لینک‌های قابلیت دسترسی

یکشنبه ۲ مهر ۱۳۹۶ تهران ۱۹:۳۶

آمادگي ايرانيان براي استفاده از تاكتيك هاي مبارزه غير خشونت آميز براي تغيير ساختار حکومت، از ديد دو محقق آمريکايي

(rm) صدا |
Summary of Iran Stories in Today&apos;s BroadcastsBehnam NateghiWednesday, July 30, 2003 <b>Prospects of Nonviolent Conflict in Iran</b> • <b>Peter Ackerman</b> and <b>Jack DuVall</b>, authors of the award-winning book <i>A Force More Powerful: A Century of Nonviolent Conflict</i> and documentary “Bringing Down a Dictator” tell <b>Radio Farda</b> that “conditions in Iran suggest that the country is ripe for a nonviolent conflict between popular forces and the regime. They add that for a nonviolent struggle to become successful, it needs to go beyond street demonstrations, and include other actions, such as strikes, boycotts, mass protests and all forms of civil disobedience, in order to divide and demoralize the regime&apos;s base of loyal, armed support, who terrorize a part of the society in order to scare the majority into submission.. Drawing upon their research on 20th Century nonviolent movements, the two, who run the “Center for Nonviolent Conflict,” add that Iran&apos;s pro-democracy movement seems to suffer from disorientation about what to do next. (Bijan Farhoodi) <b>Foreign Minister Says IAEA Team to Advise Iran on Treaty</b> • Foreign minister Kamal Kharrazi said on Tuesday that a team of the UN International Atomic Energy Agency&apos;s legal advisors will arrive in Tehran “within the next few days” to advise the Islamic officials on the additional protocol of the nuclear non-proliferation treaty that the US, European countries and the UN urge Iran to sign. Legal experts from IAEA are expected to brief us about issues consistent with the additional protocol. Then respective officials will take final decision.” (Bijan Farhoodi) • Foreign ministry spokesman Hamid-Reza Asefi said on Monday that Iran does not plan to withdraw from the nuclear non-proliferation treat. (Siavash Ardalan) <b>Khatami&apos;s Belgium Visit Not Cancelled</b> • Foreign ministry spokesman Hamid-Reza Asefi denied that Khatami&apos;s visit to Belgium has been cancelled. However, he said the date of the visit has not been confirmed. Last week, official news agency IRNA&apos;s newspaper <i>Iran</i> said Khatami cancelled the trip, since European leaders said they would not meet with him. (Siavash Ardalan) <b>Iran-Saudi Arabia Agree to Cooperate on Al Qaeda</b> • Iran and Saudi Arabia signed an agreement to cooperate more closely on al-Qaeda. To ease the extradition of the Saudi members of al-Qaeda, Saudi Arabia will open a consulate in Mashhad. (Kian Manavi) • Tehran MP Mohsen Armin said the Islamic revolutionary Guards Corps filed a complaint against him <b>Majles Committee Investigates Zahra Kazemi&apos;s Death</b> • Tehran prosecutor Said Mortazavi, who has been accused by the reformist MPs of involvement in the death in custody of Canadian-Iranian photojournalist Zahra Kazemi, refused to appear at a special hearing set up by the Majles complaints committee, in which three cabinet ministers answered questions about the findings of their probe. Tehran MP Jamileh Kadivar said it is not clear how Mortazavi concluded that Kazemi was a spy. (Ali Sajjadi) • Head of Iran&apos;s bar association Bahman Keshavarz said in a letter to the state-owned “students” news agency that after reading the report of the special presidential commission, he as a lawyer, not a political activist, concluded that