کمیتۀ سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد، روز چهارشنبه ۲۷ آبانماه، قطعنامهای را با عنوان «وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران» تصویب کرد.
این قطعنامه با ۷۶ رأی موافق، ۲۷ مخالف و ۶۴ رأی ممتنع به تصویب رسید.
در متن این قطعنامه که به ابتکار کانادا به رأی گذاشته شده بود، از آنچه که «نقض گستردۀ حقوق بشر در ایران» خوانده شده، به شدت ابراز نگرانی شده است.
در این قطعنامه همچنین به مواردی همچون اعدامها، بازداشتهای قهری و خودسرانه، سرکوب زنان و اقلیتهای مذهبی و همینطور برخوردهای خشونتبار با اعتراضات دیماه گذشته، از جمله ادامۀ بازداشتها، اعترافگیریهای اجباری و صدور احکام سنگین حبس و اعدام اشاره شده است.
ایالات متحده به این قطعنامه رأی ممتنع داد؛ اما در ادامه، نمایندگی این کشور در سازمان ملل متحد، با انتشار پیامی تأکید کرد که این رأی ممتنع نباید باعث سوء تفاهم شده و بهعنوان «نرمشدن رویکرد آمریکا در قبال تهران» تعبیر و تفسیر شود.
دن نگریا، نمایندۀ ایالات متحده در این پیام توضیح داده که دلیل رأی ممتنع آمریکا، این بوده که به باور واشینگتن، قطعنامه با وجود محکومکردن رفتار دولت ایران با معترضان و بازداشتیها، در زمینۀ «پاسخگو کردن تهران»، بهاندازۀ کافی قاطع نبوده است.
در ادامۀ این پیام آمده است که: «قطعنامه، از ادبیاتی استفاده کرده که میتواند باعث انحراف اذهان از هدف اصلی شود. بههمین دلیل ایالات متحده قادر به حمایت از این متن نبوده و به آن، رأی ممتنع داده است».
نمایندۀ آمریکا در پایان این متن نوشته: «پیام ما به جهان، ساده و روشن است: امکان دسترسی رژیم ایران به منابع مالی را میسر نکنید؛ منابعی که از آنها برای ادامۀ رفتار شریرانه و سرکوب مردم خودش بهره میبرد».
سال گذشته هم قطعنامۀ مشابهی با آرایی کموبیش مشابه امسال به تصویب رسیده بود.
مای ساتو، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، روز پنجشنبه ۲۹ آبانماه ۱۴۰۴ در شبکۀ ایکس اعلام کرده بود که آن قطعنامه با ۷۹ رأی موافق، ۲۸ رأی مخالف و ۶۳ رأی ممتنع به تصویب رسیده است.