پیروزی مخالفان صریح اسرائیل در انتخابات مقدماتی در آمریکا چه معنایی دارد؟

نیویورک، بزرگ‌ترین شهر یهودی‌نشین دنیا، اکنون شهرداری مسلمان دارد

نتیجهٔ انتخابات مقدماتی روزهای اخیر در حزب دموکرات ایالات متحده نشان داد که داشتن موضع انتقادی در مورد اسرائیل و جنگ غزه یک عامل تعیین‌کننده بوده است. این مؤلفه کلیدی خود را به‌ویژه در میان حامیان دموکرات‌ها در نیویورک نشان داد.

در این حزب، برخی از نامزد‌ها که مواضع تند و صریح علیه اسرائیل و جنگ غزه بیان کرده‌اند یا خواهان کاهش و قطع کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل بودند، بر رقیبان خود پیروز شدند.

این در حالی است که تا همین چندی پیش انتقاد از اسرائیل در میان سیاستمداران آمریکایی کم‌سابقه بود و مقامات کاخ سفید، در تمام دولت‌های دموکرات و جمهوری‌خواه، حمایت دوحزبی از اسرائیل در کنگره را نشان مهمی از اتحاد بزرگ و خلل‌ناپذیر میان دو کشور توصیف می‌کردند.

نیویورک بزرگ‌ترین شهر یهودی‌نشین دنیا است؛ سه میلیون نفر از شش میلیون یهودی آمریکا ساکن نیویورک هستند و خود نیز اکثراً در روندی تاریخی معمولاً حامیان پرقدرت و بانفوذ دموکرات‌ها بوده و به نمایندگان این حزب در انتخابات شهرداری‌ها یا برای فرمانداری و مجلس نمایندگان و سنا رأی داده‌اند.

برندگان انتخابات مقدماتی در دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات در ایالات مختلف باید با یکدیگر در انتخابات میان‌دوره‌ای ماه نوامبر (آبان سال جاری) رقابت کنند.

امسال انتخابات میان‌دوره‌ای برای تمامی ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۳ کرسی از یکصد کرسی مجلس سنا برگزار می‌شود.

اگر انتخابات روزهای اخیر نیویورک ملاک باشد، هرچند گرانی و تورم، مسکن و بهداشت کماکان از مسائل مهم برای آمریکایی‌هاست، اما اتخاذ مواضع روشن در سیاست خارجی به‎‌ویژه بیان مواضع انتقادی از اسرائیل، جنگ غزه و جنگ با ایران این بار برای رأی‌دهنده آمریکایی اهمیت دارد.

برخی از سیاستمداران اسرائیلی و رسانه‌های این کشور این روند جدید در افکار عمومی و صحنه سیاست آمریکا را با نگرانی دنبال می‌کنند.

نمایندگان باسابقه راهی خانه شدند

یکی از مهم‌ترین حوزه‌ها در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در نیویورک در منطقهٔ دهم این شهر بزرگ بود؛ جایی که برد لندر با نماینده دموکرات فعلی، دان گلدمن، رقابت کرد. هر دو یهودی هستند. آقای گلدمن یک سیاستمدار میانه‌رو است که تا مدتی پیش مواضع حمایتی قاطع از اسرائیل بیان می‌کرد و مورد حمایت ایپک هم بود.

اما برد لندر یکی از نامزدهایی بود که زُهران ممدانی، شهردار نیویورک، از او حمایت کرد. لندر که خود را «صهیونیست لیبرال» می‌نامد، در کارزار انتخاباتی‌اش جنگ اسرائیل در غزه را «نسل‌کشی» نامید و بسیاری از حامیان اسرائیل را علیه خود شوراند اما جوانان را به خود جذب کرد.

او گفته بود: «آغوش باز ما (حزب دموکرات) برای بی‌بی (بنیامین نتانیاهو) اشتباهی فاجعه‌بار بود... و حال با صدای بلند می‌گوییم نمی‌توانیم با پول مالیات خود هزینهٔ جنگ‌های او را بپردازیم».

نتیجهٔ آرا در این حوزه شکست دان گلدمن بود. برد لندر با اختلاف بیش از ۳۰ درصد آرا پیروز شد.

درگیری گلدمن در آخرین روزهای کارزارش با کافی‌شاپ «پواِتیکا» و صاحبش پرویز محمدکولوف، که در اینستاگرام نوشت دیگر به این محل بازنگردد، موضوع داغی در رسانه‌های محلی و ملی بود. عملکرد کافی‌شاپ انتقادها و هشدار به تحریم از سوی برخی را در پی آورد اما حمایت از آن هم کم نبود.