Zahra Kazemi died under torture. (Ali Sajjadi) <b>Islamic Human Rights Commission&apos;s Concern for Prisoners</b> • The semi-official Islamic human rights commission said in a statement on Tuesday that it has received many complaints from the families of liberal opposition figures and students arrested during last month&apos;s pro-democracy demonstrations. It said the families&apos; concerns were understandable, since they received no information about their detained loved ones. The commission said judiciary&apos;s silence about the detainees was a violation of their human rights. (Baktash Khamsehpour) <b>Rowing Team Athletes Defect to Germany</b> • Two members of the three-man rowing team defected to Germany last week. Tehran-based sports journalist <b>Siamak Rahmani</b> tells <b>Radio Farda</b> that there is discussion of restructuring Iran&apos;s rowing federation, because four other national rowing team members defected to Germany in a similar way three years ago. He adds that it seems that defecting to west has become a norm for rowing team member, who come from the Caspian port city of Anzali. The defections appear to have been non-political, and economically motivated. (Nima Tamadon) <b>Tehran Residents Find the <i>Economist</i>&apos;s Cheapest City Too Expensive</b> • A survey in the London weekly <i>Economist</i> listed Tehran as the cheapest city in the world, but Tehran residents disagreed with the ranking in interviews with <b>Radio Farda</b>. Tehran may appear cheap to those who spend dollars and euros, but the price of nearly everything is beyond the reach of average wage earners. An architecture student <b>Bardia</b> says prices have increased during the past two years. Tehran resident <b>Mona</b> says only those who earn foreign currency find Tehran cheaper. Another Tehran resident, <b>Shahriar</b>, says the reason the prices in Tehran appear cheaper than other world capitals is due to the devaluation of the Iranian currency. More than 50 percent of Iranians live blow the official poverty level. Iran&apos;s cannot leverage its relative lower prices to attract more tourists, because lack of popular entertainment and Islamic restrictions keeps tourists at bay. (Keyvan Hosseini) <b>US Holds Two Iranian “TV Journalists” in Iraq on Security Violations</b> • The two Iranian nationals who claimed to be journalists were not acting in journalistic capacity when they were arrested for security violations a month ago in Iraq, a spokesman of the US-led coalition forces told a news briefing in Baghdad on Tuesday. Foreign ministry spokesman Hamid-Reza Asefi said in Tehran on Monday that Saeed Abutaleb and Soheil Karimi were documentary filmmakers working for the state radio-TV monopoly. (Bjijan Farhoodi) <b>Unemployment Insurance Fund Faces Big Deficit</b> • Due to heavy deficits, the unemployment insurance fund of the social security organization is on the brink of bankruptcy, according to the fund&apos;s head Ahamad Payvar. In the fiscal year that ended on March 20, 2003, the fund took in 1,210 billion rials in unemployment insurance dues, but paid out 1,410 billion rials. By the end of the current fiscal year on March 20, 2004, the number of unemployed is expected to reach 7 million. In the last fiscal year, only 150,000 new jobs were created, 450,000 shy of the third five-year development plan&apos;s goal of 600,000. (Arash Qavidel, Tehran) • The closing of nearly 100 newspapers and magazines during the past two years has contributed to