تنها طی همین ۴۰ سال گذشته، شمار جانورانی که در خط استوا زندگی میکنند ۶۰ درصد کاهش یافته است؛ این تنها بخشی از تازهترین نتایج «گزارش سیاره زنده» (Living Planet Report) است که صندوق بینالمللی حیات وحش آن را دو سال یکبار منتشر میکند.
گزارشهایی که هر دو سال، به بررسی عملکرد ساکنان سیاره زمین نیز میپردازد و بر کسی پوشیده نیست که پر از نقاط تیره و تار است.
گزارش صندوق بینالمللی حیات وحش یکی از مهمترینها در نوع خود است که به طور جدی نگرانیها و راهکارهایی را برای بهبود محیط زیست و حیات وحش کره زمین ارائه میکند.
این گزارش بر پایه «شاخص سیاره زنده» تهیه می شود که زندگی و شرایط زیستی بیش از ۲۵۰۰ گونه جانوری را در سراسر جهان زیر ذرهبین میگیرد.
صندوق بینالمللی حیات وحش در عین حال با جامعه جانورشناسی لندن و سازمان «گلوبال فوتپرینت نتوورک» برای تهیه گزارش خود همکاری کرده است. تازهترین گزارش نشان میدهد که از سال ۱۹۷۰ نابودی گونههای جانوری با رشدی ۳۰ درصدی روبهرو بوده است.
بیشترین ضربه نیز به جانورانی خورده است که در محیطهای غنی از لحاظ زیستی مانند خط استوا زندگی میکنند. از سوی دیگر تعداد گونههایی که در کشورهای فقیر زندگی میکنند در چهل سال گذشته به نصف کاهش یافته است.
http://assets.panda.org/custom/lpr/lpi.html
از سوی دیگر گزارشها نشان میدهد که زمین برای رفع نیاز بنیبشر به سوخت در طول یک سال، به یکسال و نیم زمان نیاز دارد؛ در نتیجه درآمدمان نصف آن چیزی است که نیاز داریم. به زبانی دیگر -اگر تغییری در درآمد سوختی مان رخ ندهد- تا سال ۲۰۳۰ به دو زمین و تا سال ۲۰۵۰ به سه کره زمین احتیاج خواهیم داشت.
این گزارش نشان میدهد که -برای نمونه- فقط برای ملت ایالات متحده آمریکا چهار و نیم زمین لازم است. اما در هند، مردم از کمتر از نیمی از منابع طبیعی شان استفاده میکنند.
البته صندوق بینالمللی حیات وحش راهکارهایی هم برای حفظ سیاره مادر ارائه میکند؛ تا سال ۲۰۵۰ جمعیت زمین به ۹ میلیارد نفر میرسد. بر پایه این گزارش برای بهبود زیستگاهمان نه تنها باید نوع خوراک مان را عوض کنیم بلکه باید در مصرف سوخت نیز تغییرات قابل توجهی دهیم. در عین حال باید از منابع طبیعی خود به شدت مراقبت کنیم.
رشد جمعیت، خطراتی را با خود همراه دارد که باید با برنامهریزی با آنها روبهرو شد. بدتر آنکه تغییرات در نیاز انسان به انرژی ضربه خود را به کشورهای در حال توسعه و فقیرتر و به بیان دیگر به زیستگاه این کشورها میزند.
این گزارش خبر خوبی هم با خود دارد که به مناطقی با آب و هوای معتدل باز میگردد. در این مناطق وضعیت زیستمحیطی بهتر شده است، شمار گونههای جانوری نیز رشد کرده و حیات وحش ترمیم شده است. البته این خبر خوش به تنهایی کافی نیست تا از نگرانیها نسبت به تغییرات زیستگاه ما، آن هم تنها در ده تا بیست سال آینده، بکاهد.
شعار صندوق بینالمللی حیات وحش ساده و کوتاه است؛ هر یک نفر توان آن را دارد تا زیستگاهمان را دگرگون کند.