در حوزهٔ ۱۳ کنگره نیویورک آدریانو اسپایلات نیز که سازمان اِیپک از او حمایت کرده بود، سرنوشت مشابهی یافت؛ او به داریالیزا اویلا شوالیه، نامزد دموکرات سوسیالیست، باخت.

حوزهٔ ۱۳ در شمال منهتن شامل محله‌هایی مانند هارلم، یکی از پایگاه‌های سنتی و مستحکم دموکرات‌ها، است. شوالیه توانست با حدود پنج درصد رأی بیشتر، اسپایلات را پس از ۱۰ سال عضویت در مجلس نمایندگان، به خانه بفرستد.

شوالیه انتقاد تندش را متوجه کمک‌های مالی کرده بود که ایپک در اختیار اسپایلات قرار داده بود.

شوالیه مانند کلر والدِز یکی دیگر از نامزدهای جناح موسوم به «مترقی» در حزب دموکرات، از زمان تجمع‌های دانشگاه کلمبیا علیه جنگ ارتش اسرائیل در غزه از این اعتراضات حمایت کرده و در آن نقش داشتند. کلر والدز نیز در حوزه هفت بر رقیبش غلبه کرد.

حمایت از اِیپک امتیاز نبود

زهران ممدانی، شهردار دموکرات سوسیالیست نیویورک که شش ماه است این شهر عظیم را اداره می‌کند، در سخنرانی در کارزارهای انتخاباتی برای حمایت از نامزدهای جناح مترقی حزب دموکرات، با ایپک، کمیته روابط عمومی اسرائیل و آمریکا درگیر شد و به این نهاد دیرپا و ریشه‌دار که لابی اسرائیلی لقب گرفته، تاخت.

زمانی هم که رهبران ملی دموکرات‌ها از اظهارات ممدانی برآشفتند و برخی نیز سخنان او را یهودستیزانه نامیدند، ممدانی باز از گفته‌های خود دفاع کرد.

در حالی که تا مدتی پیش به نظر می‌رسید انتقاد از اسرائیل پایان عمر سیاسی یک دموکرات به‌ویژه در نیویورک را رقم بزند، اما در این دوره، برخوردار شدن از حمایت ایپک نه تنها یک امتیاز نبود بلکه برخی از نامزدها هر چه بیشتر از آن دوری کردند تا به بخت خود در میان رأی‌دهندگان لطمه نزنند.

بیشتر در این باره:

پیروزی‌ نامزدهای دموکرات در انتخابات آمریکا؛ زهران ممدانی شهردار نیویورک شد

تا چندی پیش، سیاستمداران شناخته‌شدهٔ دموکرات که برخی از آن‌ها متکی به حمایت ایپک بودند، در قبال اسرائیل مواضع سنتی و حمایتی داشته‌اند و اگر انتقادهایی از اسرائیل مطرح کردند، در چارچوب عرف معمول بود.

اما در این دوره، چپ‌گرایان دموکرات مانند خود ممدانی ایپک را به وال استریت و رمزارزها ربط داده و رأی‌دهندگان جوان را با گفته‌هایی مانند مبارزه با «فساد مالی در سیاست» به سوی خود کشاندند.

رهبران یهودی و میانه‌رو حزب دموکرات نگران هستند که متهم کردن اسرائیل به «نسل‌کشی» یا حملات تند سوسیالیست‌ها به نهادهای سنتی، فضای سیاسی آمریکا را بیش از پیش قطبی کند و دموکرات‌های معتدل را از صحنه خارج کند.

با این حال، آن‌ها امیدواری را حفظ کرده و به پیروزی میانه‌روهایی در انتخابات مقدماتی حزب‌شان در چند حوزه دل بسته‌اند: ریچی تورس در حوزه ۱۵، گرِیس مِنگ در حوزه شش، میکا لَشِر در حوزه ۱۲ و تام سواوزی در حوزه سه. این چهار نفر ابایی از بیان حمایت از اسرائیل نداشتند.

فشار به رهبران ملی حزب دموکرات برای تغییر موضع

آخرین داده‌هایی که مرکز تحقیقات پیو منتشر کرد، از ریزش بی‌سابقه در نگاه رأی‌دهندگان دموکرات و مستقل‌های نزدیک به این حزب نسبت به اسرائیل نشان دارد.

