قطعهای چهار تنی از یک موشک اسپیسایکس که از سال گذشته در فضا سرگردان بوده، قرار است بامداد چهارشنبه ۱۴ مرداد با سرعت بالا به سطح ماه سقوط کند.
به گفته ناسا، این برخورد خطری برای زمین ندارد، اما دهانهای تازه بر ماه ایجاد میکند و فرصتی برای پژوهشهای علمی فراهم خواهد آورد.
این زباله فضایی که ابعادی تقریباً به اندازه یک اتوبوس مدرسه دارد، بدنه مرحله دوم موشک فالکون ۹ اسپیسایکس است.
موشک فالکون ۹ در ماه ژانویه برای حمل دو ماهنشین پرتاب شد. بخش تقویتکننده آن به زمین بازگشت، اما مرحله بالایی پس از قرار دادن ماهنشینها در مسیر، در فضا باقی ماند. مقامهای اسپیسایکس میگویند ترکیبی از فعالیتهای خورشیدی و نیروهای گرانشی، این قطعه را در مسیر برخورد با ماه قرار داده است.
انتظار میرود این قطعه حدود ساعت شش و ۳۵ دقیقه بامداد به وقت گرینویچ، با سرعت هشت هزار و ۶۹۰ کیلومتر در ساعت، به دهانه اینشتین در لبه غربی ماه برخورد کند؛ منطقهای که مشاهده آن از زمین اغلب دشوار است.
ناسا برآورد کرده است که این برخورد دهانهای به عرض حدود ۱۸ متر و عمق چهار متر ایجاد کند و تودهای از غبار و سنگهای سطح ماه را به اطراف پرتاب کند. این توده احتمالاً با نور خورشید روشن خواهد شد، اما بعید است با چشم غیرمسلح از زمین دیده شود.
پژوهشگران میگویند این برخورد فرصتی برای مطالعه حرکت غبار و مواد پرتابشده بر سطح ماه، آزمایش روشهای تعیین دقیق محل برخوردها و بررسی خطرهای ناشی از زبالههای فضایی مصنوعی در مدار ماه فراهم میکند. شناخت این خطرها با توجه به برنامه ناسا برای ایجاد حضور پایدار انسان در ماه اهمیت بیشتری یافته است.
ادامه تلاش برای بازگرداندن استارشیپ به سکوی پرتاب
همزمان، اسپیسایکس برای چهاردهمین پرواز آزمایشی موشک استارشیپ آماده میشود؛ مأموریتی که ممکن است تا پایان ماه جاری انجام شود و برای نخستینبار با تلاش برای بازگرداندن و گرفتن قطعه بالایی این موشک روی زمین همراه باشد.
ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیسایکس، گفته است در صورت صدور مجوزهای لازم، برج پرتاب در تگزاس با بازوهای مکانیکی غولپیکر خود تلاش خواهد کرد قطعه بالایی استارشیپ را پس از بازگشت به زمین بگیرد. این شرکت پیشتر سه بار مرحله تقویتکننده «سوپر هِوی» را با همین بازوها گرفته است.
بازگرداندن مرحله بالایی به محل پرتاب، بخش مهمی از برنامه اسپیسایکس برای ساخت نخستین سامانه پرتاب مداری کاملاً بازیافتپذیر جهان است. ناسا نیز این آزمایش را با دقت دنبال میکند، زیرا قصد دارد از نسخهای از استارشیپ بهعنوان ماهنشین در مأموریتهای آینده استفاده کند.
قرار است در پرواز چهاردهم، نخستین مجموعه از ماهوارههای ارتقایافته نسل سوم استارلینک نیز به مدار فرستاده شود. اسپیسایکس میگوید این ماهوارهها نسبت به نسلهای کنونی، تا ۱۰ برابر ظرفیت پهنای باند و تراکم داده بیشتری خواهند داشت.