شنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۰ تهران ۰۷:۰۶ - ۱۱ فوریه ۲۰۱۲
منوی صدا

ايران / اجتماعی

عبادی در ژنو: ایران بیشترین سرانه اعدام در جهان را دارد

شیرین عبادی در کنفرانس ژنو
اندازه متن - +
بهروز کارونی

۱۳۸۸/۱۲/۰۸

چهارمین کنگره جهانی مبارزه با اعدام در ژنو برگزار شد. این کنگره در شرایطی برگزار شده است که جمهوری اسلامی ایران پس از چین دارای بالاترین رتبه اعدام در جهان است.

برپایه گزارش‌ها، در حالی که از آغاز سال جاری تاکنون، دست کم ۴۰ نفر به اتهام فعالیت سیاسی در ایران به دار آویخته شده‌اند، ۲۱ نفر دیگر نیز منتظر تایدد اجرای حکم اعدام هستند که از سوی دادگاه‌های جمهوری اسلامی صادر شده است.

شیرین عبادی، رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، که د رکنگره جهانی مبارزه با اعدام شرکت و سخنرانی کرده است، با رادیو فردا، درباره این کنگره و مباحث مطر ح شده گفت‌وگو کرده است.

شیرین عبادی: در این کنفرانس سخنران‌های متعددی از کشورهای گوناگون جهان شرکت کرده بودند. از ایران، من صحبت می‌کردم و همچنین آقای مصطفایی که قرار بود بیاید و در روز عزیمت به ژنو در فرودگاه پاسپورت‌شان را گرفتند و ممنوع‌الخروج کردند. در این کنگره همچنین به مناسبت فعالیت آقای عمادالدین باقی و کمپین حق حیات ایشان، چونکه در زندان هستند، از ایشان هم یادآوری شد و همه آرزوی آزادی ایشان را کردند. من شخصاً راجع به مجازات مرگ در ایران صحبت می‌کردم. من کلیه مسائل مربوط به اعدام را برطبق قوانین ایران عنوان کردم.

مهمترین نکته ای که شما در سخنرانی خود به آن اشاره کردید، چه بود؟

ایران بیشترین درصد اعدام افرادی که کمتر از ۱۸ سال مرتکب جرم می‌شوند را دارد. بعد از ما عربستان است. همچنین ما بعد از چین بیشترین تعداد اعدام را در جهان داشتیم. با توجه به میزان جمعیت ایران و چین، ما بیشترین درصد سرانه اعدام را در جهان داریم. همچنین مشکل دیگر اینست که در ایران نه تنها برای جرائم بسیار مهم مثل سرقت مسلحانه، مجازات قتل پیش‌بینی شده، بلکه حتی برای جرائم کوچک هم این مجازات در قانون وجود دارد.

از جمله اینکه خوردن مشروبات الکلی در قوانین ما جرم است و مجازات آن ۸۰ ضربه شلاق. اما اگر کسی دو بار محکوم شود، بار سوم مجازاتش اعدام است. این در حالتی است که طبق کنوانسیون‌های بین‌المللی که دولت ایران هم به آن پیوسته، می‌بایست اساساً مجازات مرگ و اعدام از سیستم کیفری حذف شود و اگر هم وجود داشته باشد، برای جرائم بسیار مهم و در موارد نادر باشد. متاسفانه در موارد متعددی نزدیک به ۴۰ مورد، ما اعدام و مجازات سنگسار داریم.

فکر می کنید که برگزاری این کنگره و فشارهای بین‌المللی چه تاثیری می‌تواند بگذارد؟

مسلماً این گونه کنگره‌ها تاثیر مثبتی دارد هم در ایران و هم در سایر کشورهایی که مجازات اعدام را دارند. زیرا کشورها متوجه می‌شوند که این گونه مجازات‌ها مورد قبول جهان آزاد نیست و با مخالفت مردم مواجه می‌شوند و به تدریج متوجه می‌شوند که می‌بایستی سیستم کیفری خودشان را عوض کنند. بحث بسیار زیادی بود در اینکه جرم شناسان ثابت کرده‌اند اعدام باعث کاهش میزان جرائم یا ایجاد امنیت در اجتماع نخواهد شد.
زمان این نظرخواهی به پایان رسیده است
ترتیب:
نظرات
     
