زنان و متروی تهران

یکی از واگن‌های ویژه زنان در متروی تهران

اگر ساکن تهران هستید، یا به هر دلیل گذرتان به پایتخت شلوغ و پر ازدحام ایران افتاده، شاید این نقشه بیش از هر چیز برای شما آشنا باشد؛ نقشه خطوط و ایستگاه‌های متروی پایتخت.

نقشه‌ای که هر یک از نقاط آبی، سرمه‌ای، زرد، بنفش، صورتی، قرمز، و سبزش، نام میدان، محله، یا گذرگاهی در تهران، یا نام شخصیتی را بر خود دارد که به هر دلیل به عنوان یک نماد برای نشانه‌گذاری یک ایستگاه از آن استفاده شده است.

اما با این همه، و با وجود اینکه زنان در طول تاریخ ایران، و به ویژه در تاریخ معاصر یکصد سال اخیر نقش ویژه‌ای در شکوفایی و بالیدن جامعه ایرانی داشته‌اند، بر این نقشه هیچ نشانی از زنان و هیچ ارجاعی به اثرگذاری تاریخی آنها بر فرهنگ و جامعه ایرانی نیست.

من اگر دستی بر آتش برنامه‌ریزی شهری در تهران داشتم، شاید اگر نه به طور نمادین تمامی ایستگاه‌های چند خط متروی تهران را به تمامی به یاد زنان اثرگذار ایرانی نام‌گذاری می‌کردم، بلکه دست کم ایستگاه‌هایی را که یادآور زنانی است که در پویایی فرهنگ، سیاست، اقتصاد، و ادبیات جامعه نقش داشته‌اند، نشانه‌گذاری می‌کردم.

من اگر در برنامه‌ریزی شهری تهران دخیل بودم، شاید نام ایستگاه شریف را به مریم میرزاخانی، ریاضی‌دان سرشناس ایرانی تغییر می‌دادم، یا مثلاً ایستگاه قلهک در نزدیکی دروس، خانه پدری فروغ فرخزاد، را به نام او نا‌م‌گذاری می‌کردم. یا یکی از ایستگاه‌های نزدیک به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان (مثلاً ایستگاه جهاد) را به نام لیلی امیرارجمند، چهره تأثیرگذار فرهنگی و بنیان‌گذار کانون، و ایستگاه وردآورد در نزدیکی دهکده المپیک را به نام کیمیا علیزاده، ورزش‌کار تاریخ‌ساز المپیکی ایران تغییر می‌دادم.

اگر به من بود، شاید بر ایستگاه انقلاب را نام «دختران انقلاب» می‌گذاشتم.

شما اما با تجربه زندگی روزمره خود در تهران، و با نگاهی که به نقش زنان در جامعه ایرانی دارید، برای ما بنویسید که اگر شما در نام‌گذاری ایستگاه‌های متروی پایتخت نقش داشتید، کدام ایستگاه را و به چه دلیل، به نام کدام یک از زنان فرهنگ‌ساز و تاریخ‌ساز ایرانی تغییر می‌دادید؟

نظرات‌تان را در زیر همین مطلب در قالب کامنت با ما و دیگر کاربران رادیوفردا در میان بگذارید.