خانواده و دوستان شهرنوش پارسیپور، نویسنده، مترجم و از چهرههای شناختهشده ادبیات معاصر ایران، اعلام کردند که او روز جمعه ۱۲ تیر ۱۴۰۵، برابر با ۳ ژوئیه ۲۰۲۶، در بیمارستانی در حومه سانفرانسیسکو درگذشت.
بر اساس این بیانیه، خانم پارسیپور از هفته گذشته، در پی سکته قلبی، در بیمارستان بستری بود و عصر جمعه درگذشت.
شهرنوش پارسیپور، زاده ۲۸ بهمن ۱۳۲۴ در تهران، از نویسندگانی بود که آثارش بارها با سانسور و ممنوعیت انتشار در ایران روبهرو شد. «طوبا و معنای شب»، «زنان بدون مردان»، «سگ و زمستان بلند» و «خاطرات زندان» از مهمترین آثار او به شمار میروند.
او پیش از انقلاب در سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران کار میکرد، اما در سال ۱۳۵۳ در اعتراض به اعدام خسرو گلسرخی و کرامتالله دانشیان از این سازمان استعفا داد و نوشتن را بهطور جدیتر دنبال کرد.
پارسیپور پیش و پس از انقلاب چند بار بازداشت شد. او در دهه ۱۳۶۰ چند سال را بدون حکم رسمی در زندان گذراند و روایت این دوران را بعدها در کتاب «خاطرات زندان» منتشر کرد.
انتشار «زنان بدون مردان» نیز برای او دردسرساز شد و به بازداشت دوبارهاش انجامید. این کتاب بعدها به زبانهای مختلف ترجمه شد و شیرین نشاط فیلمی بر اساس آن ساخت.
او در زندان قزلحصار نوشتن «طوبا و معنای شب» را آغاز کرد؛ رمانی که پس از آزادی بازنویسی شد و در سال ۱۳۶۸ انتشار یافت. دانشگاه براون در معرفی او نوشته است که این رمان در ایران به اثری پرفروش بدل شد و پارسیپور آن را در دوران زندان طولانی خود در دهه ۱۳۶۰ نوشته بود.
شهرنوش پارسیپور پس از سالها فشار، سانسور و ممنوعیت انتشار آثارش در ایران، به آمریکا مهاجرت کرد و در سالهای پایانی عمر در کالیفرنیا زندگی میکرد.
از دیگر آثار او میتوان به «آویزههای بلور»، «تجربههای آزاد»، «ماجراهای ساده و کوچک روح درخت»، «عقل آبی»، «شیوا»، «آداب صرف چای در حضور گرگ»، «بر بال باد نشستن» و «آسیه در میان دو دنیا» اشاره کرد. او همچنین آثاری دربارهٔ تاریخ و فرهنگ چین، «صخره تانیوس» نوشته امین معلوف و چند کتاب دیگر را به فارسی ترجمه کرده بود.
خانواده و دوستان او در بیانیه خود درگذشت این نویسنده را «ضایعهای بزرگ برای جامعه فرهنگی و ادبی ایران و دوستداران آثارش» توصیف کردهاند.
