فرار سرمایه از دید محافل کارشناسی و اقتصادی ایران

شماری از سرمایه گذاران ایرانی در مصاحبه با خبرگزاری فارس گفتند چهره‌ای که در جریان انتخابات اخیر ریاست جمهوری اسلامی و بعد از آن از محمود احمدی‌نژاد شکل گرفت و مواضعی که، درست یا نادرست، در قبال مسایل اقتصادی به او نسبت داده شد، به احساس نا‌امنی در میان سرمایه‌گذاران دامن زده است. شماری دیگر از صاحبنظران، در مصاحبه با خبرگزاری فارس، تکان‌های سیاست بین‌المللی کشور، و نبود تعامل با جهان را، سرچشمه وحشت صاحبان سرمایه دانسته اند. همچنین بر سلسله دلایلی تاکید شده که از سال ها پیش تاکنون، سرمایه های داخلی را از ایران فراری میدهد، و راه را بر ورود سرمایه خارجی می بندد. فضای کنونی سیاست داخلی و بین المللی جمهوری اسلامی، پدیده فرار سرمایه را از ایران بار دیگر شدت بخشیده است فریدون خاوند (رادیوفردا، پاریس): در ایران نیز همچون شمار زیادی از کشور های در حال توسعه «فرار سرمایه» پدیدهای است قدیمی و کم و بیش گسترده، ولی در چند هفته اخیر، با توجه به جو حاکم بر سیاست داخلی و بین‌المللی جمهوری اسلامی، رسانه‌های تهران بیش از بیش از اوجگیری خروج سرمایه به مقصد ترکیه، افزایش سرمایه‌گذاری ایرانیان در بخش مسکن امارات عربی متحده و یا بالا رفتن شمار شرکت های ثبت شده در دوبی سخن میگویند. ارقام ارائه شده از سوی این منابع در مورد حجم سرمایه ایرانیان در خارج از کشور – از جمله 800 میلیارد دلار تنها در آمریکا و یا 200 میلیارد دلار در بخش مسکن امارات- را، طبعا باید با احتیاط فراوان تلقی کرد. با اینهمه بحث بر سر «فرار سرمایه» چنان بالا گرفته که خبرگزاری فارس، طی چند روز گذشته، به نظر خواهی گسترده از دانشگاهیان، کارشناسان و صاحب منصبان کشور در این زمینه پرداخته. شماری از آنها دگرگونی های چند هفته گذشته را، در فضای سیاسی داخلی و خارجی ایران، عامل تشدید کننده فرار سرمایه دانسته‌اند. از دیدگاه آنها چهره‌ای که در جریان انتخابات اخیر ریاست جمهوری اسلامی و بعد از آن از محمود احمدی‌نژاد شکل گرفت و مواضعی که، درست یا نادرست، در قبال مسایل اقتصادی به او نسبت داده شد، به احساس نا‌امنی در میان سرمایه‌گذاران دامن زده است. شماری دیگر از صاحبنظران، در مصاحبه با خبرگزاری فارس، تکان‌های سیاست بین‌المللی کشور، و نبود تعامل با جهان را، سرچشمه وحشت صاحبان سرمایه دانسته اند. همچنین بر سلسله دلایلی تاکید شده که از سال ها پیش تاکنون، سرمایه های داخلی را از ایران فراری میدهد، و راه را بر ورود سرمایه خارجی می بندد: وجود قوانین دست پا گیر اقتصادی، از جمله در عرصه کار، که بر پایه آن دولت بسیاری از وظایف خود را در قبال کارگران، به صاحبان سرمایه منتقل کرده، عدم ثبات قوانین، هزینه بالای تولید، و سر انجام عوامل فرهنگی، از جمله نگاه منفی بخشی از جامعه به سرمایه‌گذاران.