

می دانيد واکنش های متفاوتی در قبال گزينه نظامی در ايران وجود دارد،‌ برخی از نظرات و پرسش های مخاطبان را از فيس بوک برايتان می خوانم. هاتف،‌ يکی از شنونده های راديو فردا‌ نوشته که «گزينه جنگ تنها به جمهوری اسلامی اجازه خواهد داد که حاکميت رعب و وحشت را بر مردم ايران ‪گسترش دهد و دستانش را در کشتار مردم باز خواهد گشود ‬.» عليرضا هم در صفحه فيس بوک ما نوشته که «جنگ، فشار اقتصادی بر مردم را شدت خواهد بخشيد و اين مردمند که زير اين فشار له خواهند شد.» مجتبی می گويد، «تهاجم به ايران ساده نيست و در صورت بروز حمله، ايران مقابله به مثل خواهد کرد و متحدان ايالات متحده از جمله اسرائيل و کشورهای عربی را هدف حملات خود قرار خواهد داد.» آقای ليبرمن جدا از چنين نظراتی که در بين مردم ايران وجود دارد، می دانيد که هم اکنون در اسرائيل هم بحث هايی ميان دولتمردان سابق و مقامات دولت کنونی بنيامين نتانياهو در جريان است و آنها نيز در خود اسرائيل از روش نتانياهو در قبال ايران انتقاد می کنند، تحليل شما از اين همه نظرات و آرای انتقادی در قبال جنگ چيست؟

اين ها تصميم های دشواری است که در برابر کشورهای بيرون از ايران وجود دارد، اينکه کشورهای عرب، اسرائيل، ايالات متحده و اروپا در برابر ايرانی که به سرعت برنامه ساخت سلاح اتمی خود را پيش می برد چه اقدامی انجام دهند، برای اينکه هيچ کس به واقع خواهان آغاز جنگ نيست، اما با اين همه يکدندگی و لجاجت حکومت ايران ممکن است در نهايت هيچ گزينه ديگری را در برابر ما باقی نگذارد.
   
درباره تاثيرگذاری چنين اقدامی چه فکر می کنيد؟ آيا به نظر شما اقدام ن‍ظامی به نفع ايالات متحده خواهد بود؟

بله، من فکر می کنم ما توان اين را داريم که برنامه تسليحات هسته ای ايران را نابود کنيم يا چنان آن را از کار بيندازيم که تا سال ها قابليت راه اندازی [مجدد] نداشته باشد و در اين مدت اميدوار باشيم و دعا کنيم که رژيم تغيير کند و يک رژيم دموکراتيک تر و دوستانه تری بر سر کار بيايد.

واضح است که مردم ايالات متحده هم مايلند با مردم ايران روابط دوستانه ای داشته باشند و دو دولت نيز با هم همکاری کنند، اما اگر اقدام نظامی انجام شود، توسط هر يک از طرف های خارج از ايران عليه تاسيسات اتمی ايران، فقط به اين خاطر است که حکومت ايران برای ما گزينه ديگری باقی نگذاشته است و اميدوارم که کار به آنجا نکشد. به خوبی می دانم که در صورت بروز چنين وضعيتی در کوتاه مدت ممکن است شرايط برای مردم ايران دشوار تر شود...      

که همين الان هم بسيار دشوار است...

بله، می دانم. برای همين هم می گويم که اميدواريم و دعا می کنيم... در جريان «بهار عربی» تغييرات زيادی را در جهان شاهد بوده ايم، که مردمی که برای مدت های طولانی تحت سرکوب قرار داشتند،‌ اکنون به حقوق خود و آزادی های شان رسيده اند،‌ و رفته رفته از چشم انداز زندگی بهتر بهره مند می شوند. از يک منظر، يکی از سرچشمه های اين حرکت جهانی در ايران و پس از انتخابات رياست جمهوری شکل گرفت، که از ديد من انتخاباتی تقلب آميز بود که در ماه ژوئن سال ۲۰۰۹ شاهد بوديم و جنبش سبز در ايران متولد شد.

