بر اساس یافتههای یک پروژه پژوهشی به رهبری ایتالیا که روز دوشنبه ۱۸ خرداد منتشر شد و نمونههای آب دریا از سراسر جهان را تحلیل کرده است، ژنهای مرتبط با مقاومت آنتیبیوتیکی در چندین حوضه اقیانوسی، از جمله آبهای دورافتاده، وجود دارند.
پروژه «SeA Care» این ژنها را در مدیترانه، اقیانوس اطلس، قطب شمال و دیگر مناطق شناسایی کرده و نشان داده که غلظت آنها در نزدیکی مسیرهای پرتردد کشتیرانی و مناطق ساحلی پرجمعیت بیشتر است.
پژوهشگران گفتند این نتایج نشان میدهد که اقیانوسها بهعنوان یک مخزن جهانی برای آلودگیهای نشات گرفته از خشکی عمل میکنند و ردپای ژنتیکی مصرف آنتیبیوتیک و پسابهای شهری را بسیار فراتر از محل تولیدشان منتقل میکنند.
آنها افزودند این امر ممکن است به گسترش این عوامل در میان جوامع دورافتاده نیز کمک کند.
این مطالعه که در نشستی درباره سلامت اقیانوس و انسان در رم و به میزبانی مؤسسه ملی سلامت ایتالیا ارائه شد، همچنین وجود ریزپلاستیکها، مواد شیمیایی پایدار «پیافایاس» موسوم به «مواد همیشگی» و حتی ردهایی از ماده ژنتیکی ویروس سارس-کووید۲ را در آبهای آزاد اقیانوس و مناطق دوردست نیز شناسایی کرد.
آندریا پیچولی، مدیرکل مؤسسه ملی سلامت ایتالیا، گفت: «حفاظت از سلامت انسان امروز ناگزیر به معنای مراقبت از دریاها و اقیانوسهاست»، و افزود آلایندههایی که وارد محیط زیست میشوند، از طریق سامانههای آب، غذا و اقلیم در سراسر جهان بازتوزیع میشوند.
SeA Care ابتکاری به رهبری ایتالیاست که سلامت محیط زیست و انسان را به هم پیوند میدهد و نهادهایی از جمله مؤسسه ملی سلامت ایتالیا، نیروی دریایی ایتالیا و مراکز پژوهشی بینالمللی را برای ایجاد یک سامانه جهانی پایش اقیانوسها گرد هم میآورد.
این پروژه از مسیرهای دریایی موجود و شبکههای علمی برای جمعآوری نمونهها در مأموریتهای معمول استفاده میکند تا هزینهها و اثرات زیستمحیطی کاهش یابد.
در سه سال نخست، بیش از ۴۰۰۰ نمونه آب دریا از بیش از ۱۴۰ نقطه در اقیانوسهای مدیترانه، اطلس، آرام، منجمد شمالی و هند جمعآوری شد.
دانشمندان میگویند این پروژه نشان میدهد که اقیانوسها میتوانند بهعنوان یک سامانه هشدار زودهنگام برای خطرات جهانی سلامت عمل کنند و از سیاستهایی که با هدف مقابله با آلودگی، تغییرات اقلیمی و تهدیدهای نوظهور علیه سلامت انسان تدوین میشوند، پشتیبانی کنند.