این داده‌ها نتیجه بررسی ماه آوریل ۲۰۲۶ بود، زمانی که جنگ مشترک آمریکا و اسرائیل با ایران در جریان بود. ۶۰ درصد کل آمریکایی‌ها، به‌ویژه جوانان، و بالاتر از آن ۸۰ درصد دموکرات‌ها، گفتند نگاه‌شان به اسرائیل منفی شده در حالی که این میزان در میان این حزب چهار سال پیش ۵۳ درصد بود.

در این شرایط، رهبران ملی دموکرات با اذعان به چرخش قابل تأمل در افکار عمومی در پایگاه حزب، زیر فشار قرار گرفته‌اند تا در مواضع سنتی خود بازنگری کنند.

بیشتر در این باره:

گزارش‌ها:«کمپین پنهان اسرائیل» در شبکه‌های اجتماعی برای فشار به قانون‌گذاران آمریکایی

تحلیلگران نزدیک به جناح «ترقی‌خواه» می‌گویند نتایج انتخابات مقدماتی پیام روشنی برای رهبری حزب در سطح ملی داشت؛ اگر رویکرد خود را تغییر ندهند، این امر بر انتخابات آتی اثرات جدی خواهد داشت.

جو اسکاربورو، یک تحلیلگر سیاسی در شبکه تلویزیونی ام‌اس نا، معتقد است که برای بررسی دلایل عملکرد قوی کنونی نامزدهای چپ‌گرا باید به حدود سه سال پیش بازگشت.

او به روزنامه واشینگتن پست گفته مخالفت فزایندهٔ رأی‌دهندگان دموکرات از زمان دولت جو بایدن پدیدار شده بود زیرا بایدن را نیز حامی سرسخت بنیامین نتانیاهو می‌دانستند. او همچنین به هافینگتن پست گفت نتانیاهو باعث پیروزی ترقی‌خواهان شده است.

برخی از تحلیلگران دموکرات اشاره دارند که این کامیابی‌های جناح ترقی‌خواه جایگاه نمایندگانی مانند الکساندریا اوکاسیو کورتس را تقویت کرده که زهران ممدانی نیز از حامیان عمده اوست.

برخی بعید ندانستند خانم کورتس بخواهد برای پست‌های بالاتر نامزد شود؛ حتی برای کنار زدن چاک شومر، سناتور یهودی میانه‌روی نیویورک،‌ که رهبر جناح اقلیت در مجلس سنا است، یا حتی بالاتر از آن بخواهد نامزدی خود را برای ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ اعلام کند.

تقویت سوسیالیست‌ها ممکن است به ضد خود تبدیل شود

در مقابل دموکرات‌ها، در اردوی جمهوری‌خواه نیز بر اساس نظرسنجی پیو، حمایت از اسرائیل در پایگاه مردمی این حزب کم شده و انتقادهای تند و تیز روزهای اخیر دونالد ترامپ و معاون او از عملکرد اسرائیل در منطقه و از رهبری اسرائیل بر این حزب اثر داشته است.

اما با وجود این، اکثر نامزدهای جمهوری‌خواه کماکان بر سر مواضع حمایت از اسرائیل باقی ماندند.

این جمهوری‌خواهان پاییز باید با دموکرات‌های میانه‌رو و چپ‌گراهایی که تازه از انتخابات مقدماتی حزب دموکرات عبور کرده‌اند، رقابت کنند.

چالش ملموس برای اسرائیل در میان جمهوری‌خواهان، از ناحیه افرادی مانند تاکر کارلسون و برخی مهره‌های بانفوذ دیگری است که دونالد ترامپ نیز با آن‌ها درگیر است.

آقای کارلسون بسیاری از ناکامی‌ها در جامعه آمریکا را به اسرائیل ربط می‌دهد؛ مانند سخنان تند او در همین هفته.

اما دونالد ترامپ در انتخابات مقدماتی حزبش در بسیاری از ایالات تسلط خود را ثابت کرده و اکثر نامزدهایی که حامی‌شان بوده، برنده شده‌اند.

برخی تحلیلگران میانه‌رو و راست‌گرا در آمریکا معتقدند که اتفاقاً تقویت جناح سوسیالیست در دموکرات‌ها و مواضع تند ضداسرائیلی آن‌ها، ممکن است به ضد خود تبدیل شود.

به‌گفتهٔ این تحلیلگران، این امر ممکن است ابزار تبلیغاتی مهمی در سطح ملی برای جمهوری‌خواهان فراهم کند تا دموکرات‌ها را افراطی و خطرناک برای منافع ملی آمریکا و حزب دموکرات را «گروگان رادیکال‌ها» جلوه دهد.