انقلاب ایران، سیاهوسفید
به گفته عمادالدین باقی، روزنامهنگار و پژوهشگر ایرانی، شمار کشتهشدگان انقلاب ایران ۳۱۶۴ نفر است.
«پایگاه اطلاعرسانی انقلاب اسلامی ایران» با اشاره به کتابی به نام «انقلاب تصورناپذیر» و آمار بنیاد شهید ایران میگوید که این سازمان موفق به شناسایی ۷۴۴ کشته در تهران شد.
تصور عموم بر این بود که بیشتر کشتهشدگان انقلاب ایران اهالی تهران باشند.
اما «پایگاه اطلاعرسانی انقلاب اسلامی» به آمار پزشکی قانونی و گورستان «بهشت زهرا» اشاره میکند که در نخستین کشتهشدگان در پایتخت ۸۹۵ و در دومی ۷۶۸ نفر هستند.
آمار کشتهشدگان انقلاب ایران نزدیک به ۷۰ برابر کمتر از آمار کشتهشدگان جنگ ایران و عراق (و کسانی که به دلایل مربوط به جنگ جان خود را از دست دادند) است.
در واقعه ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ که به «جمعه سیاه» مشهور است بنا بر آنچه آقای باقی و برخی پژوهشگران دیگر با اشاره به آمار بنیاد شهید ارائه میکنند، تعداد کشته شدگان «حدود ۹۰ نفر» برآورد شده است.
این در حالیست که در مورد کشتهشدگان واقعه هفدهم شهریور آمار «چهار هزار نفری» نیز اعلام شده بود.
نام انقلابی که در سال ۱۳۵۷ در ایران رخ داد نیز محل بحثهای بسیاری بوده است.
در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به رخدادهای منتهی به بهمن ۵۷، «انقلاب اسلامی» گفته میشود.
هنوز بسیاری رخدادهای منتهی به بهمن ۵۷ را «انقلاب» یا «انقلاب بهمن ۵۷» مینامند.
در زبانهای دیگر نیز گاه «انقلاب اسلامی»، گاه «انقلاب ایران» و گاه «انقلاب اسلامی ایران» برای این واقعه استفاده میشود.
در ماههای پایانی حکومت آخرین شاه ایران بود که بر تظاهرات، اعتصابها، درگیریها و اختلافات افزوده شد.
در نیمههای تابستان ۵۷ و پاییز همان سال اعتصابات گستردهای در ایران رخ داد.
بنا بر برخی گزارشها و پژوهشها در راهپیمایی تاسوعا و عاشورای ۱۳۵۷ بین ۵۰۰ هزار تا دو میلیون نفر شرکت کردند.
در ۲۶ دی ماه محمدرضا پهلوی ایران را ترک کرد.
در ۱۲ بهمن ماه آیتالله خمینی به ایران آمد و در ۲۲ بهمن حکومت شاهنشاهی در ایران به پایان رسید.