بیلی گراهام معروفترین کشیش و مبلغ مسیحیت انجیلی (تبشیری) که با موعظهها و فعالیتش حیات مذهبی آمریکا را دگرگون کرد و از مشاوران روسای جمهوری بود روز چهارشنبه دوم اسفند در سن ۹۹ سالگی درگذشت.
سخنگوی او به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت آقای گراهام که مدتها به سرطان ذاتالریه و بیماریهای دیگر مبتلا بود در منزلش در کارولینای شمالی جان سپرد.
بیلی گراهام بیش از هر فرد دیگری در تبدیل کردن مسیحت انجیلی (تبشیری) به یک وزنه سیاسی و اجتماعی در برابر پروتستانیسم لیبرال و مذهب کاتولیک در آمریکا نقش ایفاء کرد. فعالیتهای او و پیروانش در بیش از ۱۸۵ کشور و قلمرو توانست مسیحیان محافظهکار را در سراسر جهان متحد کند.
او که به «پدر روحانی آمریکا» شهرت یافته بود از مشاوران و افراد مورد اعتماد تعداد زیادی از روسایجمهوری آمریکا بود.
رونالد ریگان در سال ۱۹۸۳ مدال آزادی ریاستجمهوری که بالاترین درجه افتخار غیرنظامی است را به او اهدا کرد. جیمی کارتر، جورج دبلیو بوش و بیل کلینتون در سال ۲۰۰۷ در مراسم افتتاح موزه و کتابخانه بیلی گراهام شرکت کردند.
بیلی گراهام با استفاده بیسابقه و نوآورانه از انوع و اقسام رسانهها توانست موعظهها و تبلیغات خود را به گوش میلیونها نفر برساند. پیام او پیچیده و یا جدید نبود ولی با چنان ایمانی موعظه میکرد که میتوانست روی میلیونها مخاطب در سراسر جهان تاثیر بگذارد.
در آخرین موعظهاش که در سال ۲۰۰۵ در نیویورک برگزار شد سخنان او به طور زنده برای ۲۱۰ میلیون نفر در سراسر جهان پخش شد. بعید است هیچ مبلغ مسیحیت تبشیری دیگری بتواند به چنین حدی از شهرت و محبوبیت برسد.
بیلی گراهام (راست) همراه با بیل کلینتون، رئیسجمهوری پیشین آمریکا
او در ۷ نوامبر سال ۱۹۱۸ در شارلوت در کارولینای شمالی و در خانواده مسیحی بنیادگرایی متولد شد که معتقد بودند مسیحیان واقعی حتی به خاطر هر اختلافنظر کوچک در تفسیر کتاب مقدس باید مرز خود را با سایر مسیحیان روشن کنند.
او به مرور این تفسیر بنیادگرایانه را رد کرد و معتقد بود که در مبارزه مذهبی باید حمایت پیروان تمام فرقههای مسیحیت را جلب کند.
او به جنبشی پیوست که به «مسیحیت تبشیری نوین» شهرت داشت و معتقد بود که باید بنیادگرایی را کنار گذاشت و با تمام لایههای جامعه ارتباط برقرار کرد. مسیحیان بنیادگرا او را خارج از دین میدانستند و به خاطر همکاری با مسیحیان آزادمنش همکاری با او را قطع کردند.
ویلیام مارتین نویسنده کتاب زندگینامه بیلی گراهام میگوید: «بدون شک او موفقترین فرد در کاری است که به آن اعتقاد داشت. او بر موضع خود قاطعانه ایستاد و به افرادی که نگرش متفاوتی داشتند ولی صادقانه بخشی از افکار او را میپذیرفتند دست رد نمیزد».
بیلی گراهام در اوایل دهه ۵۰ میلادی گفت: «جنبش همه جانبهگرایی دیدگاههای من را وسعت داده و اکنون میپذیرم که بندگان خدا پیرو کلیساهای متفاوتی هستند».
در سال ۱۹۵۷ نیز گفت: «برای تبلیغ آموزههای عیسی مسیح به هر جایی خواهم رفت و کمک هر کسی را خواهم پذیرفت».
روش برخورد و دیدگاههای او در گسترش نفوذ و وزنه مسیحیان تبشیری تاثیر فراوانی داشت.
با افزایش نفوذ بیلی گراهام در دهههای بعدی موضع گیریهای او در مورد مسائل اجتماعی اهمیت فراوانی پیدا کرد. او با وجودی که از جنبش حقوقی مدنی سیاهپوستان آمریکا دفاع نکرد ولی در پایان دادن به تفکیک نژادی در ایالتهای جنوبی آمریکا نقش فعالی داشت و تا زمانی که رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی بر سر کار بود حاضر نشد به آن کشور سفر کند.
بیلی گراهام در مصاحبهای با خبرگزاری آسوشیتدپرس قبل از برگزاری آخرین مراسم موعظه بزرگش در سال ۲۰۰۵ گفت از اینکه در جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان شرکت نکرده پشیمان است.
بیلی گراهام به عنوان مشهورترین رهبر مذهبی با رهبران سیاسی، ستارههای مشهور دنیای سرگرمی و خانوادههای سلطنتی معاشرت داشت.
روابط نزدیک او با روسایجمهوری آمریکا عاملی برای تقویت وزنه مسیحیان محافظهکار شد که تا قبل از آن جمعیتی واپسگرا تلقی میشدند. در عین حال تجربه استعفای ریچارد نیکسون که از دوستان نزدیک بیلی گراهام بود باعث شد او تا حدی از سیاست دوری کند و در سالهای بعد با التقاط مذهب و سیاست مخالفت میکرد.