سعید جلیلی، کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری، با انتقاد از سخنان عبدالناصر همتی درباره تحریمها، گفت رویکرد دولت روحانی و بانک مرکزی در زمینه تعاملات بینالمللی غلط بوده و برجام یک «چک بلامحل» بود که جواب نداد.
او گفت مذاکرات دولت روحانی با این کشورها باعث شد که در نهایت تحریمها از ۸۰۰ مورد به ۱۵۰۰ مورد افزایش یافت.
افزایش تحریمهای مورد اشاره آقای جلیلی به پس از خروج دولت ترامپ از برجام و اعمال تحریمهای تازه علیه ایران باز میگردد. رفع این تحریمها، محور کنونی مذاکرات احیای برجام در وین است و اختلاف بین ایران و آمریکا درباره چگونگی برداشته شدن این تحریمها، روند مذاکرات را کند کرده است.
عبدالناصر همتی در واکنش به سخنان سعید جلیلی گفت او اطلاعی از مسائل بینالمللی ندارد و سالهاست که با بیانیه خواندن، کشور را معطل کرده است.
او خطاب به سعید جلیلی گفت در حال حاضر چین و عراق بهترین دوستان ما هستند و پول ما را نمیدهند و میگویند تا مذاکرات به نتیجه نرسد، پول را نمیدهیم.
عبدالناصر همتی همچنین با اشاره به حمایت جلیلی از دور زدن تحریمها، گفت «بیکاری و معیشت مردم نتیجه کارهای شماست».
علیرضا زاکانی، کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری، با انتقاد تند از عبدالناصر همتی، او را متهم به دروغگویی و خیانت به کشور کرد و گفت آقای همتی سال ۹۸ از موافقان افزایش قیمت بنزین بوده است.
آقای زاکانی گفت دولت روحانی در ماجرای گران شدن بنزین، «بیکفایتی» کرده است و عبدالناصر همتی در نامهای خواسته بود که قیمت بنزین به ۵ هزار تومان برسد تا کسری بودجه جبران شود.
در ماجرای گران شدن بنزین در آبان ۹۸ که با تصمیم سران قوا و حمایت رهبر جمهوری اسلامی صورت گرفت، اعتراضهای مردم که ابتدا متوجه گرانی بنزین بود و سپس به مخالفت با سیاستهای کلان جمهوری اسلامی تسری یافت، با سرکوب گسترده حکومت مواجه شد و بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز ۱۵۰۰ نفر در این اعتراضها کشته شدند.
محسن مهرعلیزاده، کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری ایران، با انتقاد از تجمع انتخاباتی حامیان ابراهیم رئيسی در اهواز گفت روزانه بیش از ۱۰۰ نفر بر اثر ابتلا به ویروس کرونا میمیرند ولی آقای رئیسی تجمع انتخاباتی با حضور چند هزار نفر برگزار کرده است.
او با کنایه به ابراهیم رئيسی گفت که او میخواست «سید محرومان» باشد ولی با این وضع موجود ممکن است «سید مرحومان» بشود.
تجمع انتخاباتی ابراهیم رئيسی روز ۱۹ خرداد در ورزشگاه تختی شهر اهواز برگزار شد. یک روز پس از این تجمع، حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، خواستار برخورد «قاطع» و «جدی» با آن دسته از نامزدهای انتخابات شد که پروتکلهای بهداشتی مربوط به کرونا در برنامههای تبلیغاتی آنها رعایت نمیشود.
عبدالناصر همتی در مناظره سوم گفت مهمترین مشکل کنونی مردم، تحریم است و با اشاره به ابراهیم رئيسی گفت اگر تندروها سر کار بیایند، تحریمها بیشتر میشود.
او ابراهیم رئيسی و اعضای ستادش را مخالف رفع تحریمها خواند و گفت مخالفت این گروه با تصویب لوایح مربوط به پولشویی، مانند زدن گل به خودی و بازی کردن در زمین ترامپ بود.
آقای همتی همچنین گفت اگر تحریمها رفع شود، کاسبان تحریم سالی ۳۵۰ هزار میلیارد تومان ضرر میکنند و به همین جهت با رفع تحریمها مخالف هستند.
این کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری گفت اکنون به خاطر تحریمها، «یک کشتی با پرچم ایران روی دریا نمیتوانیم بفرستیم» و تیمهای پرسپولیس و استقلال اگر در مسابقات بینالمللی برنده شوند، پولشان را نمیتوانند بگیرند و تحریمها باعث تحمیل سالانه ۱۶ میلیارد دلار هزینه اضافه بر اقتصاد ایران شده است.
ابراهیم رئیسی و علیرضا زاکانی، دو کاندیدای اصولگرای انتخابات ریاست جمهوری وعده دادند که اگر رئيسجمهور شوند، در طول چهار سال آینده به ۴ میلیون و ۶ میلیون شغل ایجاد میکنند.
