رابرت پری، خبرنگار تحقیقی و بنیانگذار کنسرسیوم روزنامهنگاری مستقل در سن ۶۸ سالگی درگذشت. در کارنامه آقای پری کسب دو جایزه معتبر دنیای روزنامهنگاری یعنی جوایز پولیتزر و جورج پولک دیده میشوند.
به گفته ایان داستون، همسر رابرت پری، او روز شنبه گذشته پس از چند حمله قلبی و در پی سرطان پانکراس که تشخیص داده نشده بود، درگذشت.
رابرت پری سال ۱۹۷۴ به خبرگزاری آسوشیتد پرس پیوست و در دفتر این خبرگزاری در واشینگتن به کار مشغول شد. او پرونده موسوم به ایران-کنترا را در دولت رونالد ریگان پوشش داد. کارهای او در پرده برداشتن از رسواییها، برای او در سال ۱۹۸۴ جایزه جورج پولک را به همراه آورد.
آقای پری در سال ۱۹۸۵ در گزارشی اختصاصی برای آسوشیتدپرس، از وجود یک کتابچه راهنما برای کشتن شورشیان نیکاراگوا در سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا پرده برداشته بود و برنده جایزه پولیتزر شد.
او در سال ۱۹۸۷ خبرگزاری آسوشیتدپرس را ترک کرد و به مجله نیوزویک رفت. در آن جا تا سال ۱۹۹۰ کار کرد و بعد به عنوان خبرنگار تحقیقی به برنامه فرانت لاین، در شبکه پی بی اس پیوست.
در سال ۱۹۹۵ و در پی نگرانی از وضعیت روزنامهنگاری تحقیقی، رابرت پری کنسرسیوم روزنامهنگاری مستقل را پایهگذاری کرد، که در سالهای اولیه حضور اینترنت در حوزه اخبار، محلی برای ارائه گزارشهای مستقل و دقیق بود. این وبسایت البته با مشکلات مالی درگیر بود و نیاز به حمایت مالی خوانندگان داشت.
رابرت پری در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۹ در هارتفورد در ایالت کانکتیکت به دنیا آمد. سال ۱۹۷۱ از کالج کولبی فارغ التحصیل شد و پیش از کار با آسوشیتدپرس، برای منابع خبری ماساچوست کار میکرد.
آقای پری شش کتاب نوشته و برنده مدال آی اف استون برای خبرنگاری مستقل از سوی بنیاد نیمن شده است.