دالی ربکا پارتن، صدایی که در دههٔ ۵۰ شمسی با ترانهٔ «جو لین» به خانهٔ ایرانیان نیز رسید، روز سهشنبه سوم شهریور برای همیشه خاموش شد.
این خواننده، ترانهسرا، بازیگر و نیکوکار آمریکایی در ۸۰ سالگی و پس از یک دوره کوتاه بیماری در نشویل ایالت تنسی درگذشت.
دالی پارتن تنها یک ستاره موسیقی نبود؛ او زنی بود که از فقر برخاست، رؤیاهایش را جدی گرفت و با صدایی متمایز، لباسهای پرزرقوبرق و شوخطبعی کمنظیرش، به یکی از محبوبترین چهرههای فرهنگ عامهٔ آمریکایی و موسیقی کانتری بدل شد.
پارتن ۱۹ ژانویه ۱۹۴۶ در تنسی آمریکا به دنیا آمد. بعدها از کودکی و قصههای مردم ترانه ساخت. پارتن از کودکی در کلیسا آواز میخواند، در ۱۳ سالگی نخستین صفحهٔ موسیقی خود را ضبط کرد و پس از پایان دبیرستان راهی نشویل، پایتخت موسیقی کانتری، شد.
نقطه عطف کارنامهٔ او در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی رقم خورد؛ زمانی که ترانههایی چون I Will Always Love You و بیش از همه «جو لین» او را از یک ستارهٔ کانتری به چهرهای جهانی بدل کرد.
پارتن که در دوران فعالیت هنری خود بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثارش را فروخت، ۲۵ ترانهٔ ممتاز در جدول موسیقی کانتری آمریکا دارد و ۱۱ جایزه گرمی نیز دریافت کرد.
برای بسیاری از ایرانیان، نام و صدای دالی پارتن با «جو لین» گره خورده؛ ترانهای که او در سال ۱۹۷۳ منتشر کرد و در آن زنی مستاصل و درمانده، از زنی زیبا و جذاب به نام «جو لین» میخواهد معشوقش را از او نگیرد.
سادگی روایت، ملودی فراموشنشدنی و تکرار ملتمسانه نام «جو لین»، این اثر را به یکی از بازخوانیشدهترین ترانههای تاریخ موسیقی پاپ تبدیل کرد.
اما «جولین» در ایران چرا سرنوشت ویژهای یافت؟ لیلا فروهر، خوانندهٔ نامآشنای ایرانی، نسخهٔ فارسی این ترانه را در سالهای میانی دههٔ طلایی ۵۰ خورشیدی اجرا کرد که با همان نام «جو لین» بین ایرانیان به شهرت رسید.
اجرای فارسی لیلا فروهر، با حالوهوای موسیقی پاپ ایرانی، سبب شد «جو لین» اثر دالی پارتن حتی برای کسانی که موسیقی کانتری آمریکا را دنبال نمیکردند هم آشنا باشد.
به این ترتیب، صدای زنی از کوهستانهای تنسی آمریکا با ترانهای درباره عشق، حسادت و ترس از دست دادن، به گوش نسلی از ایرانیان هم رسید.
یکی دیگر از آثار ماندگار پارتن، I Will Always Love You بود؛ این قطعه سالها بعد با اجرای ویتنی هیوستون در فیلم «بادیگارد» به موفقیتی جهانی رسید و به یکی از پرفروشترین تکآهنگهای تاریخ بدل شد.
اما میراث دالی پارتن تنها در ترانهها و جوایزش خلاصه نمیشود. او در سال ۱۹۹۵ «بنیاد و کتابخانهٔ تخیل» را راهاندازی کرد؛ برنامهای که تاکنون بیش از ۳۰۰ میلیون کتاب رایگان برای کودکان خردسال در کشورهای مختلف فرستاده است. انگیزه او از اجرای این طرح، پدرش بود که هرگز فرصت نیافت خواندن و نوشتن بیاموزد.
پارتن همچنین میلیونها دلار را وقف آموزش، بهداشت و درمان کرد؛ از جمله یک میلیون دلار که برای تحقیقات دانشگاهی و مسیر توسعه واکسن مدرنا برای کووید-۱۹ اختصاص داد.
حالا دیگر ملکه کانتری در بین ما نیست؛ زنی که میگفت میخواهد مردم او را نهفقط برای ظاهر پرزرقوبرقش، بلکه به سبب قلب مهربانش به یاد بیاورند.