widespread unemployment among journalists. Activist Fereydoun Sadiqi said newspapermen can only find job if they align themselves with one of the regime&apos;s two factions. (Arash Qavidel, Tehran) <b>Islamic Students Cancel Summer Camp Due to Arrests</b> • The association of the Islamic student councils (Daftar-e Tahkim-e Vahdat) announced that, for the first time in nine years, its summer camp would not be held. The event, that once a year gathers members from around the country in one place, was cancelled because of the continued detention of all the members of its central council, according to Yazd-based student activist <b>Seyyed Amir Pakzad</b>, a member of the Daftar&apos;s general council. He tells <b>Radio Farda</b> that it appears that the continuation of the Daftar&apos;s activities as a legal critic of the governing system is being challenged with the arrests and other restrictions. He says jailed medical school graduate Said Razavi Faqih, Daftar&apos;s central council member, has been charged with anti-regime activities. He says no charges have yet been announced for other jailed central council members: Abdollah Momeni, Mohammad Aminizadeh and Hashemi. He adds that pressures on the Islamic student movement were accompanied with intimidation through the arrests. (Amir-Mosaddegh Katouzian) <b>Sazegara&apos;s Wife Writes to Khatami</b> • Considering the fate of Canadian-Iranian photojournalist, who died of head injuries she suffered in police custody, <b>Soheila Hamidnia</b>, tells <b>Radio Farda</b> that she is concerned about her jailed husband, activist Mohsen Sazegara, 44 days after his arrest. She says the family has written to President Khatami, since they have not been allowed to visit Sazegara, and do not know where and what charges he is being held. (Amir-Mosaddegh Katouzian) <b>Tehran&apos;s First Demolition Derby</b> * Seven drivers will compete for the prize money in Tehran&apos;s first demolition derby, organizer <b>Haj Rezai</b> tells <b>Radio Farda</b>. (Behnam Nateghi, New York) . علي سجادي (راديوفردا): آقايان Peter Ackerman و Jack DuVall دو محقق و فيلمساز آمريکائي که در باره مقاومت غيرخشونت آميز مدني در قرن بيستم، کتاب نوشته و فيلم مستند تهيه کرده اند، در مقاله اي در روزنامه Christian Science Monitor نوشتند که تظاهرات خياباني در ايران، حتي با حمايت آمريکا هم در صورتي که با اقدامات غيرخشونت‌آميز ديگر براي هدف گرفتن منابع قدرت حکومت همراه نمي‌شود، نمي‌تواند به هدف خود که ايجاد دگرگوني در ساختار حکومت است، دست يابد. اين دو محقق در مصاحبه اي با راديوفردا از يافته هاي خود سخن گفتند. بيژن فرهودي (راديوفردا): آقاي جک دووال، که به همراه آقاي پيتر اکرمن، مولف کتابي تاريخي است در باره مبارزه هاي غيرخشونت آميز در قرن بيستم تحت عنوان «قدرتي قوي تر: يک قرن مبارزه غيرخشونت آميز» &apos;A Force More Powerful: A Century of Nonviolent Conflict&apos; در مصاحبه با راديوفردا مي‌گويد که آنها براساس تحقيقي که در باره مبارزه هاي غيرخشونت آميز دارند، شرايط ايران را آماده مي‌بينند که براي تغيير نظام حکومتي، مردم آن وارد چنين مبارزه اي عليه قدرت بشوند. جک دووال: Our assessment was that conditions in Iran suggest that the country is ripe for a non-violent conflict between popular forces and the regime, conservative clerics and the people as a whole. ب.