جامعه جهانی بهائیان میگوید جمهوری اسلامی ایران همزمان با سرکوب اعتراضات اخیر، فشار و آزار علیه بهاییان، بزرگترین اقلیت دینی این کشور را تشدید کرده است.
بر اساس بیانیهٔ «جامعه جهانی بهایی» که سهشنبه ۱۴ بهمنماه منتشر شد، در کنار بازداشت بهاییان، رادیو تلویزیون سراسری جمهوری اسلامی در روزهای گذشته از جمله یکشنبه ۱۲ بهمنماه اقدام به پخش «اعترافات اجباری تعدادی از بازداشتشدگان کرده است؛ اعترافاتی که به گفتهٔ این نهاد، «بهوضوح تحت فشار و اجبار» گرفته شدهاند.
این بیانیه یادآوری کرده که سالهاست که سازمانهای حقوق بشری رویۀ اخذ اعترافات اجباری در زندانهای ایران را مستند کردهاند.
در بیانیه جامعه جهانی بهایی بر تشدید بازداشت پیروان دیانت بهایی طی هفتههای اخیر و تلاش حکومت برای مقصر جلوهدادن آنها، آن هم «بدون ارائۀ هیچگونه مدرکی» تأکید شده است.
نمایندگی جامعه جهانی بهایی در مقر سازمان ملل متحد در ژنو اعلام کرده از تلاش فزایندهٔ حکومت ایران برای «قربانیسازی بهائیان در بحبوحهٔ یک بحران ملی» بهشدت نگران است و این روند را «تشدید چشمگیر» کارزار سرکوب علیه جامعه بهایی میداند.
سیمین فهندژ، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد در ژنو برخوردهای تازۀ جمهوری اسلامی با بهائیان را «تلاش دیگری برای تحریف حقیقت و ساختن روایتهای دروغین برای افکار عمومی» خواند؛ تلاشی که به گفتۀ او « کاملاً نخنما شده و بیپایه و اساس بودنش برای همه اثبات گردیده است».
سیمین فهندژ در ادامه تأکید کرده که «جامعۀ بهائی اغلب از نخستین گروههایی است که هدفِ اتهامهای بیاساس قرار میگیرد، مقصر هر بحرانی جلوه داده میشود و از طریق کارزارهای هماهنگِ نفرتپراکنی و انتشار اطلاعات نادرست، هدف قرار میگیرد».
نمایندۀ جامعه جهانی بهایی در سازمان ملل متحد این رفتار حکومت ایران را «الگویی تکراری» خواند که بار دیگر شاهد آن هستیم.
در نشست ویژۀ شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد دربارۀ ایران در ژنو که سوم بهمنماه برگزار شد، جامعۀ جهانی بهائی با مردم ایران و بخصوص خانوادههای جانباختگان سرکوب اعتراضات اخیر ابراز همدردی کرد و همزمان از جامعۀ بینالمللی خواست که بهشکل قاطع و صریح آزار بهائیان و مقصر جلوه دادن آنها را محکوم کرده و صدای خود را برای «تحقق عدالت برای همۀ مردم ایران» بلند کند.
بهاییان برخلاف برخی دیگر از اقلیتهای دینی شامل مسیحیان، یهودیان و زرتشتیان، در قانون اساسی ایران به رسمیت شناخته نمیشوند و کرسیای در مجلس ندارند. شمار دقیق بهاییان باقیمانده در ایران مشخص نیست، اما فعالان حقوق بشر تعداد آنها را چند صد هزار نفر برآورد میکنند.