لینک‌های قابلیت دسترسی

خبر فوری
چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۹۸ تهران ۱۳:۲۵
فرد پطروسیان

چند روز یا شاید فقط چند ساعت وقت دارید که خانه، زمین و محل کارتان را ترک کنید. مجبورید پای پیاده بدون آب و غذا و لباس کافی صد‌ها کیلومتر را طی کنید.

اگر کودک، زن، سالخورده یا بیمار هستید، فرقی نمی‌کند. اگر خوش شانس باشید و از گرسنگی، تشنگی، بیماری، تجاوز و حملات مختلف جان سالم به در برید، به محل «اقامت» جدید خود در میان بیابان می‌رسید، محلی که در آن نه از دارو خبری است و نه از غذا. مرگ تدریجی، میزبانتان است. هرگز فرصت بازگشت به خانه و زمینتان را نخواهید داشت چون دیگر مال شما نیستند، ضبط شده و در اختیار دیگران گذاشته شده است.

چنین «کوچ اجباری» صد سال پیش نابودی بسیاری از ارمنی‌های تحت حکومت عثمانی را در سال ۱۹۱۵ رقم زد.

ارمنی‌ها روز ۲۴ آوریل را به شکل سمبلیک آغاز «نسل کشی» سال ۱۹۱۵ می‌دانند، روزی که بیش از ۲۰۰ نفر از نخبگان ارمنی در قسطنطنیه (استانبول کنونی) دستگیر و پس از چندی کشته شدند.

این وقایع‌نگار با همکاری آزاده توکلی طراحی شده است.
XS
SM
MD
LG