مرجان ساتراپی، نویسنده و فیلمساز برجسته ایرانی فرانسوی و خالق رمان مصور پرسپولیس، در ۵۶ سالگی درگذشت.
خانواده مرجان ساتراپی که با همین رمان و فیلم آن به شهرت جهانی رسید، روز پنجشنبه، ۱۴ خردادماه، اعلام کردند که او در ۵۶ سالگی درگذشته است.
ساتراپی در اول آذرماه سال ۱۳۴۸ در شهر رشت متولد شده بود.
خانواده او در بیانیهای به خبرگزاری فرانسه گفتند: «مرجان ساتراپی کمی بیش از یک سال پس از مرگ ماتیاس ریپا، همسر و عشق زندگیاش، از شدت اندوه درگذشت.»
همسر مرجان ساتراپی ماتیاس ریپا، تهیهکننده، بازیگر و فیلمنامهنویس که اصلا سوئدی بود، در ۸ آوریل ۲۰۲۵ درگذشت.
ساتراپی اخیرا در چند پیام اینستاگرامی نوشته بود که «چون من عشق زندگیام را از دست دادم». او همچنین پس از مرگ همسرش «بنیاد سینمایی ماتیاس و مرجان ریپا-ساتراپی» را برای حمایت از دانشجویان خارجی علاقهمند به یادگیری سینما در پاریس راهاندازی کرده بود.
رمان مصور و بعدا فیلم انیمیشن «پرسپولیس» که بر اساس زندگی شخصی خانم ساتراپی پیش از ترک ایران و سپس زندگی در اتریش و فرانسه نوشته شده است، برنده جایزه بزرگ منتقدان فیلم در جشنواره کن سال ۲۰۰۷ و جایزهٔ سزار بهترین فیلمنامه اقتباسی در سال ۲۰۰۸ شد.
او بعدا ادامهای بر این کتاب نوشت با عنوان «پرسپولیس ۲»، و چند فیلم هم از جمله در هالیوود با حضور عدهای از معروفترین ستارگان آمریکا ساخت، شامل «مرغ با آلو»، «رادیواکتیو»، «صداها» و «پاریس عزیز».
اکران فیلم «پرسپولیس» که سرکوب آزادیهای مدنی مردم ایران به دست حکومت جمهوری اسلامی موضوع آن است در سال ۱۴۰۲ در پی مبارزات مدنی جاری دختران و زنان ایرانی بار دیگر توجه رسانههای فرانسوی را به خود جلب کرد.
این رخداد همزمان بود با تلاش خود خانم ساتراپی برای شناساندن اعتراضات ایران و جوانان کشور به رسانههای فرانسوی. او همزمان با جنبش «زن، زندگی، آزادی» در مصاحبهای گفت که در ایران یک «انقلاب فرهنگی» در حال وقوع است.
حضور ساتراپی به همراه با جمعی از جوانان مقابل سفارت جمهوری اسلامی در پاریس در حمایت از دختران اکباتان در نوروز ۱۴۰۲
در همان زمان او که در ۱۴ سالگی ایران را ترک کرده بود همچنین به خبرگزاری فرانسه گفت: «واقعا به نسل جدیدی نیاز بود که با رهبران جمهوری اسلامی متولد شده باشد و آسیبهای نسل من از انقلاب و جنگ را پشت سر نگذاشته باشد.»
او معتقد بود که تغییر و تحول در ایران زمانبر خواهد بود: «دموکراسی یک فرهنگ است، چیزی نیست که به مردم بدهید، این یک فرایند طولانی است. در فرانسه ما اکنون در جمهوری پنجم هستیم که دویست سال بعد از انقلاب فرانسه شکل گرفت.»
خانم ساتراپی سال گذشته از دریافت نشان لژیون دونور، یکی از بالاترین جوایز در فرهنگ فرانسه، سر باز زد؛ اعتراض او به «ریاکاری» دولت فرانسه در رفتارش در برابر جمهوری اسلامی و ویزا ندادن به مخالفان ایرانی بود.
ویدئویی که ساتراپی با ترانه «برایِ» شروین حاجیپور و با حضور عدهای از هنرمندان سرشناس فرانسه ساخته بود: