کنسرتهای ترانه سرا و خواننده اسکاتلندی موسیقی راک غیرمتعارف «ایزوبل کمبل» در نیویورک

در دو کنسرت در نیویورک، دوشنبه شب و چهارشنبه این هفته، و درکنسرت‌هائی دور آمریکا از جمله در پایان این هفته در آستین تگزاس در جشنواره موسیقی غیرمتعارف این شهر SXSW خانم ایزوبل کمبل قطعاتی از ترانه‌های آلبوم جدید خود «ترانه دریاهای شکسته» Ballad of the Broken Seas را اجرا می‌کند، که دومین آلبوم سولوی تنهای او محسوب می‌شود بعد از آلبوم Amorino اما در این آلبوم، ترجیح داده است صدای خود مثل گلهای کاغذی نازک و حریری، دور شاخه‌ تنومند صدای مارک لنگن بپیچاند، و حاصل آن ترکیبی است که منتقدها آن را با دوئت‌های مشهور موسیقی پاپ مثل دوئت ننسی سیناترا و لی هیزلوود یا ترکیب صدای شاعر و خواننده فرانسوی سرژ گنزبورگ و همسرش جین برکین تشبیه می‌کنند. بهنام ناطقی (رادیوفردا، نیویورک): صدای خانم ایزوبل کمبل، چیزی است بین پچ‌پچ و زمزمه، که راحت گم می‌شود، به خصوص در یک کلوپ راک شلوغ، و در میان صدای گیتارها و سازهای دیگر، ولی وقتی این صدای مثل نسیمی نرم به گوش شنونده می‌رسد، مثل پر یا حریر، به روی صداهای دیگر می‌نشیند و همه چیز را نرم می‌کند. خانم ایزوبل کنسرت‌های خود در نیویورک را از جمله در تالار جوپاب زیر تئاتر غیرانتفاعی پابلیک Public با قطعه Revolver شروع کرد. خانم ایزوبل کمبل، که صدائی فرشته‌آسا و حریری دارد، برخلاف صدایش باریک اندام و ریز نقش نیست اما حضور معصومانه‌ای روی صحنه دارد که خلاف جهت خلاقیت او شنا می‌کند، ولی اینکه او حاضر می‌شود در ترانه‌هائی که برای دو صدا می‌نویسد نقش اصلی و بارز را به صدای خواننده مرد همراهش بدهد، به جذابیت کار او نوعی زیرکی پنهان می‌بخشد، به خصوص که در بیشتر این ترانه‌ها، علاوه بر ترانه‌سرائی و آهنگسازی، خانم کمبل نوازنده ویلن‌سل هم هست. در دو کنسرت در نیویورک، دوشنبه شب و چهارشنبه این هفته، و درکنسرت‌هائی دور آمریکا از جمله در پایان این هفته در آستین تگزاس در جشنواره موسیقی غیرمتعارف این شهر SXSW خانم ایزوبل کمبل قطعاتی از ترانه‌های آلبوم جدید خود «ترانه دریاهای شکسته» Ballad of the Broken Seas را اجرا می‌کند، که دومین آلبوم سولوی تنهای او محسوب می‌شود بعد از آلبوم Amorino اما در این آلبوم، ترجیح داده است صدای خود مثل گلهای کاغذی نازک و حریری، دور شاخه‌ تنومند صدای مارک لنگن بپیچاند، و حاصل آن ترکیبی است که منتقدها آن را با دوئت‌های مشهور موسیقی پاپ مثل دوئت ننسی سیناترا و لی هیزلوود یا ترکیب صدای شاعر و خواننده فرانسوی سرژ گنزبورگ و همسرش جین برکین تشبیه می‌کنند. صدائی که خواننده اسکاتلندی ایزوبل کمبل در موسیقی جدید خود به وجود می‌آورد، خیلی از موسیقی محلی و فولکوریک آمریکا مایه دارد، و به خصوص در سازبندی، استفاده از گیتار اسلاید، صدای قدیمی ترانه‌هائی مثل این ترانه قدیمی از خواننده کاونتری میوزیک آمریکائی هنک ویلیامز که آقای مارک لنگن آن را به روز کرده. ترانه Rambling Man را می‌شنویم با صدای خانم ایزوبل کمبل و همکارش آقای مارک لنگن، خواننده بم‌صدای گروه‌های Screaming Trees و Queens of the Stone Age که خانم کمبل او را سال گذشته در گلاسکوی اسکاتلند ملاقات کرد و ماهها از طریق اینترنت با او برای ساختن و ضبط ترانه‌های آلبوم جدیدش همکاری کرد. در کنسرت‌های خود خانم کمبل با آقای Eugene Kelly خواننده گروه دهه 1990 بریتانیائی Vaselines همراه است. تفاوت اجرای یوجین کلی، که نرم‌تر و احساساتی‌تر از مارک لنگن می‌خواند، به قول منتقدان نیویورکی در مفهوم ترانه‌های خانم ایزوبل کمبل تغییر داده بود. این ترانه شوخ را خانم کمبل The False Husband یا شوهر کاذب نام نهاده است. خانم ایزوبل کمبل Isobel Campbell هنرمند اسکاتلندی، به عنوان یکی از اعضای موسس گروه مشهور موسیقی غیرمتعارف Belle and Sebastian به شهرت رسید. در سال 2002 گروه جدیدی تشکیل داد به نام Gentle Waves و در سال 2004 نخستین آلبوم منفرد خود را منتشر کرد به نام Amorino که آلبوم جدید او با آقای مارک لنگن، ادامه سبکی است که در آن آلبوم دنبال کرد.