اندی برنهام روز جمعه ۲۶ تیر به عنوان رهبر حزب حاکم کارگر بریتانیا انتخاب شد تا آخرین گام قانونی را برای رسیدن به پست نخستوزیری این کشور بردارد. او به هفتمین رئیس دولت بریتانیا در یک دهه اخیر تبدیل خواهد شد.
برنهام در «کنفرانس ویژه» حزب کارگر گفت که برای به دست گرفتن قدرت آماده است و تلاش خواهد کرد تا به مردم در «مناطق فراموششده در سراسر کشور» امید ببخشد.
او به دلیل پافشاریاش در دوران شهرداری منچستر برای دفاع از منافع این منطقه، لقب «پادشاه شمال» را به دست آورده است.
این سیاستمدار ۵۶ ساله با هشدار دربارهٔ اینکه این آخرین فرصت حزب کارگر برای تغییر سرنوشت خود است، وعده داد قدرت را از وستمینستر، مرکز سیاست بریتانیا، به مناطق مختلف کشور منتقل کند و رهبری یک تیم «متحد» را برای تحقق تغییراتی که به گفته او کشور «مشتاقانه خواهان آن است» بر عهده بگیرد.
او در جمع نمایندگان حزب کارگر و مقامهای این حزب گفت: «ما متحد هستیم و قدرتی را که از این اتحاد به دست میآید، در خدمت مردم و مناطقی قرار میدهیم که مدتهاست منتظرند سیاست دوباره به آنها امید بدهد.»
برنهام افزود: «و دقیقاً همین کار را خواهیم کرد؛ به همه آنها امید را بازخواهیم گرداند.»
برنهام همچنین از کییر استارمر که قرار است روز دوشنبه ۲۹ تیر جای او را در مقام نخستوزیری بگیرد، قدردانی کرد. اعضای حزب کارگر مشتاقاند در آن روز با اعضای کابینه برنهام و رویکرد او در اداره دولت بیشتر آشنا شوند.
انتظار میرود آقای برنهام روز دوشنبه بعد از ملاقات با پادشاه بریتانیا، به شکل رسمی کار خود را به عنوان نخستوزیر جدید آغاز کند.
حزب کارگر پس از انتخابات سال ۲۰۲۴ همچنان اکثریت قاطع کرسیهای پارلمان را در اختیار دارد و به همین دلیل، رهبر بزرگترین حزب بدون برگزاری انتخابات جدید، به مقام نخستوزیری میرسد.
آقای استارمر روز اول تیرماه اعلام کرد از مقامش کنارهگیری میکند و تا زمان اعلام جانشینش از سوی حزب کارگر در سمت نخستوزیری باقی خواهد ماند.
اندی برنهام روز جمعه گفت هنوز دربارهٔ ترکیب تیم اصلی وزیران خود تصمیم نگرفته است، اما اطمینان خواهد داد که این تیم «بازتابدهنده همه بخشهای حزب و همه جوامع» باشد.
سخنرانی او پس از پیروزی در رقابتی که بدون رقیب برگزار شد، توضیح چندانی دربارهٔ برنامههایی که در تنها سخنرانی خود پس از بازگشت به پارلمان در ماه گذشته ارائه کرده بود، نداد. او پس از پیروزی در حوزه انتخابیه میکرفیلد به پارلمان بازگشت؛ اقدامی که آغاز روند جانشینی استارمر بود.
برنهام در آن سخنرانی بخشی از برنامههای داخلی خود را ترسیم کرده و گفته بود که قصد دارد «بزرگترین بازتوزیع قدرت» را به نفع مناطق مختلف بریتانیا اجرا کند؛ اقدامی که به باور او نابرابری را کاهش میدهد و خشم جوامعی را که احساس میکنند نادیده گرفته شدهاند و بهطور فزایندهای به حزب «اصلاح» به هبری نایجل فاراژ یا در برخی موارد به حزب چپگرای «سبز» گرایش یافتهاند، کاهش خواهد داد.
پیام برنهام مبنی بر اینکه برنامهای برای مهار رشد حزب رفرم دارد، توانست حمایت نمایندگان حزب کارگر را جلب کند؛ نمایندگانی که نگران بودند در انتخابات سراسری بعدی، که باید حداکثر تا سال ۲۰۲۹ برگزار شود، کرسیهای خود را به حزب پوپولیست نایجل فاراژ، از چهرههای باسابقه کارزار «برگزیت» -که باعث خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا شد- واگذار کنند.
حزب «اصلاح» ماههاست که در صدر نظرسنجیهای افکار عمومی قرار دارد.
با این حال، در هفتههای اخیر بخشی از محبوبیت این حزب به دلیل پذیرش کمکهای مالی از اهداکنندگان ثروتمند توسط فاراژ خدشهدار شده است؛ موضوعی که شاید فرصتی برای برنهام فراهم کند تا جایگاه حزب کارگر را احیا کند.
با توجه به اینکه حداکثر تا سه سال دیگر انتخابات سراسری برگزار خواهد شد، برنهام باید هرچه سریعتر اجرای برخی از وعدههای خود را آغاز کند؛ وعدههایی که بسیاری از آنها بر پایه برنامهریزی بلندمدت بنا شدهاند.
او وعده داد که از هفته آینده به سرعت دست به کار خواهد شد.