در حالی که بازداشت و دستگیری روزنامهنگاران ایرانی و تعطیلی نشریات در ایران همچنان ادامه دارد، گزارشگران بدون مرز در جدیدترین بیانیه خود میگوید روزنامهنگاران زندانی تحت فشار شدید قرار دارند تا از رهبر جمهوری اسلامی طلب بخشش کنند.
گزارشگران بدون مرز، سازمان دفاع از حقوق اصحاب رسانه و دفاع از آزادی بیان، در این بیانیه که روز چهارشنبه منتشر شد میگوید روزنامهنگارانی که در بازداشت وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی هستند تحت فشار شدید قرار دارند تا در ملاء عام از آیتالله علی خامنهای طلب بخشش کنند.
در همین زمینه غلامحسین محسنی اژهای، دادستان کل کشور، هفته گذشته در گفتوگو با خبرنگاران اعلام کرد که «ابراز ندامت یکی از شرایط» آزادی زندانیان سیاسی است.
گزارشگران بدون مرز در ادامه بیانیه خود میگوید این روزنامهنگاران نیستند که باید عذرخواهی کنند، بلکه دولت جمهوری اسلامی است که «باید از قربانیان خود طلب بخشش کند».
این بیانیه میگوید: «چرا این روزنامهنگاران باید عذرخواهی کنند در حالی که تنها کاری که آنها کردهاند اطلاعرسانی به شهروندان بوده است؟ این دولت [جمهوری اسلامی] است که باید به خاطر دستگیری ۱۱۰ روزنامهنگار و سانسور و تعطیل کردن دستکم ۲۰ رسانه در هشت ماه گذشته از قربانیان خود طلب بخشش کند.»
در بیانیه گزارشگران بدون مرز آمده است: «آزادی تعدادی از روزنامهنگاران زندانی طبیعتا خبر خوبی است، اما ما همچنان خواستار آزادی تمام روزنامهنگاران و شهروند – روزنامهنگاران هستیم که با نقض قوانین ایران در زندانها ماندهاند.»
در حالی که روز یکشنبه گذشته تعدادی از روزنامهنگاران و اصحاب مطبوعات زندانی از جمله ماشاالله شمسالواعظین، سخنگوی انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، و عبدالرضا تاجیک، روزنامهنگار، به قید وثیقه از زندان آزاد شدند، زمانی طولانی نگذشت که خبر توقیف روزنامه اعتماد و نشریه ایراندخت و لاجرم بیکاری روزنامهنگاران آنها منتشر شد.
روز دوشنبه گذشته نیز محمد ملکی، فواد صادقی، محمدرضا مقیسه، مهسا جزینی و مهدی معتمدی مهر، از زندانیان سیاسی پس از انتخابات ریاست جمهوری، از زندان آزاد شدند.
کمیته حمایت از روزنامهنگاران که مقر آن در نیویورک است اواسط بهمنماه در بیانیهای اعلام کرد که هماکنون ۴۷ روزنامهنگار در زندانهای ایران به سر میبرند که این میزان دستگیری از سال ۱۹۹۶ تاکنون در هیچ کشوری سابقه نداشته و ایران در این زمینه هماکنون از چین هم پیشی گرفته است.
گرچه تعدادی از این روزنامهنگاران زندانی از آن زمان تاکنون آزاد شدهاند، هنوز عده زیادی از آنها در زندان در انتظار دادگاه و حکم آن به سر میبرند.