کنسرت در نیویورک به مناسبت گذشت 30 سال از انتشار Horses نخستین آلبوم «پتی اسمیت»

بعد از انتشار آلبوم مشهور Born to Run از بروس اسپرینگستین Springsteen، اینک از شاعر و ترانه‌سرای موسیقی پانک-راک، خانم پتی اسمیت Patti Smith آلبوم Horses منتشر می‌شود به مناسبت سی‌امین سالگرد انتشار آن، و به همین مناسبت، خانم پتی اسمیت به همراه نوازندگانی که سی سال پیش او را همراهی می‌کردند، در کنسرت‌هائی چهارشنبه‌شب و پنجشنبه‌شب در اپراخانه بروکلین نیویورک، ترانه‌های نخستین آلبوم خود را برای جمعی که هم جوانان و هم جوان سابق موخاکستری در میانشان بودند، اجرا کرد. ترانه «نسل من» My Generationحالا که رئیس جمهوری آمریکا و شاعر پانک هم سن هستند، معنی دیگری به خود گرفت. بهنام ناطقی (رادیوفردا، نیویورک): علاقمندان موسیقی راک که خیلی از آنها در سالهای 1960 و 1970 جوان بودند، حالا که مردان مسن 50 و 60 ساله شده‌اند می‌توانند با جیب‌های پر پول به صفحه‌فروشی‌ها بازگردند و آلبوم‌های هنرمندان همسن و سال خود را بخرند که واحد میراث Legacy از کمپانی معظم صفحه‌پرکنی Sony BMG – که وارث کمپانی کلمبیا و ده‌ها کمپانی صفحه‌پرکنی دیگر است -- بیرون می‌دهد. کمپانی سونی یک DVD با صفحه خانم اسمیت همراه کرده است از نخستین اجرای گروه او در لندن به اضافه فیلم‌هائی از چند کنسرت دیگر. خانم پتی اسمیت، که به شصت سالگی رسیده است، اجرائی زنده از ترانه‌های سی‌سال پیش خود را چند ماه پیش در لندن در کنسرتی تاریخی عرضه کرد. او حالا همان کنسرت را به نیویورک آورده است، یعنی شهری که در آن برای نخستین بار روی صحنه رفت، و در اپراخانه بروکلین دو کنسرت اجرا می‌کند. البوم Horses یا اسب‌ها با جملات مشهور خانم پتی اسمیت شروع می‌شود که می‌خواند مسیح مرد به خاطر گناهان کسی، اما نه برای گناهان من. جمله‌ای که به کنسرت خانم اسمیت سی سال بعد از انتشار آلبوم «اسبها» یا Horses معنی می‌دهد، جمله‌ای از ترانه مشهور «نسل من» My Generation است، که حالا آن را با اشاراتی به سیاست روز، و اشاره به همسن بودن خودش با جرج بوش، و رئیس جمهوری آمریکا، به طنزی در باره آرزومندی وامید سالهای جوانی تبدیل کرده است. ترانه‌ای که برای هیجان بخشیدن به قیام یک نسل بود، حالا نسل بعد را به قیام دعوت می‌کند. خانم اسمیت می‌خواند نسل من رویاهائی داشت ولی جرج بوش را به وجود آوردیم. پس نسل جدید، به پا خیزید و به خیابانها بریزید. خانم پتی اسمیت کنسرت نیویورک را با دو تن از نوازندگانی شروع کرد که سی سال پیش در نیویورک همراه او بودند، Lenny Kay و Jay Dee Daugherty در این کنسرت همچنین Tom Verlaine و Tony Shanahan با خانم اسمیت همراهی می‌کنند به اضافه Flea گیتاریست مشهور گروه Red Hot Chili Peppers. خانم پتی اسمیت را دوشس نحیف و رنگپریده پانک راک توصیف کردند، زنی ریز اندام با پوستی سفید: چهره واندام مشخصی که در عکس‌های هنرمند فقید و هم‌اطاقی‌اش Robert Mapplethorpe جاودانه شده‌اند. پتی اسمیت نخستین آلبوم خود را در سی سالگی منتشر کرد در آن هنگام سالها زندگی و کار در کتابفروشی‌های عمده نیویورک مثل Scribner و Strand او را با آثار شعرای فرانسوی مثل رمبو و بودلر و آثار نویسندگان انقلابی نسل‌های قبل از خود مثل ویلیام باروز و پل باولز آشنا کرده بود. Song دو هفته پیش، آلبوم Born to Run از بروس اسپرینگستین، ترانه‌سرا و آهنگساز راک، و حالا آلبوم Horses از پتی اسمیت، شاعره پانک، به مناسبت سی سالگی هردو در بسته‌بندی جدید بار دیگر به بازار آمدند، که فرصت‌هائی فراهم می‌کنند برای بازبینی آثار یک هنرمند و سرزدن به سال 1975. فرق این دو آلبوم این است که در فرهنگ موسیقی راک آمریکا، یکی شاهکاری در پایان یک دوره بود و دیگری آغازگر دوره‌ جانشین. آلبوم اسپرینگستین در دوره‌ای بیرون آمد که موسیقی راک دیگر از سلطه ترانه‌سراهای با احساس و گیتار بدست داشت خارج می‌شد و جای خود را به گروه‌های پانک می‌داد. آلبوم پتی اسمیت، Horses کار یک شاعره گیتار بدست بود، از آغازگران پانک.