در پایان ماه دسامبر سال ۲۰۰۶، صدام حسین، دیکتاتور پیشین عراق، اعدام شد. اعدام او پس از محاکمهاش، در «کمپ عدالت»، شمال بغداد، توسط طناب دار صورت گرفت. او نقشی کلیدی در کودتای ۱۹۶۸ داشت، در سال ۱۹۷۹ به ریاستجمهوری رسید، تا دسامبر ۲۰۰۳ قدرت را در دست داشت. حمله آمریکا به عراق، به قدرت او پایان داد.
۱۰ سال پس از اعدام صدام
۲۱
یکی از گورهای دستجمعی پیدا شده پس از بازداشت صدام.
۲۲
یکی دیگر از گورهای دستجمعی بهجا مانده از کشتارهای دوره صدام.
۲۳
نوامبر ۲۰۰۶، آخرین از جلسات محاکمه. در مرحله اول رسیدگی به اتهامات، صدام حسین و برخی مقامهای بلندپایه دولتش به اتهام کشتار ۱۴۸ نفر از شیعیان شهر دجيل محاكمه شدند.
۲۴
صدام را پس از جلسه محاکمه به سلول میبرند.
۲۵
صحنه اعدام صدام؛ او برای رفتن به محل اعدام يکسره سیاه پوشيده بود. پيش از خواندن حکم دادگاه، کلاه او را از سر برداشتند و از صدام پرسيدند اگر می خواهد چيزی بگويد. صدام در پاسخ گفت «حرفی برای گفتن ندارم». او همراه روحانی سنیمذهبی که در محل بود مشغول خواندن دعا دیده شد و سپس بلند فریاد زد «الله اکبر. ملت ما پيروز است. فلسطين از آن اعراب است». سپس سکوی زیر طناب باز شد. جورج بوش، رئیسجمهوری آمریکا، در پيامی به مناسبت اعدام صدام، مرگ او را موجب برقراری آرامش ندانست ولی گامی رو به جلو در رسيدن به ثبات عراق توصیف کرد.