این دو کاندیدا توضیح ندادند که برنامه عملیاتیشان در این زمینه چیست. در این مناظره، ابراهیم رئيسی تعداد بیکاران و کسانی که از یافتن کار نومید شدهاند را ۵ میلیون نفر اعلام کرد.
این وعدهها در حالی مطرح میشود که بر اساس آخرین گزارش مرکز آمار ایران، در سال ۹۹ بیش از یک میلیون نفر در ایران شغل خود را از دست دادهاند و بر اساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس، نرخ واقعی بیکاری در ایران به ۲۴ درصد رسیده است.
امیرحسین قاضیزاده هاشمی، کاندیدای اصولگرا که از جمله منتقدان دولت روحانی است، در سخنان خود رویکردهای دولت روحانی در مدیریت بحران کرونا را ناکارآمد خواند و از رئيس جمهور ایران خواست که با کاندیداها مناظره کند.
او همچنین تلویحا گفت باید مسئولان دولت در جریان گران شدن بنزین استعفا میکردند.
در ماجرای گران شدن بنزین در آبان ۹۸، اعتراضهای مردم که ابتدا متوجه گرانی بنزین بود و بعد به مخالفت با سیاستهای کلان جمهوری اسلامی تسری یافت، با سرکوب گسترده حکومت مواجه شد و بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز ۱۵۰۰ نفر در این اعتراضها کشته شدند.
سومین مناظره نامزدهای انتخابات با موضوع کلی «دغدغههای مردم» برگزار میشود.
هر نامزد هفت دقیقه وقت دارد تا «رویکردها و اولویتهای» دولت احتمالیاش را با این موضوع شرح دهد.
میرحسین موسوی، از رهبران جنبش سبز ایران، در بیانیهای که روز شنبه منتشر شد، اعلام کرد که «در کنار کسانی خواهم ایستاد که از انتخاباتهای تحقیرآمیز و مهندسیشده به جان آمدهاند».
آقای موسوی که در کنار همسرش، زهرا رهنورد، در یازدهمین سال از حصر خانگی به سر میبرد در این بیانیه که روز شنبه، ۲۲ خردادماه، در وبسایت کلمه منتشر شد هشدار داد: «در صورت تداوم بدعت نظارت استصوابی عنوان جمهوری اسلامی ایران در زمانی نه چندان دور بیمعنا خواهد شد.»
این نکتهای است که دو روز پیش زهرا رهنورد در بیانیهای جداگانه به آن اشاره کرده بود. او گفته بود که جمهوریت در جمهوری اسلامی در حال «سلاخی» و «حذف کامل» است.
علی لاریجانی، از رد صلاحیتشدگان انتخابات ۱۴۰۰، روز شنبه در بیانیهای رسما از شورای نگهبان خواست که دلایل رد صلاحیت او را «بدون هر گونه پردهپوشی به صورت رسمی و عمومی اعلام فرمایند».
آقای لاریجانی، مشاور رهبر جمهوری اسلامی و رئیس پیشین مجلس، از چهره های شاخصی است که در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری به دست شورای نگهبان رد صلاحیت شدند.
او روز ششم خردادماه گفت که شورای نگهبان دلایل رد صلاحیت وی را «جور کرده»، این دلایل را هنوز به وی ارائه نکرده و «مشکلشان چیز دیگری» است.
علی لاریجانی روز شنبه، ۲۲ خردادماه، در توییتی خبر داد که قرار است بیانیهای منتشر کند و در این توییت از هشتگ «جبران» استفاده کرد.
اشاره این هشتگ به اظهار نظر رهبر جمهوری اسلامی است که روز ۱۴ خردادماه رهبر جمهوری اسلامی، با اشاره به رد صلاحیت بعضی نامزدها گفت «در جریان عدم احراز صلاحیت به برخی کسانی که احراز صلاحیت نشدند جفا و ظلم شد» و از «دستگاههای مسئول» خواست که «جبران» و «اعاده حیثیت» کنند.
جمعی از کنشگران مدنی و سیاسی داخل و خارج از ایران در بیانیهای ضمن تحریم انتخابات ۱۴۰۰، بر اهمیت تغییر اساسی در «ساختار قدرت» و تغییر «قانون اساسی» برای دستیابی به «تحول بنیادی» تاکید کردند.
در میان امضاکنندگان این بیانیه که روز شنبه منتشر شد نام چهرههایی همچون فائزه هاشمی، مهدی نوربخش، یاسر میردامادی، ئالان توفيقی، مریم سطوت، بهروز خليق، محسن يلفانی و مريم سطوت به چشم میخورد.
امضاکنندگان این بیانیه هشدار دادهاند که وضعیت کنونی از «مهندسی انتخابات» فراتر رفته و جامعه شاهد بازگشت حکومت «مطلقه» به وضعیت دهه ۶۰ و انتخابات «تکقطبی» آن دوران است.
دعوت به تحریم «فعال و هدفمند» انتخابات در این دوره به شکل بیسابقهای گسترش یافته است.