لینک‌های قابلیت دسترسی

logo-print
دوشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۵ تهران ۱۸:۱۹ - ۵ دسامبر ۲۰۱۶

تلاش يك نوازنده جاز براي خروج از عراق: با گرم شدن موسيقي پاپ غربي موسيقي جاز از رونق افتاده است


(rm) صدا |
ليلي صدر(راديو فردا): در سالهاي دهه 50 و 60 ميلادي، بغداد شهر موسيقي دانان جاز و فاکسترات بود و يک طبقه متوسط با گرايش ليبرال در ان شکل گرفته بود. سمير پيتر، پيانيست نوازنده آهنگهاي جاز در بغداد مي گويد: رژيم صدام حسين تاب تحمل موسيقي جاز را نداشت. حکومت بعثي عراق اصرار داشت که موسيقي جاز با سنت و فرهنگ عراق بيگانه است و به آن ضربه مي زند. امروز با از بين رفتن حکومت صدام حسين و پس از 30 سال بي اعتنايي به موسيقي جاز، تعداد عراقي هايي که قدر اين موسيقي را مي دانند، انگشت شمار است. در پي رويدادهاي اخير در عراق، عناصر خياباني فرصتي يافتند تا تالارهاي موسيقي را تاراج کنند و از آن جز ويرانه اي باقي نگذارند. در چنين شرايطي، تنها سودايي که سمير پيتر در سر مي پروراند اين است که از عراق خارج شود تا بتواند فعاليتهاي هنري خود را ادامه دهد. آهنگ کاروان دوک الينگتون، موسيقي دان افسانه اي آمريکايي در حالي در بغداد پايتخت عراق نواخته مي شود که اين سرزمين بيشتر با شترها، کاورانها، نفت، و رژيم ديکتاتوريش در جهان شناخته شده است. سمير پيتر، پيانستي است که اين موسيقي را مي نوازد. او در هتلهاي بغداد پيانو مي زند. آقاي پيتر مي گويد: نواختن موسيقي در هتلهاي بغداد را ترک خواهد کرد، چون تعداد مردمي که براي گوش کردن به موسيقي او مي آيند بسيار کم است. سمير پيتر با موهاي بلند مشکي، تيپ اسپرت و ملبس به شلوار جين به خبرنگار راديو اروپاي آزاد مي گويد: مردم موسيقي پاپ عربي يا غربي مي خواهند، نه جاز. او مي افزايد: در دهه هاي 50 و 60 با اينکه سنت نواختن موسيقي جاز در عراق هنوز ريشه ندوانده بود، تعدادي از بهترين نوازندگان جاز در عراق بودند و صحنه موسيقي جاز در عراق زنده بود. سمير پيتر مي افزايد: سمير پيتر (نوازنده موسيقي جاز، بغداد): در دهه 50، عراق از يک فرهنگ غني در زمينه موسيقي بهره مند بود. مردم در حالي که لباسهاي رسمي مي پوشيدند به تالارهاي رقص مي رفتند. اگر کسي رقصهاي تانگو و فاکسترات ؟؟؟ را بلد نبود، نمي توانست به اين جشنها برود. به همين دليل، مردم براي آموختن تانگو، فاکسترات، چاچا، و غيره به کلاسهاي خصوصي مي رفتند. فرهنگ غربي تاثير زياد بر کزدم عراق گذاشته بود. ل.ص: هنگام حکومت صدام حسين، تمام موزيسين هاي مشهور عراقي اين کشور را ترک کردند و اکنون در اردن، آمريکا، اروپا، يا استراليا مشغول نواختن موسيقي هستند. آقاي پيتر پس از اتمام تحصيل موسيقي در ايتاليا و مجارستان، در بغداد به تدريس خصوصي پيانو پرداخت. او مي گويد: نواختن پيانو موجب بالا رفتن مقام و منزلت افراد ثروتمند بود. به گفته سمير پيتر، با روي کار آمدن رژيم بعث در اواخر دهه 60، نحوه زندگي مردم عراق تغيير کرد. تا قبل از روي کار آمدن دولت صدام، روزنامه، مجله و کتابهاي غربي راحت در دسترس بود. سمير پيتر گفت: سمير پيتر: در ان زمان دوک الينگتون از عراق ديدن کرد. لوئي آرمسترانگ نيز در بغداد کنسرت داد. کنسرتهاي زيادي در دهه 60 در عراق اجرا شد و ما يکي از مشهورترين ارکسرهاي فلامونيک را در عراق داشتيم. ل.ص: آقاي پيتر از تغيير اوضاع عراق پس از روي کار آمدن صدام حسين و جنگ 8 ساله ايران و عراق مي گويد: سمير پيتر: ما اجازه خريد آلات موسيقي نداشتيم. خريد پيانو بسيار مشکل بود. پس از آغاز جنگ ايران و عراق، ورود آلات موسيقي به عراق قطع شد. ل.ص: سمير پيتر گفت موسيقي او بين خارجي هاي مقيم عراق شهرت داشت، نه عراقي ها و افزود: سمير پيتر: مردم بغداد پشت سر من مي گفتند: او يک آمريکايي است. مثل خارجي ها مي ماند و خارجي ها را دوست دارد. به همين دليل من هميشه در خطر بودم. ل.ص: او مي گويد: نه فقط جاز، بلکه موسيقيهاي بتهون و موتزارت هم از رسانه هاي رسمي عراق حذف شد. آقاي پيتر مي گويد: پس از انکه صدام به قدرت رسيد، خواننده هاي پاپي که وفاداري خود را به وي ابراز مي کردند، مورد حمايت مقامات دولتي بودند و پس از فروپاشي رژيم بعث، اين خواننده ها نيز ناديد شدند. به گفته سمير پيتر، فضاي دهه 50 هنوز به عراق باز نگشته است و طرفداران موسيقي جاز در عراق، کم هستند. در پايان سمير پيتر به خبرنگار راديو اروپاي آزاد گفت: دليلي براي ماندن در عراق وجود ندارد. من فکر نمي کنم به زودي ثبات در کشور برقرار شود. در سالهاي دهه 50 و 60 ميلادي، بغداد شهر موسيقي دانان جاز و فاکسترات بود و يک طبقه متوسط با گرايش ليبرال در ان شکل گرفته بود. سمير پيتر، پيانيست نوازنده آهنگهاي جاز در بغداد مي گويد: رژيم صدام حسين تاب تحمل موسيقي جاز را نداشت. حکومت بعثي عراق اصرار داشت که موسيقي جاز با سنت و فرهنگ عراق بيگانه است و به آن ضربه مي زند. امروز با از بين رفتن حکومت صدام حسين و پس از 30 سال بي اعتنايي به موسيقي جاز، تعداد عراقي هايي که قدر اين موسيقي را مي دانند، انگشت شمار است. در پي رويدادهاي اخير در عراق، عناصر خياباني فرصتي يافتند تا تالارهاي موسيقي را تاراج کنند و از آن جز ويرانه اي باقي نگذارند. در چنين شرايطي، تنها سودايي که سمير پيتر در سر مي پروراند اين است که از عراق خارج شود تا بتواند فعاليتهاي هنري خود را ادامه دهد.
XS
SM
MD
LG