آمنه‌سادات ذبیح‌پور به حضور در جلسه بعدی دادگاه سپیده قلیان «ملزم شد»

وکیل انتخابی سهند نورمحمدزاده، از بازداشت‌شدگان اعتراضات، از لغو حکم اعدام موکلش، اما باقی‌ماندن اتهام «محاربه» خبر داد.

آن‌طور که حامد احمدی، چهارشنبه، ۹ فروردین به «شبکه شرق» گفته، قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب، این رای را به وی ابلاغ کرده است.

او درباره جزئیات حکم صادره گفته: «متاسفانه قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب رای اصراری صادر کرده به این معنا که به اتهام محاربه اصرار کرده است. قاضی شعبه اعدام را رد کرده، ولی سهند را محارب دانسته و براین اساس هم به عقیده من حکم سنگینی صادر کرده است.»

به گفته وی، دادگاه انقلاب سهند نورمحمدزاده را به اتهام «محاربه» به «۱۰ سال تبعید به کهنوج استان کرمان، ۵ سال حبس به اتهام اجتماع و تبانی و یک سال هم به اتهام اخلال در نظم عمومی» محکوم کرده است.

بیشتر در این باره:

لغو حکم اعدام سهند نورمحمدزاده، معترض متهم به «محاربه»

سعید افکاری، برادر نوید افکاری که جمهوری اسلامی او را اعدام کرد، در توئیتی نوشته که زمانی که برادرش در آگاهی بود، «بعد مدت‌ها چند ثانیه تونستیم جلو در آگاهی ببینیمش، متوجه شدیم سر و بدن نوید به شدت ورم کرده و به شدت چاق شده بود یا بهتر بگم باد کرده بود. اونم درحالیکه همه می‌دونیم تو آگاهی غذای خیلی خیلی کمی می‌دن.»

او اضافه کرده وقتی دو سال بعد، هر سه برادر به سلول‌های انفرادی کنار هم منتقل شدند، «وحید اونجا از نوید پرسیده بود دلیل اون ورم چی بوده؟ نوید براش گفته بود که اون روزهای اول تو بازجویی، بازجوها به اجبار مدام بهش چایی میدادن. و این چایی‌ها باعث میشد شکلی از توهم بیاد سراغش و ورم کنه. که بعدتر که اون روند قطع شد ورم نوید هم تموم شد.»

الهه توکلیان، از اسیب‌دیدگان چشم در اعتراضات که برای انجام عمل خارج‌کردن یکی از گلوله‌های ساچمه‌ای از سر خود، به رم سفر کرده، در پستی اینستاگرامی، از تجربه خود در «غربت و تنهایی و درد» بعد از جراحی نوشته است.

او نوشته که در اوج درد، تنها «۹ انگشت» خود را به پرستار برای نشان دادن میزان درد نشان داده و به کنایه اضافه کرده که «یه درد شماره دهم را نگه دارم برای یه وقت دیگه...الان وقتش‌ نیست».

خانم توکلیان پیش از این گفته بود که به اروپا سفر کرده تا پس از خارج شدن گلوله داخل سرش، به همه نشان دهد چه کسانی به او و دیگران شلیک کرده‌اند.

یی‌وان ری، نماینده پارلمان آلمان و کفیل سیاسی توماج صالحی، خواننده رپ اعتراضی که در بازداشت به سر می‌برد، در پستی اینستاگرامی، از ارسال سی‌و‌سومین نامه به سفیر ایران در آلمان در روز پنج‌شنبه، ۱۰ فروردین در اعتراض به ادامه حبس و بی‌خبری از آقای صالحی خبر داد.

این نمانده کُره‌ای‌تبار بوندستاگ، همچنین نوشته که روز پنج‌شنبه، بیست‌و هشتمین نامه نامه به رئیس قوه قضائیه ایران و بیست‌و‌هفتمین نامه به وزیر خارجه ایران در این زمینه با پست ارسال خواهد شد.

وی روزهایی که توماج صالحی در انفرادی و در شرایط نامناسب جسمی گذرانده را به این صورت توصیف کرده است: پنج ماه، بیش از ۲۱ هفته، ۱۵۰ روز و ۳۶۰۰ ساعت.

به‌دنبال انتشار گزارش‌های متعددی از کاربران در توئیتر فارسی مبنی بر تعلیق حساب‌های آنها یا حذف برخی توئیت‌ها، مسیح علینژاد، فعال سیاسی، در توئیتی به زبان انگلیسی، به این موضوع اعتراض کرد.

وی نوشت: «وقتی جنایتکارانی مانند علی خامنه‌ای که هزاران ایرانی را کشته‌اند، آزادانه در توئیتر جولان می‌دهند، این اقدام غیرقابل پذیرش است.»

ویدئوی تازه‌ای از صنوبر، مادر خدانور لجه‌ای منتشر شده که می‌گوید تا زنده است در سوگ پسرش، «می‌سوزد» و او همه «دار و ندارش بود».

خدانور لجه‌ای، از کشته‌شدگان جمعه خونین زاهدان، به یکی از نمادهای اعتراضات «زن زندگی آزادی» تبدیل شده است. تصویر او در حالی که ماموران امنیتی دستانش را بسته بودند و در مقابلش، لیوانی آب قرار داده بودند، موجی از خشم و اندوه را برانگیخت.

از خدانور لجه‌ای ویدئوهای متعددی در حال رقص و شادی منتشر شده است.

مژگان ایلانلو، مستندساز و فعال حقوق زنان، عکسی از دیدار نوروزی تعدادی از زنان زندانی سیاسی اوین با فائزه هاشمی منتشر کرده است.

مژگان ایلانلو در جریان اعتراضات سراسری اخیر پس از انتشار تصویر خود بدون روسری در یک رستوران بازداشت و مدتی را در زندان بود.

مژگان ایلانلو با ا انتشار تصویری در اینستاگرام خود نوشت: «نهم فروردین هزار و چهارصد و دو، عید دیدنی در منزل فائزه هاشمی به همراه زنان زندانی اوین».

مژگان ایلانلو در ادامه اضافه کرد: «دیدار یاران زندان، آن سوی دیوارهای سنگی و درهای آهنی ، لذت نابی دارد که فقط زندان رفته‌ها می‌دانند که چیست... دوستی‌های زندان از جنس هیچ دوستی دیگری نیست، ابدی و ازلی است ، از یک جنس فولادین، خلل ناپذیر ... دوستی‌های زندان یعنی یک کسی هست که تا ابد می‌توانی در لحظه‌های طوفان و التهاب در دستانش آرام بگیری و در شادی و سرخوشی عمیق‌ترین لذت جهان را با او شریک شوی... دوستی‌های زندان یعنی به تو در کلوب آدم‌های سعادتمند خوش آمد گفته‌اند... می‌توانم تا ابد درباره این زنان زندانی بنویسم... باری تا ابد...»