اميدوارم و دعا می کنم که جنبش سبز همان فرصت های زندگی بهتر و آزادتر را برای مردم ايران فراهم آورد که مردمان بسياری ظرف يک سال و نيم گذشته، در منطقه و در جهان عرب برای آن ايستادند و طلب کردند.
زمان این نظرخواهی به پایان رسیده است
ترتیب:
صفحه از ۳
    بعدی 
توسط: مردبيكار
۱۱ ۰۶ ۱۳۹۱ ۰۱:۰۲
آقاي ليبر من: من يك شهروند ايراني به عنوان يك پدر خانواده از شما درخواست مي كنم كه تحريم ها را لغو كنيد. دولت امريكا هميشه از گرسنگان جهان حمايت مي كرده است. حتي به حيوانات نيز توجهي خاص دارد. من سياستمدار نيستم كه در مورد جنگ و هسته اي و غيره نظر بدهم. فقط اين را مي دانم از وقتي كه تحريم ها اعمال شده فرزندان من گرسنه هستند. سوء تغذيه بيداد مي كند. به مردم گرسنه ايران و همه بيكاران رحم كنيد و يك راه حل هم دارم: از جنابعالي تقاضا مي كنيم خوارو بار و غذا در اختيار خاتنوارهاي نيازمند قرار دهيد 50 سال تحريم كنيد. هيچ مشكلي نيست.

توسط: آوا
۰۹ ۰۶ ۱۳۹۱ ۲۱:۴۷
چرا جنگ ویرانگر ؟ که" ایجاد شرایط وقوع آن"، نتیجه سیاست های ضعیف ،مماشتگرانه و ادامه نمایش ده ساله مذاکرات بی نتیجه با ملایان جنگ افروزاست که با استفاده از حفره های پر شمار "تحریمها ی قطره چکانی" شتابان به سوی اتمی شدن می تازند. در حالیکه با بر قراری تحريم های قاطعانه ،فراگیر،بستن مسیر های دور زدن این تحریمها نیازی به جنگ پر خسارت نخواهد بود.فراموش نشود جنگ ایران را نابود می کند و تحریم های فلج کننده در نهایت آخوندهای ضد بشری را هدف می گیرد زیرا تمامي اقتصاد اين كشور آخوند زده در تسلط سپاه پاسداران و ديگر مزدوران ولايت "جهل وجنايت" است، نه ملت غارت شده ايران ضمن اینکه برای رسیدن به رویای آزادی و دموکراسی دریغی از پرداخت هزینه نباید داشت.

توسط: نام مستعار
۰۹ ۰۶ ۱۳۹۱ ۱۵:۱۱
برای رادیو فردا متاسفم ، در باره ی این خبر بی شک نظرهای زیادی از خوانندگان ارسال شده است ( از جمله خود من ) اما رادیو فردا پس از چند روز که هیچ نظری را منتشر نکرده اینکه یک نظر مشکوک به نام "بیست" را که چرند گویی تمام است منتشر کرده است . من که شک دارم "بیست" وجود خارجی داشته باشد . خوانندگان خود را احمق فرض نکنید این رفتارهای نابخردانه ی رادیو فردا برای مردم ایران که فکر می کنند آمریکا ممکن است دوستشان باشد بسیار روشنگر و آگاهی دهنده است . شما همان دولتی هستید که مصدق را سرگون کردید هیچ وقت نمی توانیم این را فراموش کنیم و اینک نیز به دنبال نابودی تمام و کمال ایران هستید سندش هم پخش همین نظر ، با اینکه نظرهای بسیاری را دریافت کرده بودید تنها یک نظر که در راستای هدفتان ( بمباران و نابودی ایران ) است منتشر کردید . از اینکه ما را نسبت به سیاست ها و اهداف ضد ایرانی آمریکا آگاه می کنید سپاسگزاریم .

توسط: بیست
۰۹ ۰۶ ۱۳۹۱ ۱۱:۱۲
حتی اگر امریکا هم به ایران حمله نکند، ایران به همه کشورهایی که میتواند حمله خواهد کرد. ایران سلاح هستهای را برای انبار کردن نمی خواهد و این را در مورد اسراییل بارها گفته اند و در مورد بقیه هم تکرار خواهد شد، پس بهترین کار علاج واقعه قبل از وقوع حادثه است.

