پرسش های بی پاسخ در مورد مرگ مريلين مونرو

نيم قرن از مرگ مريلين مونرو در سن ۳۶ سالگی می گذرد و هنوز هم بسياری در مورد نحوه مرگ وی و سئوالات بی پاسخ مربوط به اين حادثه سوء ظن و ترديد دارند. مرلين مونرو روز پنجم ماه اوت سال ۱۹۶۲ درگذشت.

شايد پيشرفت های علمی، از دستاوردهای علم ژنتيک و شناخت دی ان ای گرفته تا امکان تجزيه و تحليل بهتر داروها و تاثيرات آن بتواند به بازبينی دقيقتر تحقيقات مربوط به مرگ وی کمک کند.

خبرگزاری آسوشيتدپرس می نويسد که مرگ مريلين مونرو جهان را متعجب ساخت و از همان زمان بسياری بر اين باور بودند که دليل مرگ وی برخلاف ادعاهای رسمی که خودکشی اعلام شده بود، محصول يک توطئه و يا نتيجه يک مجموعه حوادث اسرار آميز بوده است.

دلائلی که اين ديدگاهها برای دفاع از سوء ظن خود ارائه می دهند عبارتند از فاصله بيست و پنج دقيقه ای بين زمان اعلام مرگ وی و رسيدن ماموران پليس به محل حادثه، منتشر نشدن نتايج آزمايش های کالبد شکافی مربوط به دستگاه گوارش وی و کامل نبودن نوار مکالمات تلفنی وی در روزها و ساعات پايانی زندگی و قبل از اقدام به خودکشی.

نکات ديگری که در اين مورد عنوان می شوند احتمال وجود يک دفترچه خاطرات است که مريلين مونرو اطلاعاتی را که در مورد اقدامات پنهانی دولت آمريکا می دانسته در آن ثبت کرده است. در عين حال برخی می پرسند که شايد وی را برای جلوگيری از افشای روابط پنهانی اش با جان اف کندی رييس جمهور و رابرت اف کندی برادر وی که در آن زمان دادستان عالی آمريکا بود به قتل رسانده اند.

خبرگزاری آسوشيتدپرس يادآوری می کند که تحقيقات مجددی که بيست سال پس از مرگ مريلين مونرو در مورد اين حادثه صورت گرفت هيچ نشانه ای از احتمال وجود توطئه برای کشتن وی نيافت. هر چند به اين فرضيه قوت بخشيد که شايد مرلين مونرو بر اثر مصرف بيش از حد داروهای قوی مرده باشد.

مسلما اگر مريلين مونرو امروزه درمی گذشت به خاطر وجود انواع و اقسام فن آوری های پيشرفته تحقيقات در مورد دلايل مرگ وی با دقت و موشکافی بيشتری صورت می گرفت . هر چند برخی از عناصر اصلی در هر گونه تحقيقات جنايی مثل جمع آوری اطلاعات از شهود، کنترل رفت و آمد به صحنه حادثه و جمع آوری مدارک مربوط به آن از پنجاه سال پيش تاکنون تغيير چندانی نکرده است.

يکی ديگر از روشهای تحقيق در مورد دلايل مرگ افراد يعنی جزييات کالبد شکافی نيز از آن زمان تاکنون تغيير زيادی نکرده است. شايد بتوان از روشهای پيشرفته تری مثل سی تی اسکن برای آزمايش تمام اندامهای بدن استفاده کرد ولی به دليل هزينه آن درحال حاضر نيز اکثر ادارات پزشکی قانونی در آمريکا به چنين وسايلی مجهز نيستند.

در گزارش مربوط به کالبد شکافی و آزمايش های پزشک قانونی مربوط به مريلين مونرو قيد شده است که پزشک مسئول تمام بدن وی را آزمايش کرده و حتی با کمک ذره بين پوست بدن او را برای احتمال وجود محل تزريق با سوزن بررسی کرده است.

خبرگزاری آسوشيتدپرس می افزايد که کتاب خاطرات « لاورنس شيلر» عکاسی که در آخرين روزهای مرگ مرلين مونرو با او رفت و آمد داشت شايد تازه ترين شواهد مربوط به روزهای آخر زندگی وی باشد. او در کتاب خود يادآوری می کند که مريلين مونرو در آخرين روزهای عمرش بسيار افسرده بود و تقريبا هيچ کنترلی روی حافظه خود نداشت.

« لاورنس شيلر» معتقد است که در آن روزها مرلين مونرو به مقدار زيادی داروهای خواب آور و آرام بخش را همراه با شامپاين فراوانی مصرف می کرد و هيچ بعيد نيست که در آن حالت روحی وی فراموش می کرد که هر روزه چه ميزان از اين دارو ها را مصرف می کند. وی از اساس وجود هرگونه توطئه ای برای قتل مرلين مونرو را رد می کند.

در گزارش دادستانی مربوط به مرگ وی نيز « وجود هر گونه مدرکی دال بر احتمال قتل مريلين مونرو به شدت رد شده است.»

با اين همه پس از گذشت نيم قرن از مرگ مريلين مونرو هنوز هم بسياری با آنچه که در مورد جزييات و دلايل مرگ وی اعلام شده قانع نمی شوند و شايد به خاطر جذابيت های اين ستاره هاليوود هنوز هم اما و اگرهای فراوانی مطرح می شود.