بهنام ناطقي (راديوفردا، نيويورک): روزنامه شرق در سرمقالهاي به قلم آقاي مهران کرمي مينويسد نسبت به آمريکائيان، : « اروپايي ها كه نگاه متعادل تري به روند صلح خاورميانه و موانع پيش روي تحقق صلح دارند، با اين كه در مورد اصل پيشبرد اين روند با آمريكا همراهند، ولي ادعاي حمايت ايران از تروريسم كمتر مورد تاكيد آن هاست و بيشتر به مسائل مربوط به حقوق بشر بها مي دهند.» شرق ميافزايد: « اصرار اروپايي ها براي وادار كردن ايران به امضاي پروتكل بيشتر از آمريكاست. هر چند كه آنها با در پيش گرفتن گزينه نظامي در صورت خودداري ايران از پذيرش پروتكل نيز مخالفت مي ورزند. نكته افتراق ديدگاه هاي دو سوي آتلانتيك نيز در همين مخالفت نهفته است. آمريكا و اسرائيل از ديدگاه استراتژيك به هسته اي شدن ايران مي نگرند و از اين رو گزينه نظامي را محتمل مي دانند ولي موضع بروكسل بيشتر ناشي از ماهيت صلح خواهانه سياست خارجي اتحاديه اروپايي است. از همين رو است كه تهديدها ي آن نيز بيشتر جنبه ديپلماتيك و البته تاثير گذار دارد.» سرمقاله نويس شرق ميافزايد: «سفر قريب الوقوع وزيران خارجه سه كشور پر اهميت اروپايي (آلمان، فرانسه و بريتانيا) به تهران نشان دهنده ماهيت صلح خواهانه تلاش اروپايي هاست و شايد دور از ذهن نباشد كه انتخاب خانم عبادي از سوي كميته صلح نوبل پارلمان نروژ را نيز اقدامي اروپايي در جهت تغيير قاعده بازي و گرفتن ابتكار عمل از دست آمريكايي ها بدانيم. اقدامي كه تقويت موضع اصلاح طلبان ايراني را در معادله قدرت با جناح رقيب نيز در پي داشت.»
روزنامه «اعتماد» در مطلبي به قلم آقاي الياس حضرتي، مينويسد: «اينك همه نگاهها متوجه سفر سه فرستاده بلندپايه اتحاديه اروپا به تهران است تا سرنوشت چالش كشدار پيشآمده بر سر قبول يا رد پروتكل الحاقي معلوم شود. تجربه دو دهه و اندي گذشته نشان داده است كه جمهوري اسلامي ايران و اروپا استعداد لازم را براي درك متقابل، همكاري و گفتوگوي سازنده دارند.» اما مديرمسئول روزنامه «اعتماد» ميافزايد: « تهران نميپذيرد كه در روابط اروپا و امريكا وجهالمصالحه و يا وجهالمعامله قرار گيرد. به عبارت ديگر تهران نگران است كه اروپاييان به خرج ايران بخواهند روابطشان را با واشنگتن كه در جريان جنگ عراق دچار خدشهشد، ترميم كنند. به هر حال اروپا آن هنگام نزد تهران محترم بوده و كلامش شنيدار خواهد داشت كه موضع مستقل خود را اعلام كند و نه رفتاري كه از آن بوي سبقتجويي از واشنگتن در مخالفتورزي با جمهوري اسلامي ايران به مشام رسد.» اعتماد مي افزايد: «به عقيده تهران مشكل اصلي اين است كه اروپاييان گاهي به مانند امريكاييان دچار اين توهم ميشوند كه شرايط ايران با عراق تحت رژيم صدام حسين يكي است، در حالي كه اين قياسي معالفارق است. بر اين اساس اگر قرار است ايران تصميمي درباره موضوعات مختلف مثل پروتكل الحاقي بگيرد، اين تصميم متكي بر نهادهاي انتخابي و مدني است كه پايههاي مشروعيت آن را تشكيل ميدهد. تهران در قبال كشورهايي كه وزيران امور خارجهاش ميهمانان او هستند، مواضع شفافي داشته است. علاوه بر اين به نظر مي رسد تهران نيز حسن نيت دولتهاي آلمان، فرانسه و انگليس را در انجام اين ماموريت درك ميكند. مهمترين نقطه قوت اعلام اين سفر فوق العاده بار ادبي آن است كه گفته شده اين سفر هدف مجاب سازي تهران را در قبول خواستآژانس بينالمللي انرژي اتمي دارد و الا هر ادبياتي غير از اين ميتوانست واكنش تهران را برانگيزد.» روزنامه شرق مي نويسد: آمريكا و اسرائيل از ديدگاه استراتژيك به هسته اي شدن ايران مينگرند ولي موضع اروپا ناشي از ماهيت صلح خواهانه سياست خارجي اتحاديه اروپاست. روزنامه اعتماد نوشت: تهران نگران است كه اروپاييان بخواهند به خرج ايران روابط خود را با واشنگتن كه در جريان جنگ عراق خدشه دار شد، ترميم كنند.
