غلامعلی حداد عادل، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، میگوید جمهوری اسلامی فعلاً نمیتواند «به علت شرایط جنگ آنطور که باید وارد جبهۀ حجاب» شود.
او که در مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز عضویت دارد، در یک سخنرانی که روز چهارشنبه ۱۸ شهریور در رسانههای ایران منتشر شد، همچنین اعلام کرد شرایط کنونی کشور از نظر حجاب «بسیار سختتر از سال ۶۰ است که شروع به کار کرده بودیم».
حجاب اجباری در ایران از ۱۸ مرداد ۱۳۶۲ و با تصویب قانون مجازات اسلامی توسط مجلس شورای اسلامی، برای عدم رعایت حجاب در معابر عمومی و تعیین مجازات عملی شد.
مجید انصاری، معاون حقوقی رئیسجمهور ایران، نیز رز چهارشنبه درباره اجرا نشدن قانون موسوم به «عفاف و حجاب» در دولت مسعود پزشکیان گفت: بعد از بررسیها مشخص شد که این قانون «اشکالات جدی» دارد.
او در توضیح این اشکالها گفت: «بسیاری از مواد آن اساساً قابلیت اجرا ندارد و پیشبینی میشد اجرای آن مشکلاتی برای کشور، امنیت شغلی افراد، پیوستگی اجتماعی و همبستگی اجتماعی ایجاد کند».
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، شهریور ۱۴۰۴ اعلام کرد که قانون «عفاف و حجاب» را که در سال ۱۴۰۳ در مجلس تصویب و به تأیید شورای نگهبان رسیده بود، بهدلیل «ابلاغ مکتوب» شورای عالی امنیت ملی ابلاغ نکرده است.
مخالفت با حجاب اجباری، پس از جانباختن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد در شهریور ۱۴۰۱ گسترده شد و از آن زمان، زنان ایرانی با کنار گذاشتن حجاب اجباری، در برابر این قانون مقاومت کردهاند. در مقابل، حکومت ایران همچنان با اقداماتی مانند بستن کافهها و رستورانها و اماکن تفریحی به بهانه رعایت نشدن حجاب اجباری، سعی در اعمال آن دارد.