توسط: آوا
۰۹ ۰۶ ۱۳۹۱ ۰۵:۰۶
از چکیده نظریاتی که در چهارچوب پرسش های رادیو فردا از ، سناتور جوزف ليبرمن مطرح شده به سادگی و صراحت این مفهوم آشکار است که :" تحریم ها بر علیه! مردم ایران است ، و راه حل نظامی هم که بسیار بدتر و اساسا بی نتیجه است" و در ادامه نقل برخی از نظرات و پرسش های مخاطبان را از فيس بوک را : به عنوان شاهد مدعای خود مطرح می کند. ولی انتظار از یک رسانه مستقل و پر مخاطب اینست که با شفافیت پاسخ فرمایند : تداعی این مفهوم که: "تحریم بد است و جنگ هم بدتر و بی فایده"، با نظریات سخنگویان رژیم جنگ افروز و خواهان بمب اتمی ولایت "جهل و جنایت"(که مستمرا خواهان لعو تحریمها هستند) چه تفاوتی دارد؟ به علاوه نظر به لزوم بی طرفی ، "در کنار تمامی این نظریات همسو با سردمدران رژیم ضد بشری" چرا آن بخشی هم از نظریان مخاطبان شما که بارها و به صراحت مطرح شده که مهيا شدن شرايط "وقوع جنگ" نتيجه "گريز ناپذير" ادامه سياستهاي (شكست خورده) مماشتگرانه و تحريم هاي قطره چكاني و سالها تاخيرهاي توجيه ناپذير در اجراي تحريمات قاطع است، هرگز مطرح نمی شود؟ چرا آن بخش از نظر مخاطبان شما مبنی بر تحریم سیاسی ، ارائه پیشنهاد اخراج رژیم ملایان ضد بشری از نهاد های بین المللی و سازمان ملل همانطوریکه جان بولتون، سفير سابق آمريکا در سازمان ملل متحد صراحتا و با هوشمندی تمام مطرح نموده تا از درگیر شدن به جنگی فاجعه بار با ابعاد غیر قابل پیش بینی پرهیز شود، مطرح نمی شود؟ و یا پیشنهاد هائی از جمله: آیا زمان آن فرا نرسیده است؟ که پس از دهسال مذاکرات بی نتیجه با ملایان ضد بشری تحريم های گسترده تر و فراگیر عليه ولایت "جهل و جنایت" برقرار شود. و قاطعانه مسیر های دور زدن این تحریم ها که متاسفانه به کمک نهادهائی در اروپا و حتی در امریکا و اسرائیل جریان دارد قطع شود. آیا بهتر نیست؟ به جای حمله فاجعه بار نظامی ، در تدارک یک برنامه منسجم برای مبارزه قاطع با فساد های باور نکردنی گسترده :"معامله با رژیم اختاپوسی ولایت" باشیم؟ آیا بهتر نیست؟ مانع از توسعه ارتباط ننگین و کاملا مشخص رژیم ولایت با حکومت دست نشانده ملایان در عراق باشیم که از راههای اصلی دسترسی به رژیم جنایتکار بشار اسد است. آیا انعکاس این یشنهاد ها همان پاسخ به ، سناتور جوزف ليبرمن نیست؟ که به گویاترین بیان گفته اند : من از شنونده ها و مخاطبان شما درخواست می کنم که بگويند به نظر ايشان ما چه کار بهتری می توانيم انجام دهيم؟ تا اين رژيم سرکوبگر را تغيير دهيم. آیا انعکاس این پیشنهادات را خلاف مسئولیت رسانه ای خود می بینید؟ در حالیکه سناتور جوزف ليبرمن و اکثریت قاطع سناتورها و نماینگان کنگره از هر دو حزب و بسیاری از مقامات صاحب نام آمریکا ،بارها به صراحت اعلام نموده اند که خواستار راه حلی موثر مانند تحریم های قاطع هستند که تا حد امکان از جنگی ویرانگر پرهیز شود. آیا صدای مردم آزادیخواه ایران را که به دلیل کمک به دور زدن تحریمها از سوی دولت هاي باج گير چين و روسيه ، شعار مرگ بر روسیه و چین می دادند را هم از یاد برده اید؟ آیا مخالفان تحریم فراگیر نمی دانند ؟: اين ادعا كه تحريم ها بر عليه ملت ايران است، اگر از روی ناآگاهی نباشد،فقط رياكاري مزدوران رژيم و مماشتگران بين المللي است كه فقط به فكر حفظ منافع و موقعيت خود هستند. زيرا تقريبا تمامي اقتصاد اين كشور آخوند زده در تسلط سپاه پاسداران و ديگر مزدوران ولايت "جهل وجنايت" است، نه ملت غارت شده ايران ضمن اینکه رسیدن به رویای آزادی و دموکراسی بهای خود را می طلبد.

