لینک‌های قابلیت دسترسی

خبر فوری
دوشنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ تهران ۱۲:۴۷

توصیف خبرنگار رادیو اروپای آزاد از وحشت در سالن ضیافت خبرنگاران با ترامپ

مهمانان پس از شنیدن صدای تیراندازی در اطراف سالن، زیر میزها و پشت صندلی‌ها پناه گرفتند
مهمانان پس از شنیدن صدای تیراندازی در اطراف سالن، زیر میزها و پشت صندلی‌ها پناه گرفتند

الکس رئوف‌اوغلو، خبرنگار ارشد رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی در واشینگتن، در مراسم شام خبرنگاران کاخ سفید با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، حضور داشت که در جریان آن یک فرد مسلح موفق به عبور از تدابیر امنیتی شد.

نیروهای امنیتی به‌سرعت مظنون را زمین‌گیر کردند و به‌دنبال آن، در حالی که رئیس‌جمهور را از سالن هتل هیلتون خارج می‌کردند، برای لحظاتی فضای رعب و وحشت حاکم شد.

رئوف‌اوغلو صحنه‌های آشفته داخل هتل در طول و پس از این حادثه را شرح داده است.

الکس رئوف‌اوغلو، خبرنگار رادیو اروپای آزاد در ضیافت خبرنگاران با دونالد ترامپ
الکس رئوف‌اوغلو، خبرنگار رادیو اروپای آزاد در ضیافت خبرنگاران با دونالد ترامپ

رادیو اروپای آزاد: وقتی صدای تیراندازی شنیده شد، دقیقاً کجا بودید؟ و اول چه چیزی دیدید؟ آیا فرد مهاجم را دیدید یا چیزی که به توضیح ماجرا کمک کند؟

رئوف‌اوغلو: من نزدیک یکی از ورودی‌های اصلی سالن نشسته بودم. شماره میز من ۲۱۹ بود که در مسیر مرکزی منتهی به صحنه قرار داشت. طراحی سالن به‌گونه‌ای است که از هر میز دید واضحی به صحنه و ورودی‌ها وجود دارد، بنابراین ما نسبت به هر حرکتی در آن محدوده کاملاً آگاه بودیم. ما خود مهاجم را ندیدیم، اما درهای اصلی باز بودند. وقتی تیراندازی در بیرون شروع شد، صدا بسیار بلند و غیرقابل انکار بود.

در ابتدا برای یک لحظهٔ کوتاه، برخی از ما فکر کردیم شاید چیزی افتاده باشد، چون پیشخدمت‌ها در حال رفت‌وآمد بودند و شام سرو می‌شد. اما این سردرگمی خیلی سریع از بین رفت، وقتی صدای اول با چند صدای دیگر همراه شد... آن‌جا بود که معلوم شد یک اتفاق جدی‌ در حال رخ دادن است.

افراد داخل سالن چگونه متوجه شدند که این صدای تیراندازی است؟

چند ثانیه طول کشید. تکرار سریع و پشت‌سرهم صداها نشان داد که این یک حادثهٔ تصادفی نیست، به‌خصوص که درها باز بودند و صدا مستقیم وارد سالن می‌شد. می‌شد تغییر فضا را فوراً حس کرد؛ مردم از سردرگمی به درک موقعیت رسیدند. بعضی‌ها سریع زیر میز رفتند، بعضی‌ها لحظه‌ای خشک‌شان زد. اما در عرض چند لحظه، همه فهمیدند که تیراندازی جریان دارد.

واکنش فوری خبرنگاران و مهمانان چه بود؟

ترکیبی از واکنش غریزی و حرفه‌ای بود. این‌جا پر از خبرنگار بود، بنابراین بعد از شوک اولیه، خیلی‌ها سریع برای ثبت، گزارش و فهمیدن ماجرا سراغ گوشی‌هایشان رفتند.

در عین حال حس اضطرار واقعی وجود داشت. مردم حال همدیگر را می‌پرسیدند، تماس چشمی برقرار می‌کردند و نزدیک هم می‌ماندند. ما از چند ساعت قبل با هم بودیم، بنابراین حس آشنایی وجود داشت.

خیلی زود خبرنگاران وارد حالت گزارشگری شدند و اطلاعات را با هم به اشتراک گذاشتند. معمولاً رقابت شدیدی برای انتشار سریع خبر وجود دارد، اما در آن لحظه دقت و امنیت مهم‌تر از سرعت بود. همچنین به‌دلیل محدود بودن وای‌فای، به یکدیگر متکی بودیم.

نیروهای امنیتی با چه سرعتی ترامپ را خارج کردند؟

بسیار سریع، در عرض چند ثانیه. مشخص بود که مأموران از قبل در نقاط استراتژیک مستقر بودند. از جایی که من نشسته بودم، به نظر می‌رسید معاون رئیس‌جمهور (جی‌دی ونس) اول خارج شد، چون به خروجی نزدیک‌تر بود. ترامپ روی صحنه بود و در حال صحبت، اما مأموران خیلی سریع او را خارج کردند. واکنش‌ها کاملاً هماهنگ بود.

آیا دستورالعمل‌های مشخصی به حاضران داده شد؟

بله، کاملاً واضح: پایین بمانید و سکوت کنید. نیروهای امنیتی می‌خواستند بدون ایجاد آشفتگی وضعیت را ارزیابی کنند. حتی چند نفر شروع به شعار دادن کردند، اما سریع از آن‌ها خواسته شد که ساکت شوند.
بعد از مدتی اعلام شد که مظنون مهار شده، اما از ما خواسته شد همچنان در جای خود بمانیم.

درباره وضعیت امنیتی ورودی‌ها چه دیدید؟

سالن در طبقه پایین هتل است و ورود به آن از چندین لایه امنیتی عبور می‌کند. امسال به‌دلیل حضور رئیس‌جمهور، امنیت بسیار شدیدتر از همیشه بود. خیابان‌ها بسته شده بودند و حتی نزدیک شدن به ورودی بدون نشان دادن مجوز به سرویس مخفی ممکن نبود.

این وضعیت اضطراری چقدر طول کشید؟

حدود یک ساعت یا کمی کمتر. ابتدا مشخص نبود چه خواهد شد. حتی صحبت از ادامهٔ مراسم بود، اما در نهایت اعلام شد که ترامپ برنمی‌گردد و از کاخ سفید صحبت خواهد کرد.

آیا کسی زخمی شده بود؟

بله، برای لحظه‌ای. وقتی برخی از ما به راهرو رفتیم، فردی را روی زمین دیدیم که امدادگران در حال رسیدگی به او بودند، اما سریع به ما دستور داده شد که برگردیم.

دربارهٔ تدابیر امنیتی چه نظری دارید؟

امنیت نسبت به سال‌های قبل به‌طور قابل‌توجهی بیشتر بود. حضور گستردهٔ مأموران در داخل سالن کاملاً مشهود بود. جالب این‌جاست که شدت این حادثه باعث نوعی همبستگی غیرمنتظره شد، خبرنگاران، مقام‌ها و کارکنان، همه در یک وضعیت مشترک قرار گرفتند و به فکر امنیت یکدیگر بودند.

این اتفاق یادآور روشنی از حساسیت چنین رویدادهایی و اهمیت مسائل امنیتی بود.

این مطلب بخشی از:
XS
SM
MD
LG