مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، در واکنش به اعدام علیرضا سپاهی، از معترضان اعتراضات دی‌ماه در اصفهان، روز دوشنبه ۱۳ مهر پیامی منتشر کرد.
او در این پیام درباره نحوه رفتار با متهمان و عدم رعایت دادرسی عادلانه در ایران ابراز «نگرانی‌های جدی» کرده است.
پس از اعلام اعدام علیرضا سپاهی، بامداد دوشنبه بستگان علیرضا رئیسی نیز از اعدام این معترض دی‌ماه در شبکه‌های اجتماعی خبر داده‌اند.
علیرضا سپاهی پیش‌تر قرار بود بامداد سه‌شنبه، ۶ مرداد ۱۴۰۵، همراه با ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسین‌آبادی اعدام شود، اما پیش از انتقال به محل اجرای حکم دچار سکته شد و به‌دلیل وخامت وضعیت جسمانی به بیمارستان انتقال یافت. او دو روز بعد، پس از دریافت خدمات درمانی، به زندان دستگرد اصفهان بازگردانده شده بود.
مای ساتو در پیام تازه خود در شبکه‌های اجتماعی نوشت که «مردم اصفهان شب ۵ مرداد تا سپیده‌دم در میدان علیخانی ماندند تا مانع اعدام سه معترض شوند»؛ میدانی که به گفته او برای اجرای اعدام در ملأعام آماده شده بود و نیروهای امنیتی نیز در اطراف آن حضور گسترده داشتند.
خانم ساتو توضیح داد: «مردم برای جلوگیری از اعدام‌ها به آنجا شتافتند. نیروها با خشونت و نیروی مرگبار با آنها برخورد کردند. با این حال، مردم ماندند و تا آخرین لحظه از تلاش برای نجات جان این افراد دست برنداشتند. جمع شدن برای درخواست حفظ جان یک انسان جرم نیست. به‌ویژه در برابر اعدام در ملأعام که خلاف حقوق بشر بین‌الملل است.»
او افزود دو نفر از سه محکوم آن شب در برابر خانواده‌ها و حاضران اعدام شدند، اما علیرضا سپاهی پس از بروز حمله قلبی به بیمارستان منتقل شد و اجرای حکم او به تعویق افتاد اما علیرضا سپاهی سرانجام بامداد ۱۳ مهر اعدام شد.
گزارشگر ویژه سازمان ملل نوشت: «هیچ‌کس نباید با چنین مجازاتی رو‌به‌رو شود و هیچ جامعه‌ای نباید مجبور به تماشای آن شود.»
او همچنین گفت پرونده سپاهی با «نگرانی‌های جدی» درباره نحوه رفتار با متهمان و موضوع رعایت دادرسی عادلانه همراه بوده و به گزارش‌هایی درباره شکنجه او و اعضای خانواده‌اش اشاره کرد.
به گفته او، با وجود پذیرش درخواست تجدیدنظر سپاهی در ۱۱ شهریور و ارجاع پرونده برای رسیدگی مجدد، حکم اعدام او در حالی اجرا شد که وکیلش همچنان در پی بازبینی پرونده بود.
مای ساتو اعدام در ملأعام را مصداق رفتار «ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز» خواند و گفت هیچ جامعه‌ای نباید مجبور به تماشای چنین مجازاتی شود.
او توضیح داد که «اعدام در ملأعام، مرگ را به یک نمایش بدل می‌کند و تمام جامعه را در معرض خشونت دولتی قرار می‌دهد.»