وکیل صدیقه وسمقی، اسلامپژوه و سخنگوی اولین دوره شورای شهر تهران، با اعلام اینکه موکلش ۹۰ درصد بینایی خود را از دست داده، وثیقه تعیین شده برای این نویسنده را «نامتناسب» خواند و گفت که او توان تامین این وثیقه را ندارد.
محمود علیزاده طباطبایی همچنین خبر داد که موکلش به دو اتهام «عضویت در کمیته حمایت از آسیب دیدگان حوادث سال ۸۸» و « عضویت در وبسایت جرس (جنبش راه سبز امید)»به پنج سال زندان محکوم شده که این حکم قابل تجدید نظر خواهی است.
آقای علیزاده طباطبایی روز جمعه ۵ آبان در مصاحبه با وبسایت کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران گفت که موکلش پیش از این در دادگاه انقلاب به صورت غیابی محاکمه و به پنج سال زندان محکوم شده بود.
به گفته آقای علیزاده طباطبایی،خانم وسمقی به دلیل غیابی بودن این حکم بار دیگر در دادگاه انقلاب محاکمه شده و حکم پنج سال زندان سابق تکرار شده است.
وی اعلام کرد که تنها مدرک مطرح شده درباره اتهامات موکلش گزارش ضابطین قضایی بوده است.
صدیقه وسمقی که به هنگام بازگشت به ایران به طور موقت بازداشت شده بود، روز یکشنبه ۳۰ مهر پس از مراجعه به دادگاه انقلاب بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.
به نوشته وبسایت زیتون، او در «دادگاهی ۱۲ دقیقهای» به ریاست قاضی محمد مقیسه، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب، محاکمه و برایش قرار وثیقه یک میلیارد تومانی تعیین شده بود اما به دلیل تأمین نشدن آن، بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.
آقای علیزاده طباطبایی نیز گفت که وثیقه تعیین شده برای موکلش «نامتناسب» است و او توان تامین آن را ندارد.
وی تاکید کرد که موکلش ۹۰ درصد بینایی خود را از دست داده است و مدارک پزشکی نیز به دادگاه ارائه شده است.
خانم وسمقی روز ۱۶ تیر ۹۳ به طور غیابی در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب محاکمه و به پنج سال حبس محکوم شده بود.
به گفته آقای علیزاده طباطبایی، خانم وسمقی نقش داشتن در اداره وبسایت جرس را رد کرده است و درباره «عضویت در کمیته حمایت از آسیب دیدگان حوادث سال ۸۸» نیز اعلام کرده که این کمیته با تصویب شورای شهر اصولگرای سوم ایجاد شده و عضویت در آن جرم نبوده است.
صدیقه وسمقی در مهر ماه سال گذشته در نامهای به حسن روحانی، با اشاره به تصمیم خود برای بازگشت به ایران نوشته بود: «دهه ۵۰ و ۶۰ زندگی که من و همسرم در ان به سر میبریم، فصل تحمل تبعید نیست. از سوی دیگر با توجه به شرایط جسمانی من و به ویژه ضعف شدید بینایی، تحمل زندان نیز دشوار مینماید».
این نویسنده و شاعر در این نامه همچنین اعلام کرده بود که سال ۹۰ و پس از دعوت دانشگاه گوتینگن آلمان برای یک ترم تدریس در دپارتمان اسلامشناسی از ایران خارج شده اما پس از آن مأموران وزارت اطلاعات به دفترحقوقی او «حمله» کرده و «با ارائه حکم بازداشت این دفتر را تفتیش کرده» و وسایل شخصی او را با خود بردهاند.
بر اساس این نامه، سال ۸۹ نیز وزارت اطلاعات خانم وسمقی را «احضار و تهدید» کرده بود.
در سالهای گذشته تعدادی از فعالان سیاسی و روزنامهنگاران ایرانی پس از بازگشت به ایران بازداشت و زندانی شده اند.
بهمن دارالشفایی، سراجالدین میردامادی، سعید رضوی فقیه، مصطفی عزیزی، ساجده عربسرخی و کاظم برجسته، از جمله افرادی هستند که پس از بازگشت به ایران بازداشت شدهاند.
علاوه بر این دستگاه قضایی ایران شماری از روزنامهنگاران، فعالان فرهنگی و فعالان سیاسی ایرانی در خارج از کشور را در دادگاههای غیابی به حبس محکوم کرده است.
از جمله در بهمن ماه گذشته، شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب احکامی غیابی را علیه گوگوش، نیکآهنگ کوثر، سعید کریمیان، مرضیه آرمین، تارا اینانلو، و شماری دیگر از چهرههای ایرانی خارج از کشور، در روزنامه حمایت وابسته به قوه قضائیه منتشر کرد.