توسط: پریشان از: از اروپا
۰۹ ۱۲ ۱۳۸۸ ۱۶:۱۸
درست است که ما ایرانیان از سه دهۀ پیش با تغییرات اساسی قانون اساسی مواجه ایم و اکثریت قریب به اتفاق ما با این تغییرات که با روح ایرانیت ما سنخیت دارد مخالف ایم اما برای اعلام این مخالفت چه جنبشی کرده ایم؟
امروز با قانون اسلامی قصاص حتی به خانوادۀ مقتول این حق را می دهند که قانوناً اعدام قاتل فرزند یا عضو خانواده شان را در قصاص طلب کنند.
در چنین مواردی که در سال گذشته به دفعات نیز پیش آمد، دست کم هر ایرانی باید شأن انسانی خود را حفظ کند و به سهم انسان بودن خود با قوانین ضد بشری مخالفت نشان دهیم ، چگونه؟
کافی است که خانوادۀ محترم داغ دیدۀ مقتول قصاص را حق قانونی و مسلم خود ندانند و لحظه ای در خلوت به قوانین حقوق بشر بیندیشند و با رضایت خود با عفو متهمان عملاً این قانون را زیر پا بگذارند چرا که هیچ قانونی نمی تواند خانوادۀ مقتول را ملزم به پذیرفتن بار مسئولیتی چنین سنگین کند. آیا اگر قانون قصاص خنجری به دست خانوادۀ متهم بدهد که خود قصاص را انجام دهند، آیا خانوادۀ متهم به این کار نیز تن در خواهد داد؟!


هم وطنان کافی است که برای مخالفت با این قوانین قرون وسطایی به تماشای صحنه های فجیع و دلخراش اعدام جوان ها در خیابان ها نایستید : چند بار که هیچ تماشاگری برای اعدام در ملاعام حاضر نباشد، این قانون عملاً معنای خود را از دست می دهد و شاید رفته رفته از لوح قوانین ما رخت بربندد.

ایرانیان نباید حتی لحظه ای از یاد ببرند که سرزمین ما، به رغم فراز و نشیب های بی پایان، هنوز به چشم مردم فرهیختۀ دنیا مهد تمدن به شمار می رود و قوانین حقوق بشر ازقوانین مدون پادشاهان دادگر ایرانی در هزاران سال پیش بر گرفته شده است.