ف.: برآورد ما نشان مي‌دهد که ايران براي مبارزه غيرخشونت‌آميز بين مردم و روحانيون محافظه‌کار آماده است و منظور ما از مبارزه غيرخشونت‌آميز، صرفا تظاهرات اعتراض‌آميز در خيابان نيست. اقدامات زيادي وجود دارد که مردم براي ابراز مخالفت با يک نظام اقتدارگرا مي‌توانند انجام دهند با هدف تغيير ساختار حکومت در جامعه خود، و کتاب ما، نشان مي‌دهد که در موارد مختلف در قرن اخير، از طريق توسل به روش‌هاي غيرخشونت آميز، مردم، از توانستند پايه هاي قدرت حکومت هاي اقتدارگرا را با ايجاد تفرقه در آنها در هم بشکنندو موفق به تغيير رژيم حاکم در کشورهاي خود شدند. پيتر اکرمن: When we speak of non-violent action we mean strikes, boycotts, mass protests, all forms of civil disobedience, economic disruption. Anything that gets to the edge, but does not include the act of maiming or killing your opponents. ب.ف.: آقاي پيتر اکرمن، تهيه کننده فيلم مستند «براندازي ديکتاتور» Bringing Down a Dictator و رئيس هيات مديره دانشگاه حقوق و ديپلماسي Fletcher که رياست هيات مديره مرکز مبارزه غير خشونت آميز Center for Non-Violent Conflict را برعهده دارد و همراه با آقاي جک دوال تحقيق تاريخي در باره مبارزات غير خشونت قرن بيستم را منتشر کرده است، در مصاحبه با راديوفردا مي‌گويد: منظور ما از مبارزه غيرخشونت آميز، انواع اعتصاب‌ها، تحريم‌ها، نافرماني مدني و اختلال‌هاي اقتصادي است، هر کاري براي تضعيف و براندازي حکومت، بدون توسل به ضرب و شتم يا کشتن. بيژن فرهودي: And it doesn&apos;t matter how brutal a regime is? ب.ف.: از نويسندگان تحقيق تاريخي در باره مبارزات غيرخشونت آميز قرن بيستم، که شرايط ايران را براي چنين مبارزه اي مناس ب مي‌بينند، سئوال مي‌کنم آيا اهميتي دارد که رژيم تا چه اندازه براي حفظ خود دست به خشونت بزند؟ آقاي اکرمن مي گويد پيتر اکرمن:The key to a dictatorship is for a small group of people to terrorize certain elements of society. ب.ف.: کليد هر ديکتاتوري‌اي اين است که يک گروه کوچک، بخشي از جامعه را مرعوب کنند تا کل جامعه بترسند و از ترس دست به کاري نزنند. بنابراين، آنها به اهرم يک عده معدود احتياج دارند که به ارعاب و ترور گروهي کثير بپردازند. بنابراين، آنها، يعني آدم‌هاي کليدي در نظام حکومتي، براي ادامه حکومت به موافقت و وفاداري آدمهاي خودشان نياز دارند و هرچه خشن‌تر باشند، آن وفاداري، از نظر اجراي اقدامات سرکوبگرانه، خشونت‌آميزتر است. يکي از محاسن مبارزه غير خشونت آميز اين است که وقتي ديکتاتور بخواهد يک اعتصاب يا تحريم يا هر تاکتيکي را سرکوب کند ولي نتواند عناصر خودش را به اقدام وادار کند، آن وقت است که خودش به دردس ر مي‌افتد. بيژن فرهودي: Can protest produce regime change? جک دوال: No protest cannot produce regime change. ب.ف.: از نويسندگان تحقيق در باره مبارزه سياسي غيرخشونت آميز در قرن بيستم مي‌پرسم آيا تظاهرات اعترا‌ض‌اميز مي‌تواند باعث تغيير حکومت شود؟ آقاي دوال مي‌گويد نمي‌تواند. وي مي‌افزايد در هر کشوري که مردم احساس مي‌کنند حقوقشان ضايع شده است، طبيعي است که ناآرامي به وجود مي‌آيد، و تا وقتي مردم مصمم باشند که آزادي بدست بياورند، هيچ حکومت اقتدارگرائي در دنيا، هرقدر هم سرکوبي و فشار به کار ببرد، براي هميشه نمي‌تواند پايدار بماند. ولي اعتراض خياباني به تنها نمي‌تواند حکومت را براندازد براي اينکه بلند کردن صدا، حتي اگر هم با موفقيت درخيابان انجام بشود، لزوما نمي تواند يک رژيم را از منابع حمايتي‌اش جدا کند. اما تاکتيک‌هاي زيادي وجود دارد که مي‌تواند گروه‌هاي مختلف اجتماعي را عليه رژيم متحد کند و به اين ترتيب هرکس که به طورمسلحانه از رژيم دفاع مي کند، مي‌تواند از گستردگي و تنوع تاکتيک‌ها و مردمي که در سراسر کشوردر اين تاکتيک‌ها همراهي مي‌کنند، که ملت در کل خواهان تغيير است و اين در ذهن آنها که از رژيم دفاع مي‌کنند، مثل پليس، يا پاسداران يا نظائرآن، اين سئوال را را به وجود مي‌آورد که آيا ادامه وضع موجود ممکن است؟ آيا رژيم مي‌توانند به اين ترتيب سرکار بماند؟ آقاي جک دوال مي گويد وقتي اين سئوال در ذهن مدافعان رژيم پديد آيد، آن وقت قدرت رژيم به مخاطره مي افتد. جک دوال: Once that question is created in the minds of those who defended the regime, the regime&apos;s hold on power is in jeopardy. بيژن فرهودي: You have made comparisons between Iran and Serbia of October 2000 بيژن فرهودي: آقايان اکرمن و دوال، در کتاب خود در باره مبارزه غيرخشونت آميز، وضع کنوني ايران را با وضع صربستان پيش از سقوط حکومت ميلاسوويچ مقايسه کرده‌اند و دلايل موفقيت جنبش مردمي عليه ميلاسوويچ را دسترسي آن به سرمايه مالي و توانائي آن براي برگزاري تظاهرات توصيف کردند، که ظاهرا جنبش مردم ايران عليه جمهوري اسلامي از اين دو عامل بي بهره است. آقاي اکرمن مي‌گويد: پيتر اکرمن: . I don&apos;t think the Iranians are without resources, but the question is how can they assemble, organize and communicate without the intrusion by the government. ب.ف.: من فکر نمي‌کنم ايراني‌ها فاقد منابع باشند. مسئله اصلي اين است که آنها چگونه مي‌توانند دور هم جمع شوند، خود را سازمان دهند و بدون مداخله دولت، با هم تماس برقرار کنند و اين هميشه با استفاده از تخيل و استفاده از حمايت مختصري از خارج، ميسر است که فعاليت هائي انجام دادکه منجر به مردمسالاري بشود. وي ميگويد يک مقدار آمورش هم لازم است که مردم ببينند توانائي همکاري و نياز به متحد شدن و سازمان گرفتن، يکي از لزومات موفقيت مبارزه غير خشونت آميز است. آقاي اکرمن مي‌گويد مشکل در ايران دسترسي به سرمايه نيست، بلکه مقداري سردرگمي نسبت به اقدام بعدي است. ايراني ها مي دانند که قادرند کاري کنند که اداره کشور براي حکومت مشکل شود اما نمي‌دانند که چگونه چنين کاري مي‌تواند در برانداختن ديکتاتوري موثر باشد. جک دوال: The money that was available to students in Serbia was not the decisive factor in enabling them to subvert the loyalty of police and military to the regime. ب.ف. آقاي جک دوال ميگويد پولي که دانشجويان در صربستان در اختيار داشتند، نقش قاطعي در توانائي آنها در تغيير وفاداري پليس و ارتش نسبت به حکومت ميلاسوويچ نداشت. آنچه مهم بود، برخورد با پليس و ارتش در طول مدت زمان طولاني بود. تاکتيکهاي زيادي براي ايجاد تفرقه در مباني قدرت ديکتاتورها وجود دارد و اينکه فکر کنيم چون پول در بين نيست، يا چون حمايت کافي از اين يا بخش جامعه براي تغيير وجود ندارد، در همان اول مي‌تواند يک جنبش را از نظر رواني فلج کند و از کار بياندازد. وي مي گويد نمونه هاي زيادي در طول تاريخ وجود دارد که مردم توانستند بدون استفاده از کمک خارجي يا پول نظام کشورخود را متحول کنند. آقايان دوال و اکرمن معتقدند که در ايران، مردم بايد گرد هدف و پيام مشخصي تظاهرات کنند و به عبارتي ديگر، هدف مشخصي را دنبال کنند. علاوه بر آن براي اينکه تظاهرات مثمر ثمر باشد، بايد از پايتخت به شهرهاي مختلف سرايت کند. آنان يادآور مي شوند که در صربستان، تظاهرات در بلگراد و بيش از 70 شهر عليه ميلاسوويچ برگزار شد. اين دو محقق آمريکايي همچنين گفتند که تظاهرات يا مبارزه، لزوما نبايد با هدف براندازي آغاز شود، و به عنوان نمونه از مبارزه کارگران کشتي سازي گدانسک در لهستان ياد کردند که به رهبري لخ والسا، در آغاز هدفي جز تاسيس يک سنديکاي مستقل کارگري نداشت، اما 20 ميليون نفر براي پيوستن به چنين سنديکايي ثبت نام کردند. آقايان Peter Ackerman و Jack DuVall دو محقق و فيلمساز آمريکائي که در باره تاريخچه مقاومت غيرخشونت آميز مدني در قرن بيستم، کتاب نوشته و فيلم مستند تهيه کرده اند، در مصاحبه با راديوفردا مي گويند تظاهرات خياباني در ايران، حتي با حمايت آمريکا هم در صورتي که با اقدامات غيرخشونت‌آميز ديگر براي ايجاد تفرقه در پايه هاي قدرت حكومت همراه نشود، نمي‌تواند به هدف خود که براندازي رژيم است، دست يابد. جک دوال در مصاحبه با راديوفردا مي گويد که برآوردها نشان مي‌دهد که ايران براي مبارزه غيرخشونت‌آميز بين مردم و روحانيون محافظه‌کار آماده است. پيتر اکرمن در مصاحبه با راديوفردا مي گويد که مبارزه خشونت آميز از انواع اعتصاب‌ها، تحريم‌ها، نافرماني مدني و اختلال‌هاي اقتصادي تشکيل مي شود. آنها با آوردن مثال هائي از صربستان و لهستان، مي گويند که در ايران، مردم بايد گرد هدف مشخصي تظاهرات و فعاليت کنند و لزومي ندارد كه اين هدف حتما براندازي رژيم باشد. علاوه بر آن، براي اينکه تظاهرات مثمرثمر باشد، بايد از پايتخت به شهرهاي مختلف سرايت کند.