بر پایهٔ پژوهشی تازه، جزیره‌ای دورافتاده در نزدیکی جنوبگان دیگر بزرگ‌ترین جمعیت پنگوئن‌های جهان را در خود ندارد.
پژوهشگران می‌گویند دگرگونی در شبکهٔ غذایی دریا، که احتمالاً با گرمایش زمین ارتباط دارد، شمار پنگوئن‌های این جزیره را به‌طور چشمگیری کاهش داده است.
پژوهش سازمان پژوهش‌های جنوبگان بریتانیا که نتایجش به‌تازگی در نشریهٔ علمی «کارنت بایولوژی» (Current Biology) منتشر شده، بر پایهٔ تصویرهای پهپادی و ماهواره‌ای نشان می‌دهد جزیرهٔ آتشفشانی زاوودوفسکی میان سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۵ بیش از ۶۸۰ هزار پنگوئن ریش‌خطی را از دست داده است.
پنگوئن ریش‌خطی چه گونه‌ای است؟
پنگوئن ریش‌خطی نام خود را از نوار باریک سیاهی گرفته است که زیر چانه‌اش امتداد دارد و به بند کلاه یا خط ریش می‌ماند.
خوراک اصلی این پنگوئن کریل است؛ جانوری دریایی و سخت‌پوست‌مانند که بخش مهمی از زنجیرهٔ غذایی آب‌های سرد را تشکیل می‌دهد. گرم‌شدن آب اقیانوس‌ها می‌تواند کریل‌ها را به آب‌های سردترِ جنوبی‌تر براند و دسترسی پنگوئن‌ها به خوراک اصلی‌شان را کمتر کند.
نورمن رتکلیف، نویسندهٔ اصلی پژوهش، به خبرگزاری فرانسه گفت کاهش شمار پنگوئن‌ها در جزیرهٔ زاوودوفسکی با سرعت بسیار زیادی رخ می‌دهد.
این یافته نگرانی‌هایی را دربارهٔ کاهش جمعیت پنگوئن‌های ریش‌خطی در سراسر جزایر ساندویچ جنوبی برانگیخته است؛ زاوودوفسکی بخشی از این مجمع‌الجزایر است و جزایر ساندویچ جنوبی حدود ۳۸ درصد از جمعیت این گونه را در خود جای داده‌اند.
پژوهشگران می‌گویند اتحادیهٔ بین‌المللی حفاظت از طبیعت باید با توجه به کاهش نگران‌کنندهٔ این پنگوئن‌ها در منطقه، جایگاه حفاظتی آن را به ردهٔ «در معرض خطر» تغییر دهد.
این گونه اکنون در فهرست اتحادیهٔ بین‌المللی حفاظت از طبیعت در ردهٔ «کمترین نگرانی» قرار دارد؛ یعنی در حال حاضر در معرض خطر انقراض به‌شمار نمی‌آید.
چه تعداد پنگوئن ریش‌خطی از زاوودوفسکی از میان رفته‌اند؟
بر اساس این پژوهش، شمار پنگوئن‌های مولد در جزیرهٔ زاوودوفسکی از حدود یک میلیون و ۹۰ هزار در ژانویهٔ ۲۰۱۱ به ۴۰۲ هزار در سال ۲۰۲۵ رسیده است؛ کاهشی ۶۳ درصدی.
رتکلیف گفت: «به باور ما، تغییرات اقلیمی از راه دگرگون‌کردن شبکه‌های غذایی، یعنی زنجیره‌های غذایی به‌هم‌پیوسته در یک بوم‌سازگان، احتمالاً عامل اصلی این روند است.»
زاوودوفسکی زیستگاه گونهٔ دیگری به نام پنگوئن ماکارونی نیز هست. شمار این پنگوئن‌ها از حدود ۳۳۸ هزار در سال ۲۰۱۱ به ۴۳۳ هزار در سال ۲۰۲۵ رسیده و اکنون از شمار پنگوئن‌های ریش‌خطی بیشتر است.
پنگوئن‌های ماکارونی دامنهٔ گسترده‌تری از طعمه‌ها را می‌خورند و احتمالاً در برابر دگرگونی‌های منابع غذایی سازگاری بیشتری دارند.
افزایش شمار این گونه همچنین این احتمال را تقویت می‌کند که فوران آتشفشان زاوودوفسکی در سال ۲۰۱۶ عامل کاهش پنگوئن‌های ریش‌خطی نبوده و تغییرات اقلیمی نقش مهم‌تری در این روند داشته است.