پس بیایید بهانه ها را به کنار بگذاریم و تنها لحظاتی را از شبانه روز با خود خلوت کنیم و از خودمان بپرسیم چگونه با بازوی بی توان اما اندیشۀ ازاد ایرانی بمانیم و خود را از سیطرۀ قوانین بدوی برهانیم.
توسط: ایرانی
۰۹ ۱۲ ۱۳۸۸ ۱۲:۵۸
هورا... بالاخره تو یه چیزی اول شدیم
توسط: کمال الملک از: ایران
۰۹ ۱۲ ۱۳۸۸ ۱۱:۱۹
من که موندم چرا ؟ اسلام دین مهربانی است ولی یواش یواش طالبان و القاعده و سایر احزاب اسلامی نظر همه رو عوض کردند!! از جمله من
توسط: Mohammad
۰۹ ۱۲ ۱۳۸۸ ۰۲:۱۵
کار خانم عبادی جای قدردانی و تشکر دارد، اما برای فردی با تجارب و سوابق ایشان بعید است که اعمال رژیم ایران را صرفا به اعدامها و تعداد آنها محدود کند. رژیم در ۳۱ سال گذشته اعمالی را مرتکب شده که اعدام درمقابل خیلی از آنها مثل راحت شدن میماند. بر کسی پوشیده نیست که رژیم جنایات و قتل های بسیاری را بدون محاکمه، زندان و یا دستگیری انجام داده و میدهد. زندانهای مخفی بسیار رژیم که کپی سازی زندانهای استالینی است، جایگاه بدترین اعمال ضد بشری رژیم است که هنوز هم همچنان ادامه دارد. با وجودیکه مانند هر انسانی با نفس اعدام مخالفم، اما در مبارزه با رژیمهای ضد بشری مانند رژیم خامنه ای عمل اعدام آنگاه که صورت میگیرد برای بسیاری از زندانیان بمانند راحت شدن از زجر و شکنجه های غیر انسانی درون سیاه چالهاست. دوستانی داشته ام هم قبل و هم بعد از سال ۵۷ که با هردو رژیم در مبارزه بوده اند. همه آنها خودرا برای مرگ و مردن آماده میکردند، و همه آنها از اسیری بدست دژخیمان واهمه داشتند و نه مرگ. در زندانهای رژیم بازجویان جنایتکاراز انجام هیچ عملی ابا ندارند، که این شامل شکنجه های غیر قابل تصور، کشیدن ناخن، بستن به پنکه،شلاق بر اعضا مختف بدن، شوک الکتریکی، آزار اعضا حساس بدن، گرسنگی، تشنگی، بیخوابی، وادار کردن زندانی به انجام اعمالی چون بازخوری چیزهای زائد، ایجاد صحنه های اعدام ساختگی بکرات، تهدید زندانی به انجام اعمال تجاوزات جنسی، تهدید زندانی به انجام همین اعمال نسبت به عزیزان و نزدیکان زندانی، و...... حال جای این سوال است که آیا باید صرفا به همین عنوان که برای زندانیان کشورهای متمدن دارای مفهوم است چسبید، و یا به اعمالی که در واقعیت بمراتب بدتر از اعدامند نیز اعتراض کرد. اگر موضوع شکنجه های وحشیانه رژیم نبود بسیاری از مبارزان و از جمله خود خانم عبادی با خیالی راحت تر میتوانستند به مملکت برگردند، و همگام و درکنار مبارزان داخل به مبارزه برعلیه رژیم ادامه دهند.
توسط: arash kave از: tehran
۰۸ ۱۲ ۱۳۸۸ ۲۰:۰۰
چند سال پیش در سفری توریستی جوانی را دیدم که تصویر بزرگی از صحنه اعدام چهار نفر در یکی از میدانهای تهران را در دست گرفته بود ودر میدانی بزرگ با فریاد از مردم میخواست ورقی را امضا کنند که مجازات اعدام را در دنیا ممنوع اعلام کنند .نزدیک رفتم وبا اعتراض به ان جوان گفتم در عکسی که در دست داری مردم را نمیبینی چه با چه بی تفاوتیی دارند بقه اعدامیان نگاه میکنند مردمی مه دارند این عکس را میبینند نمیگویند چرا ما اعتراض کنیم اما انها که دارند صحنه را میبینند حتی میخندند ویکی دارد با دیگری میگوید ومیخندد یکی سیگار میکشد دیگری دارد ساندویچ میخورد خوب اینها نمیگویند هر ملتی لیاقت همان حکومتی را دارد که در کشور صاحب قدرت است .اما امروز که 15ویا16سالی که از این قضیه میگذرد از خودم خجالت میکشم که جرا به جای تشویق وحتی پیوستن به ان جوان او را مورد اعتراض قرار دادم امروز میبینم مردم فلان شهر با حمله به پلیس مانع اجرای حکم اعدام شدند ویا ملایی میگوید جلو چشم مردم دار نزنید در زندان جلوی زندانیان باشد بهتر است .فهمیده اند مردم دیگر راضی نیستند حتی قصقص صاحب دم میداند که با کشتن یکی دیگر موتفی خودش به دنیا باز نخواهد گشت از این رو اعدام تنها رواج خشونت واجرای وحشیانه عدالتی زشت است عدالت با نام زیبایش نمیتواند زشت باشد نه اعدام کشتن زیبایی است تکرار اشتباه است هیچکس به قصد کسی را نمیکشد حتی در جنگ
توسط: کره مریخ 2500ii از: japan
۰۸ ۱۲ ۱۳۸۸ ۱۹:۰۶
به نام خدا ... سلام گرم به رادیو فردا ... خانم شیرین عبادی خود قبلا در زندانهای جمهوری اسلامی بوده وخود میداند شکنجه یک سیاسی چست ... و خانم شیرین عبادی یک زن تمام دمکرات است درود برشما خانم شیرین عبادی ... مرگ بر دیکتاتوری.اعدام میکنند تجاوز میکنند بی حرمتی میکنند زندانها پر ازسیاسی دمکراسی حق طلب آن وقت بالای در زندان نوشته اند زندان یک دانشگاه است.جمهوری اسلامی آمدن وزندانها را آباد کردن مرگ بر دیکتاتوری... دورد بر آزاده عبادی

از همین نویسنده

گزارش‌های بیشتر

به ما بپیوندید