گزارشهایی که هر دو سال، به بررسی عملکرد ساکنان سیاره زمین نیز میپردازد و بر کسی پوشیده نیست که پر از نقاط تیره و تار است.
گزارش صندوق بینالمللی حیات وحش یکی از مهمترینها در نوع خود است که به طور جدی نگرانیها و راهکارهایی را برای بهبود محیط زیست و حیات وحش کره زمین ارائه میکند.
این گزارش بر پایه «شاخص سیاره زنده» تهیه می شود که زندگی و شرایط زیستی بیش از ۲۵۰۰ گونه جانوری را در سراسر جهان زیر ذرهبین میگیرد.
- نابود کردن زیستگاه ببر سوماترایی در چند روز. این گونه جانوری باید شدیدا تحت مراقبت باشد.
صندوق بینالمللی حیات وحش در عین حال با جامعه جانورشناسی لندن و سازمان «گلوبال فوتپرینت نتوورک» برای تهیه گزارش خود همکاری کرده است. تازهترین گزارش نشان میدهد که از سال ۱۹۷۰ نابودی گونههای جانوری با رشدی ۳۰ درصدی روبهرو بوده است.
بیشترین ضربه نیز به جانورانی خورده است که در محیطهای غنی از لحاظ زیستی مانند خط استوا زندگی میکنند. از سوی دیگر تعداد گونههایی که در کشورهای فقیر زندگی میکنند در چهل سال گذشته به نصف کاهش یافته است.
http://assets.panda.org/custom/lpr/lpi.html
- شاخص سیاره زنده و نابودی گونههای جانوری (از وبسایت WWF)
از سوی دیگر گزارشها نشان میدهد که زمین برای رفع نیاز بنیبشر به سوخت در طول یک سال، به یکسال و نیم زمان نیاز دارد؛ در نتیجه درآمدمان نصف آن چیزی است که نیاز داریم. به زبانی دیگر -اگر تغییری در درآمد سوختی مان رخ ندهد- تا سال ۲۰۳۰ به دو زمین و تا سال ۲۰۵۰ به سه کره زمین احتیاج خواهیم داشت.
این گزارش نشان میدهد که -برای نمونه- فقط برای ملت ایالات متحده آمریکا چهار و نیم زمین لازم است. اما در هند، مردم از کمتر از نیمی از منابع طبیعی شان استفاده میکنند.
البته صندوق بینالمللی حیات وحش راهکارهایی هم برای حفظ سیاره مادر ارائه میکند؛ تا سال ۲۰۵۰ جمعیت زمین به ۹ میلیارد نفر میرسد. بر پایه این گزارش برای بهبود زیستگاهمان نه تنها باید نوع خوراک مان را عوض کنیم بلکه باید در مصرف سوخت نیز تغییرات قابل توجهی دهیم. در عین حال باید از منابع طبیعی خود به شدت مراقبت کنیم.
رشد جمعیت، خطراتی را با خود همراه دارد که باید با برنامهریزی با آنها روبهرو شد. بدتر آنکه تغییرات در نیاز انسان به انرژی ضربه خود را به کشورهای در حال توسعه و فقیرتر و به بیان دیگر به زیستگاه این کشورها میزند.
این گزارش خبر خوبی هم با خود دارد که به مناطقی با آب و هوای معتدل باز میگردد. در این مناطق وضعیت زیستمحیطی بهتر شده است، شمار گونههای جانوری نیز رشد کرده و حیات وحش ترمیم شده است. البته این خبر خوش به تنهایی کافی نیست تا از نگرانیها نسبت به تغییرات زیستگاه ما، آن هم تنها در ده تا بیست سال آینده، بکاهد.
شعار صندوق بینالمللی حیات وحش ساده و کوتاه است؛ هر یک نفر توان آن را دارد تا زیستگاهمان را دگرگون کند.