توسط: ایرانی
۰۹ ۰۶ ۱۳۹۱ ۰۰:۴۹
آقای ليبرمن
شاید این از بزرگی دستگاه های دولتی و امنیتی آمریکا و پیچیدگی های ناشی از آن است که شما سیاست های خارجی تان را اینقدر درهم ریخته طراحی و بشکل غیر موثری آنها را پیاده سازی می کنید. دشمنان شما هم این را بخوبی می دانند و بر روی آن حساب می کنند.
تحریم هایی که بر علیه کشورهایی مانند ایران وضع می کنید دارای حفره های عظیمی است که حتی مردم عادی هم از آن سر در می آورند چه برسد به بنگاه های اقتصادی که بنا به ماهیت ذاتی شان در پیدا کردن راه کارهای بی اثر کردن سیاست های شما، بسیار موثر عمل می کنند. بعنوان مثالی دیگر بد نیست اشاره ای هم به برنامه ریزی غرب و متحدانش در سوریه بکنیم. طرح حمله به حلب و دمشق با آن امکانات نا متناسب انقلابیون با اهداف تعیین شده و بدون پوشش هوایی (بر خلاف لیبی) چنان عجولانه و ناشیانه بود که بنظر طرح اسد می رسید تا مخالفانش.
اجازه می خواهم یک نکته دیگر را هم بعنوان یک شهروند عادی به شما خاطر نشان سازم. پاشنه آشیل شما اسراییل است. یک بچه شر و شلوغ که هر چه عقل و منطق آن را محکوم می کند به تنهایی داراست. به چند نمونه از آنها در ذیل اشاره می کنم:
1) یک رژیم مذهبی ( که غرب آنرا برای دیگر کشورها، مذموم می داند)
2) متجاوز و اشغال گر ( با لیست بلندبالایی از سرزمین های اشغالی)
3) دارنده تنها زرادخانه اتمی خاور میانه (مشوقی برای اتمی شدن دیگران)
4) دارای ایده های عمیق نژادپرستانه ( دیگران برای خدمت به این قوم خلق شده اند)
جدا" انتظار دارید مردم عاقل و بی طرف در منطقه و حتی دیگر نقاط جهان چه نظری در مورد این کشور و دشمنان آن (مثلا ایران) داشته باشند.
اگر رژیم ایران تا این حد مستبد و نالایق نبود موقعیت اسراییل و حامیانش می توانست از این هم بدتر باشد.

توسط: نام مستعار
۰۸ ۰۶ ۱۳۹۱ ۲۱:۵۹
لطفا این قسمت"درج نظر" را بردارید.
شما که مانند جمهوری اسلامی هستید و نظر مردم راسانسور می کنید، این قسمت را بردارید و ما را دچار زحمت نکنید.

توسط: نام مستعار
۰۸ ۰۶ ۱۳۹۱ ۲۱:۲۹
من یک راه حل ساده تر و موثرتر سراغ دارم، مثل قضیه میکونوس که جواب داد، تمام سفرای جمهوری اسلامی را از کشورها اخراج کنید، راه دیگر اخراج تمامی وابستگان رژیم و قومشان از کانادا و کشورهای غربی است که سخاوتمندانه به آنها مهاجرت از طریق مالی و پناهندگی های قلابی مذهبی داده اند

توسط: raz از: iraq
۰۸ ۰۶ ۱۳۹۱ ۱۶:۱۲
من بر این باورم ایران تا سالیان سال همین بازی را برای کشورهای غربی پیش میگرد تا روزی میرسد اورپا وامریکا این بار درباره کم کردن کلاهک های هسته ای ایران بر سرمیز مذاكرات بشينند....... درباره تحريم ها ميتوانم بگویم که یک فرد حکومتی هیچ گونه فشار اقتصادی و مالی به او وارد نمیشود بلکه این مردم ساده است که همه فشارها را باید تحمل کنند وحکومت ایران برای پایدارکردن عوامل زیردست خود آنان را بیشتر ساپورت خواهد کرد؟و در مورد آقای جوزف باید بگوییم برنامه ایی که شما پیش گرفتید بیشتر به بازی دادن سیاستهای خود در جامعه هست كه فقط در اين ميان مردم عادي صدمه خواهند خورد نه حكومت ايران.....شما حمله را أغاز كنيد تا ما هم در داخل كشور جنبش را به راه بيندازيم چون بیشتر مردم ایران آماده جرقه هستند برای براندازیه حکومت ایران ..... با سپاس و درود فراوان به همه ایرانیان وطن پرست و ازادیخواه

توسط: احمد از: تهران
۰۸ ۰۶ ۱۳۹۱ ۱۳:۰۹
به نظر من هر حمله ای اتفاق بیفته باید توام با ساقط کردن این رژیم باشه.همه کارشناسان بر این باورند که حمله به تنهایی فقط ایران رو 2 یا 3 سال به عقب می راند....به نظر من ایشون باید طرحی رو در دست داشته باشن که این رژیم رو حتی بدون جنگ سرنگون کرد،چرا که هم کشتار مردم بی گناه اتفاق نخواهد افتاد و هم مردم ایران به دموکراسی دست خواهند یافت و هم مردم جهان برای همیشه از جمهوری اسلامی دارای سلاح اتمی نجات پیدا خواهند کرد...طرحی که ایشون دارند جز نکبت و بدبختی برای مردم ایران حاصلی نخواهد داشت،پس به جای دست روی دست گذاشتن و دعا کردن برای تغییر این رژیم!ایشون به مصالح مردم ایرن ، آمریکا و کل دنیا توجه کنند.
صفحه از ۳
    بعدی 

به ما بپیوندید